Vrydag 24 Maart 2017

Die Einde Is Naby!

1 Petrus 4:7-11

Die Einde Is Naby! Petrus waarsku sy lesers om voorbereid te wees. Dit was 2000 jaar gelede geskryf, en die einde het steeds nie gekom nie. Was Petrus op ‘n dwaalspoor toe hy dit ges het? Johannes het k ges dat die einde in sig was, toe Hy Openbaring geskryf het. Selfs Jesus het sy dissipels laat verstaan dat Sy wederkoms nie ver was nie. Hoe moet ons dit verstaan?

Inderdaad het Jesus vir Sy dissipels dit baie duidelik gestel dat niemand weet wanneer die einde gaan kom nie, maar dat jy elke oomblik gereed moet wees. Die einde kom soos ‘n dief in die nag! Elkeen van ons was al totaal onverhoeds gevang deur ‘n vriend of familielid se skielike, onverwagse dood, ‘n motorongeluk, ‘n hartaanval, ‘n beroerte…...

Hoe verander jy jou lewe as jy weet dat jou einde naby is? Natuurlik gaan jy probeer opmaak vir alles wat jy in jou lewe verbrou het. ‘n Ongelowige gaan in sak en as sit en met groot angs nog ‘n bietjie tyd probeer uitkoop. In sy agterkop gaan die gedagtes maal: “Was die Christene nie dalk reg oor die hel nie?” Naarstigtelik gaan hy probeer om tog maar daardie verskrikking te ontkom. Die gelowige gaan die saak totaal anders benader.

As Petrus s dat die einde naby is, praat hy met profetiese perspektief. Ja, inderdaad is die einde naby, en dit kan enige oomblik gebeur, maar dit kan net sowel ook met die dood kom. Hy wil sy lesers aanspoor tot ‘n aksieplan om voorbereidings te tref vir die einde. Dit moet hulle nie paniekerig onverantwoordelike dinge laat doen nie, maar hulle moet die saak selfbeheersd en nugter benader “sodat julle kan bid” (vers 7). Iemand wat paniekerig in sirkels hardloop kan nie rustig met God gesels nie. Sy gebed is slegs noodkrete, en daar is niks in van ‘n intieme gesprek met God nie. As Petrus s dat die einde in sig is, wil hy nie mense op loop jaag nie, maar hy wil vir hulle troos gee in hulle lyding, dat al daardie swaarkry se einde in sig is. Uiteindelik gaan daar die ewige rus wees!

Hoe lyk Petrus se aksieplan?

Die eerste stap is om selfbeheersd en nugter te wees. Beheer jouself voordat jy enigiets doen of s. Vra eers vir die Here hoe Hy wil h dat jy moet reageer. Nugterheid het vele betekenisse, een daarvan is om nie alkohol te misbruik nie. Dit beteken ook om ‘n goeie balans in die lewe te handhaaf en jou nie te laat oorheers deur enigiets nie. Daar is talle dinge, wat nie noodwendig sleg is nie, wat ons lewens totaal kan oorheers: TV, werk, sport, ons stokperdjies ens. Daar moet balans wees in alles wat jy doen.

Die tweede stap is liefde. Liefde het baie verskillende fasette en Petrus noem maar net ‘n paar as voorbeeld. Ons moet mekaar hartlik liefh (vers 8). Die eintlike betekenis van die woord wat vertaal is met “hartlik” is dat dit met volgehoue inspanning moet gebeur. Liefde is nie ‘n gevoel nie, maar ‘n daadwerklike aksie wat jy moet toepas. Hartlike liefde beteken dus dat jy jou hele hart daarin sal sit en jou inspan om die liefde prakties toe te pas, al gaan dit totaal teen jou hele natuur in. Dit is dus nie alleen om vir iemand te s dat jy hom liefhet nie, maar dit moet ‘n praktiese liefde wees wat dinge vir mense doen. ‘n Goeie voorbeeld is Jesus se gelykenis van die barmhartige Samaritaan.

Die derde aksiestap is om gasvryheid uit te leef (vers 9). Gasvryheid beteken nie alleen dat jy kos of slaapplek vir vreemdelinge moet aanbied nie, maar dit kring baie wyer uit. Hoe gasvry is jy in die kerk? Het jy jou paar Christenvriende, en vorm met hulle ‘n geslote groepie? Of probeer jy aktief ander mense betrek, selfs diegene wat gladnie gewild is nie? Het jou kerk en gemeente vir jou eksklusief geword of kring jou Christenvriendskap baie wyer uit, ook na ander kerkgroepe wat heeltemal anders as jy aanbid?

Die vierde aksiestap is om diensbaar te wees. Party mense het baie talente (gawes) en ander min. Een so ‘n persoon wat toegegooi is met talente, is Dr. Albu van Eeden van Dokters vir Lewe. Hy is nie alleen ‘n mediese dokter nie, maar ook ‘n predikant en sendeling wat dikwels uitreike doen na lande soos Angola om mense geestelik en liggaamlik aan te raak met die Evangelie.

Etlike mense het al vir my ges dat hulle gladnie talente het nie. Die feit is dat elke mens talente het, selfs al is dit net om vloere te vee. Die voorbeelde wat Petrus noem is preek en diens (vers 11). Die groot geheim is dat jy dt wat jy kan doen moet aanwend in diens van God - nie halfhartig nie maar met alles wat binne in jou is. Sannie kan vetkoek bak, en elke Saterdag bak sy die beste vetkoeke in haar vermo om fondse te genereer vir Bybelverspreiding. Gert is ‘n man wat opleiding het in die wreld van finansies. Nou gebruik hy al die kennis wat hy deur die jare opgedoen het om die gemeente se finansies te bestuur.

Deur jou gawes van harte uit te leef vir God, raak jou lewe deursigtig sodat mense God deur jou kan sien en Hm daardeur verheerlik. Dan leef jy Jesus se opdrag in Mat. 5:16 uit wat s: “Laat julle lig so voor die mense skyn, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is, verheerlik.”

Gebed:

Here, laat my asseblief elke dag leef asof dit vandag die einde van alles is.

Skriflesing

7Die einde van alles is naby. Daarom moet julle selfbeheers en nugter wees, sodat julle kan bid. 8Bo alles moet julle mekaar hartlik liefh, want die liefde bedek baie sondes. 9Wees gasvry teenoor mekaar sonder om te kla. 10As goeie bedienaars van die veelvoudige genade van God moet elkeen, namate hy 'n genadegawe ontvang het, die ander dien. 11As iemand die gawe ontvang het om te preek, moet God deur hom aan die woord kom; as dit is om in die gemeente te dien, moet hy dien met die krag wat God verleen. So moet julle God in alles verheerlik deur Jesus Christus, aan wie die heerlikheid en die krag behoort tot in alle ewigheid! Amen.

Donderdag 23 Maart 2017

Lydingsvreugde

1 Petrus 4:1-6

Oudominee Hennie du Toit was ‘n emiritus-predikant wat destyds hier in Ballito kom aftree het. Uiteindelik kon hy hier sy stokperdjie (houtwerk) kom uitleef, en darem so af en toe nog ‘n ou geldjie verdien as hy op ‘n Sondag ‘n preekbeurt kon kry. Jare en jare se preke het aan hom ‘n oratoriese vaardigheid besorg wat maak dat jy net eenvoudig nie anders kon as om te luister na wat hy s nie.

Drdie Sondag was hy egter besnders op sy stukke, en ek het op die punt van my stoel gesit en hang aan sy lippe. Elke woord het my hart getref, en die ganse gemeente was diep aangeraak. N die diens loop ons die konsistorie in en ek draai geen doekies om as ek hom heuning om die mond smeer oor sy mooi preek nie. Maar nt daar knyp Oudominee my tjank skoon af! Hy is bitter ongelukkig oor my mooi woorde. “Weet jy Louis”, was sy ontstelde opmerking, “as iemand die dag vir jou vertel hoe mooi jou preek was, dan moet jy begin bekommerd raak, want dan is daar rens grt fout!”

Ek was skoon afgehaal. Nou wat het ek dan verkeerd ges? Eers later het ek besef dat ‘n “mooi” preek gewoonlik die een is wat jou gewete streel. Dr. Peet Botha van die Kwasiza Bantu Sendingstasie het dikwels in ons gemeente gepreek, en ek het verskeie mense hoor s dat hulle nie kerk toe kom as hy die dag preek nie. Sien, hy s dinge wat jy nie graag wil hoor nie. Hy noem sonde by die naam en mense wil liewer van liefde en genade hoor. Inderdaad is daar regdeur die land baie mense wat bitter kwaad is vir hom oor die dinge wat hy s, want hy praat eina-reguit oor sonde. Dit skeel hom egter min as mense hom verwerp, want ek dink dat hy Petrus se woorde baie goed ter harte geneem het.

Petrus s dat, omdat Jesus so bitterlik onverdiend moes ly, is lyding vir die persoon wat ernstig is oor sy geloof ook onafwendbaar. Moenie dat lyding as gevolg van jou geloof jou onkant vang en moedeloos maak of in vertwyfeling laat kom nie. Dit moet eerder as ‘n bewys dien dat jy met die sonde afgereken het. Dit is immers waaroor hierdie paragraaf in Petrus se brief gaan. As jy eens ‘n roekelose lewe geleef het en tot bekering gekom het, moet jy verwag dat jou eertydse vriende jou gaan beswadder. Wees rustig daaroor, want hulle sal aan God moet rekenskap gee!

Die tipe lyding waaroor Petrus praat is dt wat jy moet verduur omdat jy aanhou om te doen wat God van jou vra. Dit is nie maklik nie, want van nature probeer ‘n mens enige vorm van lyding vermy, maar die dag as jy ‘n navolger van Jesus word, moet jy bereid wees om ook volgens God se wil te leef, al beteken dit selfs dat jy ander mense se spot of verwerping moet verduur. Wanneer jy dt reggekry het, het jy eers werklik begin om met die sonde in jou lewe af te reken. Jy moet besef dat daar met jou wedergeboorte ‘n totale nuwe regering in jou lewe gekom het. Eers was jy regeer deur jou eie menslike begeertes, aangevuur deur die duiwel, maar nou het God die regering oorgeneem. Volgens Romeine 6:15-20 staan jy nou in ‘n nuwe diens met ‘n nuwe dienskontrak en ‘n nuwe Eienaar. Jy gaan dus nie meer saam met daardie stroom van losbandigheid waarvan in 4:4 gepraat word nie. Jou lewe word nie meer oorheers deur wellus, dronkenskap of selfs afgodery nie, (4:3) en jou eertydse vriende vind dit baie vreemd dat hierdie soort van goed nie meer vir jou belangrik is nie.

En nou beswadder hulle jou!

Jy is nou nie meer bereid om mee te doen aan hulle sondige aktiwiteite nie, dus het jy (volgens hulle) ‘n “godsdiens-dweper” geword. Jy moet besef dat jou omgekeerde lewe ‘n aanklag is teen die dinge waaraan hulle hulleself skuldig maak. Dalk laat dit hulle ongemaklik of skuldig voel en dit is waarskynlik een van die redes vir hulle giftige aanvalle op jou.

Moenie dat hulle gedrag jou van stryk bring nie! Doe zoo voort! Hulle rekenskap voor God sal kom, en Hy staan gereed met die oordeel. As jy vir ‘n oomblik terugdink aan die gedeeltes wat ons in Openbaring gelees het oor die oordeel wat wag op diegene wat hardkoppig bly vasklou aan ‘n Goddelose lewe, sal jy onthou dat dit afgryslik is, en dat jy dit vir niemand toewens nie. Onthou terselfdertyd ook dat die oordeel nie joune en myne is nie, maar God s’n. Ons moet onsself dus nie probeer vergeld nie, maar liewer hulle bespotting doodlf! Sodoende word ons ambassadeurs vir God. Wie weet: dalk is dit net jou nuwe lewenswyse wat daardie einste spotter oorwen vir Jesus!

Ek het al baie preke in my lewe gehoor - selfs mense wat op straathoeke staan en preek vir enigeen wat daar mag verbyloop en dalk tog net ‘n stukkie van die wonderlike Evangelie hoor. Relatief min preke het egter al mense tot bekering gelei. Die beste preek it, is die stille preek van iemand wat leef volgens die wil van God ten spyte van teenkanting. Jy hoef niks te s nie, maar jou dade en jou lewensvreugde verklaar dat God leef en dat Hy Meester van jou lewe is. Baie mense smag na die stralende lewensvreugde en vrede wat hulle in jou lewe sien, en kry ‘n honger na s ‘n lewe. As jy daardie honger in n persoon se lewe aangeblaas het, dan het jy reeds die doel in jou lewe bereik.

Gebed:

Here, maak my asseblief vandag ‘n lewende preek vir U.

Skriflesing

1 Petrus 4

Wie gely het, het met die sonde afgereken

1Omdat Christus dan liggaamlik gely het, moet julle julle ook met die gedagte wapen dat wie liggaamlik gely het, met die sonde afgereken het: 2vir die res van sy aardse bestaan word sy lewe nie meer beheers deur menslike begeertes nie, maar deur die wil van God. 3In die verlede toe julle nog heidene was, is julle lewe lank genoeg beheers deur julle heidense begeertes: losbandigheid, wellus, dronkenskap, swelg- en drinkpartye en afskuwelike afgodery. 4Nou vind die heidene dit vreemd dat julle nie langer met hierdie stroom van losbandigheid saamgaan nie, en hulle beswadder julle. 5Hulle sal rekenskap moet gee aan Hom wat klaar staan om oor die lewendes en die dooies te oordeel. 6Daarom is die evangelie immers ook verkondig aan di wat nou dood is sodat, hoewel hulle as mense onder die oordeel was om na die liggaam te sterwe, hulle na die gees sou lewe soos God lewe.

Dien mekaar met julle gawes

Woensdag 22 Maart 2017

Spoke en Goeters

1 Petrus 3:18-22

Ek het al menigmaal die vraag gekry of geeste, spoke, golery en al hulle neefs en niggies ooit ‘n werklikheid is? In die Bybel word daar dan van spoke geskryf! Toe Jesus op die water na die dissipels toe aangeloop gekom het, was hulle vas oortuig daarvan dat Hy ‘n spook was, en hulle het gebewe van angs!

Ek was nog maar in die laerskool, toe een van die plaaswerkers op ons plaas by Waterval Boven eendag vir my vertel het van die afkop-man wat snags hier op ons eie plaas rondsluip. Die sweet begin sommer klaar op sy voorkop uitslaan by die blote gedagte daaraan. “Hy ry op ‘n perd,” vertel hy my met verskriklike ontsag vir hierdie vreesaanjaende wese, “en dan klap hy sy sweep lat jy net sien vonke spat!” By die blote gedagte krimp hy inmekaar van vrees. “En dan verdwyn hy sommer net so!” Die arme man kry skoon die papperellekoors!

“En jy het hom slf, persoonlik, met jou eie twee o gesien?” Ek is vol verwondering.

“Nee, nog nooit!” Hy is skoon verontwaardig. “Ek loop nie in die nag rond waar spoke is nie!”

Selfs op my jeugdige ouderdom glo ek nie sy storie nie, maar dit maak ‘n nuuskierigheid in my wakker. “En wat van die Thokkolossie? Het jy hom al gesien?”

Hy kry amper ‘n floute! Drdie man se naam mag nie eers uitgespreek word nie! Hy is bitter gevaarlik! Nee, hy het ook nog nooit die Tokkelossie gesien nie, en hy wil ook nie! Maar mens weet nooit, jy kan nie te versigtig wees nie!

Ek het die gedagte in my kop rondgemaal en sommer dadelik begin om my eie spookstorie op te maak. Daardie selfde naweek nog kom twee niggies uit Belfast, twee Bothatjies vir ons kuier, en ek wou my nuutgevonde talent op hulle uitprobeer. Ek doen my voorbereiding deeglik en in die ou “spookhuis” prakseer ek ‘n “spook” van koerantpapier wat met ‘n katrolstelsel opstyg.

Toe dit begin skemer word, vertel ek hulle eers baie dramaties van die angswekkende spook op die plaas. Natuurlik byt hulle baie langtand aan my storie. Maar dan bied ek aan om hulle persoonlik die spook te gaan wys. In die halfdonker kom ons by die grillerige ou huis aan, en daar laat ek my koerantpapier-spook verrys. Al gillende van angs het hulle huistoe gehardloop terwyl kke natuurlik kraai van pure lekkerkry!

In 1 Petrus 3:19 kry ons so ‘n ou klein kykie in die angste van die mense van daardie dae. Petrus praat van die “geeste in die gevangenis.” Ons kan eintlik maar net afleidings maak oor hierdie vreemde sinnetjie wat hy hier skryf. Ons moet onthou dat daar etlike boeke geskryf is in daardie jare wat deels fiksie, deels geskiedenis was, soos byvoorbeeld 1 Henog. Hier word onder meer van die “hemelwesens” waarvan ons in Genesis 6:1,2 lees, geskryf. Die straf vir hulle verkeerde dade sou wees om rens in ‘n onder-aardse gevangenis opgesluit te wees. Mense het ‘n heilige vrees gehad vir drdie hemelwesens, want as van hulle dalk per ongeluk ontsnap, was daar GROOT moeilikheid!

Spoke en bose geeste was vir die mense van daardie tyd ‘n groot werklikheid - en ‘n reuse vrees. Soos ons reeds ges het, het selfs Jesus se intieme leerlinge ook aan spoke geglo, en hulle was bitter bang vir hulle!

Petrus kom nou en besweer ons grootste vrese. Jesus Christus het nie alleen vir ons sondes gely en gesterf nie. Hy het veel meer as dit gedoen. Dikwels dink ons aan Jesus slegs as die Verlosser, die Onskuldige wat die sondes van die skuldiges op Hom gedra het. Ja, natuurlik is dit waar, maar Hy het ook die dood en die hel oorwin. Toe Hy die dag uit die graf opgestaan het, het ‘n hele nuwe wreld vir alle gelowiges oopgegaan. Maar daar is nog veel meer: Hy het nie net die dood oorwin nie, maar ook die bose. Petrus wil nou vir hierdie mense wat so vreesbevange is oor die onbekende - die “geeste in die gevangenis” wat hulle enige oomblik kan verslind - kom s dat Jesus selfs hierdie “geeste” finaal oorwin het.

Vandag beteken dit dan ook vir my en jou dat Jesus selfs die “spoke” in ons lewe oorwin het. So ook die Thokkolossie en enige ander vorm van boosheid. Ek wil my nie uitlaat oor die vraag of daar wel sulke goed soos spoke is nie, want dit sal ‘n lang bespreking uitlok waar ons maar net kan bespiegel. Die feit van die saak is egter dat geen gelowige ooit ‘n vrees hoef te h vir hierdie bose “wesens” nie, want daar is in die eerste plek geen mag of krag of bose engele of spoke of wat-ookal wat buite die heerskappy van Jesus Christus staan nie.

Petrus se hantering van die vrees vir die “geeste in die gevangenis” van gelowiges van daardie tyd, wys vir ons hoe ons vandag soortgelyke vrese moet aanpak. In die eerste plek hoef ons nie vir mense te s dat die Tokkelossie of spoke nie bestaan nie. Om die waarheid te s is bose magte en demone en al daardie skrikwekkende gedrogte ’n groot werklikheid wat niemand sommer kan wegpraat nie. Is spoke nie dalk ook ’n werklik nie? Ek sal nie weet nie! Die feit is egter dat ons nie daarvoor bang hoef te wees nie! Ons moet eerder die blye nuus bring dat Christus al hierdie bose dinge oorwin het. Hy is in beheer van alles en almal!

Gebed:

Dankie Here, dat ek rustig kan slaap sonder die vrees van enige bose magte. Al gaan ek ook deur die dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie, want U is met my!

Skriflesing

18Ook Christus het een maal vir die sondes gely, die onskuldige vir die skuldiges, om julle na God te bring, Christus wat as mens doodgemaak is, maar deur die Gees lewend gemaak is. 19En so het Hy na die geeste in die gevangenis gegaan en daar sy oorwinning aangekondig. 20Dit is hulle wat aan God ongehoorsaam gebly het toe Hy groot geduld met hulle aan die dag gel het in die tyd toe Noag die ark gebou het. Net 'n klein klompie in die ark, ag in getal, is deur die water gered. 21Dit dui op die doop, waardeur julle ook nou gered word. Die doop is nie 'n afwassing van die vuilheid van die liggaam nie, maar 'n bede tot God om 'n skoon gewete, en dit red julle op grond van die opstanding van Jesus Christus. 22Hy is nou aan die regterhand van God nadat Hy die engele en magte en kragte aan Hom onderwerp het en die hemel ingegaan het.

Maandag 20 Maart 2017

Vergelding?

1 Petrus 3:13-17

Kort-kort is daar ’n storie in die koerante van iemand wat die een of ander aller-verskriklikste trauma deurgegaan het. En dan word ‘n instansie (gewoonlik die minister van wet en orde) gedagvaar vir miljoene oor die verskriklike onreg. Die verhaal loop gewoonlik so: die dame is rondgepluk deur ‘n verkeersman nadat hy haar gestop het vir ‘n (geringe) verkeersoortredinkie. Aan die verslaggewer vertel sy snikkend en neusblasend van die verskriklike trauma wat sy moes deurgaan toe hy haar boonop nog gevloek het, en daarna onseremoniel laat opsluit het. ‘n Mens kry die arme weerlose vrou so bitter jammer wanneer jy die droewige verhaal lees, en dan wonder jy wat die oorsaak was van die verkeersman se absoluut onnodige aggressie.

Enkele dae later verskyn daar gewoonlik dan weer ‘n beriggie in die koerant wat die verkeersman se kant van die storie vertel, en di klink gewoonlik iets in dier voege: Die dame het roekeloos bestuur - iets moes haar verskriklik ontstel het. Dalk het haar krel haar afges of iets, en sy was kwaad vir die wreld. Hy het nie ‘n keuse gehad nie, en hy moes haar van die pad af trek, want sy was ‘n gevaar vir haarself en ander padgebruikers. Toe sy stilhou was sy woedend: sy het uit die motor gespring en op hom afgestorm terwyl sy hom met die verskriklikste vuil taal peper. Toe skop sy hom waar dit seer maak.

Natrlik het hy haar aan die skouers gegryp en geskud om haar tot bedaring te bring, en natrlik het hy ‘n paar lelike woorde ges toe sy hom skop. Hy het nie ‘n ander keuse gehad as om haar in hegtenis te neem nie, want hy kon sien hier kom grt moeilikheid, met ‘n hoofletter M!

Wie was reg? Dit is steeds ‘n ope vraag! Wat egter baie belangrik is, is hoe ‘n mens verontregting in jou lewe hanteer. Jou optrede nadat jy tenagekom is, wys wie die baas in jou lewe is. Jou optrede word gewoonlik bepaal deur ander mense se optrede teenoor jou. Dit is natuurlik en menslik: as hulle goed en gaaf teenoor jou is, is jy mooi met hulle. Dis baie maklik. Die bordjies word egter verhang wanneer mense op jou tone trap, en dt omdat jy die regte ding doen! Jou reaksie is om dadelik op jou perdjie te spring.

Die oomblik as jy egter aggressief terugkap, het jy klaar vir die ander persoon gewys dat jy bang is vir hom, en dat jy toelaat dat hy jou afskrik van daardie pragtige voorneme om jou gedrag deur die Here te laat bepaal. Deur te probeer om jouself te vergeld, is jy eintlik besig om die baasskap of seggenskap van die Here in jou lewe weg te neem en dit te gee aan die mense wat jou verontreg. Die Here vra van jou om aan te hou goed doen, maar as jy jou laat dwing deur slegte mense om terug kwaad te doen, wys jy dat jy hulle die seggenskap in jou lewe gegee het. Daardie heilige eerbied vir Christus die Here alleen (vers 15), wys dan nie meer in jou lewe nie.

Wanneer jy aanhou om goed te doen ten spyte van wat ander mense onverdiend aan jou doen, gaan daar ‘n dag kom wat mense begin raaksien dat daar iets anders in jou lewe is. Dat daar ‘n soort kalmte is wat jou dra deur al die aanslae van ‘n onredelike baas of kollega. Mense gaan jou begin vrae vra: hoe kry jy dit reg om so koel en kalm, alles maar net soos water van ‘n eend se rug af te laat rol? Hoekom het jy hom nie al lankal woedend sy fortuin vertel nie? Wat maak jou tiek?

Dan moet jy gereed wees met ‘n antwoord, want hier val vir jou die wonderlikste getuienisgeleentheid in jou skoot. Jou verhouding met Christus dra jou deur dit alles. Getuig met vrymoedigheid van wat Jesus alles vir jou beteken, want hulle het jou mos gevra om te getuig! Jy moet hier egter ook uiters versigtig wees, want jy is nie verhewe bo enige persoon nie, selfs nie ‘n ongelowige nie. Juis daarom moet jy nit uit die hoogte ‘n getuienis lewer, asof jy beter is as iemand anders nie. Jou beskeidenheid moet wys dat dit God se krag is wat hier in jou optrede sigbaar is, en dat jy hierdie dinge uit eerbied vir God doen. Hy is immers die Baas in jou lewe.

Om terug te kom na die vrou en die verkeersman: sy het waarskynlik gekry wat haar toekom, want sy het die wet oortree. Die verkeersman, aan die ander kant, het die saak totaal verkeerd hanteer. Dinge kon s anders uitgewerk het as hy net kalm en rustig sy plig gedoen het sonder om fisies te raak en te vloek, want so kon hy die situasie ontlont. Sy optrede (alhoewel dit waarskynlik geregverdig was) het die situasie net vererger. Die oomblik as ‘n mens terug kwaad doen, het jy nie meer ‘n skoon gewete nie. Dit gee ook vir mense ‘n lat om jou mee te slaan, en dan verdien jy jou swaarkry. As jy jou egter laat lei deur die Heilige Gees, en die onreg met ‘n vriendelike glimlag beantwoord, sal mense skaam kry oor hulle optrede. En die bonus is dat jy daardeur ‘n ambassadeur word vir Christus.

Gebed:

Here, dit is so bitter moeilik om nie kwaad met kwaad te vergeld nie. Maak my asseblief gewillig om U liefde uit te straal, selfs al word ek deur mense verontreg.

Skriflesing

13Wie sal julle kwaad aandoen as julle julle beywer vir wat goed is? 14Maar selfs as julle sou ly omdat julle doen wat reg is, moet julle dit as 'n voorreg beskou. Moenie vir mense bang wees of julle laat afskrik nie. 15In julle harte moet daar net heilige eerbied wees vir Christus die Here. Wees altyd gereed om 'n antwoord te gee aan elkeen wat van julle 'n verduideliking eis oor die hoop wat in julle lewe. 16Maar doen dit met beskeidenheid en met eerbied vir God. Sorg dat julle gewete skoon bly, sodat di wat julle oor julle goeie lewenswandel in Christus belaster, daaroor skaam kan kry dat hulle kwaad van julle gepraat het. 17As dit die wil van God mag wees dat julle moet ly wanneer julle goed doen, is dit beter s as om te ly wanneer julle kwaad doen.
TERUG NA BO

Vrydag 17 Maart 2017

Lewensvreugde

1 Petrus 3:8-12

“Ten slotte”, skryf Petrus in vers 8, en daarmee sluit hy hierdie afdeling in sy brief wat handel oor ons verhoudings af. Hy het gepraat met ons oor ons verhouding met die staat, met ons werkgewers en ons huweliksmaats. Nou gesels Petrus oor ons verhouding met ons medemens in die algemeen.

In hierdie perikoop gee die Here vir ons ‘n sleutel tot ware lewensvreugde. In vers 10 lees ons: “As iemand die lewe liefhet…” Dit skep egter ‘n verkeerde indruk dat hier met ‘n lang lewe te doene het. Die nuwe vertaling lui so: “wie die lewe wil liefh en goeie dae wil beleef…” - ‘n aanhaling uit Psalm 34:13-17. As jy hierdie jou lewensfilosofie wil maak, is daar ‘n paar riglyne om te volg teenoor jou medemens. Hierdie riglyne verskaf nie alleen lewensvreugde nie, maar bring jou terselfdertyd nader aan die wil van God.

Eensgesindheid, is die eerste riglyn. By verskeie geleenthede is ek al aangevat oor sekere klemverskille waar daar in die kerk net eenvoudig nie oor saamgestem kan word nie, bloot omdat die Bybel nie duidelike riglyne daaroor gee nie. Kom ons los die dinge waaroor ons verskil en praat oor die dinge waaroor ons saamstem, en versterk mekaar so geestelik eerder as om af te breek. Moenie kyk hoe jy met jou naaste kan verskil nie, maar vind aansluiting by dit waaroor julle saamstem, en die bande van eensgesindheid bind julle saam as ‘n eenheid.

Medelye, is ons tweede sleutel. Iemand wie se geliefde van haar weggeruk is deur die dood, het iemand nodig wat waarlik omgee om haar deur hierdie droefheid by te staan. Dit moet iemand wees wat verstaan waardeur sy gaan, en daardie skielike alleenheid begryp. As jy dus medelydend wil wees, moet jy bereid wees om daar te wees vir so ‘n persoon. Deur maar net te luister en om ‘n skouer te wees op wie sy kan huil, beteken vir so ‘n persoon meer as wat jy ooit kan dink. Medelye het ook ‘n ander sy, naamlik om ‘n ander se vreugde met hom te kan deel en om jubelend opgewonde te kan wees saam met jou medemens oor sy of haar groot vreugde.

Koos se seun het die eerste rugbyspan gehaal, en hy is baie opgewonde: “Baie geluk!” s ek, maar ek stel nie rrag belang nie, en Koos kan dit sommer in my houding sien dat hierdie belangstelling aangeplak is. Hy voel afgehaal, want ek was hoflik, maar hy kan sommer sien ek deel nie rrag in sy opgewondenheid nie. Dink jouself in Koos se situasie in en voel sy borrelende vreugde. Wees dan opreg uit die hart uit bly saam met hom en wys dit met jou hele lyftaal. Koos sal voel dat daar mense is wat waarlik omgee, en dit sal sy geloof versterk.

Liefdevolheid, is die derde sleutel, en hierdie woordjie dek ‘n baie wye veld. Een voorbeeld van ‘n liefdevolle lewe is om nie op jou medemens se foute te fokus nie maar hulle eerder te bedek. Iemand wat oorgewig is wt van haar probleem! Jy hoef nie vir haar te s dat sy nou beter begin om reg te eet nie. Kyk liewer by haar probleem verby en probeer die mooi persoonlikheid sien. Vergeet van die foute en konsentreer op die persoon se sterk punte.

Goedhartigheid, die vierde sleutel, is dikwels ‘n baie moeilike een. ‘n Mens wil liewer nie ‘n ander se swaarkry raaksien nie, want dit laat jou skuldig voel. Ware goedhartigheid roer jou binneste en dit maak jou hart en hand oop om te help waar jy kan. Sodoende leef jy God se liefde uit op ‘n praktiese wyse.

Nederigheid, is die vyfde sleutel. As ‘n mens al goed op die geloofspad gevorder het, is dit tog so maklik om neus-in-die-lug te loop met ‘n “Ek’s heiliger as jy!” uitdrukking op jou gesig, net om te beklemtoon dat jy rens op die pad van heiligmaking gekom het. Jesus het eenmaal gepraat van die Fariser wat so op die straathoeke staan en bid sodat almal kan sien hoe heilig hy is. Dalk is dit ‘n oordrewe hoogmoed, maar ons kan maklik op ‘n baie subtiele manier geestelike hoogmoed openbaar.

Ware nederigheid is om nooit te vergeet hoe klein en gering jy werklik voor God is nie, en dat alles wat jy in die lewe bereik het suiwer genade van God is. Jy moet duidelik besef dat jy selfs die geloofshoogtes wat jy bereik het nie verdien het nie. Dit was nie jou eie goedheid nie, maar God het dit onverdiend vir jou gegee omdat Hy vir jou lief is.

Voordat Petrus die stempel van Psalm 34 opsit, sluit hy af met die hooftema van die brief, oor hoe jy op verontregting en kwaad moet reageer. Vir die ongelowige is dit totaal aanvaarbaar om iemand terug te kry as hy jou te na kom. Vir die gelowige is dit anders: draai die ander wang! Jesus het immers so ges! God gee deur sy Gees vir jou die krag om verhewe te wees bo vergelding, en om eerder die kwaad met ‘n senwens te beantwoord.

Die boodskap uit Psalm 34 som hierdie gedeelte op met die woorde: “Soek vrede en jaag dit na!”

Gebed:

Here, hervorm asseblief my hart om vrede te soek en U wonderbare liefde vir my medemens aktief uit te leef.

Skriflesing

Hoe elkeen hom moet gedra

8Ten slotte: Wees almal eensgesind, medelydend, liefdevol, goedhartig, nederig. 9Moenie kwaad met kwaad vergeld of belediging met belediging nie. Inteendeel, antwoord met 'n senwens, want daartoe is julle geroep, sodat julle die sen van God kan verkry.

10Daar staan geskrywe:

“As iemand die lewe liefhet en 'n lang lewe begeer om die goeie te geniet, moet hy sy tong weerhou van kwaadpraat en sy lippe van leuens.

11Bly weg van die kwaad af en doen wat goed is, soek vrede en jaag dit na!

12Die Here sorg vir die opregtes en luister na hulle hulpgeroep, maar Hy tree op teen di wat kwaad doen.”
TERUG NA BO

Donderdag 16 Maart 2017

Jou Huweliksmaat

1 Petrus 3:1-7

Is daar ‘n mooier prentjie as twee stokou gryskoppe wat liefdevol hand aan hand stap en styf teen mekaar op die parkbankie gaan sit? ‘n Halfeeu se sout het hulle saam opgeet; saam deur swaar tye gegaan; saam kinders groot gemaak; saam oud geword, en deur al die jare het hulle liefde vir mekaar net groter en hegter gegroei.

Om ‘n huwelik te laat werk is nie maklik nie, en so dikwels sien ons dat huwelike net eenvoudig nie uitwerk nie. Die man en vrou kan doodeenvoudig nie meer mekaar verdra nie, en weldra spat die vurige liefde van weleer aan duisend skerwe. As ‘n mens egter noukeurig jou huwelik grond op dt wat in die Woord daaroor vir ons geleer word, kan baie droefheid en pyn dikwels verhoed word.

In Petrus se tyd was dit bitter moeilik vir ‘n vrou in die huwelik. Sy het nie dieselfde status as ‘n man gehad nie en is dikwels soos ‘n vloerlap behandel. Om die waarheid te s was die vrou se posisie in die samelewing maar haglik, want sy het gn s gehad nie. Met die koms van die Christelike Kerk het vrouens egter hulle menswaardigheid teruggekry. In die kerk het hulle ware mense geword, gelyk met enige ander mens voor God. In die huwelik het hierdie nuwe status egter baie spanning veroorsaak, want skielik sien die man dat sy vrou nie meer die slaaf is wat sy was nie, veral as hy steeds ‘n ongelowige was. Dit het egter baie wyer uitgekring: die owerhede het gesien hier kom groot moeilikheid. Hierdie nuwe Godsdienstige beweging was besig om die huishoudings te ondermyn. Vroue het nou skielik baie meer seggenskap gehad as voorheen, en dit was ‘n reuse euwel! Dit alles het die Christenvroue in ‘n baie moeilike situasie geplaas, en daarom skryf Petrus hoe hulle dit alles moes hanteer om ‘n uiters plofbare situasie te ontlont.

Ons moenie hierdie gedeelte sien as ‘n algemene riglyn oor die huwelik vandag nie, maar dit gaan eerder oor die gelowige vrou se plig teenoor haar onredelike man in ‘n samelewing waar daar bitterlik teen die vrou gediskrimineer was. As ons egter gaan kyk na ons eie situasie vandag, en in die agtergrond van ons eie kultuur, dan geld die dinge wat Petrus vir die vrou s gewoonlik k vir die mans van vandag.

In vers 1 kry die vrou die opdrag om onderdanig te wees aan haar man. As ons egter Efesirs 5:21 lees, sien ons dat dit ‘n wedersydse onderdanigheid moet wees. Hulle moet aan mekaar onderdanig wees. Dit is baie belangrik. Om onderdanig aan iemand te wees beteken nie dat daardie persoon jou baas word nie, maar eerder dat jy daardie persoon wil dien uit liefde vir God. Daar moet dus ‘n wedersydse diens aan mekaar wees. As slegs een persoon gelowig is, kan dit bitter moeilik raak, want dan word dit ‘n eensydige diens en eensydige onderdanigheid. As dit jou lot is, dink dan aan Jesus wat ook so ‘n eensydige offer gebring het toe Hy vir die sondes van die ongelowige wreld betaal het aan die kruis. Sulke eensydige onderdanigheid kan jy nie uit jou eie krag regkry nie, maar alleen uit die geestelike krag wat die Heilige Gees vir jou gee.

Gedrag, s Petrus, is baie belangriker as woorde. “Woorde wek maar dade trek.”, lui ‘n bekende spreekwoord. Jy sal nooit jou ongelowige man/vrou oortuig deur vir hom/haar te preek nie. Jou voorbeeldige gedrag is egter ‘n reuse preek, en daardeur mag jou huweliksmaat dalk tot bekering kom.

Petrus skryf in vers 3 ‘n ding wat talle vroue al nagmerries gegee het: “Julle skoonheid moet nie bestaan uit uiterlike dinge soos haarkapsels, juwele en sierlike klere nie.” As jy hierdie versie op sy eie lees, gaan baie vrouens hulleself eerder in ‘n donker kamer toesluit vir die res van hulle lewens. “Eerder dood as sonder grimering!” het ek menige vrou al hoor s. As ons dit egter binne sy konteks lees, verander die prentjie: daar is niks verkeerd met juwele en grimering en al die ander vroulike fieterjasies nie, solank as wat jy die skoonheid uitstraal wat die Heilige Gees alleen in jou kan gee. Ons praat hier van dinge soos blywende beskeidenheid en ‘n kalmte van gees (vers 4). Innerlike skoonheid is soveel belangriker as die uiterlike, maar net soos grimering slegs ‘n masker is om jou mooi te laat lyk, so kan jy dalk ook ‘n mooi geestelike masker opsit. Innerlike skoonheid moet diep uit die hart kom sonder enige toneelspel of maskers!

As jy dalk gedink het dat hierdie gedeelte net vir vrouens geskryf is, moet jy weer vers 7 lees, waar hy spesifiek vir die mans s dat hulle verstandig met hulle huweliksmaats moet saamleef. Hierdie is “heilige diplomasie,” waar die man wat nog gedink het dat hy die baas in die huis is terde moet besef dat huweliksmaats gelykes in die huwelik is.

Inderdaad wys jou verhouding met jou huweliksmaat hoe jou verhouding met God lyk. As dit vir jou ‘n probleem is om te bid, moet jy dalk na jou huwelik kyk, of die probleem nie dalk dr l nie! En as jou huwelik wankel, mag die intlike probleem dalk in jou verhouding met God l.

Gebed:

Here, help my om asseblief my huwelik kerngesond te hou.

Skriflesing

1 Petrus 3

Die gedrag van man en vrou teenoor mekaar

(Vgl. Ef. 5:22-32; Kol. 3:18-19)

1-2Vrouens, julle moet aan julle mans onderdanig wees. As daar van julle is met mans wat nie die woord van God glo nie, en die mans sien hoe godvresend julle is en hoe voorbeeldig julle julle gedra, sal hulle vir Christus gewen kan word deur die gedrag van hulle vrouens. Dit sal nie eens vir julle nodig wees om 'n woord te s nie.

3Julle skoonheid moet nie bestaan in uiterlike dinge soos haarkapsels, juwele en sierlike klere nie. 4Nee, julle skoonheid moet di van die innerlike mens wees: blywende beskeidenheid en kalmte van gees. Dit het by God groot waarde. 5In die ou dae het die gelowige vrouens wat op God gehoop het, hulle ook so versier: hulle was aan hulle mans onderdanig. 6Sara, byvoorbeeld, was aan Abraham gehoorsaam en het met eerbied na hom verwys. As julle doen wat goed is en julle nie deur dreigemente laat afskrik nie, is julle haar dogters.

7Mans, julle moet verstandig met julle vrouens saamleef. Bewys eer aan hulle as die swakker geslag wat saam met julle deel in die lewe as genadegawe. Dan sal julle kan bid sonder dat iets julle hinder.
TERUG NA BO

Woensdag 15 Maart 2017

In Sy Voetspore


1 Petrus 2:18-25

Dis vieruur in die middag, en die skadu’s word lank agter die ho koppies wat ons plaas omring. Elandskrans gloei roesrooi in die laatmiddagson, die beroemde Elandskrans van Waterval Boven. Dick, my Kolliehond raak onrustig: dit het tyd geword! Van die stoep af sien ek vir Blommetjie, my Jerseykoei in diep bepeinsing onder by die dam wei. Nog verder, amper by die rivier staan nog ‘n paar koeie in die sappige gras, getrou gevolg deur ‘n vyftal “melkkannetjies” (wit veereiers). ‘n Rustige prentjie. Maar dit begin laat word, en die beeste moet in die kraal kom vir die nag.

Skielik spring Dick op en begin hardloop deur die veld tot dr onder by die rivier. In die verte hoor ek hoe hy vir die beeste blaf en hulle grensloos irriteer. ‘n Koei vererg haar bloediglik vir hierdie lastige brak, en jaag hom. Dick hardloop al blaffende in die huis se rigting terwyl hy die hele tyd omkyk na die koei. Een-vir-een begin al die koeie om hom te jaag, totdat die hele trop beeste agter hom aanhardloop. Jy sien net melkkannetjies uitmekaar spat. Blommetjie, wreed versteur in haar diep bepeinsing by die dam, besluit dat hierdie maar net vet pret kan wees, en sy piekel al bulkend agterna. Al blaffende hardloop Dick uitgelate wye draaie soos ‘n wafferse fluitspeler, en die beeste streep in sy voetspore agter hom aan, reguit op pad na die beeskraal, waar die plaaswerkers alreeds geduldig staan en wag. Eers as hy in die kraal is, en al die beeste veilig binne, kom hy uitasem terug huistoe, tevrede dat sy dagtaak afgehandel is.

Het jy al ooit in iemand se voetspore geloop? Ek onthou dit nog soos gister: ek was klein, en my pa groot en baie lank. Ons het kaalvoet deur die veld gestap, en daar was dorings. Pa het voel-voel voorgeloop en ek moes trap in sy voetspore, want enige dorings wat dr was het hy reeds gekry. Nee, dit was nie maklik nie, want sy tre was grt, en my ou beentjies bitter krt. Maar ek het gerek, en elke keer in sy spore getrap, al moes ek soms spring om by te kom.

Petrus s dat ons ook so in Jesus se voetspore moet loop. Dis beslis nie die maklikste ding op aarde nie, want dikwels is die voetspore wat Jesus getrap het besaai met dorings. Een so ‘n voorbeeld wat Petrus noem is jou verhouding met jou werkgewer. Gister het ons gesien hoe jy moet optree teenoor die owerhede wat oor jou aangestel is, en dikwels kan dit bitter swaar wees om steeds respek en eer te gee aan mense wat so ooglopend verkeerd is. Maar ‘n werkgewer kan dikwels ook maar so skuins dwars wees. Die eerste lesers van Petrus se brief, sal jy seker onthou, was uitlanders sonder regte. Hulle was uitgelewer aan dikwels bitter onredelike werkgewers wat hulle behandel het soos die skuim van die aarde. Gewoonlik het hierdie werkgewer ook hulle blyplek verskaf, dus kon hulle nie maar net hulle goedjies vat en loop nie, want dan is dit ook koebaai vir hulle blyplek. My dogter het destyds in haar prille jeug self ook so ‘n ondervinding gehad, toe sy vir ‘n jaar of drie in Israel gaan werk het. Die Jode het haar soos vuilgoed behandel, en sy moes dit maar opvreet, want sy was die een wat verle was.

Hoe tree jy op teenoor so ‘n onredelike baas?

Petrus s: “…. onderwerp julle met die nodige ontsag aan julle werkgewers, of hulle nou goedhartig en vriendelik is, of onredelik.” (1 Pet. 2:18). Om jou beste te gee vir ‘n goeie baas, is maklik. As hy ‘n buffel is, dan begin dit half moeilik raak! Dit gaan dwars teen jou natuurlike aard in. As jy onnodig uitgeskel word, is jou eerste reaksie om op jou agtervoete te staan en hom te laat verstaan dat jy nie met jou laat mors nie. Iemand wat egter ten spyte van sulke aanslae steeds vriendelik bly en steeds jou beste lewer, doen iets baie verdienstelik voor God.

Jesus word as voorbeeld genoem, want as jy in Sy voetspore volg, kan jy nie verkeerd loop nie. Die eerste voetspoor wat Petrus noem is dat Christus nooit ‘n leuen vertel het om uit die moeilikheid te kom nie (vers 22). ‘n Leuen mag dalk jou werkgewer tevrede stel, maar hoe leef jy daarmee saam?

Die tweede voetspoor wat Petrus noem is dat Jesus nie die mense wat Hom beledig het teruggekry het met beledigings nie (vers 23a). Hy het nie na hulle vlak afgedaal nie, maar bloot stilgebly. Deur slegs ‘n belediging te ignoreer kan jy dikwels ‘n plofbare situasie ontlont.

Die derde voetspoor is dat Hy nie sy vyande gedreig het nie, al was Hy in staat daartoe om hulle te verswelg met een enkele woord. Om jou baas te dreig met die hof, mag dalk werk, maar is dit reg?

Die vierde voetspoor is dat Hy aan God die oordeel oorgelaat het. ‘n Mens soek gewoonlik vergelding, maar laat dit liewer aan God oor.

Moet ‘n mens nou maar toelaat dat ‘n baas net op jou trap? Nee, ek dink nie dit is wat God se bedoeling ooit was nie, want as werker word jy beskerm deur die wet. Die vraag wat jy egter vir jouself moet afvra is: Wat sou Jesus in hierdie situasie gedoen het?

Gebed:

Here, ek wil so graag in U voetspore loop. Gee my asseblief die krag daartoe.

Skriflesing

Christus die voorbeeld vir di wat ly

(Vgl. Ef. 6:5-8; Kol. 3:22-25)

18Bediendes, onderwerp julle met die nodige ontsag aan julle werkgewers, of hulle nou goedhartig en vriendelik is, of onredelik. 19Dit is genade as iemand die pyn van onverdiende lyding verduur omdat hy aan God getrou wil wees. 20As julle gestraf word wanneer julle oortree het, watter verdienste is daarin as julle dit verdra? Maar om lyding te verdra wanneer julle goed doen, dit is genade van God. 21Juis hiervoor is julle ook geroep, omdat Christus self vir julle gely en so vir julle 'n voorbeeld gestel het, sodat julle in sy voetspore kan volg.

22“Hy het geen sonde gedoen nie en uit sy mond het daar nooit 'n leuen gekom nie.”

23Toe Hy beledig is,

het Hy nie terug beledig nie,

toe Hy gely het,

het Hy nie gedreig nie,

maar alles oorgelaat

aan Hom wat regverdig oordeel.

24Hy het self ons sondes in sy liggaam aan die kruis gedra. Daardeur is ons vir die sondes dood en kan ons lewe in gehoorsaamheid aan die wil van God. Deur sy wonde is julle genees.

25Julle het immers soos skape rondgedwaal, maar nou het julle teruggekom na julle Herder en die Bewaker van julle lewe.

Dinsdag 14 Maart 2017

Gee Eer Aan Die Keiser

1 Petrus 2:13-17

Die Keiser is nie ‘n maklike man om mee saam te leef nie. Hy gee opdragte wat jou teen die bors stuit, en hy maak wette wat jou dwars in die krop steek. Hy vaardig dekrete uit wat jou die hande in die lug laat gooi. Voorbeelde hiervan is daar legio: as ons so ‘n paar jaar terug gaan in die geskiedenis, dan is daar die flambojante Idi Amin, ‘n man so lagwekkend kontroversiel dat daar selfs ‘n fliek oor hom gemaak is. Hierdie bose karakter het sy land met ‘n ysterhand regeer en miljoene mense die harnas ingejaag. Baie nader aan ons eie bas vandag het ons vir Robert Mugabe wat Zimbabwe so byna-byna oor die afgrond laat stort het. Enigeen wat nie met hom wou saamwerk nie is wreed mishandel en in die tronk gegooi. Selfs die leier van die opposisie was nie eers sy toorn gespaar nie! In ons eie land gooi ons dikwels die hande in die lug uit pure radeloosheid, wanneer ons sien wat die manne (en vroue!) daar bo nou al weer aangevang het. Elke dag het nou letterlik splinternuwe verrassings, en dit raak al erger en erger. En hoe meer ons protesteer oor al die ongeregtighede, hoe minder steur hulle hulle daaraan!

Dit is met hierdie agtergrond dat ons hierdie paragraaf lees wat Petrus geskryf het oor die owerhede. Dit is belangrik dat ons sal raaksien dat hy nrens voorskrifte gee oor hoe ‘n regering moet optree nie, maar sy opdragte is suiwer vir die onderdane. Nou moet ons ook onthou dat Petrus hier in die eerste plek praat met “vreemdelinge en bywoners” (sien ons vorige oordenking), waar hierdie mense absoluut geen regte gehad het nie. Hulle was mense sonder burgerskap en politieke regte. Die riglyne is spesifiek vir hierdie “vreemdelinge,” maar dit kring ook wyer uit na enigeen wat onder gesag staan.

Petrus s dit baie reguit, dat ‘n mens jou moet onderwerp aan die owerhede, of dit nou die keiser is, en of dit sy gesante is. Waarom? “Omdat die Here dit wil,” skryf hy in vers 13. Die tweede rede wat Petrus hier gee is dat die Here nie wil h dat ons die kwaad wat ‘n owerheid ons mag aandoen met kwaad probeer regmaak nie, maar eerder deur goed te doen. ‘n Staatsgreep is dus beslis nie ‘n antwoord nie!

Ja, dikwels raak ‘n mens maar moedeloos as die regering dinge doen wat vir jou totaal verkeerd is, en dan is jou neiging om reg in eie hande te neem en in opstand te kom, veral as die regering nie jou eie politieke party is nie. Dit is egter dwaas om die regering tot ander insigte te dwing deur te probeer om hom te oortref met kwaaddoen. Petrus wil vir ons wys hoedat jy ‘n einde kan maak aan wanpraktyke van ‘n regering, wanneer jy dit nie kan regkry deur die gewone politieke kanale nie: jy kry dit reg deur goed te doen! Kom ek noem ‘n voorbeeld:

Godsdiensonderrig is destyds afgeskaf in openbare skole, ‘n droewige en baie seer dag vir die Christelike geloof! Baie mense het in opstand gekom daarteen, en sommige skoolhoofde het die wet selfs totaal gegnoreer en bloot aangegaan daarmee, met die gevolg dat hulle hulle rieme styfgeloop het. Een onderwyser wat ek ken het egter ‘n gaping gesien: pousetye is mos nie skooltyd nie, en die kinders kon dan basies doen wat hulle wou! Sy begin toe om haar eie pousetyd op te offer om met kinders te gesels oor die Evangelie. Eers was dit net ‘n paartjies wat kom meedoen het, maar die woord het vinnig versprei. Kort voor lank was daar elke pouse sommer ‘n groot klomp kinders om haar.

Eendag sien sy ‘n groot behoefte raak: die meeste van hierdie kinders het gladnie Bybels nie. ‘n Bybel is deesdae natuurlik heeltemal te duur vir hierdie arm kinders. Daar word ‘n fondsinsameling gerel, en ‘n klomp Bybels word aangekoop en vir die kinders aangebied teen ‘n skamele vyf Rand elk. Die eerste Bybels is opgeraap, en inderhaas moes nuwe voorrade aangekoop word terwyl die skool se kinders toustaan om Bybels te koop, selfs Moslemkinders! Dit is iets wat nooit sou gebeur het as Godsdiensonderrig nie afgeskaf was nie. Die ander bonus is dat die kinders nou vrywillig van Jesus wou leer sonder enige dwang.

Petrus noem nog ‘n rede waarom jy jou aan die owerhede moet onderwerp: Jou vryheid in Christus kanselleer nie God se opdragte uit nie. Ek het al dikwels gehoor dat iemand s dat hy slegs een Heerser in sy lewe het, naamlik Christus, en daarom steur hy hom nie aan ‘n regering nie. God eis van jou om jou in die eerste plek aan Hom te onderwerp, maar terselfdertyd ook aan die regering gehoorsaam te wees. Om dus die regering te gehoorsaam beteken dat jy terselfdertyd God gehoorsaam. Maar dit geld nie net die regering nie maar “elke menslike owerheid,” dus ook jou onredelike baas, die onmoontlike munisipale amptenaar, en die selfgeregtigde verkeersman. Eer hom vir die posisie waarin God hom aangestel het. Natuurlik is daar ‘n uitsondering: wanneer die owerhede vereis dat jy iets doen waarin jy God ongehoorsaam moet wees, moet jy besef dat God die hoogste gesag is, en dat jou gehoorsaamheid in die eerste plek dr l. Danil is hier die voorbeeld.

God vra dus van jou, nie opstandigheid teenoor die nie-Christelike regering nie, maar eer, en nie haat teenoor die ongelowiges nie, maar respek.

Gebed:

Here, gee asseblief vir my ‘n hart van liefde, en help my om eer aan die owerhede te gee.

Skriflesing

13Omdat die Here dit wil, moet julle julle onderwerp aan elke menslike owerheid, of dit nou die keiser as hoogste gesag is 14of die goewerneurs as sy gevolmagtigdes wat di wat kwaad doen, moet straf, maar di wat goed doen, moet prys. 15Dit is die wil van God dat julle deur goed te doen, 'n einde sal maak aan die kwaad wat mense sonder begrip uit onkunde praat.

16Julle is vry, maar moenie julle vryheid gebruik as dekmantel om kwaad te doen nie. Gebruik dit om God te dien.

17Julle moet alle mense respekteer en julle medegelowiges liefh. Vrees God. Eer die keiser.

Maandag 13 Maart 2017

Vreemdeling

1 Petrus 2:11,12

Dit was bitter nuus wat hy vanoggend gekry het: hy moet sy goedjies pak en loop. Waarheen? By wie sal hy di slag gaan aanklop vir ‘n heenkome? Die lewe is bitter onregverdig hier in die vreemde! Toe hy destyds hierheen getrek het was alles so rooskleurig vir hom voorgestel: ‘n land sonder armoede en hongersnood; ‘n land waar geld in die strate afrol; ‘n land waar mense vrolik is! Ja, daardie mense (so het hy bitter gou agtergekom) is nie uitlanders soos hy nie, maar burgers van die land! Uitlanders het gn regte nie. Niks!

Hy was baie bly toe hy kort na sy aankoms in die land blyplek kon kry as ‘n bywoner op ‘n stukkie grond. Eers het hy gedink dat die eienaar baie goedgunstig was om hom die verblyf aan te bied, maar baie gou moes hy uitvind dat daar ‘n verskuilde agenda was, en dat hy hom vodde moes werk vir daardie man! En dt net vir die voorreg om in ‘n ou lendelam gehuggie te kan slaap! Om eiendom te koop en so jou eie potjie te krap, was totaal buite die kwessie. Dit was geen uitlander beskore nie!

En toe kom daardie verskriklike dag: ‘n klomp jong skarmunkels - goed besope - takel hom een aand en slaan hom pimpel en pers, en beroof hom van al sy swaarverdiende geldjies. Die hof wou nie eers na sy storie luister nie, want “uitlanders het geen regte nie!” Al wat nou oorbly vir hom, is om hom maar te gaan versuip in die wilde hoernes van die afgodstempel, en hom oor te gee aan sy begeertes. Of dalk moet hy maar net eenvoudig maak soos hierdie spul maak: as hulle met hm goor kan wees, moet hy hulle dalk wys hoe gr hy met hlle kan wees!

Die beskrywing hier bo klink wreed en bitter onregverdig. Dit is egter wat dikwels op vreemdelinge in ‘n land gewag het in Petrus se tyd. Vreemdelinge kon nie op eiendomsreg, politieke regte of enige vorm van geregtigheid aanspraak maak nie, en daar is dikwels wreed teen hulle gediskrimineer. Die heidense regering het totaal ander waardes gehad as di waaraan hulle gewoond was, en die amptenare was hulle bitter onsimpatiek. En dan was daar natuurlik daardie verleidelike tempels waar jy jou sorge kon gaan versuip.

Petrus het geweet waardeur hierdie arme mense moes gaan, en dat dit maklik was om moedeloos te raak of om handdoek in te gooi en maar te maak soos die ander maak. Daarom maan hy hulle om nie aan hulle “sinlike begeertes” toe te gee nie. Sinlike begeertes word in die nuwe vertaling met “liggaamlike begeertes” vertaal. Ons kan dit ook jou “natuurlike geaardheid” m,nui7noem, wat sou beteken dat as ander mense jou moeilikheid gee, jy jou natuurlike instink sal volg en die man op sy plek sit. “’n Oog vir ‘n oog en ‘n tand vir ‘n tand”, klink natuurlik mos billik, is dit nie? As ‘n ou my beledig, dan gaan ek mos nie stilsit en hom maar sy s laat s nie? Ek gaan hom terugkasty met ‘n vurige tong! En wat van ons moderne siekte: padwoede? As iemand onverskillig voor jou inswaai, gee jy hom ‘n vulgre vinger, blaas op jou toeter en laat hom press verstaan wat jy van sy padmaniere dink. Om iemand in eie munt terug te betaal, voel vir jou reg.

Moenie! Dit verwoes jou eie lewe! As jy kwaad met kwaad vergeld, word dit naderhand ‘n bose kringloop waarvan jy nie kan ontsnap nie, en jy gaan slf die onderspit delf. Inderdaad veroorsaak hierdie woedeuitbarstings stres en ho bloeddruk.

Witmense in Suid Afrika voel vandag dikwels asof hulle vreemdelinge is in hulle eie land. Daar word gediskrimineer teen hulle in alle fasette van die lewe. Grondhervorming is ‘n bitter kwessie, veral as dit jou erfgrond is waar jou oupa en jou grootjie geboer het, en nou word dit van jou weggeneem. Jy het geen reg meer daarop nie. Mense verloor hulle werk op grond van hulle velkleur, en om weer werk te kry is ‘n bitter stryd, want jy is te bleek van aangesig. Op sportgebied word die beste sportsterre dikwels uitgesluit as gevolg van velkleur. Ons het so pas weer gehoor van die regering se nuwe kwotastelsel. En so kan ons aangaan!

In lande soos Zimbabwe is sake selfs nog baie, baie erger, en leef baie mense daar in die grootste vrees. ‘n Mens se natuurlike reaksie teenoor enige sulke soort van diskriminasie is woede en verwyt. Petrus s egter in vers 12 presies wat ons te doen staan: jy moet jou aanhou goed gedra, al gebeur wt ookal. Moenie toegee aan jou natuur nie maar lewe voorbeeldig, al word jy ookal soos ‘n misdadiger behandel. Die dag sal kom dat die mense wat so teen jou diskrimineer sal erken dat hulle ‘n fout gemaak het, al is dit eers op die dag van afrekening voor die regterstoel van God. En boonop, wat het Jesus ges van die ander wang draai en die tweede myl loop?

Dalk sit jy self vandag sonder ‘n huis van jou eie; dalk kry jy swaar omdat jy ander mense se genadebrood moet eet; dalk word daar bitterlik teen jou gediskrimineer. Moenie moedeloos word nie! Vir God is jy kosbaar! Hy wil jou gebruik in jou omstandighede!

Gebed:

Here, gee in my ‘n gees van verdraagsaamheid, en gee my asseblief die krag om staande te bly en volgens U wil te leef in liefde ten spyte van wat enigeen teenoor my doen.

Skriflesing:

11Geliefdes, in die wreld is julle vreemdelinge en bywoners. Daarom dring ek by julle daarop aan om nie aan sinlike begeertes toe te gee nie. Dit verwoes net 'n mens se lewe. 12Gedra julle altyd goed onder die heidene sodat, al praat hulle kwaad van julle asof julle misdadigers is, hulle julle voorbeeldige lewe kan sien en God kan verheerlik op die dag van afrekening.


Vrydag 10 Maart 2017

Stene en Mure

1 Petrus 2:4-10

Bouwerk het my nog altyd gefassineer. In my prille jeug was ek self ‘n bouer, dus ken ek van wat in ‘n huis se mure aangaan. Juis daarom staan ek verbaas vandag as ek sien hoe bouwerk gedoen word. Alles geskied so vinnig en so goedkoop as moontlik, want die bouer wil sy geld h, die ontwikkelaar wil die projek klaarkry op die goedkoopste moontlike manier sodat hy ’n groot wins kan maak. En die nuwe eienaar wil intrek. Gevolglik is daar dikwels maar hope knoeiwerk. Hier naby ons, in Tongaat het ‘n winkelsentrum ineengetuimel oor knoeiwerk. Die afgelope week het ons gehoor van ‘n hospitaal se dak wat ineengestort het. Enkele voorbeelde. Uiteindelik is die mooi wat jy in die voltooide gebou sien aangeplak soos ‘n hollywood aktrise se beeldskone gesiggie: pragtig buite maar onder die lae verf die ene gemors.

Bouwerk jare gelede was so verskriklik anders. Baie van die ou klipgeboue het nie eers betonfondasies nie, want die bouwerk was so deeglik en met trots gedoen dat dit totaal onnodig was. Selfs die onsigbare gedeelte van die bouwerk is met trots gedoen. Iemand vertel eendag dat hy ‘n klipmuur saam met sy pa gebou het. Die fondasiegedeelte van die muur was natuurlik onder die grondvlak, en die seun was maar ‘n bietjie oorhaastig daarmee en die werk nie so netjies nie. Pa was bitter ongelukkig, en toe die seun hom vra wie dit tog ooit sou sien, is sy antwoord: “My seun, ek en jy wt dat dit ‘n gemors daar onder die grond is! Al sien niemand anders dit nie, weet ons nog steeds daarvan!”

Sekerlik een van die mees delikate boumetodes is om klipmure te bou sonder om enige sement te gebruik om die stene aanmekaar te heg. Die klippe word gemeet en gekap totdat hulle pas. So ‘n klipgebou moet egter ‘n beginpunt h. Dit kan mos nie sommer net enige plek ontstaan nie, en daarvoor word soms ‘n ekstra groot uitsoek-klip gebruik, wat op die hoek van die gebou geplaas word as die oorsprong van die res van die gebou. Van daar af word al die ander klippe ingepas om by die hoeksteen aan te pas. Hy dra as’t ware die ganse gebou. Elke klip in so ‘n klipgebou het sy spesiale plekkie, en as een van hulle ontbreek, is daar ‘n swak plek in die muur, en kan dit in duie stort. Sommige klippe is maar relatief eenvoudig, vierkantig en doelgerig. Ander klippe, soos byvoorbeeld die kunstig-gevormde sleutelklippe bokant die ingang van die gebou is baie spesiaal en dit verg goeie vakmanskap om hulle akkuraat te kap.

Klipgeboue is ewig en selfs die eenvoudigste van hulle het ‘n baie spesiale, lewendige karakter. Die muur op die foto hier onder het my oupa gebou nog voor my geboorte, en hy staan vandag nog!

Petrus het hierdie onderwerp waaroor ‘n mens boeke vol kan skryf, gekies om te wys hoedat gelowiges in ‘n lewende gebou, die kerk, inpas. In die vorige dagstukkie het ons gesien van die babatjies wat versot is op melk. Daardie einste geestelike babatjie word gekap en gevorm om ‘n lewende steen te wees in die huis van God. Dit is daarom nodig dat die baba genoeg kos moet kry om sterk te word, anders is hy ‘n bros steen wat gaan verkrummel en dalk ‘n liederlike kraak in die muur gaan veroorsaak.

Ons geestelike gebou het egter ook ‘n Hoeksteen: Jesus Christus. Die hele gebou word ontwerp rondom Hom as volmaakte uitgangspunt. Elke lewende steen moet op sy eie manier aanpas by die Hoeksteen, anders is hy nie in lyn met die res van die gebou nie. ‘n Verbyganger kan dalk minagtend s dat die Hoeksteen heeltemal anders is as die res, en hulle neus daarvoor optrek. Ja, hoe dikwels het ek dit nie al gesien dat mense Jesus verag en verwerp nie. Iemand het my eendag liederlik uitgevloek omdat ek die vermetelheid gehad het om vir hom ‘n ongevraagde evangelieboodskap te stuur. Dit moet ‘n mens egter nie laat afskrik nie, want God het Slf vir Jesus daardie ereplek uitgekies. Om in daardie huis as steen gebruik te word, leef jy dus teenaan Jesus, want daardie Hoeksteen is onbeweegbaar en altyd daar.

‘n Gebou kan alleen verrys as daar ‘n klomp stene ingebou word. Net so kan die kerk alleen groei as dit gebou word met lewende stene wat inmekaar pas. Elke lewende steen in die kerk het sy perfekte plekkie, en al is sommige van hulle maar vaal, is hulle steeds onmisbaar en dien ‘n doel. Sommige mense is baie spesiaal gevorm en het ‘n prominente plek by die ingang van God se gebou. Die vaal ou middelsteen is egter niks minder belangrik as daardie op-die-oog-af belangrike sleutelsteen nie.

Maar wat gebeur met die bousteen wat alleen daar eenkant l? Mense stamp hulle tone teen hom, en uiteindelik word hy weggegooi. Geen Christen-gelowige kan alleen deur die lewe gaan nie! As jy nie deel vorm van daardie gebou nie is jy nutteloos! So dikwels het mense al vir my ges dat kerk nie vir hulle belangrik is nie. Sonder ‘n gemeente om jou te versterk gaan jy geestelik dood. Laat jou inbou as ‘n lewende steen, en jy sowel as die kerk vind baat daarby.

Gebed:

Here, maak my asseblief ‘n lewende steen in U wonderlike gebou. Help my ook asseblief om sterk en nuttig te bly en nie te verkrummel, en so die hele gebou bedreig nie.

Skriflesing

4Kom na Hom toe, die lewende steen, wat deur die mense afgekeur is, maar deur God vir die ereplek uitverkies is. 5Laat julle as lewende stene opbou tot 'n geestelike huis, om 'n heilige priesterdom te wees en geestelike offers te bring wat deur Jesus Christus vir God welgevallig is. 6Daarom staan daar in die Skrif:

“Kyk, Ek l in Sion 'n hoekklip, uitverkies vir die ereplek.

Wie in Hom glo, word nooit teleurgestel nie.”

7Julle wat glo, deel in hierdie eer, maar vir di wat nie glo nie, geld die woorde:

“Die klip wat deur die bouers afgekeur is,

juis hy het die belangrikste klip in die gebou geword”

8en: “'n klip waaroor 'n mens struikel en 'n rots waarteen jy jou stamp.”

Hulle struikel omdat hulle nie aan die woord gehoorsaam is nie. So het God dit ook vir hulle bestem.

9Julle, daarenteen, is 'n uitverkore volk, 'n koninklike priesterdom, 'n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. 10Julle was vroer geen volk nie, maar nou is julle die volk van God. Julle het t geen barmhartigheid ontvang nie, maar nou het God aan julle barmhartigheid bewys.

Gedra julle altyd goed


Donderdag 9 Maart 2017

Moedersmelk

1 Petrus 2:1-3

Daar is ‘n geritsel in die gras. Dis hoogsomer in die Laeveld, en warm, en ons sit en ontspan, oftewel letterlik uitgespan soos twee uitgespande donkiekarre op ons boshuisie se stoep. Vroegoggend het ons al mieliepitte uigegooi voor die stoep vir die voltjies, maar daar is baie kos in die veld, en niemand stel belang nie. Die somerseisoen het goed begin, en die gras staan geil en die bome lowergroen. Dit is dus te verstane dat almal wat kleintjies kan kry kleintjies het: rooibokkies, blouwildebesies, sebratjies, vlakvarkies…….

Deur die lang gras is slegs die lugdraad sigbaar wat reguit op die huis afpeil. As dit nader kom merk ek nog vier miniatuur lugdraadjies op ‘n streep agterna. Die vols se mieliepitte is ‘n heerlike lekkerny vir ‘n vlakvark, en die ou sog val dadelik weg en tel die pitjies een vir een op terwyl sy dankbaar op haar skurwe knietjies kniel. Die kleintjies is uitbundig en dit speel en stoei vir ‘n vale. Skielik onthou enetjie dat hy honger is. Ma-vark word stormgeloop en hy gryp na ‘n melktuitjie. As die ander drie sien wat aan die gang is, dan lyk dit erger as Barberton se goudstormloop. Dit pomp en suig en kreun en snork van pure lekkerkry, en Ma staan net daar met ‘n salige, in-’n-ander-wreld uitdrukking op haar gevreet.

Ek onthou nog toe my eie spruite babas was, hoe die ou bloedjies soms skoon skuinsbetjoins was en jou mal geskreeu het, en die oomblik as daardie tiet in die mond gedruk word, sak daar so ‘n salige stilte oor die huis neer. Daar is niks so welgelukmoedersalig as ‘n baba met sy melk nie. Petrus het k geken van ‘n babatjie en melk, en hy gebruik hierdie wonderlike beeld om geestelike groei te verduidelik. Hy het baie duidelik geweet dat ‘n baba wat nie melk kry nie, beslis nie kan groei nie! Nog erger, dat so ‘n kleintjie doodeenvoudig nie kan oorleef nie.

Net soos die baba, is die gelowige ook totaal afhanklik van geestelike kos. Die dag wat jy weergebore word is jy ook soos ‘n babatjie, en is jy totaal afhanklik van die rykste geestelike melk moontlik sodat jy kan groei en sterk word. Daardie melk is natuurlik die Woord van God, en hoe meer jy daarvan inkry hoe vinniger is jou geestelike groei.

‘n Baba verstaan nie mooi waaroor dit alles gaan nie. Hy weet absoluut niks van voedingskrag of dietkunde nie. Al wat hy weet is dat hier onder iewers ‘n verskriklike hongerpyn is en uit ondervinding het hy al geleer dat as hy aan daardie tiet suig, verdwyn die pyn soos mis voor die son. Op dieselfde manier verstaan die nuwe Christen ook nie alles wat hy lees nie. Dikwels maak dit gladnie eers sin nie! Dit maak egter nie so groot saak nie: die groot geheim is om maar net so veel geestelike kos as moontlik in te kry. Later sal dit wel sin maak as die dinge begin bymekaar kom. Wat maak dit tog saak waar Kain sy vrou gekry het?

As ons hierdie perikoop lees dan lyk dit asof Petrus twee opdragte gee: om te eet en om op te hou sonde doen. Die 1983 vertaling laat egter nie reg geskied aan wat Petrus werklik bedoel het nie. Hy wil hier eintlik s dat die een onlosmaaklik van die ander is. As jy die suiwer melk van die Woord inkry en geestelik groei, is dit ‘n natuurlike proses dat die sonde uit jou lewe sal begin verdwyn, want dan word die praktiese uitvoering van wat jy uit die Woord geleer het moontlik. Die nuwe vertaling lui so: L daarom alles wat sleg is en alle bedrog en geveinsdheid en jaloesie en alle geskinder af, en smag soos pasgebore babatjies na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan groei met die oog op julle verlossing, noudat julle die goedheid van die Here gesmaak het.

Aanvanklik is al wat ‘n baba regkry, om doeke nat of vuil te maak en ‘n gemors rondom hom te veroorsaak. Namate hy groei, begin hy dinge in die lewe bemeester. Net so groei die baba-gelowige na geloofsvolwassenheid. Weldra begin hy die sondes in sy lewe bemeester. As jy dit dus nog nie kon regkry om op te hou met kwaaddoen, bedrog, huigelary, jaloesie en kwaadpratery nie (slegs ‘n paar voorbeelde wat Petrus noem), moet jy besef dat jy beslis nog nie genoeg van daardie geestelike melk ingekry het nie. Gebruik elke moontlike geleentheid om vertroud te raak met die woorde van die Bybel. So sal jy groei ervaar, en al meer groter sekerheid oor jou verlossing kry.

Petrus se laaste sinnetjie, “noudat julle die goedheid van die Here gesmaak het,” kom uit Psalm 34:9. Ons het GEPROE hoe goed die Here goed is! Soos ‘n babatjie wat eenmaal sy ma se melk geproe het, en nou niks anders in die lewe wil h nie, so sal die Christen wat eenmaal God se goedheid geproe het smag na meer en meer. Soos die natuurlike instink van ‘n baba is om melk te wil h, so moet jou geestelike aptyt al groter en groter word, en moet dit net natuurlik kom dat jy van God wil leer en groei na volmaakte geestelike volwassenheid.

As ‘n baba nie kos kry nie, kwyn hy weg. As jy geestelik nie kos kry nie kwyn jy ook weg, totdat jy naderhand slegs ‘n geestelike geraamte is. Hierdie dagstukkie is slegs ‘n aptytwekkertjie, en dit is nie naastenby genoeg om jou geestelik aan die lewe te hou nie. Ware pitkos kry jy uit Bybelstudie, kerkaktiwiteite, seminare, verrykingskursusse, Bybelskool ens. Al daardie dinge is daar vir jou geestelike groei. Gebruik dit. Eet die Woord!

Gebed:

Here, gee asseblief vir my ‘n onstilbare honger na U Woord.

Skriflesing:

1 Petrus 2

Die volk van God, gebou op die kosbare hoeksteen

1Hou dan op met elke vorm van kwaad, met alle bedrog, huigelary, jaloesie en kwaadpratery. 2Soos pasgebore kindertjies smag na melk, moet julle smag na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan opgroei en die saligheid verkry. 3Julle het immers ondervind dat die Here goed is.
Woensdag 8 Maart 2017

Vurige Broederliefde

1 Petrus 1:22-25

Hoe behoort jou lewenswyse te verander nadat jy die dag wedergeboorte ervaar het? Eenvoudig: jy moet daarna begin streef om te lewe soos God wil h dat jy moet leef!

Ons ry een oggend oor die vlaktes van Zoeloeland, in die omgewing van Sodwana. Ons is haastig om by die huis te kom, maar jy kan ook nie eers ‘n bietjie voet in die hoek sit nie, want elke kilometer of twee is daar ‘n paar beeste wat oor die pad kruie. En as dit nie die beeste is nie, dan is dit een van die talle klein dorpies wat jy deurry, elkeen besaai met spoedhobbels, waarvan sommige so skerp en hoog is dat jou tande op mekaar klap. Ek is half ongeduldig, en ek hou nie juis by die spoedbeperking nie want daar is hope werk wat wag by die huis!

En dan sien ek hierdie ongelooflike gesig: In die middel van een van die dorpies is daar twee spoedhobbels sowat twee meter uitmekaar, geverf in sebrastrepe as ‘n voetgangersoorgang. Van links af kom ‘n hoendertjie aangehardloop, en in my gedagtes sien ek al ‘n plat hoender. Maar hierdie een is anders: hy hardloop pylreguit na die sebrastrepe toe, en stap ewe kordaat oor die pad, al tussen die hobbels af, op die voetgangersoorgang! My mond val oop, en ek en Mosbolletjie verloor albei totaal beheer oor ons lagspiere. Ek kan nie glo wat ek sien nie. Was dit dalk vir my ‘n vingerwysing oor my eie padgedrag? Ek het menselewens in gevaar gestel deur vinniger te ry as die spoedgrens! Talle klein kindertjies speel langs die pad, en ‘n ongeluk kom so bitter maklik. Om padrels te verontagsaam is om liefdeloos op te tree teenoor jou medemens.

Kyk net ‘n bietjie wat s Petrus in vers 22: “Noudat julle julle in gehoorsaamheid aan die waarheid gereinig het, om mekaar as broers ONGEVEINS lief te h, moet julle mekaar dan ook VAN HARTE EN VURIG LIEFH.” Hierdie is nie sommer ‘n flou, afgewaterde soort van liefde waarvan hy praat nie maar ‘n liefde met jou hele hart. Naasteliefde is om om te gee vir jou medemens, maak nie saak of hy ‘n ongelowige is nie. Dit is al klaar moeilik genoeg. Broederliefde is die hegte liefdesband tussen medegelowiges. Dit is nie ‘n maklike liefde nie, want sommige van ons medegelowiges kan dikwels maar moeilik wees en jou selfs seermaak met kwetsende woorde. Ek moet dit dikwels verduur, selfs in die kerk, van mense wat diep gelowig is en oral betrokke. Om daardie persoon daarna steeds ten spyte daarvan van harte en vurig lief te h, raak dan minder maklik.

Ongeveinste liefde beteken dat ‘n mens nou nie maar net aan jou eie behoeftes dink, soos wat dit in jou natuur ingewortel is nie. Dit is, om die waarheid te s, gladnie natuurlik om vir mekaar lief te wees nie! Dit verg van my ‘n volgehoue inspanning om hiermee vol te hou. Boonop mag dit nie toneelspel wees nie. Ek onthou ‘n toneel uit een van die klassieke “Carry-on” flieks, waar die Britse kommissaris en die Indiese prins by ‘n funksie net buite hoorafstand van mekaar sit. Die Brit knik vriendelik in die rigting van die prins, ‘n bre grimlag op sy bakkies, maar dan s hy die allervreeslikste dinge van hom onder sy snor deur. Aan die ander kant loop die prins ook oor van vriendelikheid terwyl hy net sulke verskriklike dinge van die Brit s.

Nee, ongeveinste liefde is nie ‘n pragtige toneelspeel-glimlag nie, maar dit moet diep uit die hart kom. As ‘n mens die dag God se wonderbare liefde besef en ervaar, kan dit net eenvoudig nie anders as om gedring te word om daardie liefde uit te straal na almal waarmee jy te doene kry nie. Nog soveel meer as daardie band van die wedergeboorte jou bind met die ander persoon. Julle het immers saam vir God as Vader, en julle is dan mos broers en susters van mekaar.

Petrus sluit hierdie perikoop af met ‘n aanhaling uit Jesaja 40:6-8 as hy die verganklikheid van die aardgebonde mens afspeel teenoor die absolute onverganklikheid van die Goddelike: “Julle is immers weergebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike saad: die lewende en ewige Woord van God.” So skryf Petrus in vers 23. Jesaja het dit so mooi gestel, dat die mens soos gras is of veldblommetjies. So dikwels het ek beleef in die Bos dat die pragtige, wuiwende grasvelde na ‘n goeie somerren aan die einde van die winterdroogte kaalgevreet is sodat daar dikwels nie eers stoppeltjies oorbly nie, maar net die barre klipperige grond. Selfs die Namakwalandse blommeprag in al sy glorie het maar ‘n korte lewensduur, en kort voor lank verskroei en verdwyn dit. Die Woord van God bly egter vir ewig. ‘n Mens moet nie te veel van jouself dink, sodat jou lewe net om jouself draai nie, want jy is verganklik soos die gras en blommetjies. Jy moet egter die lewe wat God jou gee gebruik om Hom te dien. Een van die maniere om Hom te dien is om jou hart oop te maak vir jou mede-gelowiges, en hulle van harte en vurig lief te h.

Gebed:

Here, neem asseblief my liefdelose hart en vorm dit met U wonderbare liefde, sodat ek kan straal met die liefde wat U in my geplant het, en maak asseblief my liefde opreg.

Skriflesing:

22Noudat julle julle in gehoorsaamheid aan die waarheid gereinig het om mekaar as broers ongeveins lief te h, moet julle mekaar dan ook van harte en vurig liefh. 23Julle is immers weergebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike saad: die lewende en ewige woord van God. 24Die Skrif s:

“Die mens is soos gras,

en al sy prag soos 'n veldblom;

die gras verdor en die blom val af,

25maar die woord van die Here,

dt bly vir ewig.”

En hierdie woord is die evangelie wat aan julle verkondig is.


Dinsdag 7 Maart 2017

Vreemdelinge

1 Petrus 1:17-21

‘n Paar jaar gelede besluit die Sinode van KZN in hulle wysheid(?) om my as een van hulle afgevaardigdes te stuur na ‘n Algemene Sinode van die NG Kerk. Vir my as doodgewone ouderling, was dit in die eerste plek ‘n reuse voorreg, maar terselfdertyd ook ‘n splinternuwe ondervinding. Ek ken nie van sulke hogere vergaderings nie!

Ek was baie opgewonde toe ek in die vliegtuig klim om na PE te vlieg, waar die weeklange vergadering in die manjefieke Veremarksaal plaasvind. Wat moet ek daar verwag? Wat maak ek, eenvoudige Lewiesie nou tussen al die ringkoppe? Dit moet skerlik verskriklik formeel wees?

Groot was my verbasing toe ek die reuse saal binnestap en ‘n klomp ronde tafels aantref waarom mense in groepies sit en gesels. Saam met my aan die tafel sit ‘n oud-generaal vir wie ek die grootste respek en bewondering het. Verder nog ‘n briljante teoloog wat dikwels baie omstrede is, maar vir wie ek die grootste respek het. Die ander manne aan die tafel het almal ook reeds hulle merk gemaak in die lewe. Ek voel klein tussen al die groot en slim manne. Tg kom ek baie gou agter dat hulle almal maar net doodgewone mense is, en boonop luister hulle opreg met aandag wanneer ek my beskeie mening lug oor die moeilike onderwerpe op die tafel.

Inderdaad is die generaal maar net ‘n mens. As ek dan soveel ontsag vir ‘n mens het, hoeveel te meer moet ek nie ontsag h vir die heilige God, skepper van die groot heelal nie? Hy is die Ewige Raadsman, Sterke God, Ewige Vader, Vredevors! Hoe nietig en klein en miserabel is ek nie in Sy heilige teenwoordigheid nie! Petrus vra dat ons in eerbied voor Hom moet lewe. Hoe bewys ek my eerbied aan Hom, die Heerser van alle heersers? Ek het groot eerbied vir daardie generaal, maar ek is beslis nie bang vir hom nie, want hy het bewys dat hy net die beste bedoelings het. Dit is nt so ook nie nodig om in angs voor God te leef nie, want Hy het bewys dat Hy net die allerbeste bedoelings vir my as mens het, en dat Hy tot op my vlak neerdaal en hier by my is.

Daar is egter iets wat ons baie goed in gedagte moet hou. Ek ken gelowiges wat hltemal te ver gaan en God soos ‘n “Speelmaatjie” behandel. Daar is ook Christelike boeke waarin God totaal disrespekvol behandel en aangespreek word. Uit my jong dae onthou ek dat die titel van een so ‘n boek alleen my skoon afgesit het, gevolglik het ek uit prinsiep nooit die boek gelees nie: “Hey God!” Hoe kan jy die Heilige God so aanspreek?

Is dit nie dalk so dat ons God ook dikwels disrespekvol in ons gebede behandel nie? Ons is dikwels soos ‘n kind wat op Kersvader se knie sit en s: “Ek wil ‘n baaisiekel h en ‘n pop en rolskaatse en……….”. Ons gebede is ritse en ritse wenslysies. Respek vir God beteken dat jou gebed ook moet wys wat jou ware gevoel teenoor God is, en dat jy nie net praat of eise stel nie maar ook na Hom luister.

Petrus s dat ons ook soos vreemdelinge in die wreld moet leef. Dit is een manier om jou respek en eerbied vir God uit te leef. Wat beteken dit dan as jy ‘n vreemdeling is? Jy staan afsydig teenoor die dinge van die wreld. Dit beteken nie dat jy jou moet onttrek van die wreld soos die monnike doen nie. Inderdaad kan jy dalk op daardie manier ontsnap van die verskriklike sonde waarin ons wreld gedompel is, maar dit is nie wat God van jou wil h nie. Ek en jy moet juis midde-in hierdie sondige wreld leef, maar soos vreemdelinge ons distansier van die sondes. As jy in Thailand kom, gaan jy tog nie maak soos die inwoners van daardie land, en in die afgodstempel aanbid saam met hulle nie! Net so bly ‘n mens weg van die sondes van hierdie wreld waarin ons vreemdelinge is.

Waarom is ons vreemdelinge? Ons is “losgekoop met die kosbare bloed van Christus, die Lam wat vlekkeloos en sonder liggaamsgebrek is.” (1 Pet. 1:19). ‘n Slaaf is destyds losgekoop met goud of silwer - dan was hy ‘n vry mens, en nie meer gebonde aan sy eienaar nie. Op dieselfde manier is ek en jy losgekoop, waar ons voorheen slawe van die duiwel was asook van ons eie sondige natuur. Die groot verskil is egter dat ons losprys baie, baie groter was as die goud waarmee slawe destyds losgekoop was. Jesus het met Sy kosbare bloed vir ons vrylating betaal, die duurste prys moontlik! Ons is dus nou nie meer deel van die huishouding van die duiwel nie, maar vreemdelinge. Sal ons dan nou weer deel gaan h aan die ou lewe in die duiwel se huishouding? Nee beslis nie, want uit respek en ontsag vir die Almagtige God, ons Verlosser, sal ons so ver wegbly van daardie dinge as wat menslik moontlik is.

Dankie tog dat God nie dr bo, verhewe is bo almal nie, maar dat Hy in Jesus en die Heilige Gees hier rg by my en jou is om ons hand vas te hou en krag te gee om die versoekinge van die wreld te kan weerstaan. Dit is juis daarom so belangrik om in ‘n gedurige gesprek met Hom te bly en om Hom te ken in alle dinge.

Gebed:

Al ons lofprysinge en dank en aanbidding gaan vandag aan U alleen, Almagtige God. U is groot en goed en wonderbaar. Ons loof en prys U heilige Naam.

Skriflesing

17Aangesien julle Hom as Vader aanroep wat oor elke mens onpartydig volgens sy dade oordeel, lewe dan in eerbied vir Hom gedurende die tyd van julle vreemdelingskap in die wreld. 18Julle weet tog dat julle nie met verganklike middele soos silwer of goud losgekoop is uit julle oorgerfde sinlose bestaan nie. 19Inteendeel, julle is losgekoop met die kosbare bloed van Christus, die Lam wat vlekloos en sonder liggaamsgebrek is. 20Reeds voor die skepping van die wreld is Hy hiervoor bestem, maar ter wille van julle het Hy eers in hierdie eindtyd gekom. 21Deur Hom glo julle in God wat Hom uit die dood opgewek en aan Hom heerlikheid gegee het. Daarom is julle geloof en hoop op God gerig.

Maandag 6 Maart 2017

Koningskind

1 Petrus 1:10-12

Kry ek en Mosbolletjie ’n paar jaar gelede toe mos eendag ‘n oproep: of ons nie dalk bereid sou wees om ‘n dag of twee van ons kosbare tyd op te offer nie? Ek is baie huiwerig as ek “Ja” s, want my tyd is inderdaad kosbaar en die werk l in hope op ons albei se skouers. Dit blyk toe dat Tembe Olifantpark kosvoorrade nodig het en dat daar boonop ‘n student van Engeland is wat daarheen vervoer moet word, en die persoon wat sulke dinge gewoonlik onderneem is weg. As beloning mag ons maar twee nagte daar gaan oorslaap.

Dit het nie veel oorreding gekos nie, en so vat ons die lang pad na Tembe aan die suidgrens van Mosambiek. Daar aangekom, word ons letterlik op die hande gedra. Ons verblyf is in ‘n luukse safaritent en die aandete is uit die boonste gestoeltes (soos Oom Oubaas sou s). Ek voel soos ‘n koning! Na ete wag ‘n verrassing: die gaste (dis nou ek en Mosbolletjie ingesluit!) ontspan om ‘n gesellige kampvuur terwyl ons vermaak word deur dansers uit die Tembe gemeenskap. Die vertoning is puik!

Die volgende oggend word ons vroeg-vroeg uit die vere geboender: ontbyt is gereed, en die veldvoertuig wag al vir ons. Die gids ontsien geen moeite om ons die beste moontlike wildbesigtiging te gee nie. Op byna onbegaanbare bospaadjies kronkel ons deur digte woude agter ‘n trop olifante aan. Die gids werk letterlik soos ‘n slaaf om sy gaste koninklike behandeling te gee en ons baie spesiaal te laat voel. Laatmiddag is daar weer ‘n wildrit wat duur tot pikdonker. Hy bring ons tot binne raakafstand van ‘n groot olifantbul; hy wys vir ons die piepklein soenie-bokkie; hy jaag in ‘n pikdonker gangetjie in die sandwoud agter ‘n renoster aan; hy vertel vir ons van die voltjies en bome.

As ek die aand in my snoesige, warm bed l en luister na die musiek van die bos, nagapies wat om ons tent baljaar; ‘n jakhals wat rens sing; die verweg klaaglied van ‘n hina; die donderende slag as ‘n olifant sommer hier vlakby die kamp ‘n boom ontwortel, dan wonder ek wat ek dan gedoen het om dit alles te verdien? Wat maak my so spesiaal?

Petrus skryf dat ons as kinders van God inderdaad baie spesiaal is. Besef ek en jy hoe wonderlik bevoorreg ons werklik is? Petrus wil h dat ons met nuwe o na onsself moet kyk en begin raaksien wat ons werklik gekry het. Vir eeue lank het die Heilige Gees die profete genspireer om te skryf oor die Messias wat sou kom (die Gees van Christus is ‘n ander naam vir die Heilige Gees). Wanneer ons blaai deur die profete in die Ou Testament, voel dit soms vir jou of jy besig is om die gebeure in die Nuwe Testament te lees. Jy staan verwonderd wanneer jy ‘n noukeurige beskrywing lees van presies wat met Jesus sou gebeur. Hoe het hulle dit geweet? Dit was alles die werk van die Heilige Gees!

Moontlik moet ek net so terloops hier noem dat die Bybelboeke wat aan sekere profete of skrywers toegedig word, nie noodwendig fisies deur hulle geskryf is nie. So byvoorbeeld is die pragtige profetiese boek Jesaja slegs gedeeltelik deur die profeet slf geskryf. Hy het iewers tussen 700 en 800v.C. die eerste 39 hoofstukke geskryf. Die tweede gedeelte van Jesaja (hoofstuk 40-55) is tydens die Babiloniese ballingskap geskryf deur iemand anders (Jesaja was toe al lankal dood). En die derde deel (hoofstuk 56-66) is eers omtrent in 500v.C. geskryf n die ballingskap, weereens deur iemand anders.

As simboliek van die lang en komplekse ontstaantyd van die boek Jesaja, kan ons eintlik s dat God met Sy volk op pad is - hede, verlede en toekoms, alles versmelt in een komplekse Bybelboek. En hoe wonderlik is die evangelieboodskap nie hier opgeteken in die boek waar God op pad is met Sy volk nie! Lees gerus maar weer byvoorbeeld Jesaja 40.

Hoe wonderlik bevoorreg is ons nie vandag nie - so baie meer as die profete van ouds. Hulle het nooit die voorreg gehad om hierdie Messias te sien nie. Maar nou het alles waar geword, al die wonderlike dinge wat Jesaja en die ander profete geskryf het. Die wonderlike is dat ek en jy die vrugte daarvan kan pluk! Selfs die apostels wat elke dag saam met Jesus was, het nie eers besef wie Hy rrag was nie. Eers n sy opstanding en hemelvaart het hulle werklik begin besef waaroor dit alles gegaan het. God was eeue lank besig om die verlossing te bewerkstellig, die verlossing wat ek en jy vandag kan smaak.

Maar nie alleen het Jesus vir ons die verlossing kom bring nie - ons het boonop die Heilige Gees gekry. Dit is deur die toedoen van die Heilige Gees dat ons kan glo; dat ons die Bybel kan bestudeer; dat ons met God in gesprek kan en wil tree. O, baie, baie spesiaal is ek en jy beslis! Ons is baie meer bevoorreg as selfs die grootste profete van ouds, en selfs nog meer as die engele.

Ons is Koningskinders!

Gebed:

Dankie Here, dat U my so spesiaal gemaak het, en dat ek vandag kan weet dat ek ‘n Koningskind is. Help my asseblief om soos een te leef!

Skriflesing

Die verlossing reeds deur die profete aangekondig

10In verband met hierdie saligheid het die profete, wat die genade verkondig het wat vir julle bestem is, deeglik en noukeurig ondersoek ingestel. 11Die Gees van Christus wat in hulle was, het vooruit verkondig dat Christus moet ly en daarna verheerlik sal word, en hulle het probeer naspeur wat die tyd en die omstandighede sou wees wat die Gees bedoel het. 12Aan hulle is geopenbaar dat wat hulle geprofeteer het, nie vir hulleself bedoel was nie, maar vir julle. Nou het di wat die evangelie aan julle verkondig het, dit aan julle bekend gemaak deur die Heilige Gees wat van die hemel af gestuur is. Dit is dinge waarin selfs engele begerig is om insig te kry.

Vrydag 3 Maart 2017

Goud

1 Petrus 1:3-9

Goud is ‘n wonderlike ding! Ek was maar ‘n jong seun toe ek in groot verwondering by die Randse Paasskou onder in ‘n “myn” sit en kyk het hoe hulle goud bewerk. Eers word dit gesmelt in ’n vuuroond, wat so warm is dat jy nie daarin durf kyk nie, waarna dit in die vorms gegiet word. Dan word die rooiwarm geel stawe weer in ’n bad met suur gedompel. ‘n Asemrowende gesig vir enige seun!

Goud het ‘n groot rol gespeel in my kinderlewe, alhoewel ons nooit sulke goed besit het nie. Sien, ek het grootgeword in die kookpunt van die fabelagtige Krugermiljoene. Die laaste hoofsetel van ou President Paul Kruger was skaars ‘n paar kilometer van Oupa se plasie, en oral rondom ons, in al die koppies en klowe, was daar tekens van mense wat gesoek het vir plekke waar Oom Paul sy miljoene kon versteek het. Kort-kort het jy stories gehoor van iemand wat in ‘n droom gesien het waar die skatte begrawe is. ‘n Ou oom van my (totaal koekoes!) het selfs vertel dat hy ‘n spook raakgeloop het wat haarfyn vir hom verduidelik het waar daardie goud l. Ongelukkig het die “spook” se GPS ‘n bietjie deurmekaar geraak (nes my oom). Oupa het self ook gegrawe vir goud. Nee, dit was darem nou nie Oom Paul se goud nie, maar hy het goud probeer myn. Die myntjie het egter te min opgelewer om dit winsgewend te maak. Nie so baie ver van ons af nie is daar natuurlik ryk goudneerslae ontdek by Pelgrimsrus en Barberton en die gevolg was dat duisende fortuinsoekers daarheen gestroom het in ‘n reuse goudstormloop. Hulle was bereid om alles op te offer, selfs hulle lewens om van daardie geel goed in die hande te kry.

Wat maak goud dan so gesog? Ja, dit is baie skaars en moeilik om te delf. Maar die eintlike waarde l in die onverganklikheid daarvan. Yster roes en selfs die mees gesogte houtsoorte vrot of word deur rysmiere opgevreet. Selfs koper verloor baie gou sy glans en word groen. Maar goud? Dit is nie verniet die edelmetaal by uitstek nie. En nou kom s Petrus dat ons geloof baie kosbaarder is as daardie gesogte geel skittermetaal. Wat ‘n wonderlike vergelyking!

Net soos goud, is ons geloof nie goedkoop nie. Jesus het baie duur daarvoor betaal! Hy het met Sy lewe daarvoor geboet en ‘n afgryslike dood gesterf aan die kruis.

Ook vir jou en my is dit nie goedkoop nie. Ja, natuurlik kry ons dit gratis, vry en verniet van God. Dit is ’n geskenk van God se groot genade. Dit vra egter van ons dankbaarheid, want vir so ’n kosbare geskenk mt ons net eenvoudig dankbaarheid voluit uitleef. As ons dus eenmaal daardie kosbare geskenk van God gekry het, kan ons nie maar net gaan terugsit en dit bewonder nie. Dit vra van ons harde werk om daardie geloof te vertroetel, op te pas, te koester en veral om dit met ander te deel. ‘n Meisie met ‘n splinternuwe verloofring trek mos nie handskoene aan sodat niemand daardie ring kan sien nie? Nee, sy loop met haar hand s in die lug dat almal dit moet raaksien. Sy adverteer as’t ware die liefde wat haar bruidegom vir haar het aan die wreld. Net so is dit met die goud van ons geloof: jy steek dit nie weg nie, jy adverteer dit aan elkeen wat jy tekom.

Daardie meisie met die skitterende ring loop baie beslis ook nie met ‘n lang, droewige gesig rond nie! Sy straal van opgewondenheid, en jy kan die liefde en blydskap op haar gesig lees. Net so moet die skittergoud van ons verlossing ons ook opgewonde maak, s opgewonde dat jou gesig straal en elkeen wat met jou te doene kry die stralende liefde en blydskap in jou o kan lees.

Om skitterende goud te verkry, word die goud-erts gebreek, gemaal en met vuur en bytende suur gesuiwer. Net so is geloof wat in sy erts-vorm is, waardeloos. Dit moet met harde werk gevorm en gesuiwer word. Dit is ‘n harde pad wat deursettingsvermo, teleurstellings en bloedsweet vra. Ons het gister gepraat van diskriminasie en vervolging wat dikwels op ons geloofspad kom. Moenie moedeloos raak wanneer dit met jou gebeur nie, want dit is alles deel van die louteringsproses om jou geloof sterk te maak en dit te suiwer. Daar is nie so ’n ding soos ’n “kitsgeloof”, waar alles net in plek val en jy eensklaps ’n skitterende Christen is nie. In ’n goudmyn kry jy dikwels klatergoud (die Engelse naam, Fool’s Gold is s beskrywend), wat pragtig geel en blink is en nes die ware Jakob lyk. Dit is waardeloos! Dit verg harde werk om jou geloof te bou, maar die eindproduk is skitterend, ewig en onverganklik.

Daar is egter een ding wat ons nooit mag vergeet nie, en dit is dat ons in hierdie geloof nooit vir onsself die eer mag toe-eien nie, want alles, alles is genade. Petrus het hierdie gedeelte so treffend begin met die woorde: “Aan God, die Vader van onse Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood.”

Gebed:

Dankie Here, dankie vir my geloof. Gee my asseblief die krag en ywer om dit volmaak en aanneemlik vir U te maak.

Skriflesing

Die lewende hoop en die egte geloof

3Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons 'n lewende hoop 4op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word. 5En omdat julle glo, word ook julle deur die krag van God veilig bewaar vir die saligheid wat reeds gereed is om aan die einde van die tyd geopenbaar te word. 6Verheug julle hieroor, selfs al is dit nodig dat julle 'n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings 7sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word. Julle geloof is baie kosbaarder as goud, goud wat vergaan. Selfs die suiwerheid van goud word met vuur getoets, en die egtheid van julle geloof moet ook getoets word, sodat dit lof en heerlikheid en eer waardig mag wees by die wederkoms van Jesus Christus. 8-9Hom het julle lief, al het julle Hom nie gesien nie. Deur in Hom te glo, al sien julle Hom nou nie, het julle reeds deel aan die saligheid wat die einddoel van julle geloof is. En dit vervul julle met 'n onuitspreeklike en heerlike blydskap.

Donderdag 2 Maart 2017

Troos in Verdrukking

1 Petrus 1:1,2

Wanneer die samelewing aanmekaar teen jou diskrimineer en jou verstoot, voel jy naderhand skoon verpletter, en jy wil net boedel oorgee. Of jy wil die reg in eie hande neem, en dan kan dit gebeur dat jy onbesonne dinge aanvang!

So gaan dit dikwels met gelowiges in groot dele van die lande om die Middellandse See, waar gelowiges letterlik vreemdelinge in hulle eie land is. Sommige plekke word boonop geteister deur bloedige oorlo en mense beleef hulle lewe as Christen-gelowiges op ‘n baie negatiewe manier.

Dit is die jaar 65n.C. ‘n Duisend kilometer wes van Asi, in die bose stad Babilon, sit Petrus agter sy lessenaar, besig om ‘n brief te skryf om talle mense wat in ‘n soortgelyke verdrukking verkeer te bemoedig. Jy wil dalk s dat ek nie my aardrykskunde ken nie? Ja toemaar, ek weet Babilon is nie wes van Asi nie! Nee, dit is nie rrag Babilon waarvan ek praat nie, maar eintlik Rome. Maar net soos wat Johannesburg vandag vir baie mense bekend staan as Sodom en Gomorra, het Rome daardie tyd bekend gestaan onder die gelowiges as die bose Babilon!

Petrus skryf hierdie brief aan die “vreemdelinge in die wreld.” Hulle is mense wat regoor die wreld verspreid gewoon het. Hulle het egter almal een ding in gemeen gehad: hulle was uitverkorenes van God oftewel gelowiges. Vreemdelinge was hierdie mense inderdaad, want in die eerste plek was die meeste van hulle uitlanders wat in die gebied waar hulle gewoon het geen politieke status gehad het nie. Verblyfreg was die enigste ding waarop hulle aanspraak kon maak, niks meer nie. Hulle was soos bywoners. Die ergste deel was egter hulle geestelike vreemdelingskap, en selfs burgers van daardie lande het in hierdie geestelike woestyn verval.

Ons moet onthou dat die aanbidding van allerhande gode die algemene praktyk was. Almal het daaraan deelgeneem, en as jy nie deel was van die hoofstroom nie, het jy nie getel nie! Die Joodse geloof was wel ‘n erkende Godsdiens, en almal het hulle daarvoor gerespekteer.

Toe hierdie nuwe “splintergroep” van die Joodse Godsdiens, wat iets heeltemal anders propageer, sy kop begin uitsteek, het almal hulle wenkbroue gelig. Die Jode het hulle totaal verwerp, want hulle was “sektaries” en die ander heidene wou hulle nie aanvaar nie want hulle was “koekoes”! Aanvanklik was hulle nou nie juis vervolg nie. Dit was eers later wat mense soos Nero begin het om die Christene wreed te vervolg. Daar was egter van die begin af baie hard teenoor hierdie arme Christene gediskrimineer. Die Jode was teen hulle, die Romeinse owerhede kon hulle nie verdra nie en selfs hulle eie huisgenote kon dikwels net eenvoudig nie hierdie “simpele” Godsdiens verstaan nie.

In die boek Handelinge lees ons duidelik die haatlike venyn wat die Jode teenoor die Christene gehad het. Herhaaldelik word die gelowiges uit dorpe uitgejaag en soms selfs onder klippe gesteek. Die arme Paulus is eenmaal so erg gestenig dat almal gedink het dat hy dood was. Die Jode het ook gereeld die Romeinse owerhede teen die Christene opgesweep, gewoonlik met vals beskuldigings.

Dit was egter in die gewone huishouding waar die meeste verontregting plaasgevind het. Onthou: in daardie tyd was die man nie alleen die hoof van die huis nie, maar ook die outokratiese baas! Hy het volle seggenskap oor sy vrou, kinders, bediendes en sy slawe gehad. As dit sou gebeur dat een van hierdie ondergeskiktes tot bekering kom, dan het die persoon bitter swaar gehad, tensy die huisbaas natuurlik ook tot bekering sou kom.

Petrus se brief is egter nie alleen gerig tot gelowiges in die jaar 65n.C. nie: hierdie brief is tydloos en vandag kan elke Christen-gelowige steeds troos kry uit hierdie inspirerende brief. Daar word vandag dikwels gediskrimineer teen gelowiges, en daar is selfs miljoene Christene wat swaar gebuk gaan onder wrede vervolging. Selfs in die “Christelike” land, Suid Afrika, waar die sensusopname beweer het dat 70% van die inwoners Christene is (ek betwyfel hierdie bevinding baie sterk), word daar teen gelowiges gediskrimineer op baie vlakke. Om een voorbeeld te noem: kyk hoe is Christelike Godsdiensonderrig uit ons openbare skole verban. Slegs enkele skoolhoofde is domastrant genoeg om dit steeds daar toe te pas, maar hulle beweeg op dun ys. Christelike radiostasies moet veg om oorlewing. Die persoon wat sy geloof uitleef word uitgestoot uit die sosiale samelewing. ‘n Rugbyspeler wat dit uitbasuin dat Jesus leef, word uitgejou. In ander lande gaan dit veel erger, en word jy selfs in die tronk gestop as jy oor Jesus durf praat of jou Bybel te voorskyn haal. In sommige Arabiese lande word jou kop afgekap as jy Islam verruil vir die Christelike geloof.

Petrus se brief is gerig aan elkeen wat gebuk gaan onder diskriminasie en vervolging as gevolg van hulle geloof. Vir jou s Petrus: “Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees!” (1 Pet. 1:2)

Gebed:

Here, vanoggend moet ek dankie s dat ek nog in vrede kan leef sonder om vervolg te word vir my geloof. As daar die dag teen my gediskrimineer word, s ek ook daarvoor dankie, dat so ‘n eer my te beurt mag val dat ek vir Jesus mag ly.

Skriflesing

1 Petrus 1

1Van Petrus, 'n apostel van Jesus Christus.

Aan die uitverkorenes van God, vreemdelinge in die wreld, wat verspreid woon in die provinsies Pontus, Galasi, Kappadosi, Asi en Bitini. 2Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy julle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus.

Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees!
TERUG NA BO