Die dagstukkies is 'n inisiatief van Ballito Gesinskerk se Evangelisasie span en word geskryf deur Louis Nel.

Skeppingsverwondering

23 October, 2020
Luister Na Hierdie Dagstukkie Skeppingsverwondering

Romeine 1:18-23

Video - Oudio

Wanneer Paulus ‘n brief skryf aan die gemeente in Rome, is sy tema dat mense deur God vrygespreek word omdat hulle glo. Hy gaan logies en stelselmatig te werk om hierdie tema te ontplooi. Voordat hy egter by die goeie nuus kom, begin hy eers by die slegte nuus, dat alle mense voor God skuldig staan, en dat daar géén mens is wat ooit sonder sonde was nie. Ek en jy word dus met ons skuld en swakheid gekonfronteer, en dit gaan gladnie lekker wees om in die beskuldigdebank te staan nie, want ons tekortkominge en swakheid is vir ons ‘n pyn.

Dit is egter baie belangrik dat ons sal onthou van God se onbegryplike, ewige, allesoorheersende liefde. Hy vee nie maar net ons skuld tydelik onder die mat in nie, maar Hy het alreeds al ons skuld totaal uitgewis toe Jesus ten volle daarvoor betaal het aan die kruis. Sodoende kan ons in ‘n volmaakte verhouding met Hom leef. Maak dus gereed om jou lewe aan God se maatstaf te meet soos Dawid gedoen het, en jou skuld te bely. Jy kan daarvan lees in  2 Sam. 12:13.

Ek dink jy het seker al agtergekom uit my skrywe dat die natuur vir my baie na aan die hart lê. Ek kan liries raak oor die see en al sy wonderbaarlike inwoners en die onpeilbare geheimenisse van die diep waters. Maar die Laeveld se betowering, sy ryke skat van voëls en doringbosse en kriepiekrôlies en diere hou vir my eweneens ‘n betowering in. Daaroor het ek al boeke geskryf en my hart in gedigte uitgestort. Selfs die onherbergsaamheid en verlatenheid van ‘n woestynwêreld laat my liries raak, en die mooi wat ek daarin ervaar laat my dikwels huil van aandoening. Om in verwondering na die sterre te kyk en die onmeetlikheid van die hemelruim te aanskou en te bedink, vul my absoluut met verwondering, veral as jy besef dat jy maar ‘n bitter klein ou spikkeltjie is, en die ontelbare klein flikkerliggies wat jy aanskou, dikwels reuse vlammende inferno's is wat die magtige son ‘n duisendmaal kan insluk.

Maar ek dink tóg, dat as ek één natuurwonder sou moes uitsonder wat my toet-en-taal aangryp, dan is dit ‘n klam, halfskemer, misterieuse kuswoud. Wanneer ek in so ‘n woud toegevou word van alle kante en die wonderlike geure van die plante my wese vul, en ek die delikate geluide van die woudbewoners ervaar, dan is dit asof ek myself in ‘n totaal ander wêreld bevind, ‘n volmaakte wêreld soos wat Adam en Eva dalk beleef het toe hulle nog saam met God gewandel het. Daar is vir my ‘n tasbare heiligheid in hierdie wonderwêreld van die kuswoud, en God is daar feitlik aanraakbaar naby.

Wanneer jy die natuur so intens ervaar, kan jy net eenvoudig nie anders as om die almag van God daarin te sien, en in jou hart ‘n loflied uit te jubel tot eer van die Skepper wat alles so volmaak gemaak het. Paulus sê dit dan ook baie pertinent in hierdie gedeelte, dat die skepping heenwys na die wonder van God, en dat dit Sy ewige krag is wat die natuur daar stel en dit in stand hou. Die wette van die natuur, die komplekse detail van elke stukkie materie, plant, dier en mens, toon die almag van die Skeppergod. Deur die natuur bring God dus kennis van Homself binne bereik van alle mense.

Die vraag is egter: wat maak ek met daardie kennis? Ongelukkig onderdruk meeste mense daardie wonder sodat dit geen positiewe rol in hulle lewens speel nie. Of erger, word hierdie einste wonders van die natuur vir baie mense ‘n afgod! Van die vroegste tye af is elemente van die skepping verafgod en aanbid. Dink byvoorbeeld aan die son, die Nyl, krokodille en dergelike dinge wat deur die Egiptenare aanbid is. Maar selfs in ons moderne wêreld word aardse goed aanbid, soos byvoorbeeld die wit koeie van Indië, ape en selfs rotte. Oosterse godsdiens? In Suid-Afrika doen ons mos nie sulke dinge nie? Werklik? Dink weer!

Inderdaad word die natuur deur baie mense aanbid op ‘n meer subtiele manier. ‘n Oordrewe vorm van natuurbewaring, waar die natuur self tot die hoogste beginsel verhef word, is ‘n vergoddeliking van die natuur. Ook die ewolusieleer, waar die betrokkenheid van God as Skepper weggelaat word, is ‘n vorm van natuuraanbidding. Om die sterrevoorspellings wat in elke koerant en tydskrif voorkom, te lees, laat jy jou lewe beheer deur ‘n vergoddeliking van sterre en planete, en dit is ‘n baie gevaarlike vorm van afgodery. Ek ken selfs gelowiges wat heul met hierdie okkulte praktyk!

‘n Bybelse uitkyk op die natuur en die skepping is dus baie belangrik. Die skepping is daar om jou as mens te dien, maar ons moet deeglik bewus wees dat elke ding in die skepping ook moet meewerk om God te vereer. Die verhouding tussen Skepper en skepsel is wesenlik vir die regte verstaan van jou plekkie in die skepping. Kom ons geniet hierdie Godgegewe wonder! En kom ons loof ons Skeppergod daarvoor.

Gebed:

As ek die werke van U hande aanskou, die sterre en die wonder van die natuur, dan kan ek nie anders nie as om U te loof en prys, Here, Skeppergod!