Matteus 14:22-33

Om mense gesond te kan maak, is darem nog aanvaarbaar. Om water in wyn te laat verander, is asemrowend. Om vir ‘n skare van tienduisend kos te gee uit niks, grens aan die absoluut onmoontlike. Maar om op die water te kan loop - dit is slegs die gode wat dít kan doen! As jy dus die totaal onmoontlike doen om op die see te loop, betree jy die godewêreld!

As Johannes terugdink aan daardie insident, dan besef hy net weereens wat die ware identiteit van Jesus is. Hy is nie maar bloot van die godewêreld nie, Hy ís inderdaad die Almagtige God! Johannes het dit immers baie duidelik só in sy Evangelie geskryf!

Nadat Jesus en Sy dissipels vir die reuse skare kos gegee het, is dit net te verstane dat hulle totaal uitgeput was. Jesus stuur die manne solank met ‘n skuit vooruit na die oorkant van die meer, terwyl Hy nog die laaste mense huistoe stuur. Dan kry Hy uiteindelik ook rus. Hy klim teen die berg op om te gaan bid sodat Hy Sy kragte kon herwin. So bring Hy die grootste deel van die nag in gebed deur. Gebed is immers noodsaaklik!

Intussen roei en stoei Johannes-hulle met die see. Hulle kry letterlik die wind van voor, en hulle skuit wil maar net nie vorder nie. Dan, in die wasige mistigheid van die vroeë oggendskemering sien Johannes daardie figuur oor die see aangeloop kom. Hy skrik homself skoon in ‘n ander geloof in! Dis absoluut onmoontlik! Het hulle nou die godewêreld betree? Is dit nie dalk ‘n spook nie?

Die geheimsinnige figuur kom oor die woeste golwe reguit na hulle toe aangestap, en daar is nêrens waarheen hulle eers kan vlug nie! “Dis ‘n spook!” Die manne skreeu van angs.

Dan hoor Johannes Jesus se gerusstellende woorde: “Hou moed, dit is Ek; moenie langer bang wees nie.” Jesus se woorde: “Dit is Ek” herinner Johannes nogal aan Moses se ontmoeting met God by die brandende bos. Moses wou weet: “Wie is U?” “EK IS WAT EK IS” het die Here Homself aan Moses bekend gestel.

Skielik word hulle vreesaanjaende situasie ontlont. Wat meer is, Jesus sê hiermee vir hulle dat Hy dieselfde troue Verbondsgod is wat aan Moses verskyn het en wat nie alleen aan Moses en die Israeliete uitkoms gegee het nie, maar wat ook NOU uitkoms in húlle nood kom gee. Hy is Immanuel, God By Ons! Alle mag behoort aan Hom, selfs die totaal onmoontlike soos om op die water te kan loop!

Hierdie twee gedagtes bring onmiddellik vir Johannes en sy maats kalmte.

Johannes proes van die lag as hy terugdink aan wat daarna gebeur het. Dit was alweer Simon! Simon het mos altyd dinge gesê of gedoen voordat hy gedink het. Vuriglik impulsief! Kort-kort het dit hom in die moeilikheid laat beland! Toe wou hy sowaar die totaal onmoontlike doen, die ding wat alleen die “gode” kan doen, net omdat hy vir Jesus dit sien doen het: “Here, as dit U is, beveel my om op die water na U te kom.”

En toe sê Jesus vir hom: “Kom Simon!” Johannes begin onbedaarlik giggel, want dit was nogal ‘n baie snaakse situasie. Sonder om tweekeer te dink, het Simon summier uit die skuit gespring in die woeste see in.

Hy het dit sowaar nogal reggekry ook! Johannes kon sy oë nie glo toe Simon, ‘n doodgewone mens, op die rowwe see begin loop nie! DIE ROWWE SEE! Dáármee het Simon nou nie juis rekening gehou nie! Om op water te loop, was één ding. Maar toe die skrikwekkende golwe op hom afstorm, was die één te veel vir hom! Skielik sien hy nie meer vir Jesus nie, maar net hierdie verskriklike golwe. En toe sink hy! Soos ‘n klip!

“Ja,” dink Johannes, “die oomblik toe Simon sy oog van Jesus af weggeneem het, was dit verby met hom!” Jesus het sy hand gegryp en die arme bedremmelde Simon in die skuit ingehelp.

Ons sing: “Hou die oë op Jesus!” Maar dan sink ons wanneer ons Hom uit die oog verloor. Inderdaad sou Petrus ook nog ‘n hele paar keer lelik sink op sy pad vorentoe!

Is daar nie dalk maar ‘n Petrus in ons elkeen se lewe nie? Ons is dikwels geteister deur angs, ongeloof en kleingeloof. Soms kom daar selfs oomblikke dat ons oor God twyfel, dat ons totaal die oog van Hom af wegneem. Dan vra ons ook soos Petrus: “As dit werklik U is…….” Maar dan, as ons soos Petrus die Woorde van die Here hoor wat ons uitnooi: “Kom!” is ons in staat om bo die twyfel en angs uit te styg en letterlik op water te loop!

Ons moet egter onthou dat dit nie hier oor menslike bravade gaan nie, maar oor ‘n “loop in die geloof.” Jy is maar gedurig bewus van jou eie twyfel. Dikwels is daar ‘n insinking waaruit Jesus ons moet red. Tog hoor ons elke keer weer die Here se stem: “Kom!” Hy wil hê dat ons dit sal waag op die pad van radikale liefde en gehoorsaamheid om só ons bangheid en kleingeloof te oorkom. Petrus het uiteindelik geseëvier ná Pinksterdag. Toe het hy uitgestyg as ‘n hoekpilaar in die geloof. Ek en jy kan ook. Nes Petrus, het ons ook die Heilige Gees ontvang wat ons al die nodige krag gee!

Gebed:

Here, dankie dat U ook vir my U Heilige Gees gegee het, en dat U daardeur vir my onbeperkte krag gegee het. Here, versterk asseblief elke dag my geloof en vertroue in U!