Woensdag 12 April 2017

Die Einde?


2 Petrus 3:10-18

Desember 2012 - die einde van die wreld. Of ten minste, so het die doemprofete dit voorspel! Die Maya-kalender loop glo dan tot ‘n einde, en dan is daar niks meer nie. Desember 2012 het stadig nader gekruip, en dit is met ‘n groot beklemming om die hart wat baie mense grootoog die dae sien verbyvlieg het. Die een of ander sterrekenner het beweer dat daar ‘n “onsigbare” planeet met die naam “Bitter Als” was wat besig was om in sy wentelbaan naby die aarde verby te gaan. Dit sou (volgens hom) in Desember 2012 naby genoeg aan die aarde wees om die swaartekrag van die aarde totaal te ontwrig en totale chaos te veroorsaak. Toe hy gevra is waarom daar dan geen waarskuwing van die sterrekundiges is nie, was sy antwoord dat almal die dood voor die o gesweer is om stil te bly, want dit sal paniek veroorsaak. Die datum het egter gekom en gegaan.

Kan ons enigiets glo van hierdie soort voorspellings? Daar was al talle soortgelyke gevalle. Jy sal sekerlik nog die paniek oor die jaar 2000 onthou! Jesus se uitspraak hieroor was dat nie eers die engele weet wanneer die Wederkoms is nie! Slegs God weet. Dit sal totaal onverwags kom, en dit sal baie groter wees as daardie katastrofe waarvan die doemprofete praat.

Petrus praat van Jesus se wederkoms - dit sal gebeur wanneer ons dit die minste verwag. Soos ‘n dief in die nag toeslaan wanneer jy dit nooit verwag nie, so sal dit wees. En dan gaan alles soos ons dit vandag ken vernietig word. Alles sal letterlik in ‘n wolkie rook verdwyn. “Maar dit kan mos nie!”, wil ons uitroep. “Kyk dan die wonderlike skepping! Alles is so volmaak en mooi! Hoe kan God dit sommer vernietig?”

‘n Mens klou nostalgies vas aan sekere dinge wat vir jou groot sentimentele waarde het. Nogtans is alles so verskriklik verganklik. Daar was ’n tyd gelede ‘n dokumentr oor koraalriwwe op TV. Met ‘n beklemming om die hart moes ek toekyk hoe reuse koraalriwwe besig is om totaal tot niet te gaan as gevolg van aardverwarming. Die eens kleurvolle koraal wat lewe verskaf aan miljoene der miljoene seediere, is nou grys en dood, en bitter min seediere kom nog daarheen. Ons is besig om ons planeet te versmoor met ons besoedeling, en oral waar jy kyk sien jy die vrugte daarvan, of ten minste die gebrek aan die vrugte! Dit is nie net die see wat besig is om plek-plek dood te gaan nie, maar op land sien ons dit ook. Die storms aan die Natalse kus in 2007 het net weereens gewys hoe verganklik alles is. So ook die onlangse beklemmende droogtes en terselfdertyd vernietigende oorstromings.

Dan is daar ook die groot kommer in ‘n mens se hart oor die pragtige woude wat besig is om te verdwyn as gevolg van die mens se honger na hout. En die vleilande wat vernietig word en ons riviere en damme wat vergiftig word deur mynbedrywighede en riool. Ons het so pas verneem dat die regering hidrobreking in ons geliefde Karoo goedgekeur het. Is dit dalk die einde van die Karoo soos ons dit ken?

Ek dink dat hierdie dinge eintlik genade is, want ons gelowiges het so verknog geraak aan die mooi dinge op die aarde, dat ons nie wil h dat dit alles vernietig word met die groot oordeelsdag nie. Uiteindelik sal daar nie meer mooi dinge wees om aan vas te klou nie, en sal dit net ‘n bietjie ou, verwaarloosde nostalgie wees.

Ons moet onthou dat daar baie meer in die lewe is as die mooi natuurskoon en die verganklike skepping. Hierdie is tydelike dinge. Die belangrike is die dinge van ewigheidswaarde, wat nooit, ooit sal vergaan nie. Dit is daarom dat Petrus ons vermaan om “vlekkeloos en onberispelik” te lewe. Ai! Dit voel na so ‘n absoluut-onbereikbare ideaal. Geen mens kan ooit sodanig lewe nie, en daarom is baie gelowiges bang vir Jesus se wederkoms.

Dit is egter hir waar jy jou geloof vir jou moet laat werk, want ‘n mens moet besef dat jou vlekkeloosheid en onberispelikheid in die eerste plek van Jesus afhang. Dit is immers Jsus wat vir ons sondes betaal het, en as ‘n mens hierdie feit in geloof aanvaar, kan jy vir ewig in vrede met God leef. Uit dankbaarheid hiervoor gaan jy dan nie maar net agteroor sit nie, maar jy laat toe dat die krag van die Heilige Gees deur jou werk om jou vroom aan God toe te wy. En jy doen dit met al hoe meer ywer omdat jy sien dat die dag van Jesus se wederkoms al hoe nader kom.

Ons het gesien hoe Petrus klem l op goeie werke. Ons weet ook hoe Paulus klem l op genade alleen. As jy die bogemelde paragraaf in gedagte hou, dan hoef hierdie twee denkrigtings nooit vir jou ‘n teenstrydigheid te wees nie, want dit kan net eenvoudig nie anders nie as dat ware geloof in die genade jou tot dade beweeg .

Petrus sluit sy brief af deur te s dat, deur te groei in jou geloofskennis van Jesus, jy toegerus sal wees om vas te staan in jou verwagting van sy terugkeer. Ja, s sal jy Jesus se Naam verheerlik, nie alleen nou nie, maar ook wanneer Hy terugkom, en jy jou heerlike erfenis ontvang!

Gebed:

Here, gee my asseblief die krag en ywer om s te leef dat ek enige oomblik gereed is vir U koms.

Skriflesing

10Maar die dag van die Here sal so onverwags soos 'n dief kom. En op di dag sal die hemel met 'n groot gedruis verdwyn, die hemelliggame brand en tot niet gaan, en die aarde met alles wat daarop is, vergaan. 11Aangesien al hierdie dinge so aan hulle einde gaan kom, moet julle des te meer vroom en aan God toegewy lewe. 12Leef in verwagting dat die dag van God kom en beywer julle daarvoor, die dag waarop die hemel in vlamme sal vergaan en die hemelliggame sal brand en wegsmelt. 13Maar ons leef in die verwagting van 'n nuwe hemel en 'n nuwe aarde wat God belowe het en waar die wil van God sal heers.

14Daarom, geliefdes, terwyl julle hierdie dinge verwag, moet julle julle daarvoor beywer om vlekkeloos en onberispelik voor God, en in vrede met Hom, te lewe. 15En beskou die geduld wat ons Here met ons het as geleentheid om gered te word. So het ons geliefde broer Paulus immers ook met die wysheid wat aan hom gegee is, aan julle geskrywe. 16Hy skryf dit ook in al sy briewe waarin hy oor hierdie saak handel. Daar is dinge in sy briewe wat moeilik is om te verstaan. Oningeligte en onstandvastige mense gee daaraan 'n verkeerde uitleg, soos hulle trouens ook doen met die res van die Skrif, en dit tot hulle eie ondergang.

17Geliefdes, julle weet dit nou vooruit. Wees dus op julle hoede dat julle nie meegesleep word deur die dwaling van beginsellose mense en so van julle eie standvastigheid beroof word nie. 18Sorg daarenteen dat julle steeds toeneem in die genade en kennis van ons Here en Verlosser, Jesus Christus.

Aan Hom behoort die heerlikheid, nou en tot in ewigheid! Amen.


Dinsdag 11 April 2017

Om te Wag…….

2 Petrus 3:1-9

Het jy al ooit nodig gehad om te sit en wag dat iets moet gebeur? Maar natrlik het jy! Elkeen van ons moes al ‘n frustrerende uur, soms nog langer, in ‘n dokter se spreekkamer sit en wag. In ‘n staatshospitaal is dit nog baie, baie erger.

Ek word eenmaal opgekommandeer om die een of ander vergadering by te woon. Ek was aanges om stiptelik om 12:30 daar te wees, en ek is behrlik die leviete voorgelees om nie laat te wees nie. Veertig minute nadat die vergadering moes begin, daag die voorsitter uiteindelik op. Toe word ons egter meegedeel dat sy gou eers iets moes eet, want sy was honger. En ons wag! 1:30 (nadat sy haar middagete genuttig het) kom deel sy ons mee dat ons nou eers vir die media wag, en dat die vergadering eers om 2:30 sou begin. Ek het verskoning gemaak, gemompel van my vrou wat in kraam was of iets en geloop! Frustrasie!

Ek dink jy kan dalk nog baie erger verhale vertel van frustrerende wagtydperke in jou lewe. Seker die mees senutergende een is die bruidegom wat in die kerk wag vir sy bruid wat (soos dit haar voorreg is) altyd laat is. Het sy nie dalk koue voete gekry nie? Het daar nie dalk iets verskriklik met haar gebeur op pad kerk toe nie? S nou maar……

Maar die wagtyd waaroor ons vanoggend gesels is een wat al tweeduisend jaar duur. En sommige mense raak bitter ongeduldig en dikwels baie skepties hieroor: Jesus se wederkoms! En die wreld waarin ons wag maak dit nie juis makliker nie!

Weet jy, ons as gelowiges leef in ‘n wreld deurspek met ongelowiges. ‘n Mens kan jou nie gaan afsonder en saam met ‘n paar gelowiges in ‘n klooster opsluit nie, want dan verloor jy totaal die doel van jou lewe. God wil juis h dat ons hier tussen die ongelowiges bly om Sy lig te versprei in die donker wreld rondom ons. Dit verg ongelukkig van my en jou as gelowige om katvoet deur die lewe te loop, want hierdie mense se gedrag en lewe en standpunte kan so maklik jou eie benvloed as jy nie baie waaksaam is nie. Of andersom, jou gedrag kan dalk net ‘n ongelowige wat ontvanklik was vir die Woord, die boodskap gee dat dit beter is om ongelowig te bly!

Dit is dan ook in hierdie bose wreld waar ons leef waar ons daagliks moet luister na die ligtelike gespot oor ons geloof en oor die wederkoms van Jesus. Intussen leef hulle van partytjie na dronkpartytjie waar onsedelikheid hoogty vier. Word hulle met die Woord gekonfronteer, dan word dit weggelag of gevloek, en word die Christelike geloof verkleineer. Selfs in die koerante, tydskrifte en sosiale media word ons deesdae gebombardeer met Godslasterlike uitsprake en artikels. Dan hoop hierdie goddelose mense heimlik dat die wederkoms nooit sal plaasvind nie, want dan word hulle dade ontmasker.

Die vraag vanoggend is egter waarom dit vir ons nodig is om nog te wag op die wederkoms van Jesus. Kan dit nie maar gebeur en klaarkom nie? Wat is die doel daaragter om dit so lank uit te rek? Dit is tog so bitter moeilik om te moet sit en wag!

Toe Petrus hierdie brief geskryf het was die mense al moeg gewag vir daardie belofte om in vervulling te gaan. Veertig jaar het reeds verbygegaan sedert Jesus se hemelvaart. Wanneer gaan dit tog gebeur? Daardie veertig jaar het intussen gerek na ‘n volle tweeduisend jaar. Wat is die rede?

In die eerste plek moet ons onthou dat God in die ewigheid woon, anders as ons mense wat behep is met tyd. Wat is ewigheid? Hoe lank is dit? Volgens die oerknal-teorie het die heelal soos ons dit vandag ken reeds 15 duisend miljoen jaar gelede ontstaan (deur God geskep!) Is dit hoe lank ewigheid is? Nee, ewigheid is nie maar net ‘n verskriklike lang tyd nie! Dit is eerder ‘n totale afwesigheid van tyd. Een dag is vir God soos ‘n duisend jaar, en ‘n duisend jaar soos een dag - so leer die Skrif ons. As my seun, Jaco, voor my rekenaar inskuif en my gerusstel met: “dit sal net twee minute vat Pa”, dan weet ek al dat ek maar rustig ‘n koppie koffie kan gaan drink en eers die koerant lees, want hy het g’n begrip van tyd nie! Net so het ons absoluut geen begrip van Goddelike tyd nie, want ons leef in verskillende wrelde. Oor Jesus se wederkoms moet jy dus nie s: “Dit raak nou laat!” nie, want ons verstand is hopeloos te beperk daarvoor.

Die vraag is dan waarom dit so lank vat? Waarom stel God die wederkoms uit? Dit het alles te make met genade! God wil h dat ek en jy gereed moet wees vir Sy koms. Ons is immers die bruid van Jesus, en as Bruidegom wil Hy die bruid sprankelend h (gaan lees gerus maar wat Openbaring 19:7,8 hieroor s). Hoe sou dit nou lyk as die Bruidegom kom, en die bruid is nog nie gereed nie?

Hoe maak die bruid gereed? Deur “regverdige dade” (Op. 19:8). God gun ons hierdie wagtyd om nog gereed te maak. Dink maar waar jy in die wagtyd nog iewers liefde kan betuig, iemand vergewe, verskoning vra, ‘n sonde in jou lewe uitsmyt, meer leer van die Bruidegom, ander mense inspireer om deel van die bruid te word. Is dit dalk oor daar nog soveel gedoen moet word in my lewe dat Jesus se terugkeer nog nie plaasgevind het nie?

Gebed:

Here, wys my asseblief wat ek alles nog moet doen om gereed te maak vir U wederkoms.

Skriflesing

2 Petrus 3

Die wederkoms van die Here en die oordeelsdag

1Geliefdes, dit is al die tweede brief wat ek aan julle skrywe. In albei het ek geprobeer om julle weer helder te laat dink deur julle te herinner aan 2die woorde wat vroer deur die heilige profete verkondig is, asook aan die gebod van die Here en Verlosser wat deur julle apostels aan julle oorgedra is.

3Veral moet julle weet dat daar in die laaste dae mense op die toneel sal verskyn wat die spot dryf en wie se lewe net deur hulle eie begeertes beheers word. Hulle sal spot 4en s: “En wat het nou geword van die belofte van sy wederkoms? Ons vaders is al dood, en tog bly alles nog net soos dit was van die begin van die skepping af.” 5Hiermee vergeet hulle moedswillig dat daar lank gelede 'n hemel en 'n aarde was wat deur die woord van God uit water en deur water ontstaan het. 6En dit is ook deur water dat die wreld van daardie tyd oorstroom is en vergaan het. 7Maar die hemel en die aarde van vandag is bestem en word bewaar vir die vuur, ook deur die woord van God, en word in stand gehou tot op die dag waarop die goddelose mense veroordeel en verdelg sal word.

8Een ding moet julle egter nie vergeet nie, geliefdes: vir die Here is een dag soos duisend jaar en duisend jaar soos een dag. 9Die Here stel nie die vervulling van sy belofte uit nie, al dink party mense so. Nee, Hy is geduldig met julle, omdat Hy nie wil h dat iemand verlore gaan nie: Hy wil h dat almal hulle moet bekeer.
TERUG NA BO

Maandag 10 April 2017

Ware Vryheid

2 Petrus 2

Ek lees vanoggend 2 Petrus 2 deur, en my eerste reaksie was om naderhand vir ou Petrus te wil skree: “Whoaa! Stop! Jy kasty my! Petrus, jy klink bitter omgekrap! Watter verskriklike onreg het gemaak dat jy so te velde trek?” En toe trek ek die Bybellennium nader: die kommentaar s dat jy eers 2 Pet. 3:4 moet lees om mooi reg te verstaan waaroor die bohaai gaan. Ek lees dit: “En wat het nou geword van die belofte van Sy wederkoms? Ons vaders is al dood, en tog bly alles nog net soos dit was van die begin van die skepping af.” Hierdie is die woorde van die dwaalleraars wat Petrus hier aanhaal.

Jesus het in Mat. 24:34 ges: “Nog in die leeftyd van hierdie geslag sal alles gebeur.” Sommige Christene het toe sommer aangeneem dat Jesus se wederkoms in hulle leeftyd sou plaasvind. Hulle het egter nie mooi besef waarvan Jesus intlik gepraat het nie. Hy het verwys na Sy opstanding, hemelvaart en die uitstorting van die Heilige Gees. Die gevolg was dat sommige gelowiges opgehou werk het en net sit en wag het op die wederkoms. Paulus moes hard met hulle praat daaroor (1 Tess 4:11 en 5:14). Toe die mense egter begin besef dat die wederkoms nie sou plaasvind in hulle eie tyd nie - baie het al gesterf - het sommiges begin twyfel.

Met hierdie as agtergrond, kan ons dalk nou beter verstaan waarom Petrus so te velde trek. Hierdie mense het ‘n maklike prooi geword vir die dwaalleraars wat allerhande stories vertel het in hulle verklarings waarom Jesus nie alreeds teruggekeer het nie. Eintlik het hulle ‘n verskuilde agenda gehad: om mense finansieel uit te buit. Selfs vandag nog kom hierdie dinge voor. Onthou jy nog toe die jaar 2000, die splinternuwe millennium aangebreek het? Onthou jy hoeveel doemprofete allerhande teorie versprei het oor die einde van die wreld in daardie tyd? Dink maar net hoe die tradisionele kerke verkleineer en bespot is oor daardie tydperk. Ja, en toe gebeur dit nie! Talle mense is verlei deur vals profete, en toe dinge nie uitwerk nie, het mense verval in ‘n wreldse “eet en drink en vrolik wees.” Meer onlangs was daar die berugte “Doom Profeet” wat sy lidmate met Doom in die gesig gespuit het.

Diegene wat mense verlei met hulle dwaalleer moet egter weet dat hulle dade nie ongestraf sal bly nie. God is liefde, en ons het al talle male gesels oor Sy vergifnis van sonde. Ons moet egter ook rekening hou met die heiligheid van God, en dat daar so ‘n ding soos God se oordeel is. Petrus noem etlike voorbeelde van die verskriklike oordeel wat mense kan tref as hulle God se liefde versmaai. Die straf oor die hardkoppige ongelowige is ‘n verskriklike werklikheid!

Aan die ander kant is daar natuurlik ook die troos van God se redding vir hulle wat glo. Hierdie is eweneens ‘n groot werklikheid! Sodom en Gomorra (die ongelowiges) is getref deur God se oordeel, maar Lot (die gelowige) is daaruit gered. Net so is Noag gered uit ‘n see van ongelowiges.

‘n Toekomsverwagting bepaal hoe ‘n mens optree. As jy oorlog verwag, bewapen jy jouself. As jy glo dat jou dood die einde van die paadjie is, dan lewe jy sodanig. Jy verloor alle respek vir die geestelike dinge, want wat help dit tog? Oordaad en wellus word kenmerke van jou lewe. Geld word die groot god in jou lewe, en jy sal alles doen daarvoor, maak nie saak wie in die slag bly nie. Ons sien dit daagliks in die politiek! Alles word net ‘n vrugtelose gejaag na wind. Ja, dt is wat gebeur as jy vergeet dat Jesus weer kom. Dit is bitter gevaarlik! Gaan sit vandag ‘n rukkie stil en bepeins jou toekomsverwagting. Is Jesus se wederkoms vir jou ‘n lewendige werklikheid? Leef jy daarvolgens? Inderdaad kan dit dalk nog ‘n duisend jaar neem, maar Hy kan ook vandag of mre kom! Hy gaan nie twee weke kennis gee nie! Is jy gereed?

Die vraag is: Watter invloed het dwaalleraars op gelowiges? Sonde is aansteeklik! Om in die verkeerde vriendekring te beweeg, kan jou baie maklik verlei om in dieselfde dinge as die ongelowiges te verval. Petrus gebruik die begrip “vryheid,” wat so maklik verkeerd verstaan kan word. Vir die ongelowige beteken vryheid om te maak net wat jy wil, en dat niemand vir jou sal voorskryf wat om te doen nie. Hierdie is egter ‘n valse vryheid, en baie vinnig word jy ‘n slaaf van jou eie vryheid as jy in die kettings van jou sondige begeertes verstrengel raak. Drank, seks, dwelms, dobbelary, pornografie, mag en Mammon, die geldgod kan enigeen oorrompel. ‘n Gelowige kan so maklik deur hierdie selfde goed ingeslurp word as hy met verkeerde mense omgaan.

Maar wat is ware vryheid? Vir die gelowige beteken vryheid om vry te word van die bande van sonde. Dit beteken om die kettings van sondige begeertes te verbreek. Dit is om te weet dat Jesus vir jou sondes betaal het en dat jy nie meer hoef te doen wat jou sondige natuur vir jou voorskryf nie. Met God se genade en krag kan jy as gelowige jou lewe inrig volgens Bybelse maatstawwe, en daarin ‘n vervulde lewe van ware vryheid ontdek, vryheid om as God se kind te leef; vryheid om God se kosbare gawes te erf.

Gebed:

Dankie dat U my waarlik vrygemaak het, Here. Bewaar my asseblief daarvan dat ek ooit daardie kosbare vryheid sal prysgee.

Skriflesing

2 Petrus 2

Die vals leraars en hulle dwaalleer

(Vgl. Jud. 4-13)

1Maar daar was ook vals profete onder die volk, en so sal daar ook onder julle vals leraars kom. Hulle sal verderflike dwaalleer insmokkel en die Here wat hulle vrygekoop het, verlon. So sal hulle hulleself baie gou in die verderf stort. 2Baie mense sal hulle losbandigheid navolg, en deur hulle toedoen sal mense kwaad praat van die Weg van die waarheid. 3In hulle hebsug sal hulle julle met allerhande stories uitbuit. Maar hulle vonnis is lankal gevel, en hulle ondergang is onafwendbaar.

4God het selfs die engele wat gesondig het, nie gespaar nie. Hy het hulle in die hel gestort en hulle laat boei om in die duisternis gevange gehou te word vir die oordeel. 5Hy het ook die wreld van die outyd nie gespaar nie, maar die sondvloed oor die wreld van goddelose mense gebring. Net vir Noag wat die wil van God verkondig het, en sewe ander mense het Hy gered. 6Die stede Sodom en Gomorra het Hy tot verwoesting veroordeel en tot as verbrand, en met hierdie voorbeeld het Hy getoon wat oor die goddelose mense gaan kom. 7En tog het Hy vir Lot gered, 'n eerbare man wat gebuk moes gaan onder die losbandige lewenswyse van sedelose mense. 8Terwyl hy tussen hulle gewoon het, moes hierdie eerbare man dag vir dag soveel van hulle gruweldade aanskou en sulke dinge aanhoor dat dit 'n foltering was vir sy opregte gemoed. 9Die Here weet dus om di wat Hom dien, uit beproewing te red, maar om die goddeloses te straf en vir die oordeelsdag gevange te hou. 10Veral hlle sal gestraf word wat toegee aan hulle wellustige vleeslike begeertes en wat die gesag van die Here verag.

Hierdie leraars is uitdagend en verwaand en huiwer nie om hemelwesens te beledig nie. 11Selfs die engele, wat tog baie sterker en magtiger is, bring nie voor die Here lasterlike aanklagte teen hierdie wesens in nie. 12Maar hierdie mense praat lasterlik van dinge waarvan hulle niks verstaan nie. Hulle is soos verstandlose wilde diere wat voortgebring word om gevang en doodgemaak te word. Soos wilde diere sal hulle ook verdelg word. 13Vir hulle goddeloosheid sal hulle die loon van die goddelose ontvang. Hulle verlustig hulle daarin om helder oordag swelgpartye te hou. Wanneer hulle saam met julle eet, is hulle 'n smet en 'n skande omdat hulle hulle aan uitspattighede te buite gaan. 14Hulle o is die ene wellus, en aan sonde kry hulle net nie genoeg nie. Hulle verlei onstandvastige mense en is bedrewe geldwolwe, die vervloektes! 15Hulle het die reguit pad verlaat en verdwaal geraak. Hulle het die weg gevolg van Bileam seun van Beor wat daarop uit was om vir geld onreg te pleeg, 16maar wat oor sy oortreding bestraf is. 'n Stom rydier het met die stem van 'n mens gepraat en 'n einde gemaak aan die onsinnige optrede van die profeet.

17Hierdie mense is dro fonteine, miswolke wat deur 'n stormwind voortgejaag word. Vir hulle word in die diepste duisternis plek gehou. 18Hulle is aanmatigend en s sinlose dinge. Met wellus en losbandigheid verlei hulle die mense wat pas vrygekom het uit die kring van di wat op dwaalwe verkeer. 19Hulle belowe vryheid aan hierdie mense, al is hulle self slawe van die verderf; want as iets jou in sy mag het, is jy sy slaaf. 20Mense wat van die besmettinge van die wreld vrygekom het deurdat hulle ons Here en Verlosser, Jesus Christus, leer ken het, en wat weer daarin vasgevang en daardeur oorweldig word, is aan die einde slegter daaraan toe as aan die begin. 21Dit sou vir hulle beter gewees het as hulle die wil van God nie leer ken het nie as dat hulle dit wel leer ken het en daarna afgewyk het van die heilige gebod wat aan hulle oorgedra is. 22Van hulle is die spreekwoorde waar:

“'n Hond gaan terug na sy braaksel toe”

en:

“'n Vark wat gewas is, gaan rol weer in die modder.”

TERUG NA BO

Vrydag 7 April 2017

Die Lewende Woord van God

2 Petrus 1:16-21

S iemand eendag vir my dat sy nooit die Ou Testament lees nie: “Dit is propvol geweld, bloedvergieting en gruwelike stories!” s sy, “en die Nuwe Testament is dan van Jesus se liefde.” Nee, sy stel gladnie belang om die Ou Testament te lees nie, en sy wil nie eers luister na my redenasies oor hoe belangrik die Ou Testament is, en dat dit deel van God se Woord is nie.

Ja, ons kan haar maklik veroordeel en s: “Dom vroumens!” Maar wanneer ons die Bybel oopmaak om stiltetyd te hou, waar val hy gewoonlik oop? By die Nuwe Testament. Dan kan ons mos nie oordeel nie!

Ons sien in hierdie gedeelte wat Petrus skryf, hoe belangrik die Ou Testament werklik is vir ons as gelowiges. Dit is beslis nie maar net bedoel vir die ou Jode nie. Ek het met groot huiwering ‘n tyd gelede een van die Ou Testamentiese boeke gebruik vir ‘n reeks dagstukkies. En was ek aangenaam verras! Sedertdien het ek alreeds ‘n hele klompie Ou Testamentiese boeke vir dagstukkies gebruik, en elkeen is vir my ‘n openbaring!

Petrus wil vir sy lesers die feit oordra dat hierdie dinge wat hy in hierdie brief belowe nie maar net storietjies is nie, maar dat dit die reine waarheid is. Sy uitgangspunt is die boodskap van die Ou Testamentiese profete. Elke gelowige kan hierdie dinge nagaan. Lees maar gerus wat Jesaja geskryf het oor Jesus, honderde jare voor die koms van die Heiland. Maar Jesaja is nie die enigste nie, feitlik al die boeke van die Ou Testament wys op die een of ander manier na die belofte van Jesus, die Verlosser, die Seun van God wat moes kom om die uitverkorenes te red.

Ja, inderdaad is daar dinge in die Ou Testament wat ‘n mens laat gril, wat eintlik ‘n ouderdomsbeperking op behoort te h. As ons nie versigtig is nie, kan ons dalk vir God sien as ‘n God van oorlog en bloedvergieting in sommige verhale.

Daar is egter ‘n geheim in die lees van die Ou Testament, en dit geld ewe veel ook vir wanneer jy die Nuwe Testament lees: Om die Heilige Gees toe te laat om jou die ware boodskap van die Bybel te laat raaksien, selfs in die dele waar geweld sevier.

Dit is baie belangrik dat ons moet weet teen watter agtergrond ‘n spesifieke gedeelte geskryf is, en watter boodskap die skrywer (onder leiding van die Heilige Gees) vir sy lesers wou oordra. Om ‘n voorbeeld te gebruik: Die Israeliete was tydens die ballingskap totaal platgeslaan. Hulle is weggevoer uit hulle land, en hulle is ballinge in ’n vreemde land. Dan praat die skrywers van die Genesisverhaal hulle moed in deur te vertel waar alles vandaan kom - dat God die Skepper is van alles. Later in die verhaal verduidelik die skrywer van Abraham, en dat God die land aan hom en sy nageslag gegee het. Hy skryf van Isak, Jakob en Moses, en hoe die land uiteindelik ingeneem is. En regdeur dit alles maak hy dit baie duidelik dat dit nie die volk se goeie vegters, hulle wysheid en Godsdienstigheid is nie, maar slegs God se genade wat aan hulle die land besorg het. En daardie land is steeds hulle s’n! Hierdie gebeure is beskryf, in sommige gevalle selfs duisende jare nadat dit plaasgevind het.

Maar wat het dit nou met ons vandag te doen? Die wonder is dat daardie geskrifte deur die Heilige Gees genspireer is, en dat dit tydloos is. Vandag is die boodskap wat ons daaruit kry anders as die boodskap aan die oorspronklike lesers, maar dit is steeds nt so relevant, omdat ons dit vandag lees deur die bril wat die Heilige Gees ons gee.

Maar Petrus het ook ‘n ander troefkaart wanneer hy hierdie wonderlike boodskap aan hulle oordra: Hy was ‘n ooggetuie! Ja, inderdaad het hy Jesus persoonlik geken! Hy het vir ‘n volle drie jaar elke dag saam met Jesus deurgebring en hy het al daardie wonderwerke, die preke en die gelykenisse beleef. Hy was selfs een van die bevoorregtes wat daar saam met Jesus op die berg van verheerliking was, waar hulle die stem van God uit die hemel gehoor het: “Dit is My geliefde Seun oor wie Ek My verheug.” En by daardie geleentheid het die Ou Testament en Nuwe Testament bymekaar gekom toe Moses en Elia daar aan hulle verskyn het. Hy het dit met sy eie twee o aanskou! Hy kan getuig dat dit die reine waarheid is!

Petrus het hierdie dinge geskryf, nie met my en jou in gedagte nie, maar aan die mense van sy eie tyd wat gebuk gegaan het onder groot verdrukking en ook van dwaalleraars wat hulle allerhande verkeerde dinge wou leer. Dit was 2000 jaar gelede. Maar weereens is dit die Heilige Gees wat Petrus se inspirasie was, en selfs ook daardie brief totaal tydloos maak sodat ek en jy vandag nt soveel waarde daaruit kan put as Petrus se eerste lesers tydens Nero se regering.

Petrus sluit die hoofstuk af met twee uiters belangrike stellings: Eerstens, dat die Skrif ontstaan het deur die Heilige Gees se inspirasie. Tweedens, dat ons slegs die Bybel kan verstaan wanneer ons toelaat dat die Heilige Gees dit vir ons uitl.

Gebed:

Here, dankie vir U Heilige Woord wat vandag steeds lewendig en relevant is.

Skriflesing

Die heerlikheid van Christus en die boodskap van die profete

16Toe ons aan julle die krag van ons Here Jesus Christus en sy wederkoms bekend gemaak het, het ons ons nie op versinsels of legendes verlaat nie. Nee, met ons eie o het ons Hom in al sy majesteit gesien. 17Hy het van God die Vader eer en heerlikheid ontvang toe die Allerhoogste Majesteit ges het: “Dit is my geliefde Seun oor wie Ek My verheug.” 18Die stem uit die hemel het ons self gehoor toe ons saam met Hom op die heilige berg was. 19En dit het vir ons die boodskap van die profete nog meer bevestig. Hierdie boodskap is soos 'n lamp wat in 'n donker plek skyn. Julle sal goed doen as julle in sy lig bly totdat die dag aanbreek en die mrester opkom in julle harte.

20Dt veral moet julle weet: geen profesie in die Skrif kan op grond van eie insig reg uitgel word nie, 21want geen profesie is ooit deur die wil van 'n mens voortgebring nie. Nee, deur die Heilige Gees meegevoer, het mense die woord wat van God kom, verkondig.

TERUG NA BO

Donderdag 6 April 2017

Laaste Versugting


2 Petrus 1:12-21

Jare gelede sien ek eenmaal ‘n fliek wat begin met die een of ander boef wat sy rieme styfgeloop het weens loodvergiftiging. Die arme drommel het te veel lood ingekry uit ‘n polisieman se pistool. Hy het ‘n fabelagtige klomp geld geroof, maar hy het nooit vir iemand vertel wat hy daarmee gedoen het nie. En daar l die krel op ‘n klipkoppie, besig om te hyg na sy laaste bietjie asem. Die polisieman is binne sekondes by hom, en begin hom aanpor oor waar hy die geld weggesteek het. Voor jy kan s: “sikspens” staan daar ‘n kring van gierige belangstellendes om die sterwende man, almal met slegs n begeerte: om te hoor van die fortuin. Hy lig sy hand floutjies, en dan sak daar ‘n doodse stilte toe. Hy begin verduidelik wat hy met die fortuin gedoen het, baie kripties, en almal hang oor hom om beter te kan hoor. Dit is bitter belangrike dinge wat hy daar in sy vinnig-kwynende asempie prewel, die laaste dinge wat hy ooit in sy lewe sou s. Toevallig staan daar ‘n blik emmer, en die volgende oomblik gee die man sy laaste stuiptrekkings en skop die emmer dat hy teen die randjie afrol. Morsdood! En die malle jaagtog na die fortuin begin!

Die laaste dinge wat ‘n man s net voor sy dood was in Petrus se jare van uiterste belang, en dit is neergeskryf om sy voortgesette invloed selfs n sy dood te verseker. In die storietjie hier bo het die man se lewe uit net een ding bestaan: om te steel. Sy laaste woorde se invloed op die omstanders het ook net een ding tot gevolg gehad: Gierigheid.

Kyk ons egter na Petrus se lewe, dan sien ons ‘n man wat ‘n kosbare erfenis agterlaat. Die wonderlike inspirasie wat ons uit sy lewe kan kry is onskatbaar. Petrus het besef dat sy einde baie naby is, want Nero soek sy bloed. Petrus wil dus baie seker maak dat sy lewe onthou sal word. Nee, dit is nie ‘n selfsugtige versugting nie, want uit sy lewe is daar soveel dinge van onskatbare waarde vir enige gelowige om te leer. Hy het dinge beleef wat bitter min mense ooit op aarde beskore was. En anders as die verhaaltjie hier bo, is dit beslis nie net ‘n storie nie, maar ’n ware lewensverhaal.

Dinge waarvan ons vandag net lees, het Petrus persoonlik, eerstehands beleef. Daardie dag toe Jesus deur die Vader verheerlik is, en die stem van God die Vader uit die hemel weerklink het, toe Hy ges het: “Dit is My geliefde Seun oor Wie Ek My verheug!” Petrus was persoonlik daar! Hy het oopmond staan en kyk toe hierdie Godsverskyning hier vlakvoor sy o plaasvind. Petrus was een van slegs drie mense wat die ongelooflike voorreg gehad het om daardie ervaring te beleef, toe Moses en Elia uit die hemel verskyn het, eeue na hulle dood. Natrlik durf Petrus nie stilbly oor hierdie dinge nie, en baie beslis moet dit oorgedra word van geslag na geslag sodat die ganse wreld sal kennis neem daarvan.

Die getuienis van ‘n ooggetuie was in daardie jare as van uiterste belang beskou. Dit was ‘n betroubare getuienis! Vandag is dit beslis nog steeds so. As Petrus as ooggetuie van die asemrowende gebeurtenis op die berg se getuienis in ag geneem word, dan het ons geen ander keuse as om te glo dat Jesus God is nie.

Petrus was ook by toe Jesus vir die mense ges het: “Ek is die lig vir die wreld.” Ai, sou die lewe nie piknagdonker gewees het vandag, as Jesus nie die Lig in ons lewe was nie? As Hy nie ons Verlosser was nie? Al die misdaad - moord, roof, verkragtings, korrupsie, oorlo en nog baie meer, is genoeg om enige ongelowige te laat ineenkrimp van wanhoop. Dan is daar nog die dinge waaroor ons geen beheer het nie, soos die aardverwarming en gevolglike klimaatsverandering wat dreig om die aarde te verswelg. Die oorstromings, orkane, droogtes, besoedeling, sinkgate wat die aarde insluk - dit is nag daar buite! In Petrus se tyd was daar Nero, moontlik die wreedste monster in die geskiedenis. Die verskrikking en dood wat hy gesaai het was angswekkend, om die minste te s. Maar Petrus het by Jesus geleer van die Lig. Wanneer hy hierdie brief in die skadu van die dood skryf, is hy jubelend, vrolik en propvol hoop. Hy het daardie wonderbare lig in sy lewe, en beslis sal dit hom deur die pikdonker nag sien totdat die Blinkende Mrester met die dagbreek verskyn. Dit is die wonderlike dag wanneer Jesus in glansende lig terugkom vir Sy kinders.

Petrus se laaste woorde is dus nie vol smart, pyn, angs of selfs verlorenheid as hy wag op sy grusame marteldood nie, maar propvol hoop, verwagting en blydskap. Wat ‘n wonderlike inspirasie om elkeen van ons deur die donkerste tye te dra. Dit is dus nie nodig vir jou om in die donker voort te ploeter as die laste van die lewe ondraaglik begin raak nie. As die dood jou in die o staar, of as alles net eenvoudig te veel raak vir jou, wt dan dat alles hier op aarde net bitter tydelik en verganklik is. Die wonderbare lig van die splinternuwe lewe saam met Jesus skyn alreeds helder en wink vir jou.

Wees dus verstandig: volg Petrus se voorbeeld na en doen wat die Bybel ons leer totdat die Lig vir die wreld terugkom.

Gebed:

Dankie vir hierdie bemoedigende boodskap van Petrus, Here. Hou my asseblief op U regte pad.

Skriflesing

12Om hierdie rede sal ek julle altyd aan hierdie dinge herinner, al weet julle dit en al staan julle reeds vas in die waarheid wat aan julle bekend gemaak is. 13Ek ag dit immers my plig om julle aan te spoor deur julle hieraan te herinner so lank as ek nog lewe. 14Ek weet dat my dood nie meer ver is nie. Ons Here Jesus Christus het dit trouens duidelik aan my bekend gemaak. 15Daarom sal ek my daarvoor beywer dat julle ook n my heengaan altyd hierdie dinge sal onthou.

Die heerlikheid van Christus en die boodskap van die profete

16Toe ons aan julle die krag van ons Here Jesus Christus en sy wederkoms bekend gemaak het, het ons ons nie op versinsels of legendes verlaat nie. Nee, met ons eie o het ons Hom in al sy majesteit gesien. 17Hy het van God die Vader eer en heerlikheid ontvang toe die Allerhoogste Majesteit ges het: “Dit is my geliefde Seun oor wie Ek My verheug.” 18Die stem uit die hemel het ons self gehoor toe ons saam met Hom op die heilige berg was. 19En dit het vir ons die boodskap van die profete nog meer bevestig. Hierdie boodskap is soos 'n lamp wat in 'n donker plek skyn. Julle sal goed doen as julle in sy lig bly totdat die dag aanbreek en die mrester opkom in julle harte.

20Dt veral moet julle weet: geen profesie in die Skrif kan op grond van eie insig reg uitgel word nie, 21want geen profesie is ooit deur die wil van 'n mens voortgebring nie. Nee, deur die Heilige Gees meegevoer, het mense die woord wat van God kom, verkondig.

TERUG NA BO

Woensdag 5 April 2017

Geblinddoek deur die Lewe


2 Petrus 1:8-11

Die driedubbele swart blinddoek klem pynlik oor my wange. Die blinddoeker wou dood-ddseker maak dat ek nie kan koekeloer nie. Ek tas rond in die pynlike gitswart donker. ‘n Koor van stemme koggel my al giggelend. Almal lag. Hulle lag vir m, die armsalige blindemol! Wanhopig gryp ek, dn hierdie kant toe, dn drdie kant toe, net waar ek een van daardie verfoeilike stemme hoor. Iemand gaan boet! ‘n Meisiestem protesteer ontevrede as een van haar maters haar vorentoe stamp in my rigting. Dan volg ‘n algemene gestampery en almal lag, nou nie meer vir my nie, maar vir mekaar. Vir ‘n oomblik is hulle oplettendheid verslap, ek hoor dit sommer dadelik. Nou moet ek my kans waarneem! Ek spring blindelings sywaarts en gryp wild in die lug rond. Iemand se arm doem in die pikdonker op. Ek klou vir al wat ek werd is terwyl ek my uit die blinddoek loswurm. “Het jou!”

Onthou jy nog? Blindemol! Goeie ou dae daardie, toe ‘n kind nog kon speel en lag. Blinde speletjies was baie gewild: Daar was byvoorbeeld “Kietsie miaau”, waar die geblinddoekte baie fyn moes luister. Iemand in die kring s “Miaaau”, terwyl hy sy stem probeer vermom, en jy moet raai wie dit was.

Maar blindespeletjies het ‘n mens iets geleer in die lewe, van hoe belangrik dit is om te kan sien. Jy moes leer hoe verskriklik afhanklik jy is van jou sintuie. ‘n Blinde persoon leer om daarmee saam te leef, en hy kompenseer baie gou, want as hy dit nie doen nie is hy verlore. Wanneer ‘n siende persoon egter van sy sig beroof word, soos met ‘n blinddoek, dan is hy wrlik in die duister. Totaal verlore!

So s Petrus, is die gelowige wat ‘n passiewe geloofslewe het. Daardie persoon gaan geblinddoek deur die lewe, en die meeste van die tyd het hy nie ‘n benul van waar hy is nie (geestelik gesproke). Hulle struikel oor die kleinste ou geloofskrisis-klippie, want hulle kan dit nie betyds raaksien of daarvoor beplan nie.

Die afgelope paar dae het ons gesien hoe Petrus hamer op die belangrikheid van ‘n Godvrugtige lewe. Dit begin met kennis van die Here Jesus Christus en dit spiraal op soos in ‘n goue trapleer van geloofsverryking. Dit is ‘n nimmereindigende proses waar elke stukkie geloofskennis jou weereens bring by verdere geloofsverryking. Deugsaamheid, kennis, selfbeheersing, volharding, liefde en spiritualiteit, het ons gesien is almal ‘n integrale deel van daardie proses. Waar hierdie proses by kennis van Jesus begin, bring dit keer op keer ng intiemer kennis van Jesus, en so leer jy Hom intiem-persoonlik ken en kry jy al meer deel van Sy Goddelike natuur.

Hoe leer ‘n blinde persoon sy omgewing ken? Deur te gaan sit en dink daaroor? Nee, beslis nie! Hy ondersoek elke vertrek duim-vir-duim, bevoel elke ding, meet sy tre af tussen verskillende items en maak vir hom ‘n prentjie in sy gedagtes van die presiese detail van die plek. Hy leer met ander woorde die omgewing uit sy kop ken sodat hy nooit hoef te verdwaal of struikel nie.

Jy moet ook so prakties jou geloofsomgewing leer ken deur te ondersoek, te meet, te bevoel en geheueprentjies te vorm sodat jy te alle tye weet waar jy staan. So moes ek byvoorbeeld duidelikheid kry oor presies waar ek staan in sekere geloofskwessies. Ek moes standpunt daaroor inneem, want daagliks word ek gebombardeer met vrae en dikwels probeer persone my oortuig dat ek verkeerd is. As ek nie die nodige kennis opgedoen het nie, was ek vandag uiters verward!

Wat is die voordele van so ‘n geloofsverryking? In die eerste plek gee dit jou geloofsekerheid. So dikwels hoor ons dat ‘n gelowige vra: “Hoe weet ek of ek werklik uitverkies is?” Jou Godvrugtige lewe is alreeds ‘n bewys daarvan. As daar nie sprake is van spiritualiteit in jou lewe nie, mag daardie tergende vraag dalk vir jou in die lug hang……

In die tweede plek is daar die kwessie van geloofsvastigheid. Daardie spiraal van geloofsverryking sal jou leer en oefen om die lastige versoekings in jou lewe te kan hanteer, en sodoende al hoe minder te struikel oor allerhande sondige begeertes.

Derdens gee dit jou ‘n geloofsvisie. “Wat beteken dit?” sou jy dalk wou weet. Dit is ‘n opgewonde uitsien na die wederkoms van Jesus Christus. Dit maak dat jy nie meer bang hoef te wees vir die dood nie, want jy sien uit na ‘n vrye en wonderlik-feestelike toegang tot die ewige Koninkryk. Wat ‘n fantastiese fees om na uit te sien! Inderdaad is dit fantasties, dog beslis nie ‘n fantasie nie! Dit is ‘n heerlike, deur-God-beloofde werklikheid.

Maak oop jou o! Haal die blinddoek af! Nee, wag - ek sien die blinddoek is inderdaad rds af! God het dit afgehaal deur jou vandag deur hierdie woorde van Petrus aan die groot potensiaal van die geloof te herinner. Laat daardie geloof blom!

Gebed:

Dankie Here, dat U ook die blinddoek van my o afgehaal het. Maak my asseblief leergierig vir U Woord, en Godvrugtig.

Skriflesing

8As julle dit alles besit en dit neem steeds toe, sal julle met ywer en met vrug ons Here Jesus Christus beter leer ken. 9Iemand wat hierdie dinge nie sy eie gemaak het nie, is kortsigtig; nog erger, hy is blind en het vergeet dat hy van sy vroere sondes gereinig is.

10Daarom, broers, moet julle julle des te meer daarvoor beywer om deur julle lewe te bewys dat God julle geroep en verkies het. As julle hierdie dinge doen, sal julle nooit struikel nie. 11En dan sal daar vir julle vrye en feestelike toegang wees tot die ewige koninkryk van ons Here en Verlosser, Jesus Christus.


Dinsdag 4 April 2017

Voer jou Geloof


2 Petrus 1:5-7

Ek veg my pad oop deur die bykans ondeurdringbare woud. My hele lyf is al vol rooi knoppe soos muskiete en ander insekte my voos gebyt het. Dit voel die hele tyd asof ek dopgehou word iewers uit die digte blare. Dalk ‘n roofdier? Of iemand met die giftige pyl en boog?

Skielik merk ek iewers daar voor ‘n ligskynsel in die donker woud. Is dit uiteindelik my bestemming? Is dit die paradys waarna ek so hard soek? Ek beur met nuwe ywer vorentoe. En dan maak die woud skielik voor my oop. Hier voor my voete ontvou ‘n oopte in helder sonskyn, en oorkant dit, die paradys waarna ek so hard smag!

My aandag word egter vasgevang deur hierdie oopte. Dit is besaai met l die begeerlikste dinge: goud, edelstene, diamante! ‘n Asemrowende skat wink daar vir my as ek dit sou waag om deur te loop. Die probleem is egter dat die hele oopte bedek is met drillende dryfsand.

Die eerste tre wat ek gee, begin my voete alreeds stadig wegsink in die oppervlak, maar ek beur voort want ek mt by daardie asemrowende skat uitkom! Ek stop my sakke vol goud en edelstene terwyl ek voel hoedat die pappery my stadig insuig. Ek gryp na die begeerlikste diamant waarvan jy ooit kan droom. Maar dan voel ek hoedat die dryfsand my verswelg. En dis vrot! Dit stink!

Dan besef ek dat dit al die goud en edelstene is wat my onder trek. Dit word ‘n oorlewingstryd! As ek lewendig hier uit wil kom, moet ek van alles ontslae raak. Ek maak my sakke leeg, beur, swem, strek, steun en gryp na elke grashalmpie. Uiteindelik, met ‘n laaste kraginspanning, sleep ek myself uit die aaklige, stinkende modder, en dan is ek skielik in die wonderlikste paradys waaroor jy kan droom.

Ons het die afgelope paar dae gesien hoedat ons die verderf kan ontsnap en deel kry aan ‘n Goddelike natuur. In vers 4 sien ons dat hierdie een enkele beweging is, van totale hopeloosheid na die paradys. Terwyl jy vlug van die verderf, moet jy egter alles in die stryd werp om die geloofskennis wat God jou gegee het in jou lewe tot volle betekenis te laat kom. Op die pad is daar allerhande wreldse begeerlikhede wat jou kan laat ontspoor, en juis daarom vra dit van jou harde werk en dikwels om baie dinge te moet prysgee.

Jy sal egter ontdek dat hoe meer ywer jy aan die dag l om jou geloofskennis te versterk, hoe minder sal die invloed van die sondige begeertes op jou lewe wees. Jy beveg dus die negatiewe deur die positiewe te doen. Petrus verduidelik dit met ‘n “deugdelysie.” Jy kan baie ander dinge ook hier invoeg soos dit op jou lewe van toepassing is. Sy uitgangspunt is egter “geloof,” want sonder daardie “deug” is al die res van geen waarde. Geloof is natuurlik ‘n geskenk van God deur die Heilige Gees, en dit kan jy nooit, it verdien nie. Geloof kan ook nie meer word deur byvoorbeeld ng geloof by te voeg nie - f jy het dit, f jy het dit nie! Dit kan egter versterk word en groei. Deur my plante kunsmis en kompos te gee, blom hulle baie mooier. Net so kan jou geloof ook blom as jy dit “kunsmis” gee. Maar net soos jou plante nie van stikstof alleen kan lewe nie, so het jou geloof ook gebalanseerde kos nodig.

Die eerste wat Petrus noem is Deugsaamheid, oftewel geloof in die praktyk. Geloof mag nooit net ‘n teorie bly nie, maar jy moet dit prakties uitleef (Galasirs 5:22).

Deugsaamheid loop egter hand-aan-hand met kennis. Jy kan tog nie jou geloof prakties uitleef sonder dat jy weet waaroor dit gaan nie! Lees; studeer; sluit aan by ‘n Bybelstudiegroep; neem deel aan kursusse en seminare; gesels oor geloofskwessies met ander persone; kry ‘n goeie Bybelkommentaar en gebruik dit. Geloofskennis is van uiterste belang om jou geestelik te laat groei.

Nog ‘n belangrike bestanddeel van hierdie “kunsmis”, is selfbeheersing. As jy eers die kennis het, is die praktiese uitvloeisel dat jy sal dn wat jy geleer het. Weerstaan die versoekings wat jou pad kruis. Net soos ‘n atleet selfbeheersing moet toepas, oefen en reg eet om sy liggaam topfiks te hou, moet jy dit ook geestelik toepas.

Hand-aan-hand met selfbeheersing, is volharding. Dit vra van jou om nie maar net eenmaal die regte ding te doen nie, maar aan te hou daarmee. Deursettingsvermo is die sleutelwoord.

Die volgende bestanddeel wat Petrus noem is Godsvrug, oftewel om naby aan God te leef. Dit is ‘n doelbewuste lewe in God se teenwoordigheid. Spiritualiteit, is ‘n mooi woord hiervoor.

Natuurlik kan al hierdie dinge nie geskied sonder dat daar hope liefde by betrokke is nie. Allereers liefde vir God, maar dan is liefde vir jou mede-gelowiges ook van uiterste belang. Dit beteken dat jy waarlik omgee vir jou broers en susters in Jesus, maak nie saak wie of wat hulle is nie. Maar dan ook liefde vir my medemens, al is hulle nie-gelowiges, Moslems, Hindoes of selfs voorvaderaanbidders! Dit kan soms bitter moeilik wees, en so ‘n liefde is ‘n ware beproewing vir jou geloof. As jy egter na Jesus se voorbeeld kyk, sien jy hoedanig liefde werklik moet wees.

Kom ons voer vandag ons geloof sodat dit die mooiste bosse blomme kan dra tot eer van God!

Gebed:

Dankie vir die geloof wat U my gegee het, Here; help my asseblief om dit met volharding te voed.

Skriflesing

5En juis om hierdie rede moet julle alles in die stryd werp om julle geloof te verryk met deugsaamheid, die deugsaamheid met kennis, 6die kennis met selfbeheersing, die selfbeheersing met volharding, die volharding met godsvrug, 7die godsvrug met liefde onder mekaar en die liefde onder mekaar met liefde vir alle mense.
TERUG NA BO

Maandag 3 April 2017
Een met God
2 Petrus 1:4

‘n Klompie jare gelede besluit ‘n groepie van ons om deel te neem aan ‘n wildernis staptog deur die Umfolozi wildtuin. En so kom dit dat ons sestal daardie oggend met dagbreek saam met twee wildbewaarders op die wal van die Wit Umfolozi staan. “Trek uit julle skoene,” word ons aanges, want voordat ons die wildernis kan ingaan moet ons eers hierdie bre rivier deur, en die stof van die beskawing van ons voete afwas. Almal is opgewonde! Wat gaan ons daar anderkant aantref? Dit klets en gesels en babbel. Maar weldra raak dit stil as ons dieper die bos instap, en begin deel word van hierdie onbeskryflike verlatenheid. Dit is wildernisgebied, onaangeraak en verlate van enige ander mense en van die beskawing, maar tog propvol van die natuur en sy wondere. Eers loop ons maar blindelings agter die wildbewaarder aan, maar soos die dag vorder leer ons om deel te word van die natuur. Die geur van bossies; die gevoel van grasse en blare teen jou vel; die briesie wat deur jou hare roer; die musikale klanke van vols; die varsheid; die onbeskryflike mooi wat jou omring. So begin alles deel word van jou as nietige mens.

As ons later die oggend trompop teen ‘n nors renoster vasloop, en skaars durf asemhaal in sy reuse, grimmige teenwoordigheid, maak ons onsself klein agter ‘n dun boompie sodat hy ons nie kan sien nie. Dan besef jy dat jy nou waarlik deel van die natuur geword het. Jy smelt so weg in die bos dat selfs die diere jou nie meer as mens herken nie.

Kennis van God is nie maar net inligting oor God nie, net soos kennis van die veld beslis nie alleen boeke-kennis is nie, maar ‘n praktiese belewenis daarvan, en ’n eenword daarmee. God deel ook nie net sekere feite oor Homself aan jou mee nie, maar Hy deel Homself met jou. Jy kry, met ander woorde deel van Sy natuur. Nee, natuurlik beteken dit nie dat jy God word, soos sommige mense wel glo nie. God behou Sy Goddelike persoon, maar Hy wil h dat jy s deel van Sy natuur sal word dat jy in werklikheid soos Hy begin word.

Wat ’n geweldige gedagte! Dinge wat onmiddellik in jou gedagtes opkom is God se krag, sy deug, wysheid, heerlikheid, ewigheid en regverdigheid. Dan is daar verder God se almag, sy liefde en sy goedheid. Jy kan in al hierdie wonderlike dinge deel! Deur God te ken, het jy alreeds begin om te deel in hierdie wonderlike gawes.

O, natuurlik is daar baie struikelblokke op hierdie pad na jou einddoel van volmaaktheid. Tydens ons stap in Umfolozi is ons tot stilstand geruk deur die geweerskote van wildstropers. Skielik het ons prentjie van ’n absoluut ongerepte natuur verander na een waar die bose sy wrede tande kom inslaan het. Ons moes maar net besef dat alles nie volmaak is nie, en dat daar bose magte is wat die balans in die natuur kom bederf. Tevergeefs het die wildbewaarder die owerhede probeer ontbied op sy klein radiotjie. Ons was nt te diep in die wildernis in.

Net soos die verderf in die wildernis ingesluip het, so is daar ook die liederlike verderf wat in die geestelike wreld werksaam is. Dood, verganklikheid, tydelikheid, ontaarding en verrotting het deur die sonde deel van die lewe geword. Hierdie dinge is beslis nie ‘n beeld van die Vlekkelose God nie. Dit is veral begeertes wat alles kom bederf. Seker die belangrikste gebod wat God vir Moses gegee het, is dat jy nie mag begeer nie. Sondige begeertes is die grootste gif in die mens se gestel, want dit lei tot allerhande onheilighede. In die wildtuin is dit die begeerte na renosterhoring in Sjina saam met mense se begeerte na rykdom wat die manjifieke renoster laat sneuwel. In die geestelike lewe is dit ’n magdom van bose begeertes wat daagliks ons lewe bedreig: rykdom, mag, die vleeslike, pornografie, dwelms, populariteit en nog baie meer. Al hierdie dinge staan tussen ons en die volmaakte lewe waar ons soos God kan wees. En die sidderende gedagte is dat hierdie dinge lei tot die uiteindelike geestelike dood.

Hoe kom ek daarvan weg? Deur heeldag my gedagtes daarop te fokus, en te dink aan maniere om dit te ontsnap? Nee, dit maak jou eerder ‘n slagoffer van die bose dinge. In Umfolozi was die wildstropers wel vir ‘n kort rukkie ‘n besprekingspunt, maar toe konsentreer ons weer op die belangrike ding, om die ongerepte natuur in te drink en elke druppeltjie daarvan deel van ons te maak. Net so is die antwoord om te ontvlug van jou bose begeertes, om te fokus op jou kennis van Jesus Christus en om jou verhouding met Hom ten volle uit te leef. Drink die wonderlike gawes in wat Hy vir jou gegee het. Spits jou lewe toe op die mooi en positiewe dinge. Hoe meer jy leef vir God, en hoe meer jy streef daarna om slegs die goeie dinge te doen, hoe minder sal daar plek wees vir die bose begeertes in jou hart. God het jou ‘n roeping gegee: om te word soos Hy. Streef dit na met elke greintjie van jou krag.

Gebed:

Here, maak my al meer soos Uself. Heilige Gees, vul my hele lewe met U heiligheid.

Skriflesing

4Deur dit te doen, het Hy ons die kosbaarste en allergrootste gawes geskenk wat Hy belowe het. Daardeur kan julle die verderf ontvlug wat deur begeerlikheid in die wreld werksaam is, en deel kry aan die Goddelike natuur.
TERUG NA BO

Vrydag 31 Maart 2017
Geskenke!
2 Petrus 1:3,4

Dis Suzette se verjaarsdag. Wanneer sy die kantoor instap, wag daar ‘n geskenk op haar, toegedraai in kleurvolle geskenkpapier en met ‘n reuse lint om. Skielik raak hierdie volwasse beroepsvrou soos ‘n klein opgewonde dogtertjie by ‘n kersboom. Sy spring letterlik op en af van pure opgewondenheid. Eers word die geskenk om-en-om gedraai, bevoel en beruik. Dan word die lint met groot omsigtigheid afgehaal. Sy is uitgelate en vrek van die nuuskierigheid, maar sy is nie oorhaastig nie. Pynlik stadig skil sy die geskenkpapier stukkie vir stukkie van die geskenk af sodat sy elke stukkie heerlik kan indrink. Die vreugde, bewondering en tevredenheid straal uit haar gesig as sy die geskenk van alle kante bekyk en bewonder. Sy begin beplan waar om hom te plaas sodat hy die mooiste sal vertoon in haar huis.

Raak jy nog opgewonde oor geskenke? Inderdaad het ek al mense gesien wat met ‘n lang, suur gesig ‘n geskenk oopmaak om dit dan ontevrede eenkant neer te sit. Hy wou eintlik iets hltemal anders gehad het, en nou kom staan gee hulle hom hierdie gemors!

Is dit nie so dat ‘n mens in die lewe so dikwels slegs fokus op die dinge wat jy ni het nie? Jou gebreke en tekortkominge is vir jou s prominent dat jy totaal blind raak vir al die wonderlike geskenke wat God jou wl gee. Jy bly dikwels karring en karring aan God om ‘n sekere ding vir jou te gee, en dan raak jy suur en verbitterd as dit nie gebeur nie. S verbitterd raak jy dat jy gladnie al die ander dinge raaksien wat Hy jou so mildelik gee nie.

Natrlik sal God jou nie alles gee waarvoor jy vra nie. Gee jy vir jou kind elke ding waarvoor hy vra? Baie beslis nie! Watter ouer sal dit tog doen? Tog voorsien God wel alles wat jy nodig het om te lewe en Hom te dien (2 Pet. 1:3). Voordat jy verder hier lees, maak eers ‘n slag jou o toe en dink ‘n bietjie na oor alles wat jy al van God ontvang het. Besef net weereens hoe groot hierdie skat werklik is wat jy gekry het.

Ek dink jy sal saamstem dat die deel van jou erfporsie wat jy alreeds van God ontvang het ‘n mens se verstand te bowe gaan. Die vraag is egter of ons l die geskenke wat Hy gee ten volle gebruik? Ek het al geskenke van mense ontvang wat ek daar rens in ‘n kas gebre het, en vir jare nooit eers daarna gekyk het nie. Tot op ‘n dag, dan ontdek ek die geskenk. Eers dn kom ek agter hoe nuttig dit werklik is. So is dit dikwels ook met die geskenke wat God ons gee: ons bre dit en vergeet totaal daarvan. ‘n Voorbeeld van so ‘n wonderlike geskenk wat deur die meeste gelowiges in ‘n donker kas gebre word, is die heerlike samesyn met ander gelowiges. Om saam te kan sing, saam te gesels en mekaar se geloof te versterk, is seker een van die grootste geskenke it. Een enkele kooltjie langs ‘n vuur koel gou af, en voor jy kan s: “Houtskool!” is sy fut uit. ‘n Hele hoop gloeiende kole is egter ‘n hl ander saak, en as jy jou vuurtjie met Hardekool, Rooibos of Mopanie gemaak het, sal daardie kooltjies dalk vir dae lank nog vuurwarm gloei, want hulle broei mekaar warm. Medegelowiges is ‘n kosbare geskenk! Moenie dit versmaai nie!

In vers 3 skryf Petrus dat ons die geskenke van God kry om twee redes: Om te lewe, en om Hom te dien. Hierdie kan ook vertaal word met: “om Godvrugtig te wees” of “om in ‘n intieme, persoonlike verhouding met God te leef.” Hoeveel van ons leef werklik in so ’n verhouding met Hom? Soveel mense het al vir my geskryf dat hulle nie kan bid nie. Hulle s dit voel asof hulle gebed teen die plafon vasslaan en asof God hulle gladnie hoor nie. As jy in ‘n intieme verhouding met God leef, sal dit nooit it gebeur nie, want dan sal jy jou ore oophou om Sy stem te hoor.

Dink so daaraan: jy is eintlik een van die mees bevoorregte mense op aarde, en ook een van die rykstes! “Maklik vir jou om te praat!” sal jy dalk s. Eerstens het jy die wonderlike voorreg om vir God persoonlik te kan ken. As jy ‘n Bybel het, is daar alreeds vir jou ‘n skatkis wat wawyd oopl en oorloop van die kosbaarste juwele waaraan jy kan dink. Uit hierdie skatkis leer jy vir God intiem ken, en sien jy wat Hy alles alreeds vir jou gedoen het. Hieruit leer jy ook van die grootste geskenk van alle tye, toe God sy enigste Seun, Jesus gegee het om te kom betaal met Sy lewe vir die sondes van elkeen wat bereid is om maar net in Hom te glo. Ons leer ook van die Heilige Gees. Hy is die Een wat vir ons krag, wysheid en insig gee om te kan lewe in daardie persoonlike verhouding met God. Dit is ook Hy wat vandag vir my en jou hierdie boodskap van hoop en blydskap kom gee.

Onthou jy nog die ou Sondagskool liedjie: “Tel jou seninge, tel hul een vir een, seninge jou deur God geskenk! Tel hul almal, kyk wat God verleen, en jy sal verbaas wees oor wat God jou skenk!” Kom ons tel vandag al daardie wonderlike geskenke van God, en leef dit voluit!

Gebed:

Dankie vir al die wonderlike geskenke wat ek deur die jare van U ontvang het, Here. Maak my asseblief opreg dankbaar daarvoor, en leer my hoe om hierdie dankbaarheid uit te leef tot U eer.

Skriflesing

3Sy Goddelike krag het ons alles geskenk wat ons nodig het om te lewe en Hom te dien. Dit kom deurdat ons Hom ken wat ons geroep het deur sy heerlikheid en mag. 4Deur dit te doen, het Hy ons die kosbaarste en allergrootste gawes geskenk wat Hy belowe het. Daardeur kan julle die verderf ontvlug wat deur begeerlikheid in die wreld werksaam is, en deel kry aan die Goddelike natuur.
TERUG NA BO

Donderdag 30 Maart 2017
Quo Vadis?
2 Petrus 1:1,2

Dit is die jaar 68 nC. en Rome is in rep en roer. Bloeddorstige Romeine verlekker hulleself in die Kolosseum waar daar daagliks dosyne Christene wreedaardig aan hulle einde kom, sommige lewendig opgevreet deur leeus. Ander word weer deur Gladiators vermoor ten aanskoue van ‘n juigende skare wat hulle aanpor om die arme mense ng wreder te laat sterf.

Die Christene in die stad Rome moet ‘n ondergrondse lewe lei. Niemand mag hulle herken as Christene nie. Hoe bitter moeilik is dit nie om jou nuutgevonde Christenskap weg te steek en met niemand daaroor te durf praat nie, want dalk kom dit by die verkeerde ore uit en jy word dan net miskien ‘n lewende fakkel. Talle Christene is al so met teer gesmeer, aan ‘n paal vasgebind en aan die brand gesteek om die strate te verlig vir ‘n spottende skare mense. Om uit te vind of die persoon met wie jy staan en gesels ook ‘n Christen is, het jy maar so ongemerk met jou kierie in die sand ‘n vissie geteken. Slegs Christene het hierdie teken herken. Die Griekse woord vir “vis” is IXThUS, en dit spel die eerste letters vir “Jesus Christus, Seun van God, Verlosser” in Grieks.

Natuurlik is die groot visserman, Petrus ook rens in die stad. Hy kruip weg vir die Romeine, maar dikwels waag hy sy lewe om die Woord te verkondig, onverskrokke soos ons hom leer ken het deur die jare. Maar nou begin dit hltemal te gevaarlik raak. Sy vriende het hom al by verskeie geleenthede gewaarsku om liewer te vlug, want Nero soek sy bloed. Nou is dit dalk ‘n baie goeie tyd om te vlug, want die wrede keiser is rens op reis in Griekeland.

Petrus pak sy karige besittings en begin stap. Waarheen? Weet nie! Net weg uit hierdie verskriklike stad uit. Voor hom doem die stadspoorte op. En vryheid! Skielik is dit asof ‘n yskoue gevoel oor hom kom: in die stadspoort sien hy vir Jesus, sy Meester van baie jare gelede. Dit is ’n visioen, en baie duidelik sien hy hoe Jesus hom tegemoet kom, die stad in. “Quo vadis, Domine?” vra Petrus vir Jesus. Waar gaan U heen, Here?

“Ek kom na Rome om hier gekruisig te word,” antwoord Jesus. Petrus het die antwoord op sy lewe gekry. Nt daar draai hy in sy spore om en loop terug in die stad in. Hy is gereed om sy dood tegemoet te gaan! Enkele dae later word hy gekruisig, nes sy Meester daar op Golgota. Maar op sy eie versoek word hy onderstebo gekruisig, want hy is dit nie waardig om op dieselfde wyse as die Heilige Jesus gekruisig te word nie.

So lui die Quo Vadis-legende. Of dit waar is, sal ons nie weet nie, maar dit is ‘n oorlewering wat vir die waarheid vertel word, en ‘n baie mooi verhaal wat jou hoendervleis gee.

Petrus het hierdie tweede brief geskryf slegs ‘n kort rukkie voor sy wrede dood. As ons daaraan dink dat hy in doodsangs geleef het terwyl hy hierdie brief skryf, dan is dit ‘n merkwaardige brief, propvol lewenslus, hoop en liefde. Dit maak nie sin nie! As dit ek was, het jy my jeremiades en bittere selfbejammering elke dag in my briewe gelees!

Petrus begin sy brief deur homself bekend te stel: Simon Petrus. Waarom dan twee name? As ons gaan delf in sy geskiedenis, sien ons in hom twee persoonlikhede, jy kan amper s hulle is twee verskillende mense. Die eerste Petrus wat ons leer ken het is die oorhaastige, impulsiewe dissipel van Jesus wat gepraat en gedoen het voordat hy gedink het. Die ander een is die Petrus-rots wat bely het dat Jesus die Seun van God is. Ons onthou die Simon wat in doodsangs vir die diensmeisie gelieg het. Hy het heftig ontken dat hy ooit vir Jesus geken het. Maar dit is presies dieselfde Petrus wat later onverskrokke die Evangelie verkondig het, en selfs die Joodse Raad aangevat het hieroor. In hierdie brief verduidelik Petrus slf vir jou hoe om van ‘n “Simon” na ‘n “Petrus” te verander. Ja, dit kn gebeur!

Daar is egter ‘n kloof tussen my en Petrus. Hy het dan vir Jesus persoonlik geken! Hy was ‘n apostel, en hy het selfs op water geloop! Waar kom ek dan nou in? Ek en jy het presies dieselfde kosbare geloof as Petrus. Geloof was die groot krag in Petrus se lewe, en deur die werk van die Heilige Gees sien ons hoedat Petrus groei en uitstyg in sy geloof. Ek en jy kan op presies dieselfde manier groei, want dieselfde Heilige Gees gee ons die krag. Natuurlik het ons boonop ook vir Jesus elke dag by ons.

En dan is daar natuurlik hierdie wonderlike senwens wat Petrus uitspreek: “Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees deur julle kennis van God en van Jesus ons Here!” Wat ‘n asemrowende wens vir enige mens se lewe! Maar die wonderlike is dat dit nie maar net ‘n wens of ‘n versugting is nie. Dit is ‘n werklikheid! Die feit is dat hoe meer jy jou inspan deur Bybelstudie, oordenking en toewyding om God en sy wil te leer ken en uit te leef, hoe meer gaan jou o oop vir die wonderlike genade van God. Dan sien jy hoedat Hy gedurigdeur besig is in jou lewe. As jy dt begin ervaar, kry jy ook daardie wonderlike vrede, want jy weet dat God in alle omstandighede by jou is, en dat niks, absoluut nks jou van God se liefde kan skei nie!

Gebed:

Dankie Here, vir die wonderlike voorbeeld van Simon Petrus. Maak my asseblief elke oomblik bewus van U teenwoordigheid en krag in my lewe.

Skriflesing

2 Petrus 1

1Van Simon Petrus, 'n dienaar en apostel van Jesus Christus.

Aan di wat deur die regverdige beskikking van ons God en Verlosser, Jesus Christus, dieselfde kosbare geloof as ons ontvang het.

2Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees deur julle kennis van God en van Jesus ons Here!

Woensdag 29 Maart 2017
Die Testament
2 Petrus 1:1,2

Kry ek toe mos vanoggend ‘n dokument wat op my lessenaar l. Lyk nogal baie belangrik, want dit is versel en alles. Met ‘n hol kol op my maag, begin ek wonder waaroor dit sou gaan. Ek is half huiwerig om dit oop te maak. Ek tel hom op, kyk hom van alle kante af, weeg hom in my hande, ruik en bevoel hom. Hy ruik baie amptelik, so half staatsdiens. Met opgewonde vingers breek ek die sel. Op die bros, vergeelde voorblad is daar in die mooiste sierskrif geskryf: “Testament.” Nou is ek rs nuuskierig! Maar ek weet nie van enige familielid wat nou onlangs tot sterwe gekom het nie. Dan vang my oog ‘n bietjie laer af die naam: “Oom Simon.” Oom Simon? Ken ek vir Oom Simon? En terwyl ek nog so staan en wonder, spring die dik, swart letters onderaan die bladsy skielik uit, die naam: “Louis Nel”, my naam. M naam! Maar dan is die testament mos aan m uitgemaak! Is dit moontlik?

Met hande, bewend van opgewondenheid, blaai ek na die tweede bladsy. Watter asemrowende beloftes van groot rykdom hou hierdie testament nie dalk vir my in nie? En is dit wrklik aan my wat hy alles bemaak? Daar staan dit in groot, vet letters geskryf: “Van Simon Petrus”, en weereens sien ek my naam ingeskryf in letters wat uit die bladsy wil spring: “Aan Louis Nel, wat deur die regverdige beskikking van ons God en Verlosser, Jesus Christus, dieselfde kosbare geloof as ek ontvang het.” Dis mos ekke daai! Dis k! Natrlik is dit ek, want ek ht mos ook daardie kosbare geloof ontvang.

Nou is ek so opgewonde, dat ek nie eers die detail wil lees nie. Ek wil vinnig sien wat ek alles gaan kry. My oog vang sommer hier aan die begin al die woorde “kosbaarste en allergrootste.” Daar is skatte waarvan die waarde nie gemeet kan word nie. Nou is ek rs opgewonde. Watse soort skatte kan daar vir my l en wag? In my gedagtes sien ek al die reuse kis met die swaar goue slot aan, en ‘n sleutel van suiwer goud om dit mee oop te sluit. In my gedagtes steek ek die sleutel in die slot en draai dit stadig, versigtig …… die slot spring oop met ‘n klikgeluid. Met bewende hande lig ek die swaar deksel. Ek snak na my asem, want wat ek daar sien is onbeskryflik. Trane loop oor my wange, want so mooi het ek nog nooit gesien nie. Oopmond staar ek na die inhoud van die kis. Dis alles myne, mne…..

Dan word ek teruggeruk na die werklikheid: Is daar werklik skatte wat vir my wag? Ek blaai vinnig deur die testament om te sien waaroor dit alles gaan. “Alles wat jy nodig het om te lewe,” vang my oog. Werklik lles wat nodig is? Sjoe! Maar dan beteken dit mos dat ek nooit it weer enigiets anders sal nodig h nie! Ek lees verder: “alles wat jy nodig het om God te dien”. Ai, ek sukkel js so om God met my lles te dien. As ek mos nou alles het wat ek ooit nodig kan h om te lewe, dan is dit mos vanselfsprekend dat dit baie makliker gaan wees om God te dien. Kan daar dan nou nog meer wees, om dit nog makliker te maak? Maar wag! Wat is daar ng?

“Ontvlugting van sterflikheid.” Die woorde spring uit die bladsy uit. My hart mis ‘n slag, en bons dan in my keel: Onsterflikheid! Dan het oorl’e Oom Simon Petrus die elikser van ewigdurende lewe ontdek! Nou kan ek my opgewondenheid net eenvoudig nie meer beteuel nie. Wat kan dit tog beteken? Is dit iets wat jy drink? Is dit dalk iets waarin jy gedoop word? Maar daar is nie nou tyd om eers al die details te lees nie, want ek wil nog meer weet oor wat anders daar nog wag. Daardie kleinskrif sal ek wel later lees.

So in die verbygaan lees ek iets van “deel kry aan God se natuur,” en vir ‘n oomblik slaan dit my tussen die o. Hoe is dit moontlik? Dit kan tog seker nie waar wees nie! God is dan so ver en verhewe en onmeetbaar! Oom Simon kan tog sekerlik nie ernstig wees hieroor nie? Net ‘n paar lyntjies laer af lees ek: “vrye toegang tot die fees in God se Koninkryk.” Nee, nou gaan Oom Simon darem te ver. Ek kan dit nie glo nie! Hoekom sal God my, doodgewone ou Louis Nel, dan nou uitnooi na Sy groot fees toe? Wat het ek dan gedoen om so ‘n groot eer te verdien? Maar s nou net hy s ernstig! S nou net dit is wrklik so! Sal dit nie wonderlik wees nie! Wat sal ek aantrek?

Tot my ontsteltenis merk ek dat ek nog steeds slegs op bladsy een is, en al hierdie wonderlike dinge is al genoem. Ek blaai vinnig tot by die laaste bladsy, en daar sien ek dit: “’n nuwe, volmaakte hemel en aarde.” My gemoed skiet vol. Oom Simon Petrus het ook aan lles gedink!

Skielik sien ek nog ‘n blaadjie in die koevert saam met die testament. My o rek groot as ek dit lees: “Die skatte in Simon Petrus se testament is fabels. Hulle bestaan net in mense se gedagtes!” Verder skryf die persoon: “Jou naam is nie werklik daar in nie, dis net jou eie verbeelding!” Woedend frommel ek die lasterlike notatjie op, trek ‘n vuurhoutjie en verbrand dit. Dadelik besef ek dat die duiwel hierdie nota ingeglip het om my van stryk te probeer bring. Watter snert! Natuurlik is die testament eg! Ek wt dit! Die Bybel leer my dit, en ek wt mos dat die Bybel die Woord van God is!

Gebed:

Dankie Here, vir ‘n wonderlike, bemoedigende brief wat Petrus vir my geskryf het. Dankie vir al U wonderlike beloftes in die Woord, en dat ek vanoggend verseker kan weet dat elkeen waar is.

Skriflesing

2 Petrus 1

1Van Simon Petrus, 'n dienaar en apostel van Jesus Christus.

Aan di wat deur die regverdige beskikking van ons God en Verlosser, Jesus Christus, dieselfde kosbare geloof as ons ontvang het.

2Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees deur julle kennis van God en van Jesus ons Here!

Die Christen se roeping en verkiesing
TERUG NA BO

Dinsdag 28 Maart 2017
Die Brullende Leeu
1 Petrus 5:1-14

Marloth Park (dis nou waar ek eens op ‘n tyd my geliefde Boshuisie gehad het) is deesdae relatief veilig wat die groot katte aanbetref. Dit was egter nie altyd so nie, want voor die wildtuinowerhede kort na die groot vloed van 2000 ‘n woeste wildheining staangemaak het op die Krokodilrivier se walle, het die leeus baie makliker daar ingekom as wat vlugtelinge uit Zimbabwe oor die grens kom. Baie stories het die rondte gedoen, stories wat dikwels ‘n man se nekhare laat regop staan. En meeste van hulle is waar!

Op ‘n keer ry een van die dorp se sekuriteitswagte laatmiddag op sy bajasukkel op pad rens heen om te gaan kuier. Dis al sterk skemer, en hy trap hard om voor donker by sy bestemming te kom. Die manne is gewaarsku om nie na skemer rond te loop nie, want dis gevaarlik met die groot katte wat daar rondloop, maar die kuiertjie weeg vir hom swaarder as ‘n leeu in die bos. Sy wiele laat die klippertjies spat om ‘n skerp draai op een van Marloth Park se kronkel-grondstraatjies, toe daar skielik vlakvoor hom in die pad ‘n hele trop leeus l! Die arme man skrik hom skoon in ‘n ander geloof in, en in een enkele beweging gooi hy sy ryding in die teenoorgestelde rigting en trap dat die speke sing. Die leeus is s totaal onkant gevang dat hulle nie eers probeer om hom agterna te sit nie.

Maar nog is dit het einde niet: sy kop staan steeds kuierkant toe. Hoekom sal hy hom dan nou deur ‘n paar ou simpele leeutjies laat afskrik? En so trap hy sy sit-en-hardloop, di slag met ‘n halwe ongemaklikheid agter sy ruggraat af. Hy ry met ‘n wye draai om die vuilbaarde. En toe gebeur dit wat niemand ooit sou verwag nie: vir die tweede keer dieselfde aand ry hy hom vas in die trop leeus. Toe hy hulle so wreed versteur het, het hulle in ‘n ander straat gaan l. Hierdie slag is die krel minder gelukkig, en hy ry reg in die trop vuilbaarde in. Meals on wheels! Daar is konsternasie in die leeukamp, maar een van die katte hou kop en gryp die man aan die been. Ek meen mos nou, as ‘n sagte happie in jou skoot (bek) val, dan is dit mos nie te versmaaie nie. Angskrete van die man vul die aandluggie van die stil dorpie, angsgille, want sy laaste dag het aangebreek. Wat ‘n aaklige, wrede dood, om deur leeus opgevreet te word.

Op daardie oomblik kom daar ‘n motor om die draai gery. Die vrou sien dadelik wat aan die gebeur is, en met haar motor verwilder sy die leeus en laai die verinneweerde man op. Aaklige bytplekke aan sy been laat hom krul van die pyn, en hy word hospitaal toe gejaag. Hy is bitter gelukkig om te lewe! Ja, inderdaad was daar nie lank na hierdie insident nie, ander wat minder gelukkig was…….

Petrus skryf in vers 8: “Wees nugter, wees wakker! Julle vyand, die duiwel, loop rond soos ‘n brullende leeu, op soek na iemand om te verslind. Bly standvastig in die geloof en staan hom te.”

Menige mense het al in Marloth Park die leeus as fabels; stories; valse gerugte afgemaak. Hulle was ‘n werklikheid! Ek het persoonlik slf met hulle te doene gekry! Selfs vandag nog gebeur dit soms dat ‘n leeu deur die heining breek. Eweneens maak mense die duiwel af as ‘n versinning van mense se gedagtes. Daar is inderwaarheid selfs prominente teolo wat die duiwel wegpraat as ‘n fabel. Hy is ‘n werklikheid en hy is bitter gevaarlik, net soos daardie leeus. Boonop is hy briesend kwaad, want talle van sy prooi is van hom “gesteel” deur Jesus Christus. Ek is een van hulle, en so is daar talle ander sondaars wat uit sy kloue geruk is, net soos daardie sekuriteitswag in Marloth Park.

Dit gebeur dikwels dat onverskillige mense in die wildtuin by leeus uit hulle motors klim. Sodoende tart hulle die dood, en sommige het al aan die kortste end getrek. Die duiwel laat ook nie met hom speel nie, en as jy met die duiwel se dinge heul, gaan jy ook tweede-beste daarvan afkom! Op ‘n radiopraatjie hoor ek eenmaal hoe ‘n vrou vertel dat sy ‘n heks is, en dat hulle eintlik baie goeie mense is, wat mense genees en goeie dinge doen. Dis duiwelswerk! Dis bitter gevaarlik!

Rig eerder jou gedagtes op God. Volg die riglyne wat Petrus hier neerl: As jy ‘n leier is in die gemeente, wees dan toegewy aan jou taak om die kudde op te pas. As jy jonk is, wees aan ouer mense onderdanig. Wees nederig; help mekaar; onderwerp jou aan God; vertrou al jou bekommernisse aan Hom toe. In kort: leef jou liefde uit teenoor jou naaste sowel as teenoor God.

Drie dinge moet ons onthou:

1. Die duiwel en sy weermag sal alles in sy vermo doen om jou as kind van God te probeer verlei, en inderdaad is hy nie ‘n swakkeling nie maar ‘n sterk brullende leeu wat ongelowiges verslind.

2. Jesus het die oorwinning oor die duiwel behaal met Sy kruisdood. Alhoewel die duiwel gevaarlik is, kan hy jou nie uit Jesus se arms ruk as jy ‘n gelowige is nie.

3. Deur naby aan God te leef vergroot jy die afstand tussen jou en die duiwel, want in God se teenwoordigheid kan hy net eenvoudig nie bestaan nie.

Gebed:

Here Jesus, hou my digby U en hou my waaksaam teen die duiwel se slinkse verleiding.

Skriflesing

1 Petrus 5

Die ouderlinge moet toesig hou

1As mede-ouderling en getuie van die lyding van Christus en ook deelgenoot aan die heerlikheid wat geopenbaar sal word, dring ek by die ouderlinge onder julle daarop aan: 2Pas die kudde van God wat aan julle toevertrou is, goed op. Hou toesig oor hulle, nie uit dwang nie, maar gewillig soos God dit verwag; nie om eie gewin nie, maar uit toegewydheid; 3ook nie deur baas te speel oor di wat God aan julle sorg toevertrou het nie, maar deur 'n voorbeeld vir die kudde te wees. 4En dan, wanneer die Opperherder kom, sal julle die heerlikheid as onverganklike kroon ontvang.

Wees nederig

5En julle wat jonger is, moet aan die ouer mense onderdanig wees. Almal moet trouens teenoor mekaar nederig wees en mekaar help, want “God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade.”

6Onderwerp julle daarom in nederigheid aan die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die tyd wat Hy bestem het. 7Werp al julle bekommernisse op Hom, want Hy sorg vir julle.

Weerstaan die duiwel, God sal die krag gee

8Wees nugter, wees wakker! Julle vyand, die duiwel, loop rond soos 'n brullende leeu, op soek na iemand om te verslind. 9Bly standvastig in die geloof en staan hom te. En moenie vergeet nie: dwarsdeur die wreld moet julle medegelowiges dieselfde soort lyding verduur.

10God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te h aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle 'n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak. 11Aan Hom behoort die krag tot in ewigheid! Amen.

Mededeling en groete

12Silvanus, wat na my mening 'n getroue broer is, het vir my hierdie kort briefie aan julle op skrif gestel. Ek het geskrywe om julle te bemoedig en julle te verseker dat hierdie dinge die ware genade van God is. Staan hierin vas!

13Die gemeente in Babilon, 'n uitverkore gemeente net soos julle, asook Markus, my seun, stuur vir julle groete.

14Groet mekaar met 'n soen van Christelike liefde. Vrede vir julle almal wat in Christus is!
TERUG NA BO

Maandag 27 Maart 2017
In Die Nuus
1 Petrus 4:12-19

Oekrane 22-2-2017 - Gevegte het onlangs toegeneem tussen Oekraense magte en Russies-gesteunde separatiste in die streek, wat die wreld se aandag opnuut gefokus het op die deurlopende konflik wat verhoudinge tussen Rusland en die Weste onder druk plaas.

INkonteks se kontak in die Oekrane getuig dat die Here werk en beweeg binne die konflikgebied – daar is pastore van die separatiste gebiede wat die gevaar trotseer en terugkeer om hul gemeentes te lei, daar is 'n groter fokus op die Koninkryk as op die politiek, en daar is 'n dieper samewerking.

Aleppo 15-2-2017 - INcontext se kontak in Aleppo het onlangs terugvoering gegee oor werk wat hul doen onder die kinders en jeug in Aleppo. Hulle span poog om die hoop wat in Jesus gevind word teenoor die vinnig toenemende groep Moslem-kinders en tieners uit te leef. Menige kinders herstel nog van beserings wat in die oorlog opgedoen is, terwyl ander met emosionele en sielkundige probleme worstel. Die span neem hulself voor om hierdie jongmense by te staan op watter wyse hul ookal kan.

Suid-Afrika 1-3-2017 - Die Suid-Afrikaanse polisie is Maandagoggend (27 Februarie) op 'n ho gereedheidsgrondslag geplaas in Jeppestown (Johannesburg) na 'n groep mense buitelanders se winkels Sondagaand geplunder het, en hulle gedreig het om die gebied te verlaat. Dit volg op 'n anti-immigrant optog wat Vrydag in Tshwane ('n ander naam vir Pretoria, die hoofstad) gewelddadig geraak het. Betogers het probeer om in te breek in buitelanders se winkels, en het beweer die winkeliers is dwelmhandelaars en gaar wapens op.

Pakistan - 17 Junie 2012 - Van ons medewerkers het die geleentheid gehad om drie Eritrese gelowiges wat, “waarlik swaargekry het” te ontmoet. Hulle het niks verkeerd gedoen nie. Maar weens hulle geloof het hulle jare in die tronk deurgebring. Hulle is toegesluit, vasgebind in die helikopterposisie en geen kos gegee nie. Waarom? Omdat hulle Christus dien.

“Harde werk!” het Paul onomwonde verduidelik. “Ons het geboer, gedelf (mynwese) en konstruksiewerk gedoen vir regeringsprojekte – altyd in die bloedige son. Daar was geen koelte nie en dit was ontsettend warm. Dit was meeste dae 40C en in hierdie omstandighede het ons elke dag hard gewerk. Ons het so te s nooit gerus nie! Ons is talle kere gevra om ons Christelike geloof te versaak. Maar ons het geweier. En wanneer ons geweier het, is ons gestraf. Soms is ons nie kos en water gegee nie en laat werk in die bloedige son. Soms is ons vasgebind in die helikopterposisie (‘n Folteringsmetode waartydens die slagoffer se hande en voete agter hulle re vasgebind word, soms teenoorgestelde ledemate, byvoorbeeld die linkerhand wat vasgebind word aan die regtervoet. Dan word die slagoffer so op sy maag laat l dikwels vir ure in die son).”

Die eerste drie berigte is deur INcontext Ministries, ‘n organisasie wat hulle ten doel stel om mense en kerke in te lig oor wat in die wreld aan die gang is, maar dit dan in perspektief stel met die Bybel.

Die vierdie beriggie is deur Geopende Deure, ‘n organisasie wat ondersteuning gee aan Christene in die verdrukking, en hulle be-ywer vir die insmokkel van Bybels in hierdie geslote lande, waar ‘n duisend Christene dikwels een enkele Bybel moet deel. (Jy kan self ook deelneem aan hierdie smokkel-aksie - kontak gerus een van Geopende Deure se werkers vir besonderhede).

Petrus som die hele kwessie oor lyding vir jou geloof op in 4:12-19. In kort kom dit daarop neer dat jy nie verbaas moet wees as lyding vir jou geloof jou tref nie. Jy moet voorbereid wees daarop, en eintlik moet jy baie geerd voel as dit jou tref. Om die waarheid te s, is dit ‘n bewys dat jy deel sal h in die heerlikheid van Christus met Sy terugkeer. Jesus het immers Slf ges: “Gesend is julle wanneer die mense julle ter wille van My beledig en vervolg en valslik alles wat sleg is van julle s. Wees bly en verheug, want julle loon is groot in die hemel!” (Mat. 5:11,12). Dit is nie deel van ‘n mens se natuurlike geaardheid om bly te wees om in die leiding van Christus te deel, soos Petrus in 4:13 vra nie. As jy egter daardie vreugde kan ervaar ten spyte van vervolging, dan wt jy dat die Heilige Gees in jou woon.

As jy gesels met mense wat kontak het met die Christene wat so wreed in die verdrukking staan, sal jy hoor van ‘n borrelende lewensvreugde onder hulle ten spyte van hulle swaarkry. En as hulle hoor dat ons hier in die vrye Suid Afrika van hulle weet, aan hulle dink en vir hulle bid, dan is hulle oorstelp van vreugde. Hulle vra net ons gebede om hulle deur die verskriklike beproewing te dra. ‘n Mens kom agter dat hulle doen presies wat Petrus in sy opsomming vra: om nie jouself te probeer vergeld nie, want God is die Een aan wie die oordeel toekom. Boonop moet jy jou ook nie deur jou vervolgers laat dwing om die dinge wat hulle aan jou doen terug te doen nie, maar jou hele lewe toe te wy aan God, en aan te hou om goed te doen. Daardie Christene in die verdrukking is vir ons elkeen ‘n voorbeeld van hoe om vervolging te hanteer.

Gebed:

Here, my hart gaan vandag uit na die miljoene Christene wat daagliks wreed vervolg word. Maak my bewus van hulle lot en gee my empatie vir elkeen van hulle.

Skriflesing

Om as Christen te ly

12Geliefdes, moenie verbaas wees oor die vuurproef waaraan julle onderwerp word nie. Dit is nie iets vreemds wat met julle gebeur nie. 13Wees liewer bly hoe meer julle in die lyding van Christus deel, want dan sal julle ook oorloop van vreugde by sy wederkoms in heerlikheid. 14Gesend is julle wanneer julle beledig word ter wille van die Naam van Christus. Dit is 'n bewys dat die Gees aan wie die heerlikheid behoort, die Gees van God, op julle bly. 15As een van julle ly, moet dit nie wees omdat hy 'n moordenaar is of 'n dief of 'n misdadiger of 'n kwaadstoker nie. 16Maar wanneer iemand ly omdat hy 'n Christen is, moet hy hom nie daaroor skaam nie. Inteendeel, as draer van daardie naam moet hy God verheerlik.

17Die tyd vir die oordeel het aangebreek; dit begin by die huis van God. En as ook ons geoordeel word, en dit is nog maar die begin, wat sal die uiteinde dan wees van hulle wat nie na die evangelie van God wou luister nie? 18“As 'n gelowige beswaarlik gered word, wat word dan van 'n goddelose en 'n sondaar?”

19Daarom moet di wat ly omdat God dit wil, hulle lewe toevertrou aan die getroue Skepper, en aanhou goed doen.

Vrydag 24 Maart 2017
Die Einde Is Naby!
1 Petrus 4:7-11

Die Einde Is Naby! Petrus waarsku sy lesers om voorbereid te wees. Dit was 2000 jaar gelede geskryf, en die einde het steeds nie gekom nie. Was Petrus op ‘n dwaalspoor toe hy dit ges het? Johannes het k ges dat die einde in sig was, toe Hy Openbaring geskryf het. Selfs Jesus het sy dissipels laat verstaan dat Sy wederkoms nie ver was nie. Hoe moet ons dit verstaan?

Inderdaad het Jesus vir Sy dissipels dit baie duidelik gestel dat niemand weet wanneer die einde gaan kom nie, maar dat jy elke oomblik gereed moet wees. Die einde kom soos ‘n dief in die nag! Elkeen van ons was al totaal onverhoeds gevang deur ‘n vriend of familielid se skielike, onverwagse dood, ‘n motorongeluk, ‘n hartaanval, ‘n beroerte…...

Hoe verander jy jou lewe as jy weet dat jou einde naby is? Natuurlik gaan jy probeer opmaak vir alles wat jy in jou lewe verbrou het. ‘n Ongelowige gaan in sak en as sit en met groot angs nog ‘n bietjie tyd probeer uitkoop. In sy agterkop gaan die gedagtes maal: “Was die Christene nie dalk reg oor die hel nie?” Naarstigtelik gaan hy probeer om tog maar daardie verskrikking te ontkom. Die gelowige gaan die saak totaal anders benader.

As Petrus s dat die einde naby is, praat hy met profetiese perspektief. Ja, inderdaad is die einde naby, en dit kan enige oomblik gebeur, maar dit kan net sowel ook met die dood kom. Hy wil sy lesers aanspoor tot ‘n aksieplan om voorbereidings te tref vir die einde. Dit moet hulle nie paniekerig onverantwoordelike dinge laat doen nie, maar hulle moet die saak selfbeheersd en nugter benader “sodat julle kan bid” (vers 7). Iemand wat paniekerig in sirkels hardloop kan nie rustig met God gesels nie. Sy gebed is slegs noodkrete, en daar is niks in van ‘n intieme gesprek met God nie. As Petrus s dat die einde in sig is, wil hy nie mense op loop jaag nie, maar hy wil vir hulle troos gee in hulle lyding, dat al daardie swaarkry se einde in sig is. Uiteindelik gaan daar die ewige rus wees!

Hoe lyk Petrus se aksieplan?

Die eerste stap is om selfbeheersd en nugter te wees. Beheer jouself voordat jy enigiets doen of s. Vra eers vir die Here hoe Hy wil h dat jy moet reageer. Nugterheid het vele betekenisse, een daarvan is om nie alkohol te misbruik nie. Dit beteken ook om ‘n goeie balans in die lewe te handhaaf en jou nie te laat oorheers deur enigiets nie. Daar is talle dinge, wat nie noodwendig sleg is nie, wat ons lewens totaal kan oorheers: TV, werk, sport, ons stokperdjies ens. Daar moet balans wees in alles wat jy doen.

Die tweede stap is liefde. Liefde het baie verskillende fasette en Petrus noem maar net ‘n paar as voorbeeld. Ons moet mekaar hartlik liefh (vers 8). Die eintlike betekenis van die woord wat vertaal is met “hartlik” is dat dit met volgehoue inspanning moet gebeur. Liefde is nie ‘n gevoel nie, maar ‘n daadwerklike aksie wat jy moet toepas. Hartlike liefde beteken dus dat jy jou hele hart daarin sal sit en jou inspan om die liefde prakties toe te pas, al gaan dit totaal teen jou hele natuur in. Dit is dus nie alleen om vir iemand te s dat jy hom liefhet nie, maar dit moet ‘n praktiese liefde wees wat dinge vir mense doen. ‘n Goeie voorbeeld is Jesus se gelykenis van die barmhartige Samaritaan.

Die derde aksiestap is om gasvryheid uit te leef (vers 9). Gasvryheid beteken nie alleen dat jy kos of slaapplek vir vreemdelinge moet aanbied nie, maar dit kring baie wyer uit. Hoe gasvry is jy in die kerk? Het jy jou paar Christenvriende, en vorm met hulle ‘n geslote groepie? Of probeer jy aktief ander mense betrek, selfs diegene wat gladnie gewild is nie? Het jou kerk en gemeente vir jou eksklusief geword of kring jou Christenvriendskap baie wyer uit, ook na ander kerkgroepe wat heeltemal anders as jy aanbid?

Die vierde aksiestap is om diensbaar te wees. Party mense het baie talente (gawes) en ander min. Een so ‘n persoon wat toegegooi is met talente, is Dr. Albu van Eeden van Dokters vir Lewe. Hy is nie alleen ‘n mediese dokter nie, maar ook ‘n predikant en sendeling wat dikwels uitreike doen na lande soos Angola om mense geestelik en liggaamlik aan te raak met die Evangelie.

Etlike mense het al vir my ges dat hulle gladnie talente het nie. Die feit is dat elke mens talente het, selfs al is dit net om vloere te vee. Die voorbeelde wat Petrus noem is preek en diens (vers 11). Die groot geheim is dat jy dt wat jy kan doen moet aanwend in diens van God - nie halfhartig nie maar met alles wat binne in jou is. Sannie kan vetkoek bak, en elke Saterdag bak sy die beste vetkoeke in haar vermo om fondse te genereer vir Bybelverspreiding. Gert is ‘n man wat opleiding het in die wreld van finansies. Nou gebruik hy al die kennis wat hy deur die jare opgedoen het om die gemeente se finansies te bestuur.

Deur jou gawes van harte uit te leef vir God, raak jou lewe deursigtig sodat mense God deur jou kan sien en Hm daardeur verheerlik. Dan leef jy Jesus se opdrag in Mat. 5:16 uit wat s: “Laat julle lig so voor die mense skyn, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is, verheerlik.”

Gebed:

Here, laat my asseblief elke dag leef asof dit vandag die einde van alles is.

Skriflesing

7Die einde van alles is naby. Daarom moet julle selfbeheers en nugter wees, sodat julle kan bid. 8Bo alles moet julle mekaar hartlik liefh, want die liefde bedek baie sondes. 9Wees gasvry teenoor mekaar sonder om te kla. 10As goeie bedienaars van die veelvoudige genade van God moet elkeen, namate hy 'n genadegawe ontvang het, die ander dien. 11As iemand die gawe ontvang het om te preek, moet God deur hom aan die woord kom; as dit is om in die gemeente te dien, moet hy dien met die krag wat God verleen. So moet julle God in alles verheerlik deur Jesus Christus, aan wie die heerlikheid en die krag behoort tot in alle ewigheid! Amen.

Donderdag 23 Maart 2017
Lydingsvreugde
1 Petrus 4:1-6

Oudominee Hennie du Toit was ‘n emiritus-predikant wat destyds hier in Ballito kom aftree het. Uiteindelik kon hy hier sy stokperdjie (houtwerk) kom uitleef, en darem so af en toe nog ‘n ou geldjie verdien as hy op ‘n Sondag ‘n preekbeurt kon kry. Jare en jare se preke het aan hom ‘n oratoriese vaardigheid besorg wat maak dat jy net eenvoudig nie anders kon as om te luister na wat hy s nie.

Drdie Sondag was hy egter besnders op sy stukke, en ek het op die punt van my stoel gesit en hang aan sy lippe. Elke woord het my hart getref, en die ganse gemeente was diep aangeraak. N die diens loop ons die konsistorie in en ek draai geen doekies om as ek hom heuning om die mond smeer oor sy mooi preek nie. Maar nt daar knyp Oudominee my tjank skoon af! Hy is bitter ongelukkig oor my mooi woorde. “Weet jy Louis”, was sy ontstelde opmerking, “as iemand die dag vir jou vertel hoe mooi jou preek was, dan moet jy begin bekommerd raak, want dan is daar rens grt fout!”

Ek was skoon afgehaal. Nou wat het ek dan verkeerd ges? Eers later het ek besef dat ‘n “mooi” preek gewoonlik die een is wat jou gewete streel. Dr. Peet Botha van die Kwasiza Bantu Sendingstasie het dikwels in ons gemeente gepreek, en ek het verskeie mense hoor s dat hulle nie kerk toe kom as hy die dag preek nie. Sien, hy s dinge wat jy nie graag wil hoor nie. Hy noem sonde by die naam en mense wil liewer van liefde en genade hoor. Inderdaad is daar regdeur die land baie mense wat bitter kwaad is vir hom oor die dinge wat hy s, want hy praat eina-reguit oor sonde. Dit skeel hom egter min as mense hom verwerp, want ek dink dat hy Petrus se woorde baie goed ter harte geneem het.

Petrus s dat, omdat Jesus so bitterlik onverdiend moes ly, is lyding vir die persoon wat ernstig is oor sy geloof ook onafwendbaar. Moenie dat lyding as gevolg van jou geloof jou onkant vang en moedeloos maak of in vertwyfeling laat kom nie. Dit moet eerder as ‘n bewys dien dat jy met die sonde afgereken het. Dit is immers waaroor hierdie paragraaf in Petrus se brief gaan. As jy eens ‘n roekelose lewe geleef het en tot bekering gekom het, moet jy verwag dat jou eertydse vriende jou gaan beswadder. Wees rustig daaroor, want hulle sal aan God moet rekenskap gee!

Die tipe lyding waaroor Petrus praat is dt wat jy moet verduur omdat jy aanhou om te doen wat God van jou vra. Dit is nie maklik nie, want van nature probeer ‘n mens enige vorm van lyding vermy, maar die dag as jy ‘n navolger van Jesus word, moet jy bereid wees om ook volgens God se wil te leef, al beteken dit selfs dat jy ander mense se spot of verwerping moet verduur. Wanneer jy dt reggekry het, het jy eers werklik begin om met die sonde in jou lewe af te reken. Jy moet besef dat daar met jou wedergeboorte ‘n totale nuwe regering in jou lewe gekom het. Eers was jy regeer deur jou eie menslike begeertes, aangevuur deur die duiwel, maar nou het God die regering oorgeneem. Volgens Romeine 6:15-20 staan jy nou in ‘n nuwe diens met ‘n nuwe dienskontrak en ‘n nuwe Eienaar. Jy gaan dus nie meer saam met daardie stroom van losbandigheid waarvan in 4:4 gepraat word nie. Jou lewe word nie meer oorheers deur wellus, dronkenskap of selfs afgodery nie, (4:3) en jou eertydse vriende vind dit baie vreemd dat hierdie soort van goed nie meer vir jou belangrik is nie.

En nou beswadder hulle jou!

Jy is nou nie meer bereid om mee te doen aan hulle sondige aktiwiteite nie, dus het jy (volgens hulle) ‘n “godsdiens-dweper” geword. Jy moet besef dat jou omgekeerde lewe ‘n aanklag is teen die dinge waaraan hulle hulleself skuldig maak. Dalk laat dit hulle ongemaklik of skuldig voel en dit is waarskynlik een van die redes vir hulle giftige aanvalle op jou.

Moenie dat hulle gedrag jou van stryk bring nie! Doe zoo voort! Hulle rekenskap voor God sal kom, en Hy staan gereed met die oordeel. As jy vir ‘n oomblik terugdink aan die gedeeltes wat ons in Openbaring gelees het oor die oordeel wat wag op diegene wat hardkoppig bly vasklou aan ‘n Goddelose lewe, sal jy onthou dat dit afgryslik is, en dat jy dit vir niemand toewens nie. Onthou terselfdertyd ook dat die oordeel nie joune en myne is nie, maar God s’n. Ons moet onsself dus nie probeer vergeld nie, maar liewer hulle bespotting doodlf! Sodoende word ons ambassadeurs vir God. Wie weet: dalk is dit net jou nuwe lewenswyse wat daardie einste spotter oorwen vir Jesus!

Ek het al baie preke in my lewe gehoor - selfs mense wat op straathoeke staan en preek vir enigeen wat daar mag verbyloop en dalk tog net ‘n stukkie van die wonderlike Evangelie hoor. Relatief min preke het egter al mense tot bekering gelei. Die beste preek it, is die stille preek van iemand wat leef volgens die wil van God ten spyte van teenkanting. Jy hoef niks te s nie, maar jou dade en jou lewensvreugde verklaar dat God leef en dat Hy Meester van jou lewe is. Baie mense smag na die stralende lewensvreugde en vrede wat hulle in jou lewe sien, en kry ‘n honger na s ‘n lewe. As jy daardie honger in n persoon se lewe aangeblaas het, dan het jy reeds die doel in jou lewe bereik.

Gebed:

Here, maak my asseblief vandag ‘n lewende preek vir U.

Skriflesing

1 Petrus 4

Wie gely het, het met die sonde afgereken

1Omdat Christus dan liggaamlik gely het, moet julle julle ook met die gedagte wapen dat wie liggaamlik gely het, met die sonde afgereken het: 2vir die res van sy aardse bestaan word sy lewe nie meer beheers deur menslike begeertes nie, maar deur die wil van God. 3In die verlede toe julle nog heidene was, is julle lewe lank genoeg beheers deur julle heidense begeertes: losbandigheid, wellus, dronkenskap, swelg- en drinkpartye en afskuwelike afgodery. 4Nou vind die heidene dit vreemd dat julle nie langer met hierdie stroom van losbandigheid saamgaan nie, en hulle beswadder julle. 5Hulle sal rekenskap moet gee aan Hom wat klaar staan om oor die lewendes en die dooies te oordeel. 6Daarom is die evangelie immers ook verkondig aan di wat nou dood is sodat, hoewel hulle as mense onder die oordeel was om na die liggaam te sterwe, hulle na die gees sou lewe soos God lewe.

Dien mekaar met julle gawes

Woensdag 22 Maart 2017
Spoke en Goeters
1 Petrus 3:18-22

Ek het al menigmaal die vraag gekry of geeste, spoke, golery en al hulle neefs en niggies ooit ‘n werklikheid is? In die Bybel word daar dan van spoke geskryf! Toe Jesus op die water na die dissipels toe aangeloop gekom het, was hulle vas oortuig daarvan dat Hy ‘n spook was, en hulle het gebewe van angs!

Ek was nog maar in die laerskool, toe een van die plaaswerkers op ons plaas by Waterval Boven eendag vir my vertel het van die afkop-man wat snags hier op ons eie plaas rondsluip. Die sweet begin sommer klaar op sy voorkop uitslaan by die blote gedagte daaraan. “Hy ry op ‘n perd,” vertel hy my met verskriklike ontsag vir hierdie vreesaanjaende wese, “en dan klap hy sy sweep lat jy net sien vonke spat!” By die blote gedagte krimp hy inmekaar van vrees. “En dan verdwyn hy sommer net so!” Die arme man kry skoon die papperellekoors!

“En jy het hom slf, persoonlik, met jou eie twee o gesien?” Ek is vol verwondering.

“Nee, nog nooit!” Hy is skoon verontwaardig. “Ek loop nie in die nag rond waar spoke is nie!”

Selfs op my jeugdige ouderdom glo ek nie sy storie nie, maar dit maak ‘n nuuskierigheid in my wakker. “En wat van die Thokkolossie? Het jy hom al gesien?”

Hy kry amper ‘n floute! Drdie man se naam mag nie eers uitgespreek word nie! Hy is bitter gevaarlik! Nee, hy het ook nog nooit die Tokkelossie gesien nie, en hy wil ook nie! Maar mens weet nooit, jy kan nie te versigtig wees nie!

Ek het die gedagte in my kop rondgemaal en sommer dadelik begin om my eie spookstorie op te maak. Daardie selfde naweek nog kom twee niggies uit Belfast, twee Bothatjies vir ons kuier, en ek wou my nuutgevonde talent op hulle uitprobeer. Ek doen my voorbereiding deeglik en in die ou “spookhuis” prakseer ek ‘n “spook” van koerantpapier wat met ‘n katrolstelsel opstyg.

Toe dit begin skemer word, vertel ek hulle eers baie dramaties van die angswekkende spook op die plaas. Natuurlik byt hulle baie langtand aan my storie. Maar dan bied ek aan om hulle persoonlik die spook te gaan wys. In die halfdonker kom ons by die grillerige ou huis aan, en daar laat ek my koerantpapier-spook verrys. Al gillende van angs het hulle huistoe gehardloop terwyl kke natuurlik kraai van pure lekkerkry!

In 1 Petrus 3:19 kry ons so ‘n ou klein kykie in die angste van die mense van daardie dae. Petrus praat van die “geeste in die gevangenis.” Ons kan eintlik maar net afleidings maak oor hierdie vreemde sinnetjie wat hy hier skryf. Ons moet onthou dat daar etlike boeke geskryf is in daardie jare wat deels fiksie, deels geskiedenis was, soos byvoorbeeld 1 Henog. Hier word onder meer van die “hemelwesens” waarvan ons in Genesis 6:1,2 lees, geskryf. Die straf vir hulle verkeerde dade sou wees om rens in ‘n onder-aardse gevangenis opgesluit te wees. Mense het ‘n heilige vrees gehad vir drdie hemelwesens, want as van hulle dalk per ongeluk ontsnap, was daar GROOT moeilikheid!

Spoke en bose geeste was vir die mense van daardie tyd ‘n groot werklikheid - en ‘n reuse vrees. Soos ons reeds ges het, het selfs Jesus se intieme leerlinge ook aan spoke geglo, en hulle was bitter bang vir hulle!

Petrus kom nou en besweer ons grootste vrese. Jesus Christus het nie alleen vir ons sondes gely en gesterf nie. Hy het veel meer as dit gedoen. Dikwels dink ons aan Jesus slegs as die Verlosser, die Onskuldige wat die sondes van die skuldiges op Hom gedra het. Ja, natuurlik is dit waar, maar Hy het ook die dood en die hel oorwin. Toe Hy die dag uit die graf opgestaan het, het ‘n hele nuwe wreld vir alle gelowiges oopgegaan. Maar daar is nog veel meer: Hy het nie net die dood oorwin nie, maar ook die bose. Petrus wil nou vir hierdie mense wat so vreesbevange is oor die onbekende - die “geeste in die gevangenis” wat hulle enige oomblik kan verslind - kom s dat Jesus selfs hierdie “geeste” finaal oorwin het.

Vandag beteken dit dan ook vir my en jou dat Jesus selfs die “spoke” in ons lewe oorwin het. So ook die Thokkolossie en enige ander vorm van boosheid. Ek wil my nie uitlaat oor die vraag of daar wel sulke goed soos spoke is nie, want dit sal ‘n lang bespreking uitlok waar ons maar net kan bespiegel. Die feit van die saak is egter dat geen gelowige ooit ‘n vrees hoef te h vir hierdie bose “wesens” nie, want daar is in die eerste plek geen mag of krag of bose engele of spoke of wat-ookal wat buite die heerskappy van Jesus Christus staan nie.

Petrus se hantering van die vrees vir die “geeste in die gevangenis” van gelowiges van daardie tyd, wys vir ons hoe ons vandag soortgelyke vrese moet aanpak. In die eerste plek hoef ons nie vir mense te s dat die Tokkelossie of spoke nie bestaan nie. Om die waarheid te s is bose magte en demone en al daardie skrikwekkende gedrogte ’n groot werklikheid wat niemand sommer kan wegpraat nie. Is spoke nie dalk ook ’n werklik nie? Ek sal nie weet nie! Die feit is egter dat ons nie daarvoor bang hoef te wees nie! Ons moet eerder die blye nuus bring dat Christus al hierdie bose dinge oorwin het. Hy is in beheer van alles en almal!

Gebed:

Dankie Here, dat ek rustig kan slaap sonder die vrees van enige bose magte. Al gaan ek ook deur die dal van doodskaduwee, ek sal geen onheil vrees nie, want U is met my!

Skriflesing

18Ook Christus het een maal vir die sondes gely, die onskuldige vir die skuldiges, om julle na God te bring, Christus wat as mens doodgemaak is, maar deur die Gees lewend gemaak is. 19En so het Hy na die geeste in die gevangenis gegaan en daar sy oorwinning aangekondig. 20Dit is hulle wat aan God ongehoorsaam gebly het toe Hy groot geduld met hulle aan die dag gel het in die tyd toe Noag die ark gebou het. Net 'n klein klompie in die ark, ag in getal, is deur die water gered. 21Dit dui op die doop, waardeur julle ook nou gered word. Die doop is nie 'n afwassing van die vuilheid van die liggaam nie, maar 'n bede tot God om 'n skoon gewete, en dit red julle op grond van die opstanding van Jesus Christus. 22Hy is nou aan die regterhand van God nadat Hy die engele en magte en kragte aan Hom onderwerp het en die hemel ingegaan het.

Maandag 20 Maart 2017

Vergelding?

1 Petrus 3:13-17

Kort-kort is daar ’n storie in die koerante van iemand wat die een of ander aller-verskriklikste trauma deurgegaan het. En dan word ‘n instansie (gewoonlik die minister van wet en orde) gedagvaar vir miljoene oor die verskriklike onreg. Die verhaal loop gewoonlik so: die dame is rondgepluk deur ‘n verkeersman nadat hy haar gestop het vir ‘n (geringe) verkeersoortredinkie. Aan die verslaggewer vertel sy snikkend en neusblasend van die verskriklike trauma wat sy moes deurgaan toe hy haar boonop nog gevloek het, en daarna onseremoniel laat opsluit het. ‘n Mens kry die arme weerlose vrou so bitter jammer wanneer jy die droewige verhaal lees, en dan wonder jy wat die oorsaak was van die verkeersman se absoluut onnodige aggressie.

Enkele dae later verskyn daar gewoonlik dan weer ‘n beriggie in die koerant wat die verkeersman se kant van die storie vertel, en di klink gewoonlik iets in dier voege: Die dame het roekeloos bestuur - iets moes haar verskriklik ontstel het. Dalk het haar krel haar afges of iets, en sy was kwaad vir die wreld. Hy het nie ‘n keuse gehad nie, en hy moes haar van die pad af trek, want sy was ‘n gevaar vir haarself en ander padgebruikers. Toe sy stilhou was sy woedend: sy het uit die motor gespring en op hom afgestorm terwyl sy hom met die verskriklikste vuil taal peper. Toe skop sy hom waar dit seer maak.

Natrlik het hy haar aan die skouers gegryp en geskud om haar tot bedaring te bring, en natrlik het hy ‘n paar lelike woorde ges toe sy hom skop. Hy het nie ‘n ander keuse gehad as om haar in hegtenis te neem nie, want hy kon sien hier kom grt moeilikheid, met ‘n hoofletter M!

Wie was reg? Dit is steeds ‘n ope vraag! Wat egter baie belangrik is, is hoe ‘n mens verontregting in jou lewe hanteer. Jou optrede nadat jy tenagekom is, wys wie die baas in jou lewe is. Jou optrede word gewoonlik bepaal deur ander mense se optrede teenoor jou. Dit is natuurlik en menslik: as hulle goed en gaaf teenoor jou is, is jy mooi met hulle. Dis baie maklik. Die bordjies word egter verhang wanneer mense op jou tone trap, en dt omdat jy die regte ding doen! Jou reaksie is om dadelik op jou perdjie te spring.

Die oomblik as jy egter aggressief terugkap, het jy klaar vir die ander persoon gewys dat jy bang is vir hom, en dat jy toelaat dat hy jou afskrik van daardie pragtige voorneme om jou gedrag deur die Here te laat bepaal. Deur te probeer om jouself te vergeld, is jy eintlik besig om die baasskap of seggenskap van die Here in jou lewe weg te neem en dit te gee aan die mense wat jou verontreg. Die Here vra van jou om aan te hou goed doen, maar as jy jou laat dwing deur slegte mense om terug kwaad te doen, wys jy dat jy hulle die seggenskap in jou lewe gegee het. Daardie heilige eerbied vir Christus die Here alleen (vers 15), wys dan nie meer in jou lewe nie.

Wanneer jy aanhou om goed te doen ten spyte van wat ander mense onverdiend aan jou doen, gaan daar ‘n dag kom wat mense begin raaksien dat daar iets anders in jou lewe is. Dat daar ‘n soort kalmte is wat jou dra deur al die aanslae van ‘n onredelike baas of kollega. Mense gaan jou begin vrae vra: hoe kry jy dit reg om so koel en kalm, alles maar net soos water van ‘n eend se rug af te laat rol? Hoekom het jy hom nie al lankal woedend sy fortuin vertel nie? Wat maak jou tiek?

Dan moet jy gereed wees met ‘n antwoord, want hier val vir jou die wonderlikste getuienisgeleentheid in jou skoot. Jou verhouding met Christus dra jou deur dit alles. Getuig met vrymoedigheid van wat Jesus alles vir jou beteken, want hulle het jou mos gevra om te getuig! Jy moet hier egter ook uiters versigtig wees, want jy is nie verhewe bo enige persoon nie, selfs nie ‘n ongelowige nie. Juis daarom moet jy nit uit die hoogte ‘n getuienis lewer, asof jy beter is as iemand anders nie. Jou beskeidenheid moet wys dat dit God se krag is wat hier in jou optrede sigbaar is, en dat jy hierdie dinge uit eerbied vir God doen. Hy is immers die Baas in jou lewe.

Om terug te kom na die vrou en die verkeersman: sy het waarskynlik gekry wat haar toekom, want sy het die wet oortree. Die verkeersman, aan die ander kant, het die saak totaal verkeerd hanteer. Dinge kon s anders uitgewerk het as hy net kalm en rustig sy plig gedoen het sonder om fisies te raak en te vloek, want so kon hy die situasie ontlont. Sy optrede (alhoewel dit waarskynlik geregverdig was) het die situasie net vererger. Die oomblik as ‘n mens terug kwaad doen, het jy nie meer ‘n skoon gewete nie. Dit gee ook vir mense ‘n lat om jou mee te slaan, en dan verdien jy jou swaarkry. As jy jou egter laat lei deur die Heilige Gees, en die onreg met ‘n vriendelike glimlag beantwoord, sal mense skaam kry oor hulle optrede. En die bonus is dat jy daardeur ‘n ambassadeur word vir Christus.

Gebed:

Here, dit is so bitter moeilik om nie kwaad met kwaad te vergeld nie. Maak my asseblief gewillig om U liefde uit te straal, selfs al word ek deur mense verontreg.

Skriflesing

13Wie sal julle kwaad aandoen as julle julle beywer vir wat goed is? 14Maar selfs as julle sou ly omdat julle doen wat reg is, moet julle dit as 'n voorreg beskou. Moenie vir mense bang wees of julle laat afskrik nie. 15In julle harte moet daar net heilige eerbied wees vir Christus die Here. Wees altyd gereed om 'n antwoord te gee aan elkeen wat van julle 'n verduideliking eis oor die hoop wat in julle lewe. 16Maar doen dit met beskeidenheid en met eerbied vir God. Sorg dat julle gewete skoon bly, sodat di wat julle oor julle goeie lewenswandel in Christus belaster, daaroor skaam kan kry dat hulle kwaad van julle gepraat het. 17As dit die wil van God mag wees dat julle moet ly wanneer julle goed doen, is dit beter s as om te ly wanneer julle kwaad doen.
TERUG NA BO

Vrydag 17 Maart 2017

Lewensvreugde

1 Petrus 3:8-12

“Ten slotte”, skryf Petrus in vers 8, en daarmee sluit hy hierdie afdeling in sy brief wat handel oor ons verhoudings af. Hy het gepraat met ons oor ons verhouding met die staat, met ons werkgewers en ons huweliksmaats. Nou gesels Petrus oor ons verhouding met ons medemens in die algemeen.

In hierdie perikoop gee die Here vir ons ‘n sleutel tot ware lewensvreugde. In vers 10 lees ons: “As iemand die lewe liefhet…” Dit skep egter ‘n verkeerde indruk dat hier met ‘n lang lewe te doene het. Die nuwe vertaling lui so: “wie die lewe wil liefh en goeie dae wil beleef…” - ‘n aanhaling uit Psalm 34:13-17. As jy hierdie jou lewensfilosofie wil maak, is daar ‘n paar riglyne om te volg teenoor jou medemens. Hierdie riglyne verskaf nie alleen lewensvreugde nie, maar bring jou terselfdertyd nader aan die wil van God.

Eensgesindheid, is die eerste riglyn. By verskeie geleenthede is ek al aangevat oor sekere klemverskille waar daar in die kerk net eenvoudig nie oor saamgestem kan word nie, bloot omdat die Bybel nie duidelike riglyne daaroor gee nie. Kom ons los die dinge waaroor ons verskil en praat oor die dinge waaroor ons saamstem, en versterk mekaar so geestelik eerder as om af te breek. Moenie kyk hoe jy met jou naaste kan verskil nie, maar vind aansluiting by dit waaroor julle saamstem, en die bande van eensgesindheid bind julle saam as ‘n eenheid.

Medelye, is ons tweede sleutel. Iemand wie se geliefde van haar weggeruk is deur die dood, het iemand nodig wat waarlik omgee om haar deur hierdie droefheid by te staan. Dit moet iemand wees wat verstaan waardeur sy gaan, en daardie skielike alleenheid begryp. As jy dus medelydend wil wees, moet jy bereid wees om daar te wees vir so ‘n persoon. Deur maar net te luister en om ‘n skouer te wees op wie sy kan huil, beteken vir so ‘n persoon meer as wat jy ooit kan dink. Medelye het ook ‘n ander sy, naamlik om ‘n ander se vreugde met hom te kan deel en om jubelend opgewonde te kan wees saam met jou medemens oor sy of haar groot vreugde.

Koos se seun het die eerste rugbyspan gehaal, en hy is baie opgewonde: “Baie geluk!” s ek, maar ek stel nie rrag belang nie, en Koos kan dit sommer in my houding sien dat hierdie belangstelling aangeplak is. Hy voel afgehaal, want ek was hoflik, maar hy kan sommer sien ek deel nie rrag in sy opgewondenheid nie. Dink jouself in Koos se situasie in en voel sy borrelende vreugde. Wees dan opreg uit die hart uit bly saam met hom en wys dit met jou hele lyftaal. Koos sal voel dat daar mense is wat waarlik omgee, en dit sal sy geloof versterk.

Liefdevolheid, is die derde sleutel, en hierdie woordjie dek ‘n baie wye veld. Een voorbeeld van ‘n liefdevolle lewe is om nie op jou medemens se foute te fokus nie maar hulle eerder te bedek. Iemand wat oorgewig is wt van haar probleem! Jy hoef nie vir haar te s dat sy nou beter begin om reg te eet nie. Kyk liewer by haar probleem verby en probeer die mooi persoonlikheid sien. Vergeet van die foute en konsentreer op die persoon se sterk punte.

Goedhartigheid, die vierde sleutel, is dikwels ‘n baie moeilike een. ‘n Mens wil liewer nie ‘n ander se swaarkry raaksien nie, want dit laat jou skuldig voel. Ware goedhartigheid roer jou binneste en dit maak jou hart en hand oop om te help waar jy kan. Sodoende leef jy God se liefde uit op ‘n praktiese wyse.

Nederigheid, is die vyfde sleutel. As ‘n mens al goed op die geloofspad gevorder het, is dit tog so maklik om neus-in-die-lug te loop met ‘n “Ek’s heiliger as jy!” uitdrukking op jou gesig, net om te beklemtoon dat jy rens op die pad van heiligmaking gekom het. Jesus het eenmaal gepraat van die Fariser wat so op die straathoeke staan en bid sodat almal kan sien hoe heilig hy is. Dalk is dit ‘n oordrewe hoogmoed, maar ons kan maklik op ‘n baie subtiele manier geestelike hoogmoed openbaar.

Ware nederigheid is om nooit te vergeet hoe klein en gering jy werklik voor God is nie, en dat alles wat jy in die lewe bereik het suiwer genade van God is. Jy moet duidelik besef dat jy selfs die geloofshoogtes wat jy bereik het nie verdien het nie. Dit was nie jou eie goedheid nie, maar God het dit onverdiend vir jou gegee omdat Hy vir jou lief is.

Voordat Petrus die stempel van Psalm 34 opsit, sluit hy af met die hooftema van die brief, oor hoe jy op verontregting en kwaad moet reageer. Vir die ongelowige is dit totaal aanvaarbaar om iemand terug te kry as hy jou te na kom. Vir die gelowige is dit anders: draai die ander wang! Jesus het immers so ges! God gee deur sy Gees vir jou die krag om verhewe te wees bo vergelding, en om eerder die kwaad met ‘n senwens te beantwoord.

Die boodskap uit Psalm 34 som hierdie gedeelte op met die woorde: “Soek vrede en jaag dit na!”

Gebed:

Here, hervorm asseblief my hart om vrede te soek en U wonderbare liefde vir my medemens aktief uit te leef.

Skriflesing

Hoe elkeen hom moet gedra

8Ten slotte: Wees almal eensgesind, medelydend, liefdevol, goedhartig, nederig. 9Moenie kwaad met kwaad vergeld of belediging met belediging nie. Inteendeel, antwoord met 'n senwens, want daartoe is julle geroep, sodat julle die sen van God kan verkry.

10Daar staan geskrywe:

“As iemand die lewe liefhet en 'n lang lewe begeer om die goeie te geniet, moet hy sy tong weerhou van kwaadpraat en sy lippe van leuens.

11Bly weg van die kwaad af en doen wat goed is, soek vrede en jaag dit na!

12Die Here sorg vir die opregtes en luister na hulle hulpgeroep, maar Hy tree op teen di wat kwaad doen.”
TERUG NA BO

Donderdag 16 Maart 2017

Jou Huweliksmaat

1 Petrus 3:1-7

Is daar ‘n mooier prentjie as twee stokou gryskoppe wat liefdevol hand aan hand stap en styf teen mekaar op die parkbankie gaan sit? ‘n Halfeeu se sout het hulle saam opgeet; saam deur swaar tye gegaan; saam kinders groot gemaak; saam oud geword, en deur al die jare het hulle liefde vir mekaar net groter en hegter gegroei.

Om ‘n huwelik te laat werk is nie maklik nie, en so dikwels sien ons dat huwelike net eenvoudig nie uitwerk nie. Die man en vrou kan doodeenvoudig nie meer mekaar verdra nie, en weldra spat die vurige liefde van weleer aan duisend skerwe. As ‘n mens egter noukeurig jou huwelik grond op dt wat in die Woord daaroor vir ons geleer word, kan baie droefheid en pyn dikwels verhoed word.

In Petrus se tyd was dit bitter moeilik vir ‘n vrou in die huwelik. Sy het nie dieselfde status as ‘n man gehad nie en is dikwels soos ‘n vloerlap behandel. Om die waarheid te s was die vrou se posisie in die samelewing maar haglik, want sy het gn s gehad nie. Met die koms van die Christelike Kerk het vrouens egter hulle menswaardigheid teruggekry. In die kerk het hulle ware mense geword, gelyk met enige ander mens voor God. In die huwelik het hierdie nuwe status egter baie spanning veroorsaak, want skielik sien die man dat sy vrou nie meer die slaaf is wat sy was nie, veral as hy steeds ‘n ongelowige was. Dit het egter baie wyer uitgekring: die owerhede het gesien hier kom groot moeilikheid. Hierdie nuwe Godsdienstige beweging was besig om die huishoudings te ondermyn. Vroue het nou skielik baie meer seggenskap gehad as voorheen, en dit was ‘n reuse euwel! Dit alles het die Christenvroue in ‘n baie moeilike situasie geplaas, en daarom skryf Petrus hoe hulle dit alles moes hanteer om ‘n uiters plofbare situasie te ontlont.

Ons moenie hierdie gedeelte sien as ‘n algemene riglyn oor die huwelik vandag nie, maar dit gaan eerder oor die gelowige vrou se plig teenoor haar onredelike man in ‘n samelewing waar daar bitterlik teen die vrou gediskrimineer was. As ons egter gaan kyk na ons eie situasie vandag, en in die agtergrond van ons eie kultuur, dan geld die dinge wat Petrus vir die vrou s gewoonlik k vir die mans van vandag.

In vers 1 kry die vrou die opdrag om onderdanig te wees aan haar man. As ons egter Efesirs 5:21 lees, sien ons dat dit ‘n wedersydse onderdanigheid moet wees. Hulle moet aan mekaar onderdanig wees. Dit is baie belangrik. Om onderdanig aan iemand te wees beteken nie dat daardie persoon jou baas word nie, maar eerder dat jy daardie persoon wil dien uit liefde vir God. Daar moet dus ‘n wedersydse diens aan mekaar wees. As slegs een persoon gelowig is, kan dit bitter moeilik raak, want dan word dit ‘n eensydige diens en eensydige onderdanigheid. As dit jou lot is, dink dan aan Jesus wat ook so ‘n eensydige offer gebring het toe Hy vir die sondes van die ongelowige wreld betaal het aan die kruis. Sulke eensydige onderdanigheid kan jy nie uit jou eie krag regkry nie, maar alleen uit die geestelike krag wat die Heilige Gees vir jou gee.

Gedrag, s Petrus, is baie belangriker as woorde. “Woorde wek maar dade trek.”, lui ‘n bekende spreekwoord. Jy sal nooit jou ongelowige man/vrou oortuig deur vir hom/haar te preek nie. Jou voorbeeldige gedrag is egter ‘n reuse preek, en daardeur mag jou huweliksmaat dalk tot bekering kom.

Petrus skryf in vers 3 ‘n ding wat talle vroue al nagmerries gegee het: “Julle skoonheid moet nie bestaan uit uiterlike dinge soos haarkapsels, juwele en sierlike klere nie.” As jy hierdie versie op sy eie lees, gaan baie vrouens hulleself eerder in ‘n donker kamer toesluit vir die res van hulle lewens. “Eerder dood as sonder grimering!” het ek menige vrou al hoor s. As ons dit egter binne sy konteks lees, verander die prentjie: daar is niks verkeerd met juwele en grimering en al die ander vroulike fieterjasies nie, solank as wat jy die skoonheid uitstraal wat die Heilige Gees alleen in jou kan gee. Ons praat hier van dinge soos blywende beskeidenheid en ‘n kalmte van gees (vers 4). Innerlike skoonheid is soveel belangriker as die uiterlike, maar net soos grimering slegs ‘n masker is om jou mooi te laat lyk, so kan jy dalk ook ‘n mooi geestelike masker opsit. Innerlike skoonheid moet diep uit die hart kom sonder enige toneelspel of maskers!

As jy dalk gedink het dat hierdie gedeelte net vir vrouens geskryf is, moet jy weer vers 7 lees, waar hy spesifiek vir die mans s dat hulle verstandig met hulle huweliksmaats moet saamleef. Hierdie is “heilige diplomasie,” waar die man wat nog gedink het dat hy die baas in die huis is terde moet besef dat huweliksmaats gelykes in die huwelik is.

Inderdaad wys jou verhouding met jou huweliksmaat hoe jou verhouding met God lyk. As dit vir jou ‘n probleem is om te bid, moet jy dalk na jou huwelik kyk, of die probleem nie dalk dr l nie! En as jou huwelik wankel, mag die intlike probleem dalk in jou verhouding met God l.

Gebed:

Here, help my om asseblief my huwelik kerngesond te hou.

Skriflesing

1 Petrus 3

Die gedrag van man en vrou teenoor mekaar

(Vgl. Ef. 5:22-32; Kol. 3:18-19)

1-2Vrouens, julle moet aan julle mans onderdanig wees. As daar van julle is met mans wat nie die woord van God glo nie, en die mans sien hoe godvresend julle is en hoe voorbeeldig julle julle gedra, sal hulle vir Christus gewen kan word deur die gedrag van hulle vrouens. Dit sal nie eens vir julle nodig wees om 'n woord te s nie.

3Julle skoonheid moet nie bestaan in uiterlike dinge soos haarkapsels, juwele en sierlike klere nie. 4Nee, julle skoonheid moet di van die innerlike mens wees: blywende beskeidenheid en kalmte van gees. Dit het by God groot waarde. 5In die ou dae het die gelowige vrouens wat op God gehoop het, hulle ook so versier: hulle was aan hulle mans onderdanig. 6Sara, byvoorbeeld, was aan Abraham gehoorsaam en het met eerbied na hom verwys. As julle doen wat goed is en julle nie deur dreigemente laat afskrik nie, is julle haar dogters.

7Mans, julle moet verstandig met julle vrouens saamleef. Bewys eer aan hulle as die swakker geslag wat saam met julle deel in die lewe as genadegawe. Dan sal julle kan bid sonder dat iets julle hinder.
TERUG NA BO

Woensdag 15 Maart 2017

In Sy Voetspore


1 Petrus 2:18-25

Dis vieruur in die middag, en die skadu’s word lank agter die ho koppies wat ons plaas omring. Elandskrans gloei roesrooi in die laatmiddagson, die beroemde Elandskrans van Waterval Boven. Dick, my Kolliehond raak onrustig: dit het tyd geword! Van die stoep af sien ek vir Blommetjie, my Jerseykoei in diep bepeinsing onder by die dam wei. Nog verder, amper by die rivier staan nog ‘n paar koeie in die sappige gras, getrou gevolg deur ‘n vyftal “melkkannetjies” (wit veereiers). ‘n Rustige prentjie. Maar dit begin laat word, en die beeste moet in die kraal kom vir die nag.

Skielik spring Dick op en begin hardloop deur die veld tot dr onder by die rivier. In die verte hoor ek hoe hy vir die beeste blaf en hulle grensloos irriteer. ‘n Koei vererg haar bloediglik vir hierdie lastige brak, en jaag hom. Dick hardloop al blaffende in die huis se rigting terwyl hy die hele tyd omkyk na die koei. Een-vir-een begin al die koeie om hom te jaag, totdat die hele trop beeste agter hom aanhardloop. Jy sien net melkkannetjies uitmekaar spat. Blommetjie, wreed versteur in haar diep bepeinsing by die dam, besluit dat hierdie maar net vet pret kan wees, en sy piekel al bulkend agterna. Al blaffende hardloop Dick uitgelate wye draaie soos ‘n wafferse fluitspeler, en die beeste streep in sy voetspore agter hom aan, reguit op pad na die beeskraal, waar die plaaswerkers alreeds geduldig staan en wag. Eers as hy in die kraal is, en al die beeste veilig binne, kom hy uitasem terug huistoe, tevrede dat sy dagtaak afgehandel is.

Het jy al ooit in iemand se voetspore geloop? Ek onthou dit nog soos gister: ek was klein, en my pa groot en baie lank. Ons het kaalvoet deur die veld gestap, en daar was dorings. Pa het voel-voel voorgeloop en ek moes trap in sy voetspore, want enige dorings wat dr was het hy reeds gekry. Nee, dit was nie maklik nie, want sy tre was grt, en my ou beentjies bitter krt. Maar ek het gerek, en elke keer in sy spore getrap, al moes ek soms spring om by te kom.

Petrus s dat ons ook so in Jesus se voetspore moet loop. Dis beslis nie die maklikste ding op aarde nie, want dikwels is die voetspore wat Jesus getrap het besaai met dorings. Een so ‘n voorbeeld wat Petrus noem is jou verhouding met jou werkgewer. Gister het ons gesien hoe jy moet optree teenoor die owerhede wat oor jou aangestel is, en dikwels kan dit bitter swaar wees om steeds respek en eer te gee aan mense wat so ooglopend verkeerd is. Maar ‘n werkgewer kan dikwels ook maar so skuins dwars wees. Die eerste lesers van Petrus se brief, sal jy seker onthou, was uitlanders sonder regte. Hulle was uitgelewer aan dikwels bitter onredelike werkgewers wat hulle behandel het soos die skuim van die aarde. Gewoonlik het hierdie werkgewer ook hulle blyplek verskaf, dus kon hulle nie maar net hulle goedjies vat en loop nie, want dan is dit ook koebaai vir hulle blyplek. My dogter het destyds in haar prille jeug self ook so ‘n ondervinding gehad, toe sy vir ‘n jaar of drie in Israel gaan werk het. Die Jode het haar soos vuilgoed behandel, en sy moes dit maar opvreet, want sy was die een wat verle was.

Hoe tree jy op teenoor so ‘n onredelike baas?

Petrus s: “…. onderwerp julle met die nodige ontsag aan julle werkgewers, of hulle nou goedhartig en vriendelik is, of onredelik.” (1 Pet. 2:18). Om jou beste te gee vir ‘n goeie baas, is maklik. As hy ‘n buffel is, dan begin dit half moeilik raak! Dit gaan dwars teen jou natuurlike aard in. As jy onnodig uitgeskel word, is jou eerste reaksie om op jou agtervoete te staan en hom te laat verstaan dat jy nie met jou laat mors nie. Iemand wat egter ten spyte van sulke aanslae steeds vriendelik bly en steeds jou beste lewer, doen iets baie verdienstelik voor God.

Jesus word as voorbeeld genoem, want as jy in Sy voetspore volg, kan jy nie verkeerd loop nie. Die eerste voetspoor wat Petrus noem is dat Christus nooit ‘n leuen vertel het om uit die moeilikheid te kom nie (vers 22). ‘n Leuen mag dalk jou werkgewer tevrede stel, maar hoe leef jy daarmee saam?

Die tweede voetspoor wat Petrus noem is dat Jesus nie die mense wat Hom beledig het teruggekry het met beledigings nie (vers 23a). Hy het nie na hulle vlak afgedaal nie, maar bloot stilgebly. Deur slegs ‘n belediging te ignoreer kan jy dikwels ‘n plofbare situasie ontlont.

Die derde voetspoor is dat Hy nie sy vyande gedreig het nie, al was Hy in staat daartoe om hulle te verswelg met een enkele woord. Om jou baas te dreig met die hof, mag dalk werk, maar is dit reg?

Die vierde voetspoor is dat Hy aan God die oordeel oorgelaat het. ‘n Mens soek gewoonlik vergelding, maar laat dit liewer aan God oor.

Moet ‘n mens nou maar toelaat dat ‘n baas net op jou trap? Nee, ek dink nie dit is wat God se bedoeling ooit was nie, want as werker word jy beskerm deur die wet. Die vraag wat jy egter vir jouself moet afvra is: Wat sou Jesus in hierdie situasie gedoen het?

Gebed:

Here, ek wil so graag in U voetspore loop. Gee my asseblief die krag daartoe.

Skriflesing

Christus die voorbeeld vir di wat ly

(Vgl. Ef. 6:5-8; Kol. 3:22-25)

18Bediendes, onderwerp julle met die nodige ontsag aan julle werkgewers, of hulle nou goedhartig en vriendelik is, of onredelik. 19Dit is genade as iemand die pyn van onverdiende lyding verduur omdat hy aan God getrou wil wees. 20As julle gestraf word wanneer julle oortree het, watter verdienste is daarin as julle dit verdra? Maar om lyding te verdra wanneer julle goed doen, dit is genade van God. 21Juis hiervoor is julle ook geroep, omdat Christus self vir julle gely en so vir julle 'n voorbeeld gestel het, sodat julle in sy voetspore kan volg.

22“Hy het geen sonde gedoen nie en uit sy mond het daar nooit 'n leuen gekom nie.”

23Toe Hy beledig is,

het Hy nie terug beledig nie,

toe Hy gely het,

het Hy nie gedreig nie,

maar alles oorgelaat

aan Hom wat regverdig oordeel.

24Hy het self ons sondes in sy liggaam aan die kruis gedra. Daardeur is ons vir die sondes dood en kan ons lewe in gehoorsaamheid aan die wil van God. Deur sy wonde is julle genees.

25Julle het immers soos skape rondgedwaal, maar nou het julle teruggekom na julle Herder en die Bewaker van julle lewe.

Dinsdag 14 Maart 2017

Gee Eer Aan Die Keiser

1 Petrus 2:13-17

Die Keiser is nie ‘n maklike man om mee saam te leef nie. Hy gee opdragte wat jou teen die bors stuit, en hy maak wette wat jou dwars in die krop steek. Hy vaardig dekrete uit wat jou die hande in die lug laat gooi. Voorbeelde hiervan is daar legio: as ons so ‘n paar jaar terug gaan in die geskiedenis, dan is daar die flambojante Idi Amin, ‘n man so lagwekkend kontroversiel dat daar selfs ‘n fliek oor hom gemaak is. Hierdie bose karakter het sy land met ‘n ysterhand regeer en miljoene mense die harnas ingejaag. Baie nader aan ons eie bas vandag het ons vir Robert Mugabe wat Zimbabwe so byna-byna oor die afgrond laat stort het. Enigeen wat nie met hom wou saamwerk nie is wreed mishandel en in die tronk gegooi. Selfs die leier van die opposisie was nie eers sy toorn gespaar nie! In ons eie land gooi ons dikwels die hande in die lug uit pure radeloosheid, wanneer ons sien wat die manne (en vroue!) daar bo nou al weer aangevang het. Elke dag het nou letterlik splinternuwe verrassings, en dit raak al erger en erger. En hoe meer ons protesteer oor al die ongeregtighede, hoe minder steur hulle hulle daaraan!

Dit is met hierdie agtergrond dat ons hierdie paragraaf lees wat Petrus geskryf het oor die owerhede. Dit is belangrik dat ons sal raaksien dat hy nrens voorskrifte gee oor hoe ‘n regering moet optree nie, maar sy opdragte is suiwer vir die onderdane. Nou moet ons ook onthou dat Petrus hier in die eerste plek praat met “vreemdelinge en bywoners” (sien ons vorige oordenking), waar hierdie mense absoluut geen regte gehad het nie. Hulle was mense sonder burgerskap en politieke regte. Die riglyne is spesifiek vir hierdie “vreemdelinge,” maar dit kring ook wyer uit na enigeen wat onder gesag staan.

Petrus s dit baie reguit, dat ‘n mens jou moet onderwerp aan die owerhede, of dit nou die keiser is, en of dit sy gesante is. Waarom? “Omdat die Here dit wil,” skryf hy in vers 13. Die tweede rede wat Petrus hier gee is dat die Here nie wil h dat ons die kwaad wat ‘n owerheid ons mag aandoen met kwaad probeer regmaak nie, maar eerder deur goed te doen. ‘n Staatsgreep is dus beslis nie ‘n antwoord nie!

Ja, dikwels raak ‘n mens maar moedeloos as die regering dinge doen wat vir jou totaal verkeerd is, en dan is jou neiging om reg in eie hande te neem en in opstand te kom, veral as die regering nie jou eie politieke party is nie. Dit is egter dwaas om die regering tot ander insigte te dwing deur te probeer om hom te oortref met kwaaddoen. Petrus wil vir ons wys hoedat jy ‘n einde kan maak aan wanpraktyke van ‘n regering, wanneer jy dit nie kan regkry deur die gewone politieke kanale nie: jy kry dit reg deur goed te doen! Kom ek noem ‘n voorbeeld:

Godsdiensonderrig is destyds afgeskaf in openbare skole, ‘n droewige en baie seer dag vir die Christelike geloof! Baie mense het in opstand gekom daarteen, en sommige skoolhoofde het die wet selfs totaal gegnoreer en bloot aangegaan daarmee, met die gevolg dat hulle hulle rieme styfgeloop het. Een onderwyser wat ek ken het egter ‘n gaping gesien: pousetye is mos nie skooltyd nie, en die kinders kon dan basies doen wat hulle wou! Sy begin toe om haar eie pousetyd op te offer om met kinders te gesels oor die Evangelie. Eers was dit net ‘n paartjies wat kom meedoen het, maar die woord het vinnig versprei. Kort voor lank was daar elke pouse sommer ‘n groot klomp kinders om haar.

Eendag sien sy ‘n groot behoefte raak: die meeste van hierdie kinders het gladnie Bybels nie. ‘n Bybel is deesdae natuurlik heeltemal te duur vir hierdie arm kinders. Daar word ‘n fondsinsameling gerel, en ‘n klomp Bybels word aangekoop en vir die kinders aangebied teen ‘n skamele vyf Rand elk. Die eerste Bybels is opgeraap, en inderhaas moes nuwe voorrade aangekoop word terwyl die skool se kinders toustaan om Bybels te koop, selfs Moslemkinders! Dit is iets wat nooit sou gebeur het as Godsdiensonderrig nie afgeskaf was nie. Die ander bonus is dat die kinders nou vrywillig van Jesus wou leer sonder enige dwang.

Petrus noem nog ‘n rede waarom jy jou aan die owerhede moet onderwerp: Jou vryheid in Christus kanselleer nie God se opdragte uit nie. Ek het al dikwels gehoor dat iemand s dat hy slegs een Heerser in sy lewe het, naamlik Christus, en daarom steur hy hom nie aan ‘n regering nie. God eis van jou om jou in die eerste plek aan Hom te onderwerp, maar terselfdertyd ook aan die regering gehoorsaam te wees. Om dus die regering te gehoorsaam beteken dat jy terselfdertyd God gehoorsaam. Maar dit geld nie net die regering nie maar “elke menslike owerheid,” dus ook jou onredelike baas, die onmoontlike munisipale amptenaar, en die selfgeregtigde verkeersman. Eer hom vir die posisie waarin God hom aangestel het. Natuurlik is daar ‘n uitsondering: wanneer die owerhede vereis dat jy iets doen waarin jy God ongehoorsaam moet wees, moet jy besef dat God die hoogste gesag is, en dat jou gehoorsaamheid in die eerste plek dr l. Danil is hier die voorbeeld.

God vra dus van jou, nie opstandigheid teenoor die nie-Christelike regering nie, maar eer, en nie haat teenoor die ongelowiges nie, maar respek.

Gebed:

Here, gee asseblief vir my ‘n hart van liefde, en help my om eer aan die owerhede te gee.

Skriflesing

13Omdat die Here dit wil, moet julle julle onderwerp aan elke menslike owerheid, of dit nou die keiser as hoogste gesag is 14of die goewerneurs as sy gevolmagtigdes wat di wat kwaad doen, moet straf, maar di wat goed doen, moet prys. 15Dit is die wil van God dat julle deur goed te doen, 'n einde sal maak aan die kwaad wat mense sonder begrip uit onkunde praat.

16Julle is vry, maar moenie julle vryheid gebruik as dekmantel om kwaad te doen nie. Gebruik dit om God te dien.

17Julle moet alle mense respekteer en julle medegelowiges liefh. Vrees God. Eer die keiser.

Maandag 13 Maart 2017

Vreemdeling

1 Petrus 2:11,12

Dit was bitter nuus wat hy vanoggend gekry het: hy moet sy goedjies pak en loop. Waarheen? By wie sal hy di slag gaan aanklop vir ‘n heenkome? Die lewe is bitter onregverdig hier in die vreemde! Toe hy destyds hierheen getrek het was alles so rooskleurig vir hom voorgestel: ‘n land sonder armoede en hongersnood; ‘n land waar geld in die strate afrol; ‘n land waar mense vrolik is! Ja, daardie mense (so het hy bitter gou agtergekom) is nie uitlanders soos hy nie, maar burgers van die land! Uitlanders het gn regte nie. Niks!

Hy was baie bly toe hy kort na sy aankoms in die land blyplek kon kry as ‘n bywoner op ‘n stukkie grond. Eers het hy gedink dat die eienaar baie goedgunstig was om hom die verblyf aan te bied, maar baie gou moes hy uitvind dat daar ‘n verskuilde agenda was, en dat hy hom vodde moes werk vir daardie man! En dt net vir die voorreg om in ‘n ou lendelam gehuggie te kan slaap! Om eiendom te koop en so jou eie potjie te krap, was totaal buite die kwessie. Dit was geen uitlander beskore nie!

En toe kom daardie verskriklike dag: ‘n klomp jong skarmunkels - goed besope - takel hom een aand en slaan hom pimpel en pers, en beroof hom van al sy swaarverdiende geldjies. Die hof wou nie eers na sy storie luister nie, want “uitlanders het geen regte nie!” Al wat nou oorbly vir hom, is om hom maar te gaan versuip in die wilde hoernes van die afgodstempel, en hom oor te gee aan sy begeertes. Of dalk moet hy maar net eenvoudig maak soos hierdie spul maak: as hulle met hm goor kan wees, moet hy hulle dalk wys hoe gr hy met hlle kan wees!

Die beskrywing hier bo klink wreed en bitter onregverdig. Dit is egter wat dikwels op vreemdelinge in ‘n land gewag het in Petrus se tyd. Vreemdelinge kon nie op eiendomsreg, politieke regte of enige vorm van geregtigheid aanspraak maak nie, en daar is dikwels wreed teen hulle gediskrimineer. Die heidense regering het totaal ander waardes gehad as di waaraan hulle gewoond was, en die amptenare was hulle bitter onsimpatiek. En dan was daar natuurlik daardie verleidelike tempels waar jy jou sorge kon gaan versuip.

Petrus het geweet waardeur hierdie arme mense moes gaan, en dat dit maklik was om moedeloos te raak of om handdoek in te gooi en maar te maak soos die ander maak. Daarom maan hy hulle om nie aan hulle “sinlike begeertes” toe te gee nie. Sinlike begeertes word in die nuwe vertaling met “liggaamlike begeertes” vertaal. Ons kan dit ook jou “natuurlike geaardheid” m,nui7noem, wat sou beteken dat as ander mense jou moeilikheid gee, jy jou natuurlike instink sal volg en die man op sy plek sit. “’n Oog vir ‘n oog en ‘n tand vir ‘n tand”, klink natuurlik mos billik, is dit nie? As ‘n ou my beledig, dan gaan ek mos nie stilsit en hom maar sy s laat s nie? Ek gaan hom terugkasty met ‘n vurige tong! En wat van ons moderne siekte: padwoede? As iemand onverskillig voor jou inswaai, gee jy hom ‘n vulgre vinger, blaas op jou toeter en laat hom press verstaan wat jy van sy padmaniere dink. Om iemand in eie munt terug te betaal, voel vir jou reg.

Moenie! Dit verwoes jou eie lewe! As jy kwaad met kwaad vergeld, word dit naderhand ‘n bose kringloop waarvan jy nie kan ontsnap nie, en jy gaan slf die onderspit delf. Inderdaad veroorsaak hierdie woedeuitbarstings stres en ho bloeddruk.

Witmense in Suid Afrika voel vandag dikwels asof hulle vreemdelinge is in hulle eie land. Daar word gediskrimineer teen hulle in alle fasette van die lewe. Grondhervorming is ‘n bitter kwessie, veral as dit jou erfgrond is waar jou oupa en jou grootjie geboer het, en nou word dit van jou weggeneem. Jy het geen reg meer daarop nie. Mense verloor hulle werk op grond van hulle velkleur, en om weer werk te kry is ‘n bitter stryd, want jy is te bleek van aangesig. Op sportgebied word die beste sportsterre dikwels uitgesluit as gevolg van velkleur. Ons het so pas weer gehoor van die regering se nuwe kwotastelsel. En so kan ons aangaan!

In lande soos Zimbabwe is sake selfs nog baie, baie erger, en leef baie mense daar in die grootste vrees. ‘n Mens se natuurlike reaksie teenoor enige sulke soort van diskriminasie is woede en verwyt. Petrus s egter in vers 12 presies wat ons te doen staan: jy moet jou aanhou goed gedra, al gebeur wt ookal. Moenie toegee aan jou natuur nie maar lewe voorbeeldig, al word jy ookal soos ‘n misdadiger behandel. Die dag sal kom dat die mense wat so teen jou diskrimineer sal erken dat hulle ‘n fout gemaak het, al is dit eers op die dag van afrekening voor die regterstoel van God. En boonop, wat het Jesus ges van die ander wang draai en die tweede myl loop?

Dalk sit jy self vandag sonder ‘n huis van jou eie; dalk kry jy swaar omdat jy ander mense se genadebrood moet eet; dalk word daar bitterlik teen jou gediskrimineer. Moenie moedeloos word nie! Vir God is jy kosbaar! Hy wil jou gebruik in jou omstandighede!

Gebed:

Here, gee in my ‘n gees van verdraagsaamheid, en gee my asseblief die krag om staande te bly en volgens U wil te leef in liefde ten spyte van wat enigeen teenoor my doen.

Skriflesing:

11Geliefdes, in die wreld is julle vreemdelinge en bywoners. Daarom dring ek by julle daarop aan om nie aan sinlike begeertes toe te gee nie. Dit verwoes net 'n mens se lewe. 12Gedra julle altyd goed onder die heidene sodat, al praat hulle kwaad van julle asof julle misdadigers is, hulle julle voorbeeldige lewe kan sien en God kan verheerlik op die dag van afrekening.


Vrydag 10 Maart 2017

Stene en Mure

1 Petrus 2:4-10

Bouwerk het my nog altyd gefassineer. In my prille jeug was ek self ‘n bouer, dus ken ek van wat in ‘n huis se mure aangaan. Juis daarom staan ek verbaas vandag as ek sien hoe bouwerk gedoen word. Alles geskied so vinnig en so goedkoop as moontlik, want die bouer wil sy geld h, die ontwikkelaar wil die projek klaarkry op die goedkoopste moontlike manier sodat hy ’n groot wins kan maak. En die nuwe eienaar wil intrek. Gevolglik is daar dikwels maar hope knoeiwerk. Hier naby ons, in Tongaat het ‘n winkelsentrum ineengetuimel oor knoeiwerk. Die afgelope week het ons gehoor van ‘n hospitaal se dak wat ineengestort het. Enkele voorbeelde. Uiteindelik is die mooi wat jy in die voltooide gebou sien aangeplak soos ‘n hollywood aktrise se beeldskone gesiggie: pragtig buite maar onder die lae verf die ene gemors.

Bouwerk jare gelede was so verskriklik anders. Baie van die ou klipgeboue het nie eers betonfondasies nie, want die bouwerk was so deeglik en met trots gedoen dat dit totaal onnodig was. Selfs die onsigbare gedeelte van die bouwerk is met trots gedoen. Iemand vertel eendag dat hy ‘n klipmuur saam met sy pa gebou het. Die fondasiegedeelte van die muur was natuurlik onder die grondvlak, en die seun was maar ‘n bietjie oorhaastig daarmee en die werk nie so netjies nie. Pa was bitter ongelukkig, en toe die seun hom vra wie dit tog ooit sou sien, is sy antwoord: “My seun, ek en jy wt dat dit ‘n gemors daar onder die grond is! Al sien niemand anders dit nie, weet ons nog steeds daarvan!”

Sekerlik een van die mees delikate boumetodes is om klipmure te bou sonder om enige sement te gebruik om die stene aanmekaar te heg. Die klippe word gemeet en gekap totdat hulle pas. So ‘n klipgebou moet egter ‘n beginpunt h. Dit kan mos nie sommer net enige plek ontstaan nie, en daarvoor word soms ‘n ekstra groot uitsoek-klip gebruik, wat op die hoek van die gebou geplaas word as die oorsprong van die res van die gebou. Van daar af word al die ander klippe ingepas om by die hoeksteen aan te pas. Hy dra as’t ware die ganse gebou. Elke klip in so ‘n klipgebou het sy spesiale plekkie, en as een van hulle ontbreek, is daar ‘n swak plek in die muur, en kan dit in duie stort. Sommige klippe is maar relatief eenvoudig, vierkantig en doelgerig. Ander klippe, soos byvoorbeeld die kunstig-gevormde sleutelklippe bokant die ingang van die gebou is baie spesiaal en dit verg goeie vakmanskap om hulle akkuraat te kap.

Klipgeboue is ewig en selfs die eenvoudigste van hulle het ‘n baie spesiale, lewendige karakter. Die muur op die foto hier onder het my oupa gebou nog voor my geboorte, en hy staan vandag nog!

Petrus het hierdie onderwerp waaroor ‘n mens boeke vol kan skryf, gekies om te wys hoedat gelowiges in ‘n lewende gebou, die kerk, inpas. In die vorige dagstukkie het ons gesien van die babatjies wat versot is op melk. Daardie einste geestelike babatjie word gekap en gevorm om ‘n lewende steen te wees in die huis van God. Dit is daarom nodig dat die baba genoeg kos moet kry om sterk te word, anders is hy ‘n bros steen wat gaan verkrummel en dalk ‘n liederlike kraak in die muur gaan veroorsaak.

Ons geestelike gebou het egter ook ‘n Hoeksteen: Jesus Christus. Die hele gebou word ontwerp rondom Hom as volmaakte uitgangspunt. Elke lewende steen moet op sy eie manier aanpas by die Hoeksteen, anders is hy nie in lyn met die res van die gebou nie. ‘n Verbyganger kan dalk minagtend s dat die Hoeksteen heeltemal anders is as die res, en hulle neus daarvoor optrek. Ja, hoe dikwels het ek dit nie al gesien dat mense Jesus verag en verwerp nie. Iemand het my eendag liederlik uitgevloek omdat ek die vermetelheid gehad het om vir hom ‘n ongevraagde evangelieboodskap te stuur. Dit moet ‘n mens egter nie laat afskrik nie, want God het Slf vir Jesus daardie ereplek uitgekies. Om in daardie huis as steen gebruik te word, leef jy dus teenaan Jesus, want daardie Hoeksteen is onbeweegbaar en altyd daar.

‘n Gebou kan alleen verrys as daar ‘n klomp stene ingebou word. Net so kan die kerk alleen groei as dit gebou word met lewende stene wat inmekaar pas. Elke lewende steen in die kerk het sy perfekte plekkie, en al is sommige van hulle maar vaal, is hulle steeds onmisbaar en dien ‘n doel. Sommige mense is baie spesiaal gevorm en het ‘n prominente plek by die ingang van God se gebou. Die vaal ou middelsteen is egter niks minder belangrik as daardie op-die-oog-af belangrike sleutelsteen nie.

Maar wat gebeur met die bousteen wat alleen daar eenkant l? Mense stamp hulle tone teen hom, en uiteindelik word hy weggegooi. Geen Christen-gelowige kan alleen deur die lewe gaan nie! As jy nie deel vorm van daardie gebou nie is jy nutteloos! So dikwels het mense al vir my ges dat kerk nie vir hulle belangrik is nie. Sonder ‘n gemeente om jou te versterk gaan jy geestelik dood. Laat jou inbou as ‘n lewende steen, en jy sowel as die kerk vind baat daarby.

Gebed:

Here, maak my asseblief ‘n lewende steen in U wonderlike gebou. Help my ook asseblief om sterk en nuttig te bly en nie te verkrummel, en so die hele gebou bedreig nie.

Skriflesing

4Kom na Hom toe, die lewende steen, wat deur die mense afgekeur is, maar deur God vir die ereplek uitverkies is. 5Laat julle as lewende stene opbou tot 'n geestelike huis, om 'n heilige priesterdom te wees en geestelike offers te bring wat deur Jesus Christus vir God welgevallig is. 6Daarom staan daar in die Skrif:

“Kyk, Ek l in Sion 'n hoekklip, uitverkies vir die ereplek.

Wie in Hom glo, word nooit teleurgestel nie.”

7Julle wat glo, deel in hierdie eer, maar vir di wat nie glo nie, geld die woorde:

“Die klip wat deur die bouers afgekeur is,

juis hy het die belangrikste klip in die gebou geword”

8en: “'n klip waaroor 'n mens struikel en 'n rots waarteen jy jou stamp.”

Hulle struikel omdat hulle nie aan die woord gehoorsaam is nie. So het God dit ook vir hulle bestem.

9Julle, daarenteen, is 'n uitverkore volk, 'n koninklike priesterdom, 'n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. 10Julle was vroer geen volk nie, maar nou is julle die volk van God. Julle het t geen barmhartigheid ontvang nie, maar nou het God aan julle barmhartigheid bewys.

Gedra julle altyd goed


Donderdag 9 Maart 2017

Moedersmelk

1 Petrus 2:1-3

Daar is ‘n geritsel in die gras. Dis hoogsomer in die Laeveld, en warm, en ons sit en ontspan, oftewel letterlik uitgespan soos twee uitgespande donkiekarre op ons boshuisie se stoep. Vroegoggend het ons al mieliepitte uigegooi voor die stoep vir die voltjies, maar daar is baie kos in die veld, en niemand stel belang nie. Die somerseisoen het goed begin, en die gras staan geil en die bome lowergroen. Dit is dus te verstane dat almal wat kleintjies kan kry kleintjies het: rooibokkies, blouwildebesies, sebratjies, vlakvarkies…….

Deur die lang gras is slegs die lugdraad sigbaar wat reguit op die huis afpeil. As dit nader kom merk ek nog vier miniatuur lugdraadjies op ‘n streep agterna. Die vols se mieliepitte is ‘n heerlike lekkerny vir ‘n vlakvark, en die ou sog val dadelik weg en tel die pitjies een vir een op terwyl sy dankbaar op haar skurwe knietjies kniel. Die kleintjies is uitbundig en dit speel en stoei vir ‘n vale. Skielik onthou enetjie dat hy honger is. Ma-vark word stormgeloop en hy gryp na ‘n melktuitjie. As die ander drie sien wat aan die gang is, dan lyk dit erger as Barberton se goudstormloop. Dit pomp en suig en kreun en snork van pure lekkerkry, en Ma staan net daar met ‘n salige, in-’n-ander-wreld uitdrukking op haar gevreet.

Ek onthou nog toe my eie spruite babas was, hoe die ou bloedjies soms skoon skuinsbetjoins was en jou mal geskreeu het, en die oomblik as daardie tiet in die mond gedruk word, sak daar so ‘n salige stilte oor die huis neer. Daar is niks so welgelukmoedersalig as ‘n baba met sy melk nie. Petrus het k geken van ‘n babatjie en melk, en hy gebruik hierdie wonderlike beeld om geestelike groei te verduidelik. Hy het baie duidelik geweet dat ‘n baba wat nie melk kry nie, beslis nie kan groei nie! Nog erger, dat so ‘n kleintjie doodeenvoudig nie kan oorleef nie.

Net soos die baba, is die gelowige ook totaal afhanklik van geestelike kos. Die dag wat jy weergebore word is jy ook soos ‘n babatjie, en is jy totaal afhanklik van die rykste geestelike melk moontlik sodat jy kan groei en sterk word. Daardie melk is natuurlik die Woord van God, en hoe meer jy daarvan inkry hoe vinniger is jou geestelike groei.

‘n Baba verstaan nie mooi waaroor dit alles gaan nie. Hy weet absoluut niks van voedingskrag of dietkunde nie. Al wat hy weet is dat hier onder iewers ‘n verskriklike hongerpyn is en uit ondervinding het hy al geleer dat as hy aan daardie tiet suig, verdwyn die pyn soos mis voor die son. Op dieselfde manier verstaan die nuwe Christen ook nie alles wat hy lees nie. Dikwels maak dit gladnie eers sin nie! Dit maak egter nie so groot saak nie: die groot geheim is om maar net so veel geestelike kos as moontlik in te kry. Later sal dit wel sin maak as die dinge begin bymekaar kom. Wat maak dit tog saak waar Kain sy vrou gekry het?

As ons hierdie perikoop lees dan lyk dit asof Petrus twee opdragte gee: om te eet en om op te hou sonde doen. Die 1983 vertaling laat egter nie reg geskied aan wat Petrus werklik bedoel het nie. Hy wil hier eintlik s dat die een onlosmaaklik van die ander is. As jy die suiwer melk van die Woord inkry en geestelik groei, is dit ‘n natuurlike proses dat die sonde uit jou lewe sal begin verdwyn, want dan word die praktiese uitvoering van wat jy uit die Woord geleer het moontlik. Die nuwe vertaling lui so: L daarom alles wat sleg is en alle bedrog en geveinsdheid en jaloesie en alle geskinder af, en smag soos pasgebore babatjies na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan groei met die oog op julle verlossing, noudat julle die goedheid van die Here gesmaak het.

Aanvanklik is al wat ‘n baba regkry, om doeke nat of vuil te maak en ‘n gemors rondom hom te veroorsaak. Namate hy groei, begin hy dinge in die lewe bemeester. Net so groei die baba-gelowige na geloofsvolwassenheid. Weldra begin hy die sondes in sy lewe bemeester. As jy dit dus nog nie kon regkry om op te hou met kwaaddoen, bedrog, huigelary, jaloesie en kwaadpratery nie (slegs ‘n paar voorbeelde wat Petrus noem), moet jy besef dat jy beslis nog nie genoeg van daardie geestelike melk ingekry het nie. Gebruik elke moontlike geleentheid om vertroud te raak met die woorde van die Bybel. So sal jy groei ervaar, en al meer groter sekerheid oor jou verlossing kry.

Petrus se laaste sinnetjie, “noudat julle die goedheid van die Here gesmaak het,” kom uit Psalm 34:9. Ons het GEPROE hoe goed die Here goed is! Soos ‘n babatjie wat eenmaal sy ma se melk geproe het, en nou niks anders in die lewe wil h nie, so sal die Christen wat eenmaal God se goedheid geproe het smag na meer en meer. Soos die natuurlike instink van ‘n baba is om melk te wil h, so moet jou geestelike aptyt al groter en groter word, en moet dit net natuurlik kom dat jy van God wil leer en groei na volmaakte geestelike volwassenheid.

As ‘n baba nie kos kry nie, kwyn hy weg. As jy geestelik nie kos kry nie kwyn jy ook weg, totdat jy naderhand slegs ‘n geestelike geraamte is. Hierdie dagstukkie is slegs ‘n aptytwekkertjie, en dit is nie naastenby genoeg om jou geestelik aan die lewe te hou nie. Ware pitkos kry jy uit Bybelstudie, kerkaktiwiteite, seminare, verrykingskursusse, Bybelskool ens. Al daardie dinge is daar vir jou geestelike groei. Gebruik dit. Eet die Woord!

Gebed:

Here, gee asseblief vir my ‘n onstilbare honger na U Woord.

Skriflesing:

1 Petrus 2

Die volk van God, gebou op die kosbare hoeksteen

1Hou dan op met elke vorm van kwaad, met alle bedrog, huigelary, jaloesie en kwaadpratery. 2Soos pasgebore kindertjies smag na melk, moet julle smag na die suiwer geestelike melk, sodat julle daardeur kan opgroei en die saligheid verkry. 3Julle het immers ondervind dat die Here goed is.
Woensdag 8 Maart 2017

Vurige Broederliefde

1 Petrus 1:22-25

Hoe behoort jou lewenswyse te verander nadat jy die dag wedergeboorte ervaar het? Eenvoudig: jy moet daarna begin streef om te lewe soos God wil h dat jy moet leef!

Ons ry een oggend oor die vlaktes van Zoeloeland, in die omgewing van Sodwana. Ons is haastig om by die huis te kom, maar jy kan ook nie eers ‘n bietjie voet in die hoek sit nie, want elke kilometer of twee is daar ‘n paar beeste wat oor die pad kruie. En as dit nie die beeste is nie, dan is dit een van die talle klein dorpies wat jy deurry, elkeen besaai met spoedhobbels, waarvan sommige so skerp en hoog is dat jou tande op mekaar klap. Ek is half ongeduldig, en ek hou nie juis by die spoedbeperking nie want daar is hope werk wat wag by die huis!

En dan sien ek hierdie ongelooflike gesig: In die middel van een van die dorpies is daar twee spoedhobbels sowat twee meter uitmekaar, geverf in sebrastrepe as ‘n voetgangersoorgang. Van links af kom ‘n hoendertjie aangehardloop, en in my gedagtes sien ek al ‘n plat hoender. Maar hierdie een is anders: hy hardloop pylreguit na die sebrastrepe toe, en stap ewe kordaat oor die pad, al tussen die hobbels af, op die voetgangersoorgang! My mond val oop, en ek en Mosbolletjie verloor albei totaal beheer oor ons lagspiere. Ek kan nie glo wat ek sien nie. Was dit dalk vir my ‘n vingerwysing oor my eie padgedrag? Ek het menselewens in gevaar gestel deur vinniger te ry as die spoedgrens! Talle klein kindertjies speel langs die pad, en ‘n ongeluk kom so bitter maklik. Om padrels te verontagsaam is om liefdeloos op te tree teenoor jou medemens.

Kyk net ‘n bietjie wat s Petrus in vers 22: “Noudat julle julle in gehoorsaamheid aan die waarheid gereinig het, om mekaar as broers ONGEVEINS lief te h, moet julle mekaar dan ook VAN HARTE EN VURIG LIEFH.” Hierdie is nie sommer ‘n flou, afgewaterde soort van liefde waarvan hy praat nie maar ‘n liefde met jou hele hart. Naasteliefde is om om te gee vir jou medemens, maak nie saak of hy ‘n ongelowige is nie. Dit is al klaar moeilik genoeg. Broederliefde is die hegte liefdesband tussen medegelowiges. Dit is nie ‘n maklike liefde nie, want sommige van ons medegelowiges kan dikwels maar moeilik wees en jou selfs seermaak met kwetsende woorde. Ek moet dit dikwels verduur, selfs in die kerk, van mense wat diep gelowig is en oral betrokke. Om daardie persoon daarna steeds ten spyte daarvan van harte en vurig lief te h, raak dan minder maklik.

Ongeveinste liefde beteken dat ‘n mens nou nie maar net aan jou eie behoeftes dink, soos wat dit in jou natuur ingewortel is nie. Dit is, om die waarheid te s, gladnie natuurlik om vir mekaar lief te wees nie! Dit verg van my ‘n volgehoue inspanning om hiermee vol te hou. Boonop mag dit nie toneelspel wees nie. Ek onthou ‘n toneel uit een van die klassieke “Carry-on” flieks, waar die Britse kommissaris en die Indiese prins by ‘n funksie net buite hoorafstand van mekaar sit. Die Brit knik vriendelik in die rigting van die prins, ‘n bre grimlag op sy bakkies, maar dan s hy die allervreeslikste dinge van hom onder sy snor deur. Aan die ander kant loop die prins ook oor van vriendelikheid terwyl hy net sulke verskriklike dinge van die Brit s.

Nee, ongeveinste liefde is nie ‘n pragtige toneelspeel-glimlag nie, maar dit moet diep uit die hart kom. As ‘n mens die dag God se wonderbare liefde besef en ervaar, kan dit net eenvoudig nie anders as om gedring te word om daardie liefde uit te straal na almal waarmee jy te doene kry nie. Nog soveel meer as daardie band van die wedergeboorte jou bind met die ander persoon. Julle het immers saam vir God as Vader, en julle is dan mos broers en susters van mekaar.

Petrus sluit hierdie perikoop af met ‘n aanhaling uit Jesaja 40:6-8 as hy die verganklikheid van die aardgebonde mens afspeel teenoor die absolute onverganklikheid van die Goddelike: “Julle is immers weergebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike saad: die lewende en ewige Woord van God.” So skryf Petrus in vers 23. Jesaja het dit so mooi gestel, dat die mens soos gras is of veldblommetjies. So dikwels het ek beleef in die Bos dat die pragtige, wuiwende grasvelde na ‘n goeie somerren aan die einde van die winterdroogte kaalgevreet is sodat daar dikwels nie eers stoppeltjies oorbly nie, maar net die barre klipperige grond. Selfs die Namakwalandse blommeprag in al sy glorie het maar ‘n korte lewensduur, en kort voor lank verskroei en verdwyn dit. Die Woord van God bly egter vir ewig. ‘n Mens moet nie te veel van jouself dink, sodat jou lewe net om jouself draai nie, want jy is verganklik soos die gras en blommetjies. Jy moet egter die lewe wat God jou gee gebruik om Hom te dien. Een van die maniere om Hom te dien is om jou hart oop te maak vir jou mede-gelowiges, en hulle van harte en vurig lief te h.

Gebed:

Here, neem asseblief my liefdelose hart en vorm dit met U wonderbare liefde, sodat ek kan straal met die liefde wat U in my geplant het, en maak asseblief my liefde opreg.

Skriflesing:

22Noudat julle julle in gehoorsaamheid aan die waarheid gereinig het om mekaar as broers ongeveins lief te h, moet julle mekaar dan ook van harte en vurig liefh. 23Julle is immers weergebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike saad: die lewende en ewige woord van God. 24Die Skrif s:

“Die mens is soos gras,

en al sy prag soos 'n veldblom;

die gras verdor en die blom val af,

25maar die woord van die Here,

dt bly vir ewig.”

En hierdie woord is die evangelie wat aan julle verkondig is.


Dinsdag 7 Maart 2017

Vreemdelinge

1 Petrus 1:17-21

‘n Paar jaar gelede besluit die Sinode van KZN in hulle wysheid(?) om my as een van hulle afgevaardigdes te stuur na ‘n Algemene Sinode van die NG Kerk. Vir my as doodgewone ouderling, was dit in die eerste plek ‘n reuse voorreg, maar terselfdertyd ook ‘n splinternuwe ondervinding. Ek ken nie van sulke hogere vergaderings nie!

Ek was baie opgewonde toe ek in die vliegtuig klim om na PE te vlieg, waar die weeklange vergadering in die manjefieke Veremarksaal plaasvind. Wat moet ek daar verwag? Wat maak ek, eenvoudige Lewiesie nou tussen al die ringkoppe? Dit moet skerlik verskriklik formeel wees?

Groot was my verbasing toe ek die reuse saal binnestap en ‘n klomp ronde tafels aantref waarom mense in groepies sit en gesels. Saam met my aan die tafel sit ‘n oud-generaal vir wie ek die grootste respek en bewondering het. Verder nog ‘n briljante teoloog wat dikwels baie omstrede is, maar vir wie ek die grootste respek het. Die ander manne aan die tafel het almal ook reeds hulle merk gemaak in die lewe. Ek voel klein tussen al die groot en slim manne. Tg kom ek baie gou agter dat hulle almal maar net doodgewone mense is, en boonop luister hulle opreg met aandag wanneer ek my beskeie mening lug oor die moeilike onderwerpe op die tafel.

Inderdaad is die generaal maar net ‘n mens. As ek dan soveel ontsag vir ‘n mens het, hoeveel te meer moet ek nie ontsag h vir die heilige God, skepper van die groot heelal nie? Hy is die Ewige Raadsman, Sterke God, Ewige Vader, Vredevors! Hoe nietig en klein en miserabel is ek nie in Sy heilige teenwoordigheid nie! Petrus vra dat ons in eerbied voor Hom moet lewe. Hoe bewys ek my eerbied aan Hom, die Heerser van alle heersers? Ek het groot eerbied vir daardie generaal, maar ek is beslis nie bang vir hom nie, want hy het bewys dat hy net die beste bedoelings het. Dit is nt so ook nie nodig om in angs voor God te leef nie, want Hy het bewys dat Hy net die allerbeste bedoelings vir my as mens het, en dat Hy tot op my vlak neerdaal en hier by my is.

Daar is egter iets wat ons baie goed in gedagte moet hou. Ek ken gelowiges wat hltemal te ver gaan en God soos ‘n “Speelmaatjie” behandel. Daar is ook Christelike boeke waarin God totaal disrespekvol behandel en aangespreek word. Uit my jong dae onthou ek dat die titel van een so ‘n boek alleen my skoon afgesit het, gevolglik het ek uit prinsiep nooit die boek gelees nie: “Hey God!” Hoe kan jy die Heilige God so aanspreek?

Is dit nie dalk so dat ons God ook dikwels disrespekvol in ons gebede behandel nie? Ons is dikwels soos ‘n kind wat op Kersvader se knie sit en s: “Ek wil ‘n baaisiekel h en ‘n pop en rolskaatse en……….”. Ons gebede is ritse en ritse wenslysies. Respek vir God beteken dat jou gebed ook moet wys wat jou ware gevoel teenoor God is, en dat jy nie net praat of eise stel nie maar ook na Hom luister.

Petrus s dat ons ook soos vreemdelinge in die wreld moet leef. Dit is een manier om jou respek en eerbied vir God uit te leef. Wat beteken dit dan as jy ‘n vreemdeling is? Jy staan afsydig teenoor die dinge van die wreld. Dit beteken nie dat jy jou moet onttrek van die wreld soos die monnike doen nie. Inderdaad kan jy dalk op daardie manier ontsnap van die verskriklike sonde waarin ons wreld gedompel is, maar dit is nie wat God van jou wil h nie. Ek en jy moet juis midde-in hierdie sondige wreld leef, maar soos vreemdelinge ons distansier van die sondes. As jy in Thailand kom, gaan jy tog nie maak soos die inwoners van daardie land, en in die afgodstempel aanbid saam met hulle nie! Net so bly ‘n mens weg van die sondes van hierdie wreld waarin ons vreemdelinge is.

Waarom is ons vreemdelinge? Ons is “losgekoop met die kosbare bloed van Christus, die Lam wat vlekkeloos en sonder liggaamsgebrek is.” (1 Pet. 1:19). ‘n Slaaf is destyds losgekoop met goud of silwer - dan was hy ‘n vry mens, en nie meer gebonde aan sy eienaar nie. Op dieselfde manier is ek en jy losgekoop, waar ons voorheen slawe van die duiwel was asook van ons eie sondige natuur. Die groot verskil is egter dat ons losprys baie, baie groter was as die goud waarmee slawe destyds losgekoop was. Jesus het met Sy kosbare bloed vir ons vrylating betaal, die duurste prys moontlik! Ons is dus nou nie meer deel van die huishouding van die duiwel nie, maar vreemdelinge. Sal ons dan nou weer deel gaan h aan die ou lewe in die duiwel se huishouding? Nee beslis nie, want uit respek en ontsag vir die Almagtige God, ons Verlosser, sal ons so ver wegbly van daardie dinge as wat menslik moontlik is.

Dankie tog dat God nie dr bo, verhewe is bo almal nie, maar dat Hy in Jesus en die Heilige Gees hier rg by my en jou is om ons hand vas te hou en krag te gee om die versoekinge van die wreld te kan weerstaan. Dit is juis daarom so belangrik om in ‘n gedurige gesprek met Hom te bly en om Hom te ken in alle dinge.

Gebed:

Al ons lofprysinge en dank en aanbidding gaan vandag aan U alleen, Almagtige God. U is groot en goed en wonderbaar. Ons loof en prys U heilige Naam.

Skriflesing

17Aangesien julle Hom as Vader aanroep wat oor elke mens onpartydig volgens sy dade oordeel, lewe dan in eerbied vir Hom gedurende die tyd van julle vreemdelingskap in die wreld. 18Julle weet tog dat julle nie met verganklike middele soos silwer of goud losgekoop is uit julle oorgerfde sinlose bestaan nie. 19Inteendeel, julle is losgekoop met die kosbare bloed van Christus, die Lam wat vlekloos en sonder liggaamsgebrek is. 20Reeds voor die skepping van die wreld is Hy hiervoor bestem, maar ter wille van julle het Hy eers in hierdie eindtyd gekom. 21Deur Hom glo julle in God wat Hom uit die dood opgewek en aan Hom heerlikheid gegee het. Daarom is julle geloof en hoop op God gerig.

Maandag 6 Maart 2017

Koningskind

1 Petrus 1:10-12

Kry ek en Mosbolletjie ’n paar jaar gelede toe mos eendag ‘n oproep: of ons nie dalk bereid sou wees om ‘n dag of twee van ons kosbare tyd op te offer nie? Ek is baie huiwerig as ek “Ja” s, want my tyd is inderdaad kosbaar en die werk l in hope op ons albei se skouers. Dit blyk toe dat Tembe Olifantpark kosvoorrade nodig het en dat daar boonop ‘n student van Engeland is wat daarheen vervoer moet word, en die persoon wat sulke dinge gewoonlik onderneem is weg. As beloning mag ons maar twee nagte daar gaan oorslaap.

Dit het nie veel oorreding gekos nie, en so vat ons die lang pad na Tembe aan die suidgrens van Mosambiek. Daar aangekom, word ons letterlik op die hande gedra. Ons verblyf is in ‘n luukse safaritent en die aandete is uit die boonste gestoeltes (soos Oom Oubaas sou s). Ek voel soos ‘n koning! Na ete wag ‘n verrassing: die gaste (dis nou ek en Mosbolletjie ingesluit!) ontspan om ‘n gesellige kampvuur terwyl ons vermaak word deur dansers uit die Tembe gemeenskap. Die vertoning is puik!

Die volgende oggend word ons vroeg-vroeg uit die vere geboender: ontbyt is gereed, en die veldvoertuig wag al vir ons. Die gids ontsien geen moeite om ons die beste moontlike wildbesigtiging te gee nie. Op byna onbegaanbare bospaadjies kronkel ons deur digte woude agter ‘n trop olifante aan. Die gids werk letterlik soos ‘n slaaf om sy gaste koninklike behandeling te gee en ons baie spesiaal te laat voel. Laatmiddag is daar weer ‘n wildrit wat duur tot pikdonker. Hy bring ons tot binne raakafstand van ‘n groot olifantbul; hy wys vir ons die piepklein soenie-bokkie; hy jaag in ‘n pikdonker gangetjie in die sandwoud agter ‘n renoster aan; hy vertel vir ons van die voltjies en bome.

As ek die aand in my snoesige, warm bed l en luister na die musiek van die bos, nagapies wat om ons tent baljaar; ‘n jakhals wat rens sing; die verweg klaaglied van ‘n hina; die donderende slag as ‘n olifant sommer hier vlakby die kamp ‘n boom ontwortel, dan wonder ek wat ek dan gedoen het om dit alles te verdien? Wat maak my so spesiaal?

Petrus skryf dat ons as kinders van God inderdaad baie spesiaal is. Besef ek en jy hoe wonderlik bevoorreg ons werklik is? Petrus wil h dat ons met nuwe o na onsself moet kyk en begin raaksien wat ons werklik gekry het. Vir eeue lank het die Heilige Gees die profete genspireer om te skryf oor die Messias wat sou kom (die Gees van Christus is ‘n ander naam vir die Heilige Gees). Wanneer ons blaai deur die profete in die Ou Testament, voel dit soms vir jou of jy besig is om die gebeure in die Nuwe Testament te lees. Jy staan verwonderd wanneer jy ‘n noukeurige beskrywing lees van presies wat met Jesus sou gebeur. Hoe het hulle dit geweet? Dit was alles die werk van die Heilige Gees!

Moontlik moet ek net so terloops hier noem dat die Bybelboeke wat aan sekere profete of skrywers toegedig word, nie noodwendig fisies deur hulle geskryf is nie. So byvoorbeeld is die pragtige profetiese boek Jesaja slegs gedeeltelik deur die profeet slf geskryf. Hy het iewers tussen 700 en 800v.C. die eerste 39 hoofstukke geskryf. Die tweede gedeelte van Jesaja (hoofstuk 40-55) is tydens die Babiloniese ballingskap geskryf deur iemand anders (Jesaja was toe al lankal dood). En die derde deel (hoofstuk 56-66) is eers omtrent in 500v.C. geskryf n die ballingskap, weereens deur iemand anders.

As simboliek van die lang en komplekse ontstaantyd van die boek Jesaja, kan ons eintlik s dat God met Sy volk op pad is - hede, verlede en toekoms, alles versmelt in een komplekse Bybelboek. En hoe wonderlik is die evangelieboodskap nie hier opgeteken in die boek waar God op pad is met Sy volk nie! Lees gerus maar weer byvoorbeeld Jesaja 40.

Hoe wonderlik bevoorreg is ons nie vandag nie - so baie meer as die profete van ouds. Hulle het nooit die voorreg gehad om hierdie Messias te sien nie. Maar nou het alles waar geword, al die wonderlike dinge wat Jesaja en die ander profete geskryf het. Die wonderlike is dat ek en jy die vrugte daarvan kan pluk! Selfs die apostels wat elke dag saam met Jesus was, het nie eers besef wie Hy rrag was nie. Eers n sy opstanding en hemelvaart het hulle werklik begin besef waaroor dit alles gegaan het. God was eeue lank besig om die verlossing te bewerkstellig, die verlossing wat ek en jy vandag kan smaak.

Maar nie alleen het Jesus vir ons die verlossing kom bring nie - ons het boonop die Heilige Gees gekry. Dit is deur die toedoen van die Heilige Gees dat ons kan glo; dat ons die Bybel kan bestudeer; dat ons met God in gesprek kan en wil tree. O, baie, baie spesiaal is ek en jy beslis! Ons is baie meer bevoorreg as selfs die grootste profete van ouds, en selfs nog meer as die engele.

Ons is Koningskinders!

Gebed:

Dankie Here, dat U my so spesiaal gemaak het, en dat ek vandag kan weet dat ek ‘n Koningskind is. Help my asseblief om soos een te leef!

Skriflesing

Die verlossing reeds deur die profete aangekondig

10In verband met hierdie saligheid het die profete, wat die genade verkondig het wat vir julle bestem is, deeglik en noukeurig ondersoek ingestel. 11Die Gees van Christus wat in hulle was, het vooruit verkondig dat Christus moet ly en daarna verheerlik sal word, en hulle het probeer naspeur wat die tyd en die omstandighede sou wees wat die Gees bedoel het. 12Aan hulle is geopenbaar dat wat hulle geprofeteer het, nie vir hulleself bedoel was nie, maar vir julle. Nou het di wat die evangelie aan julle verkondig het, dit aan julle bekend gemaak deur die Heilige Gees wat van die hemel af gestuur is. Dit is dinge waarin selfs engele begerig is om insig te kry.

Vrydag 3 Maart 2017

Goud

1 Petrus 1:3-9

Goud is ‘n wonderlike ding! Ek was maar ‘n jong seun toe ek in groot verwondering by die Randse Paasskou onder in ‘n “myn” sit en kyk het hoe hulle goud bewerk. Eers word dit gesmelt in ’n vuuroond, wat so warm is dat jy nie daarin durf kyk nie, waarna dit in die vorms gegiet word. Dan word die rooiwarm geel stawe weer in ’n bad met suur gedompel. ‘n Asemrowende gesig vir enige seun!

Goud het ‘n groot rol gespeel in my kinderlewe, alhoewel ons nooit sulke goed besit het nie. Sien, ek het grootgeword in die kookpunt van die fabelagtige Krugermiljoene. Die laaste hoofsetel van ou President Paul Kruger was skaars ‘n paar kilometer van Oupa se plasie, en oral rondom ons, in al die koppies en klowe, was daar tekens van mense wat gesoek het vir plekke waar Oom Paul sy miljoene kon versteek het. Kort-kort het jy stories gehoor van iemand wat in ‘n droom gesien het waar die skatte begrawe is. ‘n Ou oom van my (totaal koekoes!) het selfs vertel dat hy ‘n spook raakgeloop het wat haarfyn vir hom verduidelik het waar daardie goud l. Ongelukkig het die “spook” se GPS ‘n bietjie deurmekaar geraak (nes my oom). Oupa het self ook gegrawe vir goud. Nee, dit was darem nou nie Oom Paul se goud nie, maar hy het goud probeer myn. Die myntjie het egter te min opgelewer om dit winsgewend te maak. Nie so baie ver van ons af nie is daar natuurlik ryk goudneerslae ontdek by Pelgrimsrus en Barberton en die gevolg was dat duisende fortuinsoekers daarheen gestroom het in ‘n reuse goudstormloop. Hulle was bereid om alles op te offer, selfs hulle lewens om van daardie geel goed in die hande te kry.

Wat maak goud dan so gesog? Ja, dit is baie skaars en moeilik om te delf. Maar die eintlike waarde l in die onverganklikheid daarvan. Yster roes en selfs die mees gesogte houtsoorte vrot of word deur rysmiere opgevreet. Selfs koper verloor baie gou sy glans en word groen. Maar goud? Dit is nie verniet die edelmetaal by uitstek nie. En nou kom s Petrus dat ons geloof baie kosbaarder is as daardie gesogte geel skittermetaal. Wat ‘n wonderlike vergelyking!

Net soos goud, is ons geloof nie goedkoop nie. Jesus het baie duur daarvoor betaal! Hy het met Sy lewe daarvoor geboet en ‘n afgryslike dood gesterf aan die kruis.

Ook vir jou en my is dit nie goedkoop nie. Ja, natuurlik kry ons dit gratis, vry en verniet van God. Dit is ’n geskenk van God se groot genade. Dit vra egter van ons dankbaarheid, want vir so ’n kosbare geskenk mt ons net eenvoudig dankbaarheid voluit uitleef. As ons dus eenmaal daardie kosbare geskenk van God gekry het, kan ons nie maar net gaan terugsit en dit bewonder nie. Dit vra van ons harde werk om daardie geloof te vertroetel, op te pas, te koester en veral om dit met ander te deel. ‘n Meisie met ‘n splinternuwe verloofring trek mos nie handskoene aan sodat niemand daardie ring kan sien nie? Nee, sy loop met haar hand s in die lug dat almal dit moet raaksien. Sy adverteer as’t ware die liefde wat haar bruidegom vir haar het aan die wreld. Net so is dit met die goud van ons geloof: jy steek dit nie weg nie, jy adverteer dit aan elkeen wat jy tekom.

Daardie meisie met die skitterende ring loop baie beslis ook nie met ‘n lang, droewige gesig rond nie! Sy straal van opgewondenheid, en jy kan die liefde en blydskap op haar gesig lees. Net so moet die skittergoud van ons verlossing ons ook opgewonde maak, s opgewonde dat jou gesig straal en elkeen wat met jou te doene kry die stralende liefde en blydskap in jou o kan lees.

Om skitterende goud te verkry, word die goud-erts gebreek, gemaal en met vuur en bytende suur gesuiwer. Net so is geloof wat in sy erts-vorm is, waardeloos. Dit moet met harde werk gevorm en gesuiwer word. Dit is ‘n harde pad wat deursettingsvermo, teleurstellings en bloedsweet vra. Ons het gister gepraat van diskriminasie en vervolging wat dikwels op ons geloofspad kom. Moenie moedeloos raak wanneer dit met jou gebeur nie, want dit is alles deel van die louteringsproses om jou geloof sterk te maak en dit te suiwer. Daar is nie so ’n ding soos ’n “kitsgeloof”, waar alles net in plek val en jy eensklaps ’n skitterende Christen is nie. In ’n goudmyn kry jy dikwels klatergoud (die Engelse naam, Fool’s Gold is s beskrywend), wat pragtig geel en blink is en nes die ware Jakob lyk. Dit is waardeloos! Dit verg harde werk om jou geloof te bou, maar die eindproduk is skitterend, ewig en onverganklik.

Daar is egter een ding wat ons nooit mag vergeet nie, en dit is dat ons in hierdie geloof nooit vir onsself die eer mag toe-eien nie, want alles, alles is genade. Petrus het hierdie gedeelte so treffend begin met die woorde: “Aan God, die Vader van onse Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood.”

Gebed:

Dankie Here, dankie vir my geloof. Gee my asseblief die krag en ywer om dit volmaak en aanneemlik vir U te maak.

Skriflesing

Die lewende hoop en die egte geloof

3Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons 'n lewende hoop 4op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word. 5En omdat julle glo, word ook julle deur die krag van God veilig bewaar vir die saligheid wat reeds gereed is om aan die einde van die tyd geopenbaar te word. 6Verheug julle hieroor, selfs al is dit nodig dat julle 'n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings 7sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word. Julle geloof is baie kosbaarder as goud, goud wat vergaan. Selfs die suiwerheid van goud word met vuur getoets, en die egtheid van julle geloof moet ook getoets word, sodat dit lof en heerlikheid en eer waardig mag wees by die wederkoms van Jesus Christus. 8-9Hom het julle lief, al het julle Hom nie gesien nie. Deur in Hom te glo, al sien julle Hom nou nie, het julle reeds deel aan die saligheid wat die einddoel van julle geloof is. En dit vervul julle met 'n onuitspreeklike en heerlike blydskap.

Donderdag 2 Maart 2017

Troos in Verdrukking

1 Petrus 1:1,2

Wanneer die samelewing aanmekaar teen jou diskrimineer en jou verstoot, voel jy naderhand skoon verpletter, en jy wil net boedel oorgee. Of jy wil die reg in eie hande neem, en dan kan dit gebeur dat jy onbesonne dinge aanvang!

So gaan dit dikwels met gelowiges in groot dele van die lande om die Middellandse See, waar gelowiges letterlik vreemdelinge in hulle eie land is. Sommige plekke word boonop geteister deur bloedige oorlo en mense beleef hulle lewe as Christen-gelowiges op ‘n baie negatiewe manier.

Dit is die jaar 65n.C. ‘n Duisend kilometer wes van Asi, in die bose stad Babilon, sit Petrus agter sy lessenaar, besig om ‘n brief te skryf om talle mense wat in ‘n soortgelyke verdrukking verkeer te bemoedig. Jy wil dalk s dat ek nie my aardrykskunde ken nie? Ja toemaar, ek weet Babilon is nie wes van Asi nie! Nee, dit is nie rrag Babilon waarvan ek praat nie, maar eintlik Rome. Maar net soos wat Johannesburg vandag vir baie mense bekend staan as Sodom en Gomorra, het Rome daardie tyd bekend gestaan onder die gelowiges as die bose Babilon!

Petrus skryf hierdie brief aan die “vreemdelinge in die wreld.” Hulle is mense wat regoor die wreld verspreid gewoon het. Hulle het egter almal een ding in gemeen gehad: hulle was uitverkorenes van God oftewel gelowiges. Vreemdelinge was hierdie mense inderdaad, want in die eerste plek was die meeste van hulle uitlanders wat in die gebied waar hulle gewoon het geen politieke status gehad het nie. Verblyfreg was die enigste ding waarop hulle aanspraak kon maak, niks meer nie. Hulle was soos bywoners. Die ergste deel was egter hulle geestelike vreemdelingskap, en selfs burgers van daardie lande het in hierdie geestelike woestyn verval.

Ons moet onthou dat die aanbidding van allerhande gode die algemene praktyk was. Almal het daaraan deelgeneem, en as jy nie deel was van die hoofstroom nie, het jy nie getel nie! Die Joodse geloof was wel ‘n erkende Godsdiens, en almal het hulle daarvoor gerespekteer.

Toe hierdie nuwe “splintergroep” van die Joodse Godsdiens, wat iets heeltemal anders propageer, sy kop begin uitsteek, het almal hulle wenkbroue gelig. Die Jode het hulle totaal verwerp, want hulle was “sektaries” en die ander heidene wou hulle nie aanvaar nie want hulle was “koekoes”! Aanvanklik was hulle nou nie juis vervolg nie. Dit was eers later wat mense soos Nero begin het om die Christene wreed te vervolg. Daar was egter van die begin af baie hard teenoor hierdie arme Christene gediskrimineer. Die Jode was teen hulle, die Romeinse owerhede kon hulle nie verdra nie en selfs hulle eie huisgenote kon dikwels net eenvoudig nie hierdie “simpele” Godsdiens verstaan nie.

In die boek Handelinge lees ons duidelik die haatlike venyn wat die Jode teenoor die Christene gehad het. Herhaaldelik word die gelowiges uit dorpe uitgejaag en soms selfs onder klippe gesteek. Die arme Paulus is eenmaal so erg gestenig dat almal gedink het dat hy dood was. Die Jode het ook gereeld die Romeinse owerhede teen die Christene opgesweep, gewoonlik met vals beskuldigings.

Dit was egter in die gewone huishouding waar die meeste verontregting plaasgevind het. Onthou: in daardie tyd was die man nie alleen die hoof van die huis nie, maar ook die outokratiese baas! Hy het volle seggenskap oor sy vrou, kinders, bediendes en sy slawe gehad. As dit sou gebeur dat een van hierdie ondergeskiktes tot bekering kom, dan het die persoon bitter swaar gehad, tensy die huisbaas natuurlik ook tot bekering sou kom.

Petrus se brief is egter nie alleen gerig tot gelowiges in die jaar 65n.C. nie: hierdie brief is tydloos en vandag kan elke Christen-gelowige steeds troos kry uit hierdie inspirerende brief. Daar word vandag dikwels gediskrimineer teen gelowiges, en daar is selfs miljoene Christene wat swaar gebuk gaan onder wrede vervolging. Selfs in die “Christelike” land, Suid Afrika, waar die sensusopname beweer het dat 70% van die inwoners Christene is (ek betwyfel hierdie bevinding baie sterk), word daar teen gelowiges gediskrimineer op baie vlakke. Om een voorbeeld te noem: kyk hoe is Christelike Godsdiensonderrig uit ons openbare skole verban. Slegs enkele skoolhoofde is domastrant genoeg om dit steeds daar toe te pas, maar hulle beweeg op dun ys. Christelike radiostasies moet veg om oorlewing. Die persoon wat sy geloof uitleef word uitgestoot uit die sosiale samelewing. ‘n Rugbyspeler wat dit uitbasuin dat Jesus leef, word uitgejou. In ander lande gaan dit veel erger, en word jy selfs in die tronk gestop as jy oor Jesus durf praat of jou Bybel te voorskyn haal. In sommige Arabiese lande word jou kop afgekap as jy Islam verruil vir die Christelike geloof.

Petrus se brief is gerig aan elkeen wat gebuk gaan onder diskriminasie en vervolging as gevolg van hulle geloof. Vir jou s Petrus: “Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees!” (1 Pet. 1:2)

Gebed:

Here, vanoggend moet ek dankie s dat ek nog in vrede kan leef sonder om vervolg te word vir my geloof. As daar die dag teen my gediskrimineer word, s ek ook daarvoor dankie, dat so ‘n eer my te beurt mag val dat ek vir Jesus mag ly.

Skriflesing

1 Petrus 1

1Van Petrus, 'n apostel van Jesus Christus.

Aan die uitverkorenes van God, vreemdelinge in die wreld, wat verspreid woon in die provinsies Pontus, Galasi, Kappadosi, Asi en Bitini. 2Soos God die Vader dit vooraf bestem het, het Hy julle uitverkies en deur die Gees afgesonder om aan Hom gehoorsaam te wees en besprinkel te word met die bloed van Jesus Christus.

Mag daar vir julle genade en vrede in oorvloed wees!
TERUG NA BO