Vrydag 27 Januarie 2017

Bid Vir Mekaar

Efesirs 6:18-24

Gebed is die lewensaar van elke gelowige. Dit is ‘n uiters noodsaaklike deel van Christen-wees waarsonder jy nie kan staande bly nie. Gister het ons gesien hoe Paulus die wapenrusting beskryf wat God ‘n gelowige gee om die gevaarlike vyand te kan trotseer. Daar is egter een uiters belangrike element wat nog kortkom in hierdie wapentuig: Gebed!

Ek het dit al by vorige geleenthede genoem, dat gebed jou geestelike asemhaling is, jou tweegesprek met God. Hy het vir ons hierdie wonderlike kommunikasiekanaal daargestel wat dag en nag oop is. Geen dief kan daardie telefoonkabels steel nie, en selfs die grootste donderstorm kan nie die “satellietverbinding” verbreek nie. Die nommer is ook nooit, it beset nie, en jy praat nooit met ‘n antwoordmasjien aan die ander kant nie. En die beste van alles is dat jy nie eers deur ‘n swetterjoel keuses hoef te gaan nie. Stel jou voor: om te kla, druk 1; om hulp te vra, druk 2; om om vergifnis te smeek, druk 3……..

Ek was in my jong dae ‘n seiner in die weermag. Dis nou die ouens wat die radio- en telefoonverbinding tussen verskillende afdelings bewerkstellig. Die radios was maar baie primitief: hulle was groot, lomp en nie verskriklik verbruikersvriendelik nie. Nogtans was hulle absoluut noodsaaklik, want daarsonder was daar nie kommunikasie nie. Die situasie wat ons dikwels hanteer het, was in die artillerie om ‘n verbinding te skep tussen die observasiepos (dis nou iemand wat alleen op ‘n koppie sit en die vyand dophou), die bevelspos (die wiskundiges wat die trajek van die kanonkoels uitwerk), en die kanonne. Wanneer daar ‘n kontaksituasie was, het dit nogal rof gegaan, want jy as seiner is die middelpunt van almal se bevele, en alles moet eenhonderd persent korrek deurgegee word. Soms het dit egter gebeur dat daar drie groepe gelyktydig op dieselfde frekwensie na alle kante toe bevele uitskree, en dan was dit absolute chaos. Om in so ‘n situasie te kan kophou en die regte inligting by die regte plek te kan kry was byna ‘n onmoontlike taak. Ek verstaan beslis nie hoe God kan sin maak van die Babelse verwarring van miljoene mense wat gelyktydig Sy aandag soek nie. Gelukkig vra Hy nie van my om te verstaan nie, maar net om te glo.

Wanneer Paulus ‘n oproep tot gebed doen, vra hy nie dat jy vir jouself bid nie. Dit is in elk geval iets wat baie maklik en natuurlik kom. Nee, hy vra dat ons gedurig vir ander gelowiges bid. Ek dink byvoorbeeld aan die talle gelowiges wat in haglike omstandighede moet oorleef in oorlog geteisterde lande soos byvoorbeeld Siri. Deur vir mekaar te bid, vra ons nie alleen die Vader om ons medegelowiges te onderskraag nie, maar dit bring ook ons as gelowiges nader aan mekaar. Dit bind ons met ‘n hegte band, want nou word die ander se probleme ook deel van my eie. Ek voel nou wat hy voel. Hy is nou nie meer iemand wat daar ver staan nie, maar hy is intiem deel van my.

Daar is ook ‘n ander aspek van voorbidding wat die klem effens verskuif. Hy vra dat die gelowiges vir hom as prediker bid, sodat God vir hom die regte woorde sal gee om die Evangelie suiwer en met vrymoedigheid uit te dra. Geen prediker kan sonder voorbidding oorleef nie, selfs nie eers die groot sendeling Paulus nie. Hoeveel te meer nog die “gewone” predikante, pastore, evangeliste, lekepredikers ens. wat die taak het om die Here se Woord te verkondig. Elkeen van hulle is bitter afhanklik, nie alleen van hulle eie gebedslewe met God nie, maar van ander gelowiges om hulle te dra deur hulle bediening.

My versoek aan jou vanoggend is dan ook dat jy gedurig vir my sal bid vir hierdie reuse taak wat op my skouers l. Wat dit vir my soveel moeiliker maak, is die feit dat ek nie ‘n predikant is nie, en geen formele teologiese opleiding het nie. Nogtans het God vir my die deure oopgemaak om Sy wonderlike Woord deur middel van die dagstukkies aan meer as tienduisend mense uit te dra. Dit is ‘n skrikwekkende verantwoordelikheid, want ek durf nie ‘n dwaalleer verkondig nie. O, ek wt dat daar baie gelowiges is wat reeds vir my bid, want die Here l elke oggend die woorde vir die dagstukkie in my mond! Ek staan dikwels verstom oor dt wat ek geskryf het, want dit is ver bokant my eie vermons. Dankie vir jou gebed! As jy dit dalk nog nie doen nie, bid asseblief vir my!

Ons het aan die einde gekom van ‘n inspirerende brief van Paulus - ek hoop jy het dit so geniet soos wat ek dit geniet het. Vir myself was dit ‘n wonderlike belewenis. Ek wil afsluit met die sengroet van Paulus in die Efesir-brief: Vrede vir jou, liewe leser, en liefde en geloof van God die Vader en die Here Jesus Christus! Die genade sal by jou wees - jy wat ons Here Jesus Christus met onverganklike liefde liefhet.

Gebed:

Here, dankie vir die wonderlike inspirasie wat ons kon put uit hierdie brief van Paulus. Ek wil vanoggend elkeen wat die Woord van God uitdra op die een of ander wyse, opdra in gebed. Ek wil bid, Here, dat u Woord suiwer verkondig sal word. Ek wil ook die leser van hierdie dagstukkie in besonder aan U opdra. Sen hom/haar vandag mildelik.

Skriflesing

18Doen dit alles biddend en smeek God by elke geleentheid deur die Gees. Wees waaksaam en bid gedurig vir al die gelowiges. 19Bid ook vir my dat wanneer ek preek, God my die woorde gee dat ek die geheimenis van die evangelie met vrymoedigheid kan bekend maak. 20Ter wille van hierdie evangelie is ek 'n gesant in boeie. Bid dat ek dit met vrymoedigheid kan verkondig soos dit my opgel is.

Slotwoord

21Tigikus, die medegelowige wat ek baie liefhet, die getroue dienaar in diens van die Here, sal julle alles vertel, sodat julle ook kan weet hoe dit met my gaan en wat ek doen. 22Ek stuur hom juis hiervoor na julle toe, sodat julle kan hoor hoe dit hier by ons gaan en, sodat hy die kommer in julle gemoed kan wegneem.

23Vrede vir die broers, en liefde en geloof, van God die Vader en die Here Jesus Christus! 24Die genade sal by almal wees wat vir ons Here Jesus Christus met onverganklike liefde liefhet.

INHOUD

Donderdag 26 Januarie 2017

In God se Weermag

Efesirs 6:10-17

In Januarie 1966 klim ek op die trein in Durban saam met ‘n klomp ander jong manne. Ons gaan “Aa’mie” toe! Ons arme outjies word verskree, vervloek, verjaag en verskrik. Stelselmatig het die kwaai manne met die strepies op hulle arms dit wonder-bo-wonder reggekry om ons fiks, gedissiplineerd en paraat te maak om volwaardige soldate te wees. Op daardie stadium was die vyand nog maar net iets fiktief - iets wat in die offisiere se verbeelding leef. ‘n Paar jaar later het dit egter ‘n werklikheid geword, met ‘n Kommunistiese weermag wat opgebou het op ons noordelike grense. Uiteindelik het dit uitgeloop op ’n volwaardige bosoorlog. Ek was nooit opgeroep om in hierdie oorlog te gaan veg nie. Dit het in elkgeval vir my so sinneloos gelyk, en ek het my soldaatskap maar baie ligtelik opgeneem. Terselfdertyd was ek bang, want ek het berigte gehoor van hoe die manne doodgeskiet word en vermink word deur landmyne. Toe die oorlog uiteindelik in my rigting kom, het ek my daaruit gebid! My weermag ontslag het gekom nt voor ek grens toe moes gaan......

Ja, inderdaad is ek en jy ook soldate in God se weermag. Dit is tog so tragies dat ons dieselfde met ons geestelike soldaatskap doen. Dikwels is dit nie noodwendig omdat ons onwillig is nie, maar uit onkunde, of omdat ons bang is dat ons nie goed genoeg daarvoor toegerus is nie. As dit jou probleem is, het Paulus vanoggend wonderlike nuus: hy beskryf die wapenrusting wat God jou gee om vreesloos in Sy ler te kan veg.

Die feit van die saak is dat ons in ‘n oorlog gewikkel is - daarby kan ons nie verbykom nie. Hierdie oorlog sal bly woed tot die dag dat Christus weer kom, en die finale veldslag gelewer word. Dit help nie om maar net in die loopgrawe te gaan l en te hoop dat daar nie ‘n bom op jou kop val nie. Ons moet die vyand vierkant in die o kyk! Hierdie vyand is ook nie maar sommer so ‘n ou kleintjie nie: in 1 Pet. 5:8 word hy beskryf as ‘n brullende leeu wat soek om iemand te verslind. Dit is ook nie teen mense wat ons te staan kom nie, maar onsigbare bose magte. Hulle is die gevalle engele wat onder Satan se beheer ‘n reuse en gedugte ler vorm wat daarop uit is om die kerk van Christus (ek en jy) te vermorsel. Jesus het egter ges dat die magte van die doderyk (dis nou Satan se ler) nie die kerk sal oorweldig nie (Mat. 16:18).

Om egter staande te kan bly in hierdie verskriklike oorlog, het ‘n mens krag nodig, krag wat God deur Sy Gees vir ons gee met die wapenrusting wat Hy voorsien. God se wapenrusting is onfeilbaar, anders as die wapenrusting wat die gewone weermag gebruik. Paulus beskryf dit so mooi met beelde uit ‘n soldaat se toerusting waarsonder hy nie kan veg nie:

Sy heupgordel was vir ‘n soldaat bitter belangrik. Nie alleen het sy swaard daaraan gehang nie, maar dit moes ook sy klere bymekaar hou sodat hy nie daaroor struikel nie. Vandag sou ons s dat dit ‘n man se broek bo hou! Sonder die gordel beland die broek om jou knie, en dan val jy hard! Die gordel versinnebeeld Paulus met Waarheid. Een van die kragtigste wapens van ons vyand is leuens, wat dikwels baie goed gekamoefleer is om presies soos die waarheid te lyk. Leuens laat ‘n mens struikel, maar met die gordel van waarheid om jou te beskerm, keer dit dat jy val.

Jou hart is ‘n sagte teiken. Deesdae dra die polisie koelvaste baadjies om die hart te beskerm. Geestelik is jou hart nt so kwesbaar, en as hy getref word, twyfel jy of jy waarlik God se vryspraak het. As jy egter God se borsharnas van Vryspraak aantrek, is jou hart veilig.

Het jy al kaalvoet deur die dorings of oor skerp klippertjies probeer loop? Dis eina! Jy loop liewer gladnie! So kan jy jouself oortuig dat die veld waar die Evangelie uitgedra moet word besaai is met dorings, dus is dit te pynlik vir jou om die paadjie te loop. Met ‘n goeie paar skoene is dit egter kinderspeletjies. Moenie van stryk gebring word deur die dorings nie! Trek die skoene aan wat God jou gee, die skoene van bereidheid om Sy Woord uit te dra. As Hy dan iemand oor jou pad stuur, getuig van die Evangelie. Jy sal verstom staan oor die kwaliteit van God se skoene!

Swaarkry en tespoed is soos dodelike pyle wat jou laat twyfel, en dikwels jou rug op God laat draai. Dit is vir sulke pyle wat God jou die skild van geloof gee om jou te beskerm. Gebruik daardie skild! Plaas al jou vertroue op Hom, selfs al gaan dit ho moeilik. Hy sal alles ten goede laat gebeur.

As ‘n bom op jou kop val, is dit tiekits! Jou verstand bokveld toe. As jou verstand vir jou s dat jou verlossing niks werd is nie, is dit dodelik. Dit is drom dat jy die helm van verlossing op jou kop moet dra om jou te beskerm. Glo, nie alleen met jou hart nie, maar ook met jou verstand! Sit jou helm op!

Sonder wapens beteken ‘n soldaat niks. Die Woord is die gelowige se kragtige swaard waarmee hy die vyand kan aanval en neutraliseer. Oefen hard om met hierdie swaard te kan werk en om dit effektief te kan gebruik. Lees en bestudeer die Bybel, en maak dit deel van jou lewe. Dn is jy gewapen.

Gebed:

Dankie vir die wonderlike wapentuig wat U my gegee het, Here. Maak my gewillig om U wapens op te neem en in U weermag te veg met selfvertroue.

Skriflesing
Die Christen se wapenrusting

10Verder nog dit: Soek julle krag in die Here en in sy groot mag. 11Trek die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle op julle pos kan bly ondanks die listige aanslae van die duiwel. 12Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wreld, teen elke bose gees in die lug. 13Trek daarom die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle die stryd tot die einde toe gevoer het, nog op julle pos kan bly staan.

14Bly dan op julle pos, toegerus met die waarheid as gordel om julle heupe, die vryspraak deur God as borsharnas, 15en die bereidheid om die evangelie van vrede te verkondig as skoene aan die voete. 16Daarby moet julle altyd geloof as skild in die hand h, want daarmee sal julle al die brandpyle van die Bose kan afweer. 17Sit verlossing as helm op en vat die swaard van die Gees, dit is die woord van God.

INHOUD

Woensdag 25 Januarie 2017

Arbeidsverhoudinge

Efesirs 6:5-9

In die vorige gedeelte het Paulus gepraat oor die verhouding tussen ouers en kinders. Dit is egter nie die enigste plek waar ons ‘n probleem met verhoudinge het waar een persoon bo ‘n ander aangestel is nie.

Die tweede verhoudingsprobleem wat Paulus aanspreek, is di tussen baas en slaaf. Slawerny was daardie jare deel van die gemeenskap, en Paulus het dit nie eers probeer veroordeel nie want dit sou net moeilikheid beteken. Dit was in elkgeval iets wat al vir baie duisende jare ‘n integrale deel was van die samelewing. Om die waarheid te s, was wettige slawerny tot redelik baie onlangs toe nog ‘n algemene praktyk. Selfs ons eie Suid-Afrikaanse geskiedenis word gekenmerk deur slawe-arbeid. Talle Suid-Afrikaners is vandag afstammelinge van slawe.

Slawe was “eiendom” sonder enige regte. Die eienaar van ‘n slaaf kon dus met hom maak wat hy wou. Hy was nie verplig om hom enige vergoeding te gee nie. Hy was egter moreel (nie wetlik nie) verplig om sy slaaf goed te versorg. Hy was dus ‘n gevangene wat op gn voorregte kon aanspraak maak nie.

Wanneer ‘n slaaf egter gelowig geword het, het hy ‘n nuwe vryheid ontdek. Skielik moet hy nou verneem dat almal gelyk is in Christus. Daar is dus nou gn bande wat hom bind nie want Jesus het hom vrygemaak! Dit beteken dan mos dat hy en sy eienaar (wat moontlik ook ‘n gelowige is) k gelyk is! Daar is mos nou gn verskil tussen hulle nie!

Paulus wil keer dat slawe wat tot geloof in Christus gekom het nie hierdie nuutgevonde vryheid van hulle misbruik nie, want dit sou die orde van die samelewing versteur. Daarom gee hy duidelike riglyne oor hoe hulle verhoudinge met hulle eienaars behoort te lyk. In kort kom dit daarop neer dat slawe en base verantwoordelik teenoor mekaar moet optree, uit eerbied vir Christus.

Dit plaas nou ‘n totale nuwe perspektief op daardie slaaf se werksituasie. In vers 6 skryf hy: “Moenie net werk om deur julle eienaars raakgesien te word en so in mense se guns te kom nie; werk soos slawe van Christus wat van harte die wil van God doen.”

Enkele slawe het deur harde werk uitgestyg en uiteindelik baie goeie posisies in die lewe bereik. Een so ‘n voorbeeld was Josef, wat uiteindelik die premier van Egipte geword het! Dieselfde ook met Danil. Paulus wil dit egter beklemtoon dat dit nie hier moet gaan om jouself in ‘n beter posisie te plaas nie. Die klem moet dus verskuif van jouself na Christus. Die slaaf moet dus sy beste lewer om op daardie manier die Lig van Jesus uit te straal. As sy eienaar dus miskien nog ‘n ongelowige is, moet hy op die een of ander manier die boodskap van die Evangelie kan lees in die deeglike en vreugdevolle manier wat hierdie slaaf sy werk verrig. Sy werk is nie meer ‘n las nie maar ‘n uitdaging om die Evangelie te verkondig, al is dit dan nie met woorde nie, maar met sy dade.

In ons situasie vandag staan jy as werknemer dikwels ook in diens van ‘n onredelike baas wat jou beskou as sy “eiendom” waarmee hy kan doen wat hy wil. Wanneer dit die geval is, moet jy by die situasie verbykyk en jou intlike “Baas”, Jesus Christus raaksien. Moenie jou werk halfhartig en met ‘n lang gesig doen nie. Moet dit ook nie doen bloot om jou baas te bevredig of vir jouself ‘n beter posisie los te werk nie. Werk egter met oorgawe en blydskap vir Jesus, die ware Meester in jou lewe. Straal Sy liefde en vriendelikheid uit ten spyte van jou werksomstandighede. Waarom? In die eerste plek om vir die Here daardeur dankie te s vir Sy groot genade oor jou. Maar ook om hiermee die Evangelie uit te dra. Jy kan “preek” sonder om ‘n enkele woord te s! Iemand wat liefde en blydskap uitstraal en boonop nog sy beste lewer in moeilike omstandighede, maak ander mense honger om ook te wil h wat hy het. Hierdie is die sterkste Evangeliepreek wat enigiemand it kan preek!

Onthou: Paulus se werksomstandighede was beroerd - hy was in ‘n vuil tronk! En tg het talle mense tot bekering gekom, bloot omdat hy liefde en blydskap uitgestraal het.

Paulus praat egter ook met die gelowige eienaars van die slawe. Dieselfde gesindheid wat hy van die gelowige slawe vra, verwag hy ook van die gelowige eienaars. Behandel jou slaaf met liefde. Hy is ook ‘n mens en boonop is hy ‘n skepsel van God! Julle het presies dieselfde Here, al is hierdie slaaf dalk op hierdie stadium nog ongelowig.

As gelowige baas het jy vandag ook groot verantwoordelikhede op jou skouers. Jy moet op so ‘n manier baas wees dat dit getuig daarvan dat jy die Here se Baasskap oor jou lewe aanvaar het. Jy is nie eintlik meer die grootbaas nie, maar Jesus is die intlike Baas! Jy moet ook duidelik besef dat in Jesus almal gelyk is, en dat nie een verhewe bo die ander is nie. Stel intens belang in jou werknemers, nie uit die hoogte nie, maar persoonlik op hulle eie vlak. Jy mag dalk net verbaas wees dat hulle ‘n totaal nuwe soort respek vir jou openbaar!

Gebed:

Here, my verhoudinge skiet dikwels so vr tekort. Help my asseblief om dit met liefde reg te stel.

Skriflesing
Eienaars en slawe
(Vgl. Kol. 3:22 – 4:1; 1 Pet. 2:18-25)

5Slawe, wees gehoorsaam aan julle eienaars hier op aarde, en doen dit met eerbied en ontsag maar terselfdertyd met 'n opregte hart, asof dit vir Christus is. 6Moenie net werk om deur julle eienaars raakgesien te word en so in mense se guns te kom nie; werk soos slawe van Christus wat van harte die wil van God doen. 7Al is julle slawe, doen julle werk met lus, soos vir die Here en nie vir mense nie. 8Julle weet tog dat die Here elkeen sal beloon as hy iets goeds gedoen het, of hy nou slaaf is of vry.

9En eienaars, behandel julle slawe met dieselfde gesindheid. Hou op om hulle te dreig. Dink daaraan dat die Here in die hemel hulle Here en ook julle Here is, en Hy trek niemand voor nie.

INHOUD

Dinsdag 24 Januarie 2017

Rebelse Kinders

Efesirs 6:1-4

As ons gedink het dat verhoudinge in die huwelik ‘n probleem is, dan moet ons weer ‘n slag dink, want hier spreek Paulus nou twee baie netelige verhoudingsprobleme aan: di van ouers en kinders asook die verhouding tussen slaaf en eienaar.

Vandag is die verhouding tussen ouers en kinders ‘n baie teer sakie in menige huishouding. Dit wil net lyk asof ouers geen beheer oor hulle kinders meer het nie. Kinders ruk totaal handuit en is dikwels totaal onbeheerbaar, veral as hulle die tienerjare bereik. Dikwels is dit egter die kleintjies wat alreeds handuit ruk en hulle arme ouers grys maak voor hulle tyd.

Hier in Ballito sien ons die resultate baie duidelik elke jaar nadat die matrieks hulle finale eksamen geskryf het. Ons dorp word letterlik oorstroom deur die jongmense wat hierheen kom om die vakansie van ‘n leeftyd te kom hou. Vandalisme vier hoogty; dronkpartytjies; oorverdowende musiek en lawaai dwarsdeur die nag; vakansiewoonstelle wat bemors en beskadig word; bakleiery. En as ‘n mens hulle ouers daarvan laat weet, dan is die antwoord soos klokslag: “My kind sal nooit so ‘n ding doen nie!”

Ongelukkig eindig dit nie by die matrieks se wegbreekvakansie nie. Na hulle volg die studente wat eweneens vir almal die lewe kom versuur.

“Wat het van ons samelewing geword? Wat het verkeerd geloop?” wil ‘n mens dit uitskreeu. Wat het in ons kinders gevaar? Waar het ons opvoeding van ons kinders skeefgeloop?

As dit mag help - een van die groot filosowe (ek dink dit was Plato) het geskryf dat “deesdae se kinders totaal onbeheerbaar geword het” - en dit was baie jare voor Christus se geboorte. Die probleem is al so oud soos die berge. Die “Generasie Gaping” word dit dikwels genoem.

Maar kom ons begin by die begin: In ‘n gelowige gesin het ouers en kinders ‘n verantwoordelikheid teenoor mekaar - ‘n grt verantwoordelikheid! Kinders moet hulle ouers eer, selfs al is hulle veeleisend en onredelik. Maar ouers moet ook hulle kinders met liefde grootmaak, selfs al is hulle moeilik en onaangenaam. Hierdie twee dinge kan egter slegs gebeur as dit geskied uit eerbied vir Christus, soos ons in Efesirs 5:21 gelees het.

Paulus begin praat met die kinders - twee opdragte word gegee: Hulle moet aan hulle ouers gehoorsaam wees, en hulle moet hulle eer. Hierdie is twee totaal verskillende dinge. Tot die dag wanneer ‘n kind nie meer onder sy ouers se gesag staan nie, moet hy aan hulle gehoorsaam wees. Eerbied vir jou ouers moet egter lewenslank duur. Dit is so tragies dat sommige ouers, wanneer hulle oud is, weggesmyt word - rens in ‘n tehuis vir bejaardes geplaas word en van vergeet word. As kind het jy ‘n verantwoordelikheid teenoor jou ouers wanneer hulle die dag oud is, en moet hulle dan steeds eer ontvang. Dit kan daartoe bydra dat hulle ouderdom ‘n sen is en nie ‘n las nie.

Ouers het egter ook ‘n baie groot verantwoordelikheid, om hulle kinders met liefde op te voed. Tug is ‘n baie belangrike hulpmiddel om kinders op te voed. Ons moet egter baie mooi verstaan wat tug eintlik beteken: dit is nie straf nie, maar ‘n liefdesaksie om ‘n kind die regte paaie te leer. Om te skree en tekere te gaan, werk net eenvoudig nie - om kwaad te word nog minder. Lyfstraf is ‘n baie teer kwessie, waaroor ek my nie wil uitlaat nie. Dit is egter belangrik om s op te tree dat jy nie jou kinders opstandig maak nie. Jou optrede moet jou kind leer wat God se liefde en dissipline is, en nie wys dat jy ‘n ongenaakbare of wispelturige tiran is nie.

Persoonlik dink ek egter dat die probleem veel dieper l as die feit dat kinders nie gedissiplineer word nie. Die feit is dat kinders dikwels nie in die huis geleer word van al die Bybelse waarhede nie. Kinders wat grootgemaak word met Bybelkennis en geleer word wat dit beteken, raak bitter selde rebels en onbeheerbaar groot.

Ongelukkig is ouers dikwels te besig om hulle kinders van Jesus te leer. Dikwels kan hulle nie, want hulle het slf nie die basiese kennis om dit te doen nie! Die enigste oplossing is dus om die kinders na die kerk te neem sodat hulle daar geleer kan word van die Here en die Bybel. Ons mag dit egter nie alleen in die hande van die kerk laat nie, want wat ‘n kind tuis lees is van onskatbare waarde. As jy nie die kennis het nie, is daar talle puik boeke wat jy kan gebruik om jou kinders van God te leer.

Die ander saak wat natuurlik ook van uiterste belang is, is die voorbeeld wat ouers stel. Ek sien dikwels ouers by die kerk aankom om slegs hulle kinders te kom aflaai vir Sondagskool, en dan weer terug te gaan huistoe, sonder om self by ‘n erediens uit te kom. Watse soort voorbeeld is dit? En dan sien ek ook dikwels ouers wat skielik gereeld eredienste bywoon terwyl hulle kind in die finale jaar katkisasieklas is, net om na afloop van die kind se belydenisaflegging nooit weer in die kerk te kom nie!

En dan wonder ons wat skeefgeloop het met ons kinders! Hierdie is maar die seekoei se oortjies! Ons kan ure gesels oor hierdie sensitiewe onderwerp.

Gebed:

Here, ons opleiding van ons kinders skiet so vr tekort. Help ons asseblief om dit reg te stel.

Skriflesing
Efesirs 6
Ouers en kinders
(Vgl. Kol. 3:20-21)
1Kinders, wees as gelowiges aan julle ouers gehoorsaam, want dit is wat die wet van God vereis. 2“Eer jou vader en jou moeder” is 'n baie belangrike gebod. En daar is nog 'n belofte by: 3“sodat dit met jou goed mag gaan en jy lank mag lewe op die aarde.”

4En vaders, moenie julle kinders so behandel dat hulle opstandig word nie, maar maak hulle groot met tug en vermaning soos die Here dit wil.

Maandag 23 Januarie 2017

Huweliksverhoudinge


Efesirs 5:21-33


Het jy al ooit vols dopgehou gedurende broeityd en hoedat hulle nesmaak en kleintjies uitbroei? Ek staan dikwels verstom wanneer ek al die bedrywighede gadeslaan. Die passie waarmee wewermannetjies behendig ‘n nes vleg om maar net verwerp te word deur ‘n kieskeurige wyfie! Dit is egter veral die neushoringvols wat my verbeelding aangryp. Die wyfie word saam met die kleintjies in ‘n gat in ‘n boomstam toegemessel, met slegs ‘n klein gleufie wat oop bly. En daar bly hulle totdat die kleintjies groot genoeg is om uit te kom.

Ma se taak is eenvoudig: sy moet die kleintjies suksesvol grootkry, en hulle het haar onverdeelde aandag 24 uur per dag. Pa se taak is ewe eenvoudig: daar moet soveel kos as moontlik nes toe aangedra word, sodat die kleintjies vinnig kan groei. Natuurlik moet ma ook oorleef! Sy het immers al haar vere vir die kroos uitgepluk, en kos is nou noodsaaklik om haar veredos weer mooi te kry.

Pa-neushoring het net een ding in sy gedagtes: vroulief en die kroos. Van vroeg tot laat sloof hy homself af vir hulle, sonder om aan sy eie welstand te dink. Hy stop net so af en toe om haastig ietsie te sluk, en dan is dit maar weer werk, werk, werk. Kort-kort hoor jy die kleintjies skree, dat Pa nou moet roer, want hulle is honger. Maar vir Ma hoor jy nooit skree op haar hardwerkende man nie. Laat mens nogal dink n?

Die Bybelse voorskrif vir verhoudinge binne die huwelik word dikwels (moedswillig?) verkeerd verstaan. Ons lees graag: “Vrouens, wees aan julle mans onderdanig” (vers 22), en dan haak ons net daar vas, en lees nie die res nie. Om die hele gedeelte reg te verstaan, moet ons by vers 21 begin lees, want hier staan al dat gelowiges aan MEKAAR onderdanig moet wees uit eerbied vir Christus. Die opdrag aan die vrou om onderdanig te wees aan haar man, is deur die eeue gruwelik misbruik. Nrens staan daar dat die man baas is en die vrou sy slaaf nie! Tg is dit hoe baie mans dit interpreteer en dan so op sy arme vrou afdwing, want dis mos Bybels!

Dit is eers wanneer ons verder lees, dat ons sien dat die opdrag aan die man is om sy vrou so lief te h soos Christus die kerk liefgehad het. Hoe lief het Hy die kerk gehad? Hy het selfs sy lewe daarvoor afgel! (vers 25). Hierdie twee opdragte, asook die een in vers 21 moet saamgelees word as ‘n eenheid. Die man en vrou moet dus aan mekaar onderdanig wees. Die vrou het egter ‘n besonderse opdrag om die leiding van die man in die huwelik te aanvaar. Terselfdertyd het die man ’n besonderse opdrag, nie om baas te wees in die huwelik nie, maar die liefh-ding. Ons het oor en oor gelees dat ons as gelowiges mekaar moet liefh, maar in die huwelik moet hierdie liefde ‘n stappie verder geneem word. Net soos daardie neushoringvol onbaatsugtig, nie aan homself dink nie, maar slegs sy vroutjie se belang soek, so moet die man se liefde vir sy vrou totaal selfverlonend wees.

Die verhouding binne ‘n huwelik word vergelyk met die verhouding tussen Jesus en die kerk. As ons maar net gaan kyk na Jesus se lewe as Mens, dan is daar ‘n paar baie interessante dinge wat na vore kom. Jesus het op alle terreine onvoorwaardelik die leiding geneem, nogtans het hy nie die dissipels of Sy volgelinge oorheers nie. Nooit het ons gesien dat Hy sou terugsit en dat hulle die werk moes doen nie. Nee, Hy was al die tyd saam met hulle in die tuig. Ons sien nrens dat hulle Hom moes bedien nie. Om die waarheid te s: Hy het eerder hlle vuil voete gewas. En toe die moeilike tye kom was Hy bereid om die pad enduit alleen te stap en Sy lewe op te offer vir Sy volgelinge. Van die dissipels is egter verwag om Sy leiding te volg en onderdanig aan Hom te wees.

As hierdie soort riglyn in ‘n huwelik geld, kan dit nie anders as om ‘n reuse sukses te wees nie. As ek my vrou so selfopofferend liefhet soos Christus Sy kerk, kan dit nie vir haar moeilik wees om aan my onderdanig te wees, en my leiding te aanvaar nie. Terselfdertyd is dit ook waar, dat as ‘n vrou haar man baie spesiaal laat voel deur haar optrede, deur byvoorbeeld te wys dat hy die enigste een vir haar is en dat hy die koning in hulle huis is, dan kan dit nie anders nie as om sy liefde vir haar na groot hoogtes aan te spoor nie. Die huwelik is nie ‘n eenmansaak nie, maar ‘n hegte vennootskap, waar albei partye ewe hard aan moet werk. Elkeen moet sy kant bring met volle oorgawe. Terselfdertyd moet beide ook besef dat Christus alleen die Hoof van die huisgesin is.

Hoe wonderlik, dat die omgekeerde ook waar is, dat die huwelik juis gebruik word om die verhouding tussen Jesus en die kerk te demonstreer. In vers 32 pas Paulus hierdie verhouding toe, en s hy dat my huweliksverhouding sodanig moet wees dat mense die kerk daarin kan sien. Dit plaas ‘n geweldige verantwoordelikheid op my huwelik, want ek moet besef dat God my huwelik gebruik om die ongelowige iets te laat begryp van die wonder van die verhouding tussen ons as die bruid en Jesus Christus as die Bruidegom.

Gebed:

Here, daar is so baie terreine in my huwelik waar ek ver tekort skiet. Help my asseblief om hard daaraan te werk.



Skriflesing

Efes. 5:21-33

Man en vrou

(Vgl. Kol. 3:18-19; 1 Pet. 3:1-7)

21Wees uit eerbied vir Christus aan mekaar onderdanig.

22Vrouens, wees aan julle mans onderdanig, net soos julle aan die Here onderdanig is. 23Die man is die hoof van die vrou, soos Christus die hoof van die kerk is. Christus is ook die Verlosser van die liggaam, sy kerk. 24Soos die kerk aan Christus onderdanig is, moet die vrouens in alles aan hulle mans onderdanig wees.

25Mans, julle moet julle vrouens liefh soos Christus die kerk liefgehad en sy lewe daarvoor afgel het. 26Dit het Hy gedoen om die kerk aan God te wy, nadat Hy dit met die water en die woord gereinig het, 27sodat Hy die kerk in volle heerlikheid by Hom kan neem, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks, heilig en onberispelik. 28Die mans behoort hulle vrouens so lief te h soos hulle eie liggame. Wie sy vrou liefhet, het homself lief, 29want niemand het nog ooit sy eie liggaam gehaat nie. Inteendeel, hy voed en versorg dit, soos Christus met sy kerk doen 30omdat dit sy liggaam is, waarvan ons lede is.

31Daar staan in die Skrif: “Daarom sal 'n man sy vader en moeder verlaat en saam met sy vrou lewe, en hulle twee sal een wees.” 32Hierin l daar 'n diep geheimenis opgesluit, en ek pas dit toe op Christus en die kerk. 33Maar dit is ook op julle van toepassing. Elkeen moet sy vrou so lief h soos hy homself liefhet, en 'n vrou moet aan haar man eerbied betoon.

INHOUD

Vrydag 20 Januarie 2017

Lig en Duister

Efesirs 5:6-20

Ek en Mosbolletjie sit knus by die warm gloed van ‘n knetterende vuurtjie in die Bos. Die dansende vlammetjies skep ‘n rustige, veilige atmosfeer en verdring die pikdonker wat bosse rondom ons verswelg. Die nag is pragtig, en kort-kort koer-koer ‘n skopsuiltjie rustig as hy met sy maat gesels, ‘n paar bome verder. Baie ver weg steun-kreun ‘n leeu, gevolg deur die ou wolf-met-die-mank-been (hina) wat “hoeeeep-hoeeep”, hinke-pink op soek na ‘n stukkie afvalvleis of ‘n sappige been. Ons voel veilig hier by die vuurtjie - of voel ons rrag veilig?

‘n Takkie kraak. Ek en Mosbolletjie vlieg gelyk om met bonsende harte. Die groot flitslig se straal klief deur die pikdonker. Daar is niks! Wat sou dit wees? Elke donker hoekie van die bos word noukeurig gefynkam met die kragtige ligstraal.

Tevrede sit ons weer terug en ontspan, maar iewers in jou agterkop is daar ‘n stemmetjie wat s: “Daar is iets in die pikdonker wat ons sit en dophou, iets baie onheilig!” ‘n Leeu brul baie hard, en ek wip soos ek skrik. Inderdaad is hy seker daar onder by die rivier, dalk ‘n kilometer of twee van ons af, dus is ons veilig. Maar die stemmetjie gesels weer: “Daardie leeu kan gemaklik dertig kilometer per uur hardloop - dus kan hy hierdie ou kilometertjie in twee minute kafdraf!” Ek skuif nader vuur toe.

Met gereelde tussenposes word die donker om ons gefynkam vir enige vorm van lewe - ‘n mens weet mos nooit! Dis mos nie net leeus wat in die donker rondsluip nie - hier kan skelms ook wees!

Dit is tg interessant dat alles wat onheilig is in die donker gebeur. Rowers wag gewoonlik totdat dit pikdonker is voordat hulle jou huis beroof. Leeus l bedags en slaap, maar as die nag sy donker kombers om die bos gooi, dan is hulle op en wakker! En honger! Ek onthou nog baie goed hoe my hart in my keel geklop het, daardie nag toe my motor in ‘n modderpoel vasgeval het, en ek en ‘n vriend in die pikdonker moes huistoe stap deur roofdierbesmette bosse, gewapen slegs met ‘n flits met pap batterye! Ek was nog nooit in my lewe so bly om die huis te sien nie! Allerhande ander soorte onheilighede broei ook snags uit. Dit is mos die tyd van die dag (nag) wanneer bordele flink sake doen en die dobbelhuise vol raak. Dit is ook juis dn wanneer die manne goed gesuip kan raak, en alles wat onverantwoordelik en losbandig is gebeur. Dit is asof alles wat sleg is bang is vir die lig! Selfs in die natuur is dit al die donker, gevaarlike en sinistre kriepiekrlies wat in die donker rondsluip, roofdiere, vlrmuise, rotte en skerpioene. In die helder sonskyn kom die kleurvolle, vrolike, kwetterende voltjies en skoenlappertjies egter uit om die lewe op te helder.

En nou kom Paulus js en hy speel die lig teen die duister af. As ongelowiges het ons vroer in die duister geleef, maar nou verlig God se helder lig ons lewens. Daarom moet ons nie meer leef soos iemand wat steeds in die duister is nie, maar soos mense van die lig. Ek moet my ook nie laat mislei deur mense wat steeds ‘n duistere lewe lei nie. Dit beteken nie dat ek niks met sulke mense te doene moet h nie! Inteendeel, as gelowige is dit js my plig om die Lig vir so ‘n persoon aan te bied as wonderlike alternatief vir die verlorenheid van die duister waarin hy leef.

As ‘n mens van die Lig moet ek myself gedurig afvra of dt waarmee ek besig is, aanneemlik is vir die Here? Sou Hy werklik wou h dat ek dit doen? As ek nie positief oor hierdie vraag kan antwoord nie, dan moet ek dit uitlos! “Moenie meedoen aan die vrugtelose praktyke van die duisternis nie!” s Paulus. Bly weg van hulle af! Moenie eers gesels oor die geheime dinge van goddeloses nie, want dit is ‘n skande! Dit beteken nie dat ek net eenvoudig my o moet toehou vir alles wat verkeerd is nie. Inteendeel, ek moet js iets daadwerkliks daaromtrent doen. “Stel dit aan die kaak!” s Paulus. Nee, ek moenie ligsinnige praatjies daaroor maak nie, maar ek moet die bose dinge uitwys en standpunt daarteenoor inneem. Stilswye is ook ‘n vorm van goedkeuring!

Die duister moet vervang word met lig: slegte dinge moet vervang word met goeie en nuttige dinge. Moenie net hande gevou sit en pragtig lyk nie, maar maak gebruik van elke geleentheid. “Koop die tyd uit.” lui die Ou Vertaling (vers 16). In plaas van om in ‘n kroeg rond te hang en te suip, moet ek my eerder daarop toel om ‘n Geesvervulde lewe na te streef. Eerder as om vuil liedjies op ‘n rowwe partytjie te sing, moet my lewe weerklink met lofliedere tot eer van God, opreg en diep uit my hart uit. Ek moet soek na die wil van God. Soek na antwoorde uit die Skrif en delf diep om uit te vind wat die Here se doel met my lewe is en wat Hy wil h dat ek moet doen.

En laastens: Ek moet dankbaar leef en dankie s vir elke ding wat na my kant toe kom.

Gebed:

Here, dankie dat U my uit die duister gered het na U wonderbare lig toe. Gee asseblief vandag vir my ‘n jubeling in my hart.

Skriflesing
Lewe as mense van die lig

6Moenie dat iemand julle met allerlei onwaarhede mislei nie, want daardeur kom die straf van God oor die mense wat aan Hom ongehoorsaam is. 7Met sulke mense moet julle niks te doen h nie. 8Vroer was julle die ene duisternis, maar nou in die Here is julle lig. Leef dan as mense van die lig. 9Uit die lig kom alles voort wat goed en reg en waar is. 10Vra julle voortdurend af of iets vir die Here aanneemlik is, 11en moenie meedoen aan die vrugtelose praktyke van die duisternis nie, maar stel dit eerder aan die kaak. 12Dit is 'n skande om selfs te praat oor die dinge wat die ongehoorsame mense in die geheim doen. 13Maar alles word aan die kaak gestel wanneer die lig daarop val. 14En as iets bekend geword het, is dit in die lig. Daarom s die lied:

“Word wakker, jy wat slaap,

en staan op uit die dood;

en Christus sal jou lewe verlig.”

15Wees baie versigtig hoe julle lewe: nie soos onverstandige mense nie, maar soos verstandiges. 16Maak die beste gebruik van elke geleentheid, want ons lewe in 'n goddelose tyd. 17Moet daarom nie onverstandig optree nie, maar probeer te wete kom wat die Here wil dat julle moet doen.

18Moet julle nie aan drank te buite gaan nie; daarmee gaan losbandigheid gepaard. Nee, laat die Gees julle vervul, 19en sing onder mekaar psalms, lofgesange en ander geestelike liedere; sing met julle hele hart tot eer van die Here. 20Dank God die Vader altyd oor alles in die Naam van ons Here Jesus Christus.

INHOUD

Donderdag 19 Januarie 2017

Riglyne vir die Lewe

Efesirs 4:25-5:5

Tannie Marie se verloofde, haar Ridder op die wit perd vir wie sy so lank gewag het, is so kort voor hulle troue skielik dood. Sy was totaal verpletter. Sy het nooit weer liefde gevind nie - dit is tot sy al byna vyftig was, en Oom Fanjan, ‘n wewenaar ontmoet het. En die liefde het geblom! Dit was ook nie lank nie, of hulle haak af en trou. Sy was ’n oujongnooi vir byna 50 jaar en nie altyd ’n baie maklike mens nie, en nou skielik is sy in ‘n verhouding. Haar hele lewe moes verander om by die getroude lewe aan te pas.

Gister het ons gesien hoe ‘n mens se sondige begeertes lewens kan verwoes, nie net jou eie nie, maar ook ander s’n. Vandag kom Paulus en gee praktiese riglyne van wat om met daardie begeertes te maak. As jy vrygemaak is deur Jesus, beteken dit ook dat daar sekere verantwoordelikhede op jou skouers kom l. Dit beteken dat jy nou moet breek met daardie sondes in jou lewe, en dat jy daarna streef om volkome volgens God se wil te leef en heilig te wees. Paulus se riglyne is maar enkele voorbeelde van hoe ‘n gelowige se lewe behoort te verander.

Sy eerste riglyn is om die waarheid onder mekaar te praat. Leuens is giftige goed wat verhoudinge kan vernietig. Van leuens binne ‘n huwelik wil ek nie eers praat nie, want dit is die maklikste manier om ‘n huwelik in die skeihof te laat beland. Binne ‘n gemeente versteur leuens die eenheid; dit bring konflik; wedersydse vertroue word ondermyn; rusies en kwaaivriendskap is die gemeente se voorland. Die waarheid mag dalk op die kort termyn seer bring, maar op die lang termyn bind dit die gemeente saam as ‘n hegte eenheid.

Paulus se tweede riglyn is om nie te sondig as jy kwaad word nie. Nee, dit beteken nie dat jy nooit kwaad mag word nie, maar jou optrede as jy kwaad word bepaal of jy sonde doen of nie. Selfs Jesus het kwaad geword toe Hy sien hoe die tempel ontheilig word. Goeie raad is om altyd eers tot tien te tel as iets jou bitterlik ontstel, sodat jy genoeg tyd het om nugter te dink oor jou reaksie. ‘n Voorbeeld: Iemand ry teen jou blinknuwe motor vas, en jy is woedend. “Wat dink jy doen jy!” skree jy vir hom terwyl jy uit jou motor storm. Jou woede ontlok sy woede, en julle skree op mekaar. Dink nugter oor die situasie: Ja, hy was dalk verkeerd en hy het moontlik nie gekyk waar hy ry nie. Maar nee, hy sou dit beslis nie opsetlik gedoen het nie. Waarom dan op hom skree? Om kalm uit te klim en die saak rustig met hom te bespreek, ontlont die situasie en bring ‘n oplossing. ‘n Padwoedeuitbarsting het al menige mense se dood gekos. Dit kan ook jou gesondheid vernietig. Dit verbreek verhoudinge, en dit gee die duiwel ‘n vatkans op jou lewe. As gelowige het jy die wonderlike voordeel dat jy die Heilige Gees het wat jou sal help om jou kwaad-word reg te kanaliseer. Vertrou Hom daarin!

“Diewe moet ophou steel”, s Paulus, “en werk om ook vir iemand anders iets te kan gee.” As jy ’n gelowige is, moet jy ophou om te vat wat nie aan jou behoort nie. Ongemagtigde privaat telefoonoproepe op jou werk se rekening; belasting wat skelm van die staat weerhou word; werktyd waar jy ginnegaap en sodoende jou baas se tyd steel ……. daar is ’n magdom voorbeelde.

Vuil taal mag nie deel van ’n gelowige se woordeskat vorm nie. “Wat die hart van vol is loop die mond van oor”, lui die spreekwoord. As jou mond oorloop van vuil taal, dui dit op ‘n vieslike binneste. ’n Mens wonder soms oor sommige van ons land se top komediante, wat nie ’n vertoning kan gee sonder ’n stortvloed van vuil taal nie. Ek kan dit net eenvoudig nie hanteer nie. As Christus die middelpunt van jou lewe is, sal vuil taal nie eers ‘n opsie wees nie.

“Wees goedgesind en hartlik teenoor mekaar, en vergewe mekaar.” God het l ons sondes vergewe. Natrlik beteken dit dat ek ook my medemens s’n sal vergeef, en sodoende God se onvoorwaardelike kwytskelding weerkaats. Ons bid immers: Vergewe ons ons sonde, soos ons ook diegene vergewe wat teenoor ons gesondig het. Hartlikheid en goedgesindheid dui ook op liefde wat deel van jou lewe is.

“Leef in liefde, soos Christus ons ook liefgehad het.” Natuurlik kan ons nie eers naby Jesus se liefde kom nie, maar ons moet streef om vir almal lief te wees, selfs ons vyande! Ja, en daardie liefde moet ons prakties uitleef.

Die laaste riglyn wat Paulus gee, is dat vuil praatjies, onsedelikheid en gierigheid nooit deel van ‘n gelowige se lewe mag wees nie. ‘n Mens raak so maklik aan vuil praatjies gewoond, sodat dit jou later gladnie meer pla nie, en jy lustig daaraan deelneem. Dit dra beslis nie die getuienis van jou verlossing uit nie. Nog minder onsedelikheid en gierigheid, want hierdie is dinge van die wreld, aangestook deur die duiwel homself. ‘n Grap hoef nie vuil te wees om skreeusnaaks te wees nie. Van die beste grappe wat ek it in my lewe gehoor het, was silwerskoon. Vul jou lewe met die mooi dinge, en daar sal nie plek wees vir die lelike nie!

Gebed:

Here, help my asseblief om ontslae te raak van al die lelike dinge in my lewe. Vul my lewe met U wonderbare liefde, en help my om dit prakties uit te leef.

Skriflesing
Efes. 4:25- 5:5
Riglyne vir die nuwe lewe

25Noudat julle die valsheid afgel het, moet julle onder mekaar die waarheid praat, want ons is lede van dieselfde liggaam.

26As julle kwaad word, moenie sondig nie, en moenie 'n dag kwaad afsluit nie. 27Moenie die duiwel vatkans gee nie.

28As iemand 'n dief is, moet hy ophou steel; hy moet deur harde werk op 'n eerbare manier self in sy lewensonderhoud voorsien; dan sal hy iets h om vir die armes te gee.

29Vuil taal moet daar nooit uit julle mond kom nie; praat net wat goed en opbouend is volgens die eis van omstandighede, sodat dit julle hoorders ten goede kan kom.

30En moenie die Heilige Gees van God bedroef nie, want Hy het julle as die eiendom van God besel met die oog op die verlossingsdag.

31Moet nooit verbitter of opvliend wees of woedend word nie; moenie vloek of skel nie; moet niks doen wat sleg is nie. 32Wees goedgesind en hartlik teenoor mekaar, en vergewe mekaar soos God julle ook in Christus vergewe het.

Efesirs 5

1Omdat julle kinders van God is en Hy julle liefhet, moet julle sy voorbeeld volg. 2Lewe in liefde, soos Christus ons ook liefgehad en om ons ontwil sy lewe as 'n offergawe gegee het, ja, 'n offer wat vir God aanneemlik was.

3Soos dit gelowiges betaam, moet daar van ontug, onsedelikheid in enige vorm, of gierigheid onder julle selfs geen sprake wees nie. 4Growwe, ligsinnige of vuil praatjies pas nie by julle nie; nee, dank aan God pas by julle. 5Dt moet julle goed besef: iemand wat ontug pleeg, onsedelik lewe of 'n gierigaard is – want gierigheid is afgodery – het nie deel aan die koninkryk van Christus en van God nie.

INHOUD

Woensdag 18 Januarie 2017

Begeertes

Efesirs 4:17-24


Paulus pleit vanoggend by jou (en my) om nie langer soos heidene te leef nie. Die heidene van daardie tyd was natuurlik al die nie-Joodse volke wat rondom die Middellandse see gewoon het. Die stories wat ‘n mens hoor, van hoe die meeste van hierdie mense geleef het, laat die hare op jou nek regop staan! Dronkpartytjies en seksorgies was ‘n alledaagse. Om die waarheid te s, was baie van hierdie dinge juis in die tempels van hulle afgode bedryf, en daar was in sommige gevalle selfs tempelhoere aangestel in die tempels. As jy maar net gaan kyk na die Griekse geskiedenis, sien jy ‘n magdom afgode wat aanbid is. Sommige van die tempels staan vandag nog.

En dan was daar die Romeine. Hulle het die ganse wreld oorwin deur hulle oorlogmasjien wat net eenvoudig oor alles en almal geloop het, en diegene wat nie wou saamspeel nie vernietig het. Bloeddorstig was hulle, nie alleen in hulle veldslae nie, maar ook wanneer hulle ontspan. Dink maar aan die Kolosseum wat vandag nog in Rome pryk as monument vir die talle mense (veral Christene) wat daar omgekom het. Vriende moes teen mekaar veg tot die dood toe; Christene is lewendig vir leeus gevoer of deur Gladiators vermorsel - alles net om die mense se bloedlus te bevredig.

En dan was daar natuurlik al die onderstrominge tussen die manne in die boonste gestoeltes: verraad; korrupsie; moord; rugstekery (letterlik en figuurlik), en selfs die keisers het dit nie ontkom nie.

“Verskriklik!” s jy? Miskien, maar is dit nie maar presies wat vandag gebeur nie, dikwels selfs nog baie erger! Dronkpartytjies is steeds aan die orde van die dag, en die skokkende is dat dit deesdae nie ‘n skande is om met ‘n babelaas by die werk op te daag nie - jy spog eerder daarmee! In die kroeg spog die manne oor hoeveel “onskuldige” meisies hulle al op hulle kerfstok het, en wanneer ‘n klomp vrouens partytjie hou hoor jy nt so hoeveel mans hulle al verlei het.

Die afgodstempels van vandag het dalk so ‘n bietjie verander, maar hulle is steeds daar. Die flikkerliggies van die talle dobbelhuise in ons land skyn dag en nag helder. Slaafs kom offer mense hulle geld en besittings aan die god wat meer en meer en meer vra. Soms gee hy iets terug, om dit maar net weer later alles in te sluk. En dan is daar die talle ontkleeklubs en naas hulle die rye en rye bordele - inderdaad onwettig, maar die owerhede draai gerieflikheidshalwe maar die kop weg en maak of hulle niks sien nie.

Ook die bloeddorstige geweld van daardie tyd het ons vandag nie vrygespring nie. Moord, verkragting, roof, kapings en molestering is aan die orde van die dag. Korrupsie, rugstekery, bedrog en diefstal is ‘n alledaagse gebeurtenis, tot in die heel hoogste gestoeltes in ons land.

As Paulus vra dat ons asseblief nie soos die heidene moet leef nie, is ons eerste reaksie sommer dadelik: “Maar Christene maak hulle mos nie aan sulke dinge skuldig nie!” Rrag? ‘n Baie bekende predikant het ‘n paar jaar gelede ‘n dringende veldtog teen dobbelary geloods nadat hy slf daarin verval het en verswelg is deur die dobbelduiwel. Slegs genade het hom uit daardie modderpoel gered. Ja, tragies is dit gewoonlik slegs die predikante wat struikel wat die nuus haal. ’n Tyd gelede was ‘n paar predikante in die nuus wat by molestering en owerspel betrokke was. Iemand vertel ‘n rukkie gelede van ‘n predikant wat by hom kom pleit het om hulp omdat hy vasgevang was in ‘n rottingspoel van pornografie.

Ek noem hierdie dinge slegs om te wys dat niemand onfeilbaar is nie, nie eers die dominees en pastore nie. Talle Christene is ingesuig deur die dobbelhuise. Dit begin met ‘n onskuldige aandjie van pret saam met ‘n paar vriende, en voor jy weet waar jy is, is jy vasgevang in daardie net. Dieselfde geld vir al die ander verleidelike dinge van die wreld. Dit het alles te doen met begeertes, sondige begeertes wat jou al hoe meer verteer. ‘n “Onskuldige” flirtasie kan begeertes in jou wakker maak wat later ‘n onblusbare vuur word en in ‘n tragedie eindig.

“Breek met die ou, sondige mens in julle wat deur sondige begeertes verteer word,” pleit Paulus vandag by jou, as jy in sulke dinge verval het. “Jou gees en gedagtes moet nuut word”, s hy in vers 23, “en jy moet lewe as ‘n nuwe mens wat na God se beeld geskep is.”

Christus het vir ons ‘n voorbeeld gestel oor hoe om te lewe. Hy het gewys dat jy voluit kan leef sonder om jou oor te gee aan losbandigheid. ‘n Gelowige se lewe hoef geensins saai en lang-gesig te wees nie, maar bly weg van die dinge wat sondige begeertes in jou kan opwek. Vul jou lewe met mooi dinge, en daar sal nie meer plek wees vir die sondige nie. As jy besig bly met opwindende aktiwiteite wat volgens God se wil is, sal daar net eenvoudig nie tyd wees om te tob oor begeertes wat jou na die verderf lei nie.

Gebed:

Rig asseblief vandag my lewe sodat ek volkome volgens U wil sal leef, en heilig sal wees soos wat U van my vra.

Skriflesing
Efes. 4:17-24
Die ou en die nuwe lewe

17In die Naam van die Here doen ek 'n ernstige beroep op julle: Moenie langer soos heidene lewe nie. Hulle gedagtes lei tot niks, 18hulle verstand is verduister, en hulle het geen deel aan die lewe wat God skenk nie, omdat hulle hardnekkig in hulle onkunde volhard. 19Hulle het heeltemal afgestomp geraak en hulle met 'n onversadigbare drang aan losbandigheid oorgegee om al wat vuil is, te doen.

20Maar dit is nie hoe julle Christus leer ken het nie. 21Julle het tog van Hom gehoor, en omdat julle sy volgelinge is, is julle onderrig volgens die waarheid wat in Jesus is. 22Hou dan op om te lewe soos julle vroer gelewe het; breek met die ou, sondige mens in julle wat deur sondige begeertes verteer word. 23Julle gees en gedagtes moet nuut word; 24lewe as nuwe mense wat as die beeld van God geskep is: lewe volkome volgens die wil van God en wees heilig.



Dinsdag 17 Januarie 2017

Kerkeenheid - Onmoontlik?


Efesirs 4:1-16

Kolonel James Stevenson-Hamilton was die eerste parkhoof van die Kruger Wildtuin, oftewel die Sabi Park, soos dit toe bekend gestaan het. Die natuur en die veld was in sy bloed, en met groot passie het hy begin om die wildtuin op te bou. Hy het bitter hard gewerk om hierdie lap dorre aarde, wat toe byna gestroop was van al sy diere, te omskep in die wreldberoemde park waar mense deel kon word met die natuur en die wildlewe geniet. Hy het egter ‘n paar dinge totaal verkeerd verstaan. Sy een groot doel was om ontslae te raak van al die roofdiere wat die kosbare bokke so opvreet. Leeus is voor die voet uitgeroei om ‘n veilige eenheid te skep in die wildtuin. Vandag is dit natuurlik algemene kennis dat meeste besoekers juis gaan om die leeus te sien! Dit was byna ‘n fatale fout. Die sukses vandag in die Kruger Wildtuin, l juis in die verskeidenheid binne die eenheid, en die wonderlike balans van die natuur waar elkeen sy nis het, of dit nou bok, vis, vol, boom of roofdier is.

Presies dieselfde geld op kerkgebied, waar die tradisionele kerke (NG Kerk ens.) ‘n klompie jare gelede baie giftig was teenoor die kerke wat ‘n gemakliker aanbiddingstyl handhaaf, soos die AGS en Volle Evangelie. Hulle is uitgekryt as “sektes” en “baie gevaarlik!” Later weer is die prentjie omgekeer, toe daar venynige aanvalle uit hlle geledere gekom het teenoor die tradisionele kerke, omdat hulle “morsdood” was en totaal verkeerd doop.

Dankie tog, daardie tyd is verby! Kerkleiers het begin insien dat daar wl verskille binne die Kerk van Christus kan wees terwyl daar steeds ‘n hegte kerkeenheid gehandhaaf kan word. In Christus is ons tog immers almal een ten spyte van ons verskille. As ons mooi gaan dink oor die verskille, sien jy dat daar js verskillende aanbiddingstyle nodig is, want mense is verskillend ingestel, en die verskeidenheid bied vir elkeen sy plekkie waar hy gelukkig voel. Inderdaad is daar nog steeds mense wat baklei oor hierdie verskille, maar hulle is gelukkig in die minderheid.

Die vraag is vanoggend: hoe handhaaf jy ‘n werkende eenheid te midde van die groot verskille? Paulus verduidelik dat jou belydenis moet klop met die manier waarop jy prakties leef. Eenheid kan met ander woorde nie reg gepraat word nie, maar dit begin by die indiwidu, dis nou ek en jy. Ons moet ons geloof prakties uitleef. Vir eenheid is dit van die uiterste belang om Efes. 4:2 jou eie te maak: “Wees altyd beskeie, vriendelik en geduldig, en verdra mekaar in liefde.” Kerkeenheid is onmoontlik sonder hierdie kwaliteite. Maar dan moet ons ook onthou dat eenheid nie by mense begin nie maar by God. In vers 3 praat Paulus van die eenheid wat die Heilige Gees tussen ons gesmee het. Hierdie eenheid durf ons nie wegsmyt nie! Ons moet dit positief nastreef en daarvoor werk deur in vrede met mekaar te leef. Dit is nie altyd maklik nie, veral as die ander party begin klippe gooi, en jy moet steeds vriendelik en geduldig bly en verdra so tussen die koes vir die klippe deur.

Soms lyk dit vir ons asof die verskille net eenvoudig te groot is. Die verskillende kerke van Ballito het ‘n paar jaar gelede gesamentlike dienste gehou, waar elke kerk die geleentheid gekry het om ‘n deel van die diens te behartig. Daar was gewoonlik ‘n ongemaklike stilte wanneer dit die NG Kerk se beurt was, want party groepe was gewoond om lewendig mee te doen, en nou gebeur daar byna niks! Wanneer dit weer hlle beurt is, staan die tradisionele groepe ongemaklik en rondtrippel, want hulle is nie gewoond aan ‘n gedansery en al die “lawaai” nie. Hoe kan daar eenheid kom as die verskille so groot is?

Paulus l klem daarop dat ons duidelik moet besef dat daar net n liggaam en net n Gees en n hoop en n Here, n geloof, n doop en n God en Vader is (v. 4-6). Wat God een gemaak het durf ons nie uitmekaar jaag nie.

Eenheid te midde van verskille, beteken dat ons vir mekaar ruimte moet gee. Jy moenie vir mekaar probeer voorskryf wat die regte ding is om te doen nie, want s nou net jy is eintlik die een wat verkeerd is! Net so is dit verkeerd om kunsmatig bymekaar te voeg wat nie saam kan funksioneer nie. Daar is al vir baie jare pogings om die drie “susterkerke” (NG, Gereformeerde en Hervormde kerke) saam te voeg, maar keer op keer misluk die samesprekings. Waarom? Selfs tussen hierdie drie kerke het daar totaal verskillende aanbiddingstyle ontwikkel. Alhoewel hulle feitlik presies dieselfde gedagtes deel, is die een baie konserwatief en styf terwyl die ander soms neig na die Charismatiese.

Kerkeenheid begin nie by kerkleiers nie, maar by jou en my persoonlik. As ek en jy na mekaar kyk en nie die verskille raaksien nie maar eerder die wonderlike Skrifwaarhede wat ons deel, is die helfte van die stryd gewonne. Nou kan ons die verskille met beskeidenheid, geduld en vriendelike, innige liefde mekaar gun en saam gesels oor die dinge wat werklik saakmaak.

Gebed:

Here, ek loof en prys en dank U vir die wonderlike eenheid wat besig is om pos te vat onder ons verskillende kerke. Help my om positief en prakties verdere eenheid na te streef en uit te leef.

Skriflesing
Efesirs 4
Die eenheid van die kerk

1Ek druk julle dit op die hart, ek wat 'n gevangene is omdat ek die Here dien: Laat julle lewenswandel in ooreenstemming wees met die roeping wat julle van God ontvang het. 2Wees altyd beskeie, vriendelik en geduldig, en verdra mekaar in liefde. 3L julle daarop toe om die eenheid wat die Gees tussen julle gesmee het, te handhaaf deur in vrede met mekaar te lewe.

4Daar is net n liggaam en net n Gees, soos daar net n hoop is waartoe God julle geroep het. 5Daar is net n Here, n geloof, n doop, 6n God en Vader van almal: Hy wat oor almal is, deur almal werk en in almal woon.

7Aan elkeen van ons is 'n genadegawe gegee volgens die mate waarin Christus die gawes uitgedeel het. 8Daarom s die Skrif:

“Toe Hy na die hoogte opgevaar het, het Hy krygsgevangenes saamgeneem en gawes aan die mense gegee.”

9Hierdie uitdrukking: “Hy het opgevaar”, veronderstel tog dat Hy eers neergedaal het na wat laer is, naamlik na die aarde toe. 10Die Een wat neergedaal het, is ook die Een wat opgevaar het bo alle hemelruimtes uit om alles met sy teenwoordigheid te vul. 11En dt is die “gawes” wat Hy “gegee het”: apostels, profete, evangeliste, en herders en leraars. 12Sy doel daarmee was om die gelowiges toe te rus vir hulle diens en vir die opbou van die liggaam van Christus. 13So sal ons uiteindelik almal kom tot die werklike eenheid in ons geloof en in ons kennis van die Seun van God. Dan sal ons, sy kerk, soos 'n volgroeide mens wees, so volmaak en volwasse soos Christus. 14Dan sal ons nie meer kinders wees nie; ons sal nie meer soos golwe op en af en heen en weer geslinger word deur elke wind van dwaalleer as vals leraars ons met hulle slinksheid en listigheid op dwaalwe wil wegvoer nie. 15Nee, ons sal in liefde by die waarheid bly en so in alle opsigte groei na Christus toe. Hy is immers die hoof, 16en uit Hom groei die hele liggaam. Die verskillende liggaamsdele pas by mekaar en vorm saam 'n eenheid. Elkeen van hulle vervul sy funksie, en so bou die liggaam homself op in liefde.


Maandag 16 Januarie 2017

‘n Spesiale Gebed vir Jou

Efesirs 3:14-21

Mense is mos lief daarvoor om te kla oor ’n predikant se preke: hulle is te lank, te vervelig, te soetsappig, te ongemaklik. En dan die een wat ek al soveel keer gehoor het, is dat ‘n sekere predikant dinge te veel herhaal. Ons gemeenteleraar, Ds. Alwyn Small se kommentaar eenmaal, toe iemand weer kla omdat hy iets kwansuis ‘n paar maal herhaal het, was dat as dit nodig is, sal hy dit wr en wr herhaal!

Nou is die vraag: Is dit dan werklik nodig om dinge oor en oor te s?

As jy ‘n ouer is met jong kinders, sal jy skerlik weet dat jy elke aand met badtyd dieselfde rympie moet herhaal: “Was agter jou ore; onthou jou hare; moenie die hle badkamer natmors nie ens. ens.” As jy dit nie weer en weer herhaal nie, gaan dit net eenvoudig nie gebeur nie. “Maar ek is nie ‘n kind nie!” sou jy dalk wou protesteer. Almiskie! Maar daar is sommige dinge in die lewe wat jy oor en oor mt hoor, anders vergeet jy bitterlik gou, en jou geloof verswak. Iemand wat nie dikwels in die kerk kom nie, dwaal baie vinnig al verder en verder van God af, al is hy ‘n gelowige. In die kerk word jy herinner aan jou verhouding met God, nie alleen deur die preek nie, maar ook deur mede-gelowiges. Ek dink dat jy al opgemerk het dat sommige idees ook oor en oor herhaal word in hierdie oordenkinge. Van God se liefde en genade kan ons net eenvoudig nit genoeg hoor nie.

Paulus is inderdaad in hierdie opsig ook geen uitsondering nie, en op alle moontlike maniere herhaal hy die feit oor en oor, dat gelowiges hulle redding alleen aan God te danke is. Op gn ander manier is daar redding, behalwe deur Jesus Christus nie! As God die gelowige nie gered het en sy kind gemaak het nie, sou hy beslis verlore gewees het. Kan dit ooit genoeg ges word? O, uit eie ondervinding weet ek dat as ek dit nie dikwels hoor nie, begin ek naderhand daarvan vergeet, en dink ek dat ek my eie heil kan uitwerk, en dat dit my eie prestasies en goeie hoedanighede is wat vir my redding bring.

Paulus doen in hierdie Skrifgedeelte voorbidding vir die lesers. Dalk het Paulus dit s bitter nodig gehad op daardie stadium in die tronk, om ‘n slag aan homself te dink, en dalk vir God te vra om hom te verlos uit sy ellende. Tg is daar nie eers sprake van nie. Sy gebede gaan nie oor sy eie ellendige lot nie, maar oor diegene wat sy brief lees. Let egter mooi op waaroor sy gebed gaan: nie oor materile dinge nie! Nie dat hulle groot rykdom sal h, of dat dit liggaamlik met hulle goed sal gaan nie. Sy gebed gaan oor die belangrikste van alle dinge, dt wat wrklik saakmaak. Hy bid dat elkeen wat die brief lees (en natuurlik sluit dit ook vir jou en my vandag in), innerlik (geestelik) sterk sal word! Dat God deur die Heilige Gees vir ons daardie krag sal gee uit die rykdom van Sy heerlikheid. Daardie wonderlike “Kragbron” is tot elkeen van ons se beskikking. Dit is ‘n absoluut-onuitputlike Bron, gevoed uit die onmeetlike rykdom van God. Waarom sal ons dit dan nie gebruik nie?

Hy bid ook dat Jesus Christus deur geloof in ons harte sal woon. Die feit is dat Jesus nie gesmeek hoef te word om in ons harte te woon nie. Hy staan alrds in afwagting gereed vir ons om oop te maak. Dit is eintlik ns wat gesmeek moet word om Hm toe te laat!

Verder bid Paulus dat ons in liefde gewortel en gegrondves sal wees. Jesus het reeds alles gedoen: Hy het ons vrygekoop; vir ons die saligheid en lewe gegee; boonop vir ons die Heilige Gees gegee. Hy het selfs vir ons ‘n voorbeeld kom stel hoe om liefde prakties uit te leef. Nou smeek Hy by ons om ook daardie liefde in ons lewens te implimenteer op alle lewensterreine. Nee, nie sommer net hier en daar ‘n blykie van liefde nie, maar dit moet deel van ons daaglikse bestaan word.

Ek dink nie ons kan ooit begryp hoe ver Jesus se liefde strek nie, maar deur liefde te leef, begin ‘n mens so ‘n ietsie ervaar van die onmeetlike omvang van Jesus se liefde. Paulus se gebed is dan ook dat ek en jy intensief bewus sal word van Jesus se liefde, daardie liefde wat alle verstand te bowe gaan. Hy wil h dat ons totaal en al vervul sal word met die liefde en daarmee saam die volheid van God.

Jy s dalk: hierdie hogere gedagtes is alles wensdenkery? Nee, beslis nie! Dit is binne die bereik van elke gelowige. Maak net jou hart, lewe en verstand oop daarvoor. Die Heilige Gees sal die res doen.

En wanneer dit die dag met jou gebeur, dat jy meegevoer word tot ‘n geestelike hoogtepunt, durf jy nit geestelik hoogmoedig raak nie. Dan moet jy besef waar jou krag en spiritualiteit hulle oorsprong het. Dit is God alleen wat jou daardie dinge onverdiend kan gee, en nog oneindig baie meer as wat ons menslike verstand kan verwerk. Ja, aan Hom alleen kom al die eer en lof, dank en aanbidding toe. Ons durf nooit it die eer vir onsself toe-eien nie, want in Hom, deur Hom en tot Hom is alle dinge, in die hemel en op die aarde.

Gebed:

Here, God-Almagtig, ek val vanoggend in aanbidding voor U neer, want sonder U is ek niks. U is die Een wat my lewe en krag gee. Dankie Here, dankie!


Skriflesing

Efesirs 3:14-21

Die gebed van Paulus vir die Efesirs

14Daarom kniel ek in gebed voor die Vader 15aan wie die hele gemeenskap van gelowiges in die hemel en op die aarde sy bestaan te danke het. 16Ek bid dat Hy deur sy Gees uit die rykdom van sy heerlikheid aan julle die krag sal gee om innerlik sterk te word, 17dat Christus deur die geloof in julle harte sal woon en dat julle in die liefde gewortel en gegrondves sal wees. 18Mag julle in staat wees om saam met al die gelowiges te begryp hoe wyd en ver en hoog en diep die liefde van Christus strek. 19Mag julle sy liefde ken, liefde wat ons verstand te bowe gaan, en mag julle heeltemal vervul word met die volheid van God.

20Aan Hom wat deur sy krag wat in ons werk, magtig is om oneindig meer te doen as wat ons bid of dink, 21aan Hom kom die eer toe, in die kerk, deur ons verbondenheid met Christus Jesus, deur al die geslagte heen tot in alle ewigheid. Amen.

TERUG


Vrydag 13 Januarie 2017

Die Dertiende Apostel

Efesirs 3:1-13

Wat ‘n wonderlike voorreg om ‘n uitgestuurde van God te kan wees! As God jou as gesant gebruik, en stuur om die blye boodskap van Sy heerlike genade en liefde uit te dra, is dit s ‘n groot voorreg! Oorspronklik was daar ‘n twaalftal manne, persoonlik deur Jesus uitgekies vir hierdie taak. Drie jaar lank het hulle intensiewe praktiese opleiding gekry. God het egter besluit om ook ‘n dertiende apostel aan te stel, iemand wat, anders as die ander, ‘n intensiewe teologiese opleiding gehad het, wat hom in staat sou stel om later briewe te kon skryf wat die volle betekenis en omvang van die Evangelie in fyn detail beskryf. En so het dit gebeur dat die briljante teoloog, Paulus totaal teen sy wil deur God tot stilstand geruk word op die Damaskuspad, waar Jesus persoonlik met hom kom praat het.

Aanvanklik was die ander apostels baie skepties oor hierdie skielike lewensverandering van Paulus, en die Joodse Christene het baie swaar gesluk aan hierdie man wat hulle eers vervolg het en nou skielik vir hulle wil kom preek. Eers etlike jare n sy Damaskus-ondervinding kry Paulus die opdrag van God om die Evangelie, nie aan sy mede-Jode te gaan verkondig nie, maar aan die heidennasies.

As ‘n stoere Jood en boonop ‘n Fariser wat verskriklik eng wetsgebonde was, moes dit vir Paulus bitter swaar gewees het om “Ja” te s toe God hom stuur. Hy moes letterlik alles wat hy deur die jare geleer het oorboord gooi en ‘n totale nuwe perspektief kry van Godsdiens. Heidene was onrein addergebroedsels, s was dit immers in hom ingehamer, en nou moes hy sy reinheid prysgee. Paulus was egter baie opgewonde oor sy opdrag, en hy het dit met volle oorgawe uitgevoer. Niks, absoluut niks het in sy pad gestaan nie, selfs nie eers die dood was vir hom ‘n struikelblok nie! En toe hy in die tronk beland, het hy doodeenvoudig voortgegaan deur briewe te skryf om sodoende die Evangelie verder te verkondig.

Paulus sien hierdie opdrag om die Evangelie aan die heidene te verkondig nie as ‘n las op sy skouers nie, maar as ‘n geweldige voorreg. Boonop nie een wat hy verdien het deur sy toewyding of geleerdheid nie, maar suiwer genade van God. Selfs sy gevangenisskap is nie vir hom die einde van die wreld nie, maar hy bemoedig die lesers van hierdie brief uit die tronk. Nee, hulle moenie vir hom jammer voel, daar waar hy opgesluit is nie, en dit moet hulle nog minder moedeloos maak. Vir hom, Paulus is dit ‘n eer om ter wille van hulle in die tronk te wees.

Dit klink so verskriklik onregverdig, en ‘n mens sukkel om dit te verstaan. Paulus verkondig die Evangelie met soveel passie, maar sy eie mense, die Joodse Christene in Jerusalem wil hom nie aanvaar nie. Baie van hulle is seker maar net te bly toe hy die dag op sy eerste sendingreis vertrek, uit hulle hare uit! Op die sendingveld gaan dit ook nie makliker nie, en keer op keer moet hy verwerping ervaar, veral van die Jode. Nogtans byt hy vas en voer God se opdrag uit. Talle kere word hy uit ‘n stad uitgesmyt as dinge vir die inwoners te warm begin raak. Dan gaan Paulus doodeenvoudig maar net na die volgende stad en begin van voor af.

En toe kom sy laaste reis na Jerusalem, waar die Jode hom in hegtenis laat neem. Hulle het lankal sy bloed gesoek, en hier is hulle geleentheid nou uiteindelik. Die ergste is dat Paulus dit verwag het! Hy word na Rome gestuur waar hy eers in huisarres geplaas word, en later in die tronk beland.

Onregverdig? Nee, beslis nie! God het dit beskik dat die Joodse Christene Paulus sou verwerp sodat die Evangelie oor die res van die wreld versprei kon word. As mense dit vir Paulus baie gemaklik in ‘n stad gemaak het, sou hy dalk net in die een stad wou bly. Dit was nodig dat die Evangelie so wyd as moontlik verkondig word, en Paulus het die wreld behrlik platgery. En toe kom die tronk. Waarom moes hy soveel jare in die tronk deurbring, as hy dalk baie meer vrugbaar die Evangelie elders kon verkondig? Baie eenvoudig: daar het menige briewe die lig gesien omdat hy gedwing was om te skryf. Baie van hierdie briewe het behoue gebly, en vir die afgelope tweeduisend jaar al lees miljoene mense daagliks Paulus se “preke”. Hoe wonderlik het God nie hier voorsien nie, want as hy nie in die tronk was nie, het ons dalk nooit daardie waardevolle brieweskat gehad nie. Of Paulus ooit besef het wat die ware doel van sy gevangenskap was, weet ons nie, maar wat ons wel weet is dat hy sy lot met blydskap en jubeling aanvaar het. God het dit so beskik, en daarom was hy tevrede sonder om te mor.

Ek dink ons staan bitter skuldig voor God, want in elke ou dingetjie wat met ons gebeur sit ons ‘n lang gesig op. As die lewe se skoen ‘n bietjie op ons liddorings druk, dan kerm ons. Dikwels verstaan ons nie waarom dinge met ons gebeur nie, en pleit ons by God om ons te verlos van ons ellende. Wt vandag verseker dat God ‘n doel het met elke ding in jou lewe. Leef, soos Paulus, voluit vir Hom, en wanneer die swaarkry jou tref, wees dankbaar, want rens agter dit is ‘n groot doel wat jy dalk nie nou sal verstaan nie. Maar God weet waaroor dit gaan, en daarom kan ons dit met vertroue aanvaar.

Gebed:

Here, leer my asseblief om U wil met blydskap te aanvaar, selfs al moet ek ly.


Skriflesing

Efesirs 3:1-13

Paulus se werk onder die heidennasies

1Daarom bid ek vir julle wat nie Jode is nie, ek, Paulus, 'n gevangene deur my diens aan Christus Jesus.

2Julle het tog seker gehoor van die opdrag wat God in sy genade aan my gegee het in julle belang. 3Hy het sy geheimenis deur 'n openbaring aan my bekend gemaak, soos ek dit hierbo kortliks beskrywe het, 4en as julle dit lees, sal julle 'n begrip kry van my insig in die geheimenis van Christus. 5Nog nooit tevore in die geskiedenis is die geheimenis aan die mensdom bekend gemaak soos God dit nou deur die Gees aan sy heilige apostels en profete geopenbaar het nie. 6En dt is die geheimenis: deur die verkondiging van die evangelie en in hulle verbondenheid met Christus Jesus, word ook mense wat nie Jode is nie, saam met ons deel van die volk van God en lede van die liggaam van Christus, en kry hulle ook saam met ons deel aan wat God belowe het.

7Van hierdie evangelie het ek 'n dienaar geword, 'n voorreg wat God in sy genade aan my gegee het deur sy krag in my te laat werk. 8Hoewel ek die geringste van al die gelowiges is, het Hy aan my hierdie voorreg gegee om aan die heidennasies die evangelie van die onpeilbare rykdom van Christus te verkondig. 9Ek moet aan almal bekend maak hoe God, die Skepper van alle dinge, nou sy verborge plan uitvoer nadat Hy dit deur al die eeue geheim laat bly het. 10Maar nou het God die ryke verskeidenheid van sy wysheid deur die kerk bekend laat word aan elke mag en gesag in die hemelruim, 11soos Hy Hom van ewigheid af al voorgeneem het om dit deur Christus Jesus, ons Here, tot uitvoering te bring. 12In ons verbondenheid met Hom en deur ons geloof in Hom kan ons met vrymoedigheid en vertroue na God gaan. 13Daarom bid ek dat julle nie moedeloos word omdat ek om julle ontwil ly nie. Julle moet dit eerder as 'n eer beskou.

TERUG

Donderdag 12 Januarie 2017

Een in Christus

Efesirs 2:11-22

Vanoggend gaan ons eers ’n slag kerk praat. Soos ons reeds ges het, is die kerk al die gelowiges, ongeag aan watter denominasie hulle behoort, en ongeag hulle ras, kultuur en nasie agtergrond. In ons Skrifgedeelte raak Paulus hierdie saak aan, waar Christus die skeidsmuur tussen Jode en nie-Jode kom afbreek het sodat daar nou slegs een mensheid in Christus is. Die heidene (alle nie-Jode) was eers “onbesnedenes” en ver van God af verwyder, omdat God tot ‘n groot mate Sy verbond en beloftes tot Israel beperk het. Jesus het egter alles kom verander sodat heidene ook deel van God se verbond uitmaak. Was dit nie vir Hom nie, dan sou nie-Israeliete nooit deel kon kry aan God se koninkryk en beloftes nie.

Jesus breek baie mure af - mure wat dikwels totaal onnodige skeiding bring tussen gelowiges. Sommige gelowiges is al ou, gesoute Christene wat reeds deur die meul van die lewe gegaan het en sterk staan in die geloof. Dit is so maklik vir so ‘n persoon om geestelik hoogmoedig te raak omdat hy reeds “ge-arriveer” het. Dit is egter geen rede om hoogmoedig te raak nie, want dit is immers nie jy wat die verskil gemaak het nie, maar Christus. Jy mag dalk selfs kan spog met ‘n elle-lange voorgeslag van gelowiges wat uitgestyg het in die geloofslewe. Dit beteken egter absoluut niks!

Die omgekeerde is egter nt so waar: as jy ‘n nuwe Christen is wat nog maar in jou babaskoene staan in die geloofslewe, hoef jy vir geen oomblik minderwaardig te voel nie. In Christus is jy en die ou, gesoute Christen sm een nuwe mensheid. Christus het die muur van onderskeid totaal afgebreek.

Daar is inderdaad baie, en dikwels hemelho mure wat ons as Christengelowiges van mekaar skei. Soms is dit geloofsoortuigings: die een groep glo dat ‘n mens reeds as baba gedoop moet word, terwyl die ander glo dat jy nie gedoop mag word voordat jy ‘n vaste geloof in Jesus het nie. Die een klomp glo dat jy doodstil in die kerk moet sit en jou gedra, terwyl die ander hande klap en dans om so hulle spiritualiteit uit te leef. Maar daar is ook ander mure wat ons skei: Ouderdomsverskille (jongmense het ‘n totaal ander aanbiddingstyl as ouer mense), voorkoms, intelligensie, politieke oortuiging, finansile posisie, ras, status en nog baie ander. As jy nou rrag Jesus se liefde wil doodmaak, moet jy ‘n “kliek” vorm met mense wat nes jy dink, of tot wie jy van nature aangetrokke voel. Sodoende beperk jy jou liefde tot ‘n handjievol uitgesoekte mense.

Jesus het hierdie mure waarbinne mense hulleself afsluit, afgebreek, en daarom is alle gelowiges een nuwe mensheid, al behoort ons aan verskillende rasse of kulture, en al is daar geloofsoortuigings waaroor jy potensiel ure lank kan stry. Arm en ryk, jonk en oud, begaafd en eenvoudig - in Christus is daar absoluut geen verskil nie! Christus het ons n gemaak, en Hy het ook ‘n einde aan die vyandskap gemaak, sodat ons almal deur een Gees vrye toegang tot die Vader het. Hierdie is ‘n wonderlike kleinood wat ons moet koester en met mekaar deel en positiewe maniere soek om versoening prakties uit te leef.

Om die waarheid te s, het Jesus alreeds begin om hierdie mure af te breek tydens Sy bediening, 2000 jaar gelede. Hy het nooit onderskeid getref tussen mense nie, en so het Hy die voorbeeld kom stel hoe dit prakties gedoen moet word. Waar gn Jood ooit met ‘n Samaritaan gesels het nie, het Jesus ‘n gesprek aangeknoop met ‘n Samaritaanse vrou, nogal met ‘n ellelange, gure reputasie! Hy het homself uitgenooi na ‘n verfoeilike tollenaar om saam met hom te gaan eet en kuier. Dit was absoluut taboe vir die Jode, want tollenaars was “verraaiers”! Boonop nooi hierdie tollenaar toe nog, om die saak te vererger, al sy slegte vriende uit om saam te kom eet. Natuurlik was die hoogmoedige Farisers gewalg deur Sy optrede.

Ons moet duidelik besef dat daar in die kerk nie so ‘n ding soos ‘n eersteklas en tweedeklas Christen is nie. Alle gelowiges is gelyk. Elke Christen-gelowige is ‘n volle burger met gelyke status in God se koninkryk! Daar is nie bywoners nie!

Elke Christen-gelowige is lid van God se huisgesin, broers en susters. God het elkeen sy eie kind gemaak en almal verbind met die bloed van Jesus.

Alle Christene is sm die geestelike huis van God, Sy heilige tempel. Elke Christen is deel van daardie gebou, soos bakstene ingebou om die struktuur te vorm. Soos burgers gelyke status het, en gesinslede broers en susters is, en ‘n gebou ‘n eenheid is, so moet gelowiges ook ‘n hegte eenheid vorm. Ons is gebou op die fondament van die apostels en profete, met Christus as ons Hoeksteen (vers 20). As Hoeksteen bind Hy juis die ganse gebou van die kerk saam tot ‘n magtige eenheid en ‘n heilige tempel vir God, ‘n tempel waarin die Heilige Gees woon (vers 21,22).

Kom ons leef daardie wonderlike eenheid vandag prakties uit.

Gebed:

Here, dankie dat U die mure tussen ons afgebreek het. Bewaar ons asseblief daarvan om weer die mure te herbou.

Skriflesing

Efesirs 2:11-22

Een nuwe mensheid

11Hou dan in gedagte wat julle vroer was. Van geboorte was julle heidene, en julle is “onbesnedenes” genoem deur di wat hulleself “die besnedenes” noem, al is die besnydenis net mensewerk aan die liggaam. 12In di tyd was julle sonder Christus, uitgesluit uit die burgerskap van Israel, ver van God af sonder deel aan die verbonde en die beloftes wat daarmee saamhang, sonder hoop en sonder God in die wreld.

13Maar nou is julle een met Christus Jesus. Julle wat vroer ver van God gelewe het, het nou naby gekom deur die bloed van Christus. 14Christus is ons vrede, Hy wat di twee, Jode en nie-Jode, een gemaak het. Deur sy liggaam te gee, het Hy die vyandskap afgebreek wat vroer soos 'n muur skeiding gemaak het. 15Die wet van Moses met al sy gebooie en bepalings het Hy opgehef, en deur vrede te maak, het Hy in Homself di twee, Jode en nie-Jode, tot een nuwe mensheid verenig. 16Deur sy dood aan die kruis het Hy 'n einde gemaak aan die vyandskap en di twee met God versoen en tot een liggaam verenig. 17Toe Hy gekom het, het Hy die goeie boodskap van vrede gebring: vrede vir julle wat ver van God was, vrede ook vir di wat naby was. 18Deur Hom het ons almal, Jode en nie-Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader.

19Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. 20Julle is 'n gebou wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, 'n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. 21In Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot 'n heilige tempel vir die Here, 22in wie julle ook saam opgebou word as 'n geestelike huis waarin God woon.

TERUG

Woensdag 11 Januarie 2017

‘n Saak van Lewe en Dood

Efesirs 2:1-10

Ons kan Efesirs 2:1-10 kortliks soos volg opsom: Ons gelowiges was vroer dood as gevolg van ons sondes en oortredinge, maar in Christus Jesus het God ons herskep. Ons moet daarom ons lewens daaraan wy om die goeie werke te doen wat Hy van ons verwag. Short & sweet!

Maar ek dink nie ons besef aldag die volle omvang van hierdie kort gedagte nie. Kom ek probeer verduidelik. ‘n Persoon kom na my met ‘n versoekie: hy het ‘n boek geskryf en nou wil hy h dat ek dit vir hom moet druk. Eenvoudig! Voordat ek dit egter kan druk, moet sy skryfwerk egter eers geredigeer word, want sommer met die intrapslag sien ek al ‘n paar spelfoute. Die eerste stap is om die boek op te stel om gedruk te kan word, en dan druk ek een eksemplaar uit. My Mosbolletjie is die ekspert wat spelling aanbetref, en dus gee ek die eerste gedrukte boek vir haar. Nou begin die groot taak om die boek woord-vir-woord deur te lees, rooi pen in die hand en elke foutjie te merk. Dit kos weke se noukeurige, tydrowende hard-konsentreer leeswerk, want letterlik elke kommatjie moet nagegaan word.

Wanneer sy uiteindelik by die laaste bladsy kom, word ek nader gesleep. Nou gaan ons die boek saam deur en bespreek elke fout. Wanneer ek almal reggemaak het, word hy weer ‘n slag uitgedruk en dan lees sy hom ‘n tweede keer noukeurig deur om te soek vir foutjies wat dalk iewers oorgeslaan is. Eers wanneer sy hiermee klaar is, kan die boek finaal opgestel word om gedruk en gebind te word en ‘n omslag te kry. “Druk die boek gou-gou” raak ‘n reuse taak!

Wat moes alles gebeur sodat ek, verlore sondaar, omskep kon word in ‘n vrugdraende gelowige? Dit is soos om die proses te beskryf waar ruwe kakaobone omskep word in hemelse Belgiese sjokolade! Dit gebeur nie sommer maar net s nie! Maar die resultaat…….. Ai!

Dink so ‘n bietjie terug aan jou eie lewe: Voor al hierdie dinge gebeur het was jou lewe hl anders. Jy het jou laat mislei deur Satan (al sou jy dit dalk vir geen oomblik wou erken nie!) Jou sondige begeertes het jou lewe s oorheers dat jy doodeenvoudig net gedoen het wat jy wou. Jy het daagliks die verdoemenis in die gesig gestaar, en dikwels gelag daaroor. Wanneer jy in sonde leef, kan jy nie slegs die duiwel al die krediet gee daarvoor nie, soos wat Eva gedoen het. Jy sondig omdat dit lekker is, en omdat jy jou deur jou begeertes laat lei. Kom ons maak ‘n bietjie ‘n lysie van wat jou ware omstandighede eers was:

Jy was deur God vervloek.

Jy was dood as gevolg van jou sondes.

Jy het die hoofstroom gevolg.

Jy was geestelik dood.

Jy was God se vyand.

Jy sou deur God gestraf word.

Jy was in diens van Satan.

Jy het jou laat lei deur jou sondige natuur.

Ja, en toe gebeur daardie wonderlike ding in jou lewe, en uit God se groot genade red Hy jou uit hierdie moeras van verlorenheid. Nou lyk die lysie iewat anders:

Jy is nou die voorwerp van God se liefde.

Jy is saam met Christus lewend gemaak.

Jy kies Christus se pad.

Jy leef vir ewig.

Jy is ‘n kind van God.

Jy is uit genade gered.

Jy is in diens van Christus.

Jy laat jou lei deur die Gees.

Om egter hierdie oorgang van die een na die ander toestand te vermag, het ‘n proses gekos wat die hemel tot in sy fondamente geskud het. Dit het gekos dat die Skepper van die heelal Sy troon moes verlaat en Hom kom verneder tussen die vuil, sondige, Satan-dienende gebroedsel. Hy, die Een wat die hoogste gesag van alle tye beklee, het Homself vrywillig kom onderwerp aan die spot, vloek en selfs marteling tot die dood om sodoende die volle prys te kon betaal vir jou en my redding. Die is suiwer genade, ‘n gawe van God, wat Hy gratis, vry en verniet gee. Gn mens kan dus it roem om te s: “Ek het my lewe verander van ‘n verlore, sondige lewe na ‘n geredde, God-gesentreerde lewe” nie. Alles, alles is genade!

As ek dan sien wat God met my lewe gedoen het, sonder dat ek enigiets daarvan verdien het, mag dit alleen tot n ding lei: om oor en oor dankie te s, nie maar net met woorde nie, maar met my hele lewe! Dit behoort ‘n natuurlike reaksie te wees om daardie God wat my uit die kloue van Satan gered het te dien en loof deur alles wat ek doen. Met ander woorde, nie te werk vir ‘n beloning nie, maar suiwer omdat ek dankie wil s en omdat ek Hom innig liefhet!

Gebed:

Dankie, dankie, dankie Jesus, vir wat U alles vir my gedoen het, en dat U my gered het! Leer my om my dankbaarheid prakties uit te leef.

Skriflesing

Efesirs 2:1-10

Efesirs 2

Lewe uit die dood

1Julle was dood as gevolg van julle oortredings en sondes 2wat voorheen julle lewenswyse gekenmerk het. Julle het gelewe soos hierdie sondige wreld en julle laat lei deur die vors van die onsigbare magte, die gees wat daar nou aan die werk is in die mense wat aan God ongehoorsaam is.

3So het ons trouens vroer ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het. Vanwe ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. 4Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. 5Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered! 6Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom 'n plek in die hemel gegee, 7sodat God ook in die tye wat kom, sou laat sien hoe geweldig groot sy genade is deur die goedheid wat Hy in Christus Jesus aan ons bewys het.

8Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is 'n gawe van God. 9Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. 10Nee, God het ons gemaak wat ons nou is: in Christus Jesus het Hy ons geskep om ons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het.

TERUG

Dinsdag 10 Januarie 2017

Dankie Here!

Efesirs 1:15-23

Vanoggend se Skrifgedeelte is so tot oorlopens gevul met boodskappe, dat ek amper nie weet waar om te begin en waar om te eindig nie. Is dit nie wonderlik hoe ‘n paar versies dikwels net borrel van God se woorde aan my nie?

In vers 15 en 16 dank Paulus God vir die liefde van die gelowiges. Ek voel dikwels baie ongemaklik as iemand my bedank vir die een of ander iets wat ek gedoen het. Om ‘n voorbeeld te noem: alhoewel ek nie ‘n predikant is nie, preek ek soms op plattelandse dorpies soos Melmoth en Hluhluwe. En dikwels kom iemand agterna en bedank my vir die mooi boodskap. Dit maak my kriewelrig, want ek weet voor my siel dat ek beslis nie die outeur is van hierdie preek nie. Die Heilige Gees l die gedagtes in my neer, en Hy verwag dat ek my bes sal doen om Sy boodskap so suiwer en effektief moontlik oor te dra aan elkeen wat luister. Presies dieselfde geld ook vir hierdie dagstukkies.

Hoe s ek vir iemand “dankie” vir iets mooi wat hy gedoen het, sonder dat dit klink asof ek die heuningkwas mildelik swaai? Die geheim is om mooi te gaan dink wat die motief vir jou “dankie” is. Eintlik moet ‘n mens se dank altyd hl eerste aan God gaan. Hy is immers die Een wat die persoon wat jy wil prys die vermo, wysheid en wil gegee het om te doen wat hy gedoen het.

Maar dit is ook belangrik dat jy vir die persoon s hoe jy voel, en dat jy God gedank het vir wat Hy deur die persoon gedoen het. S dus vir die persoon: “Ek s dankie vir die Here vir wat Hy vandag deur jou gedoen het.” Op daardie manier is dit gn heuningkwas-gesmeerdery nie, maar ‘n God-gekeurde kompliment. Wanneer jou dominee of pastoor volgende keer dus weer so ‘n hartroerende preek lewer, moenie vir hom s: “Jy het so mooi gepreek dat jy my tot trane gedryf het” nie, maar s eerder: “Dominee, ek loof die Here dat Hy my diep aangeraak het met die wonderlike boodskap wat Hy vir my gegee het deur jou.”

En dit is presies wat Paulus dan ook hier doen. Hy s vir die lesers dat hy nie kan ophou om die Here te dank vir die mooi dinge wat hy hoor oor die gelowiges nie, oor hulle geloof in Jesus en hulle wonderlike liefde vir hulle medegelowiges.

In die tweede gedeelte skryf Paulus dat hy gedurig voorbidding doen vir die lesers. Dit is iets wat nie so maklik kom nie. Dit is baie maklik om vir jouself te bid en vir jou eie behoeftes. Dit is net so maklik om vir jou eie gesin en jou naby familie en vriende te bid. Maar om mense wat ver van jou af is, en dikwels onbekend is, aan die Here op te dra, is gladnie so maklik nie. Die meeste van ons los dit liewer uit ons gebede uit, of ons bid so in die algemeen, so ‘n half niksseggende gebed.

Paulus stel hier vir ons ‘n voorbeeld van hoe ons behoort te bid. Ons moet werklik die belange van ander mense op die hart dra, al ken ons hulle dikwels nie eers persoonlik nie. En ons moet spesifiek wees wanneer ons so ‘n persoon aan God opdra. In hierdie geval bid Paulus dat die Here deur die Heilige Gees aan die lesers van hierdie brief wysheid sal gee, en dat die Here Homself so aan hulle sal openbaar dat hulle Hom waarlik sal leer ken. Hy bid verder ook dat die Here hulle die helderheid sal gee sodat hulle tot die besef sal kan kom watter geweldige hoop daar opgesluit l in hulle roeping, en watter asemrowende rykdom daar is in die erfenis wat elke gelowige kry. Hy bid ook dat die leser sal besef watter geweldige krag daar opgesluit l, tot beskikking vir elkeen wat glo.

Paulus het hierdie dinge natuurlik alreeds op ‘n wonderbaarlike manier persoonlik ervaar, en hy bid dat elke leser (ek ek jy ingesluit) dit ook so sal ervaar. Dit beteken natuurlik ook dat dit sy gebed vir my en jou vandag is, want tweeduisend jaar later is ons vandag die lesers.

Hierdie is ‘n wonderlike voorbeeld van hoe ons voorbidding vir ander mense behoort te lyk. Nou klink dit in teorie alles baie mooi, maar hoe werk dit in die praktyk? Waar begin ek as ek vir ander mense wil bid?

‘n Goeie manier is om te begin met die gebedslys van een van die vele organisasies wat dringend voorbidding vra. Jerigo Mure is so ‘n organisasie, en jy kan die weeklikse gebedslys by watch@jwipn.com bekom. Geopende Deure het ‘n soortgelyke gebedslys. Daar is baie gelowiges wat in die grootste nood lewe in lande waar die Evangelie verbode is. Hulle het ons voorbidding nodig. Nader aan die huis kan jy byvoorbeeld dink aan die probleme en uitdagings waarmee jou eie gemeente se leraar en kerkraad elke dag te doene kry, en vir hulle bid vir wysheid. Bid ook asseblief ook vir my, dat my geloofs-ore oop sal wees vir die Heilige Gees wanneer ek elke dag hierdie dagstukkie skryf.

Gebed:

Here, dankie vir soveel mense wat U in my lewe gegee het wat vir my bid. Leer my ook om vir ander te bid.

Skriflesing

Efesirs 1:15-23

Paulus se gebed

15Daarom, vandat ek gehoor het van julle geloof in die Here Jesus en van julle liefde vir al die gelowiges, 16hou ek ook nie op om God vir julle te dank nie. Wanneer ek in my gebede aan julle dink, 17bid ek dat die God van ons Here Jesus Christus, die Vader aan wie die heerlikheid behoort, deur sy Gees aan julle wysheid gee en Hom so aan julle openbaar dat julle Hom werklik kan ken. 18Ek bid dat Hy julle geesteso so verhelder dat julle kan weet watter hoop sy roeping inhou, en watter rykdom daar is in die heerlike erfenis wat Hy vir die gelowiges bestem het, 19en hoe geweldig groot sy krag is wat Hy uitoefen in ons wat glo. Dit is dieselfde kragtige werking van sy mag 20wat Hy uitgeoefen het toe Hy Christus uit die dood opgewek en Hom in die hemel aan sy regterhand laat sit het: 21hoog bo elke mag en gesag, elke krag en heerskappy, en wat daar ook al sprake van mag wees, nie net in hierdie bedeling nie, maar ook in die bedeling wat kom. 22Ja, aan Hom het God alles onderwerp, Hom bo alles verhef en Hom aangestel as hoof van die kerk. 23Die kerk is sy liggaam, die volheid van Hom wat alles in almal vervul.

Maandag 9 Januarie 2017

Nie Maar Net ‘n Nommer Nie

Efesirs 1:5-14

Dit is Januarie 1966 in Potchefstroom. Op die paradegrond staan ons manne ingeryg soos garnale aan ‘n sosatiestokkie. Garnale inderdaad, want die bloedige son het ons almal bloedrooi gebrand!

Nommer 25087932, tree uit!” blaf die Sersant.

Wat is my nommer nou weer?” Ek moet diep krap in my geheue om daardie belangrike nommer op te diep.

Nommer 25087932, waar is jy? Waarom moet ek vir jou wag!?” Dan tref dit my dat dit mos m nommer is daardie. Ek word in baie gekruide taal uitgevreet omdat ek nie vinnig genoeg reageer het nie. Ek was nog nooit goed met syfers nie! Hulle maak nie vir my sin nie. Woorde is prentjies - dit is iets met ‘n gesig en ‘n vorm. Maar syfers, hulle beteken absoluut niks!

Voel jy soms asof jy net ‘n niksseggende nommer is? Is alles ooit die moeite werd? Raak jy moedeloos omdat jy maar net ‘n ou spikkeltjie in die groot heelal is, en dat daar niemand is wat in jou belang stel nie? Die boek Prediker begin met sulke moedelose woorde: “Alles kom tot niks, s die Prediker, tot niks. Wat kry die mens vir sy geswoeg, sy geswoeg in hierdie wreld?”

Dalk is jy werklik eensaam, het jy niemand wat waarlik vir jou omgee nie. Maar wees vandag verseker: jy is nie maar net ‘n nommer nie. Gaan lees gerus maar weer ‘n slag Efesirs 1:11, dan sal jy baie gou besef dat jy beslis nie maar net ‘n stofdeeltjie in die groot heelal is nie. Jy is baie spesiaal vir God! S spesiaal, dat Hy eenmaal lank, lank gelede, selfs nog voordat daar tyd was, alreeds besluit het om jou deel van Sy volk te laat wees. Ja, selfs nog meer: om jou Sy kind te maak! Hy het selfs so ver gegaan om Sy enigste Seun op te offer as losprys sodat jy deel van Sy familie kon word. Ons is dus met ander woorde eintlik aangenome kinders van God.

Die vraag is of dit werklik saakmaak dat ons aangenome kinders is en nie eie kinders nie? Jesus is God se Seun, en in Jesus is ons God se “aangenome” kinders.

Volgens die Romeinse regstelsel het ‘n aangenome kind in daardie jare presies dieselfde regte en voorregte gekry as ‘n eie kind. Omdat God ons Sy “aangenome” kinders gemaak het, kry ons nou ook presies dieselfde regte en voorregte asof ons God se eie kinders is. In Galasirs 4:5-7 skryf Paulus meer hieroor, as hy s dat God ons vrygekoop het “sodat ons as kinders van God aangeneem kon word. En omdat ons Sy kinders is, het God die Gees van Sy Seun in ons harte gestuur, en in ons roep Hy uit: “Abba!” Dit beteken Vader! Jy is dus nou nie meer ‘n slaaf nie; jy is nou ‘n kind van God. En omdat jy Sy kind is het Hy jou Sy erfgenaam gemaak.

Ek is dus nou gladnie meer daardie simpele nommer wat ek in my weermag dae was nie, maar ek het ‘n identiteit! Ek is iemand! Inderdaad iemand wat aan God behoort! Boonop is ek ook iemand wat nuutgemaak is deur God persoonlik, totaal nuut!

Hierdie dinge het egter nie maar sommer so toevallig gebeur nie. Dit was deel van God se noukeurige beplanning, alreeds baie lank terug. Wat beteken dit? Dit beteken dat God in totale beheer is. Nie alleen het Hy beplan nie, maar Sy plan het uitgewerk presies net soos Hy dit bepaal het. Ek en jy is nie maar uitgelewer aan slegte mense of bose magte nie. Nee, God is in beheer. En boonop is Hy ons Vader in die hemel wat vir ons omgee en sorg.

Paulus wil ons ook op ‘n wonderlike manier bemoedig met ‘n derde gedagte in hierdie gedeelte. In vers 13 en 14 lees ons dat God ons ‘n waarborg gegee het in die Heilige Gees. Die Heilige Gees is in werklikheid die Waarborg dat ons sal ontvang wat God ons belowe het. Wat het Hy belowe? Dat ons God se eiendom is, Sy kinders. Ons behoort volkome aan God, en niemand kan ons uit Sy hand ruk nie. Hy het as’t ware die sel van die waarborg dat alles eg is op ons afgedruk.

Dit gebeur wel soms dat ‘n gelowige twyfel oor sy kindskap. Ek het al met menige gelowige gesels, wat s dat hulle nie seker is of hulle werklik die ewige lewe het nie. Die duiwel is die opperste leuenaar, en hy sal alles in sy vermo doen om twyfel te saai by ‘n gelowige. Hy het dit alreeds daar in die tuin van Eden gedoen, toe hy vir Eva gevra het: “Het God werklik ges julle mag van geen boom in die tuin eet nie?” Vandag vra hy: “Dink jy werklik dat jy gered kan word deur slegs in Jesus te glo?”

Het jy al ooit getwyfel? Of moontlik moet ek vra of daar iemand is wat nog nooit vir ‘n oomblik getwyfel het nie? As daar ooit sulke gedagtes by jou opkom, kan jy maar net weer Efesirs 1:13 se laaste deel lees, en dit diep in jou hart gaan bre: “In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as eiendom van God besel.” Dit is finaal! Die stempel van egtheid is deur die Heilige Gees afgedruk sodat ons versker, sonder enige twyfel kan weet: Ons is God se eiendom! Ons is God se kinders! Ons het dus die ewige lewe!

Gebed:

Here, dankie dat ek vandag verseker kan weet dat ek aan U behoort en dat ek U kind is.

Skriflesing

5In sy liefde het Hy ons, volgens sy genadige beskikking, toe ook al daarvoor bestem om deur Jesus Christus sy kinders te wees. 6Daarom moet ons God prys vir sy wonderlike genade wat Hy in die Geliefde vrylik aan ons geskenk het. 7Deur die bloed van sy Seun is ons verlos en is ons oortredinge vergewe kragtens die ryke genade van God 8wat Hy in al sy wysheid en insig so oorvloedig aan ons geskenk het. 9Hy het kragtens sy besluit en voorneme die geheimenis van sy wil aan ons bekend gemaak 10en dit deur Christus tot uitvoering gebring op die tyd wat Hy daarvoor bepaal het. Sy bedoeling was om alles wat in die hemel en alles wat op die aarde is, onder een hoof te verenig, naamlik onder Christus. 11Deur Christus het ons deel geword van die volk van God soos Hy dit vooruit al bestem het. So het Hy Hom dit voorgeneem, Hy wat alles laat gebeur volgens sy raadsbesluit. 12Daarom moet ons, die eerstes wat ons hoop op Christus gestel het, die grootheid van God prys. 13Deur Christus het ook julle deel geword van die volk van God toe julle die waarheid wat aan julle verkondig is, die evangelie van julle verlossing, gehoor en tot geloof gekom het. In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as die eiendom van God besel. 14Die Heilige Gees is die waarborg dat ons ook verder sal ontvang wat God belowe het, wanneer Hy almal wat aan Hom behoort, volkome sal verlos. Daarom moet ons sy grootheid prys.

TERUG NA BO

Vrydag 6 Januarie 2017

Jannie se Plaatkoekies

Efesirs 1:3-5

Hou mense van jou? Waarom dan nou so ‘n snaakse soort vraag? Wel, ek dink mense hou nogal van my! So sal ek tenminste graag wil glo! Waarom sou mense van my hou? Dalk omdat ek vriendelik is of ‘n mooi glimlag het, of omdat ek dagstukkies skryf. Dalk hou hulle van my omdat ek lief is vir die oumense en by hulle kuier. Dalk is dit omdat ek hard werk. Ek wil graag glo dat ek baie vir ander mense beteken. Elkeen van ons wil graag h dat mense van ons hou.

Die probleem is, dat ons so maklik ook wil dink dat God vir ons lief is oor ons mooi eienskappe. Hy is lief vir my omdat ek hard werk in Sy koninkryk of omdat ek so baie goed doen vir ander mense. Hy is lief vir my omdat ek elke Sondag kerk toe gaan en gereeld my Bybel lees en bid. Hy is lief vir my omdat ek Hom gereeld loof en prys - ek sing lofliedere in my hart vir Hom.

Die feit is egter dat God se liefde vir my absoluut niks te doen het met wat ek alles vir Hom doen, of hoe lief ek vir Hom is nie. Inderdaad is daar wl ‘n “omdat” by betrokke, maar hierdie “omdat” l by God. Hy het my lief omdat Hy my lief wl h. Hy het my lief ten spyte van al my gebrekkige pogings om vir Hom lief te probeer wees en dinge vir Hom te probeer doen.

Dalk kan ek dit probeer verduidelik met ‘n storietjie. Ek het hom al voorheen vertel, maar elke keer bring hy weer trane in my o. So, vergewe maar as jy dit al ‘n dosyn keer gelees het!

Klein Jannie besluit om die oggend vir Mamma en Pappa te verras, en die Saterdagoggend vir hulle ontbyt te maak. Dis nog half donker as hy uit die bed spring. Maar waar begin ‘n mens nou met ontbyt? Dalk moet hy plaatkoekies bak. Hy haal vier eiers uit die yskas, maar sommer met die intrapslag gebeur die eerste oepsie alreeds, want vier eiers is te veel vir sy klein handjies, en twee van hulle val flenters op die vloer. Sommer ‘n groot gemors!

Grootoog bekyk Jannie die taai spul, maar hy kan nie nou stop nie. Hy moet by die meelblom kom. Hy haal ‘n bak uit die kas uit en gooi ‘n paar koppies meelblom in. Dit sukkel maar om die fyn wit poeier uit die sakkie te kry, en daar val van die meel op die vloer, nogal rg op die plek waar die stukkende eiers nog l, en nou is dit ‘n taai gemors. Jannie sien dit gelukkig nie raak nie, want hy staan hoog bo die aarde op ‘n stoel en werk.

Stap een is om die eiers in die meel te kry. Hy kap ‘n eier teen die rand van die bak, soos hy Mamma sien doen het. Dit wil egter nie so lekker werk nie, want net die helfte van die eier beland in die bak, dop en al. Die ander helfte spat oor die toonbank.

Nou vir die suiker! Hy trek die suikerpotjie nader en meet noukeurig ‘n paar handjiesvol suiker af. Nou is sy handjies een taai gemors en sy vingers klou aanmekaar vas. Hy trek die karton met melk nader, maar in die proses stamp hy die suikerpot van die toonbank af sodat dit aan skerwe spat op die vloer. En suiker l die hele kombuisvloer vol. Jannie het egter nie nou tyd om daaroor te bekommer nie. Daar is plaatkoekies om te bak, dus gooi hy melk by die meel en begin heftig roer.

Op daardie oomblik kom die kat die kombuis ingemarsjeer en spring op die toonbak, want hier is iets lekker aan die gang! Die mengsel in die bak is nou ‘n taai gemors. Die kat kom ruik aan die bak. Jannie vererg hom vir die kat, en hy swaai ‘n wilde hou na hom met die lepel. In die proses stamp hy die bak per ongeluk raak. Dit kantel. Jannie probeer tevergeefs om die bak te gryp. Stadig tol die bak en val van die toonbank af en maak ng ‘n groter gemors van die reuse gemors op die vloer.

Vir Jannie is dit die laaste strooi. Sy lippie begin onbedaarlik te bewe. As hy omkyk, sien hy vir Pappa in die deur staan. Nou bars Jannie in trane uit. Al sy beste pogings het net mooi op niks uitgeloop nie! Sy liggaampie ruk soos die rou snikke deur hom skeur. Pappa moet baie mooi in die taai gemors trap om nie nog op ‘n glasstuk k te trap nie. Hy tel vir Jannie van die stoel af en druk hom styf teen sy bors vas. “Pappa is baie lief vir jou.” troos hy.

Die Here het my en jou uitgekies om Sy kinders te wees, ten spyte van die feit dat ons in vyandskap met Hom geleef het. Hy het ons ryklik gesen met al die seninge van die Gees wat daar in die hemel is (vers 3). Ons sal nooit werklik ons verlossing kan verstaan nie, want dit is s onbegryplik. Hy het Sy besluit alreeds geneem nog voordat ons gebore is. As dit van ons moes afhang, sou ons nit kinders van God kon word nie.

Hoe moet ons hierop reageer? Om God te loof en prys! Nie met verwyte omdat Hy slegs party mense uitkies en nie almal nie - om God te beskuldig dat Hy onregverdig is nie. Ons moet eerder verbaas wees dat Hy juis vir ns uitverkies het, ten spyte van die gemors wat ons aangevang het. En dan moet ons soos Paulus in ‘n lofprysing dit uitjubel oor hoe groot en goed die Here werklik is. Sy genade oor my is asemrowend groot. Ek kan Hom nooit genoeg dankie s daarvoor nie.

Gebed:

Here, al my lof en dank en aanbidding gaan aan U, want U is groot en aan U ganade is daar geen einde nie.

Skriflesing

Lof aan God vir sy genade

3Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! Hy het ons in Christus gesen met al die seninge van die Gees wat daar in die hemel is. 4So het Hy, nog voordat die wreld geskep is, ons in Christus uitverkies om heilig en onberispelik voor Hom te wees.

TERUG NA BO

Donderdag 5 Januarie 2017

Genade, Vrede!

Efesirs 1:1,2

Shalom! Vrede vir julle! So het Jesus Sy volgelinge gegroet toe Hy hulle vir die eerste keer sien na Sy opstanding.

Wat is daar in ‘n groet? Wanneer ek ‘n bekende persoon op straat sien, s ek vriendelik: “Goeie mre” sonder om eers te dink wat ek vir hom s. Bedoel ek dit werklik diep uit my hart dat ek daardie persoon ‘n mooi dag toebid? Maar dan kom die tweede deel, as ons nie te haastig by mekaar verby jaag nie: “Hoe gaan dit?” Hierdie is sommer so ‘n outomatiese vraag sonder dat ons werklik belangstel in die persoon se welstand. Jy vra dit maar net uit goeie maniere. En dan hoop jy maar dat die ander persoon sal s: “Goed dankie,” al gaan dit dan ook bedroef, want mens wil mos nie na ‘n ander ou se gesanik luister nie!

Waarom s ons ‘n ding as ons dit gladnie bedoel nie? En waarom vra ons hoe dit gaan as ons nie belang stel nie? Dis mos skynheiligheid, is dit nie?

Wanneer laas het jy by ‘n eensame ou tannie gekuier en net met aandag en belangstelling geluister? As jy bereid is om te luister, maak die persoon haar hart teenoor jou oop. Sy vertel jou van haar vrese, haar pyn, haar verlange na haar eggenoot wat vir 50 jaar haar lewe met haar gedeel het, en nou nie meer daar is nie. Maar sy vertel ook van haar vreugdes en die mooi dinge uit haar jeug. “Hoe gaan dit?” word nou met opregtheid gevra. En die wonder is dat daardie persoon weer soos ‘n mens voel wat iets vir iemand beteken. En sy voel dat iemand werklik in haar belangstel. En ek belowe jou: vir jouself is dit nt so verrykend en opbouend!

Vir Paulus was dit nogal moeilik om “Goeie mre” te s, want hy was in die tronk opgesluit! Hy kon nie eers die mense vir wie hy groet ‘n handdruk gee nie!

Die tronk was ‘n afgryslike plek, maar Paulus het hom nie sit en verknies daaroor nie. Ons lees nie eers in ‘n enkele brief van hom waar hy kla oor sy omstandighede nie. Hy verwyt God nooit omdat Hy toegelaat het dat Paulus in die tronk sit nie. Inteendeel, Paulus sit met tyd op hande, en dan maak hy die beste gebruik van hierdie tyd, en hy skryf briewe. As hy nie direk met die mense kan gesels nie, skryf hy vir hulle!

Paulus spring ook nie in sy brief weg met ‘n klaaglied oor sy persoonlike omstandighede nie, maar hy begin met ‘n loflied oor die Here se wonderlike uitverkiesende liefde (Efes. 1:3-14). Ons gesels ‘n bietjie later oor hierdie loflied.

Sommer reg met die intrapslag wil Paulus sy lesers wys op die feit dat hulle aan God behoort. Terloops, dit wil voorkom asof die woorde “in Efese” dalk later ingevoeg kon gewees het, en dat die sin oorspronklik gelees het: “Aan almal wat aan God behoort en in Christus Jesus glo.” Hierdie brief was heel waarskynlik nie net gerig aan die gemeente in Efese nie, maar aan al die gemeentes, en dus ook direk aan jou en my vandag. Met sy groet wil Paulus ons dit op die hart druk dat ons verseker kan wt dat ons aan God behoort as ons maar net in Jesus glo. Daar is soveel gelowiges wat met ‘n onsekerheid in die hart rondloop. Hierdie woorde plaas sekuriteit in ons harte, want watter groter sekuriteit is daar nie in die lewe, as om verseker te kan wees daarvan dat die Almagtige God, die Skepper van die heelal jou eienaar is? Hy het ons uitgekoop! Ons is Syne!

Dit het natuurlik enorme gevolge, want dit beteken dan mos k dat ons onder Sy beskerming staan, dat Hy ons versorg en dat Hy ons alles gee wat ons nodig het. Maar aan die anderkant beteken dit terselfdertyd ook dat, omdat ons Sy eiendom is, ons ook in Sy diens staan. En nee, dit is nie dwangarbeid nie - dit is vrywillig. Jy sal nie “afbetaal” word as jy nie jou kant bring nie, maar Hy vra liefdevol vir my en jou om vir Hom te werk.

Ek glo in Jesus! Ek behoort aan God!

Is dit nie die wonderlikste gedagte wat ooit deur enige mens se gemoed kan spoel nie?

Dan kom Paulus met sy groet - nie ‘n niksseggende “Met my gaan dit goed - hoe gaan dit met jou?” nie. Paulus se groet gee vir sy lesers iets baie kosbaar: “Genade en vrede vir julle...” Hierdie is nie maar ‘n wens of ’n hoop wat Paulus uitspreek nie. Dit is nie eers ‘n gebed om te vra dat die Here dit vir die lesers sal gee nie. Paulus is oortuig dat die Here dit alreeds tot sy beskikking gestel het, en nou gee hy dit vir elkeen wat hierdie brief lees. Paulus maak as’t ware God se genade en vrede die leser se geskenk.

Ek behoort aan God. Daarom kry ek nou, terwyl ek hier lees, ook God se genade en vrede.

Is dit nie ‘n wonderlike gedagte nie? Kom, ek wil jou uitnooi om saam met my vandag hierdie wonderlike genade en vrede van God ons eie te maak en te geniet met alles wat binne-in ons is. Maar so ‘n kosbare geskenk kan jy mos nie vir jouself hou nie! Kom ons gee dit dus weer verder aan vir elkeen wat vandag oor ons pad kom, en veral vir medegelowiges, ander wat ook in Jesus glo, want dit is aan ons almal geskenk om te gebruik en te geniet.

Gebed:

Here, dit jubel en borrel in my omdat ek weereens kan besef dat ek aan U behoort, en dat U vir my genade en vrede gee in oorvloed.

Skriflesing

Efesirs 1

1Van Paulus, 'n apostel van Christus Jesus deur die wil van God.

Aan almal in Efese wat aan God behoort en in Christus Jesus glo.

2Genade en vrede vir julle van God ons Vader en die Here Jesus Christus!

Woensdag 4 Januarie 2017

Die Kerk is Opwindend!

Efesirs Inleiding

Is die kerk vir jou ook opwindend?

Dalk moet ons eers uitklaar wie of wat die kerk is? En hoe is sy ratwerk saamgestel? Watter kerk is dan nou die regte een? En hoe lyk die ideale kerk? Vrae, vrae, vrae!

Jy sal natuurlik met my saamstem dat daardie indrukwekkende kerkgebou beslis nie die kerk is nie, dit is bloot ‘n gebou. Noem hom dalk eerder die gemeente se werkswinkel, want dit is waar daar gewerk word en waar die gemeentelede opgelei word in ware praktiese dissipelskap.

Die tweede groot misverstand by baie mense, is dat daar verskillende kerke is. Nee, daar is slegs een kerk, die kerk van Jesus Christus. Inderdaad is daar wel baie verskillende gemeentes en denominasies en almal het verskillende aanbiddingstyle. Hulle interpreteer selfs sekere dele van die Bybel verskillend, en dus is daar sekere dinge waaroor hulle beslis nie saamstem nie. Maar ten spyte daarvan vorm hulle uiteindelik slegs een kerk. Om die waarheid te s, is elke gelowige indiwidueel-kollektief die kerk.

Dalk kan ons die kerk sien as ‘n trein wat op pad is hemel toe. Geloof in Jesus is die enigste kaartjie wat jou die reg gee om op hierdie trein te wees. Die trein kan egter nie loop as iemand hom nie aan die gang hou nie, en daarvoor is die personeel verantwoordelik.

Op hierdie hemelse trein werk dinge egter ‘n bietjie anders. Vir ‘n begin, is daar nie range nie. Elke lid van die personeel is op presies dieselfde vlak, of jy nou die drywer, kondukteur of ‘n kelner is, almal is eenders. En niemand word betaal nie - alles is vrywillig. Hulle het egter ‘n wyd-uiteenlopende staat van pligte, en om die trein op koers te hou, moet party van die personeel baie hard werk.

Natuurlik is die ideale trein die een waar al die passasiers, in plaas van om net by die venster te sit en uitstaar, slf ook inspring en sodoende die laste van die personeel ligter maak. Nie alleen maak dit die reis vir die passasiers meer aangenaam nie, maar ook vir die personeel. Op hierdie wyse word almal op die trein personeel. As net een begin en aan die werk spring, sal daar baie gou ander wees wat volg!

In die meeste gemeentes is by verre die grootste deel slegs passiewe passasiers, wat so min as moontlik deelneem. Kan hulle dan nie besef hoe opwindend dit is om deel te wees van alles nie? Daar is so ‘n ryke verskeidenheid van dinge om te doen in die kerk. As jy eers eenmaal begin het, kom jy baie gou agter hoe heerlik opwindend dit is. In die Efesirs-brief word die kerk vergelyk met ‘n liggaam. Dink maar net vir ‘n oomblik hoeveel wyduiteenlopende onderafdelings jou liggaam het! Dit word ook vergelyk met ‘n bruid. Elders word dit in skrille teenstelling hiermee vergelyk met ‘n soldaat. Maar Paulus sien die kerk ook as ‘n tempel. Uit hierdie vier beelde alleen sien ons die wonderlike verskeidenheid. Niemand sal kan s dat daar nie vir hom of haar ‘n plek of taak iewers is nie. Daar is plek vir elkeen in die span.

Hierdie brief van Paulus help ons om die kerk in die regte perspektief te stel en om reg te kan dink oor die kerk. Dit is belangrik dat ons raaksien dat die kerk eintlik ‘n versameling van mense is, mense wat aan God behoort en ‘n intieme verbintenis en verhouding met Jesus het. Inderdaad is dit ‘n mengelmoes van mense uit elke moontlike denkbare agtergrond, taal, ras en volk, en hulle word saamgesnoer tot ‘n hegte eenheid.

Hierdie mense het een grt samebindende faktor: Jesus. Hulle is lief vir Hom en hulle erken Hom as die enigste Here. Hulle stel hulleself dan ook onder Sy heerskappy, en hulle dien Hom.

Wanneer Paulus hierdie brief skryf, is hy iewers in die tronk. Ons is nie seker uit watter tronk hy hierdie brief geskryf het nie, dit kon moontlik Sesarea wees. Hier was hy vir 3 jaar opgesluit. Dit kon dalk ook Rome wees, waar hy ‘n paar jaar agter tralies deurgebring het. Ons kan aanvaar dat dit waarskynlik in Rome was.

Ons kan verder ook aanvaar dat hierdie brief eintlik nie aan die gemeente in Efese gerig is nie, maar dat dit ‘n omsendbrief was wat aan al die gemeentes gerig was. In vers 1 staan daar wel dat hy aan die Efesirs skryf, maar in die vroegste manuskripte kom hierdie vers nie voor nie, dus kon dit dalk later ingevoeg gewees het.

Ek het al by ‘n vorige geleentheid hierdie brief van Paulus as ‘n reeks dagstukkies behandel. Ek gaan egter poog om met totaal nuwe o daarna te kyk, en dit uit ‘n ander hoek te sien. Hierin is dit my innige gebed dat die Heilige Gees elke woord in hierdie kort reeks dagstukkies vir my op die hart sal l. Sonder Hom is dit vir my gans onmoontlik om eers my pen op papier te sit.

My gebed is terselfdertyd ook dat hierdie reeks vir jou tot groot sen sal wees, en dat jy hierdeur geestelik sal kan groei.

Gebed:

Here, dankie dat U kerk so opwindend is. Ek wil bid dat U sal werk in elke hart wat hierdie reeks lees, dat elkeen U kerk so sal ervaar.

TERUG NA BO